Νοέμβριος 2007


..ήταν αρκετό για να μετατρέψει ο Παναθηναϊκός τον αγώνα της Κωνσταντινούπολης με την Φενέρμπαχτσε/Ούλκερ σε μια τυπική διαδικασία saras_willie.jpgκαι να πάρει μια εύκολη νίκη με 64-83. Οι πρωταθλητές Ευρώπης με μπροστάρη τον Γιασικεβίτσιους έτρεξαν ένα σερί 22-2(!!) από το 21′ εως το 30′ καθαρίζοντας για τα καλά το ματς.. Άξιοι συμπαραστάτες του Λιθουανού, οι Ζίζιτς, Μπατίστ και Ουίνστον. Ιδιαίτερα ο Κροάτης αρχίζει και αξιοποιείται επιθετικά.. Στο πρώτο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε πρόβλημα στο ριμπάουντ, ενώ εμείς στο τέταρτο δεκάλεπτο αντιμετωπίσαμε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα με τις αλλεπάλληλες διαφημίσεις του ΣΚΑΪ.. Εντύπωση μας έκανε ο Μπατής, διότι μονίμως τόνιζε τα λάθη που έκανε ο Γιασικεβίτσιους, ενώ στις θετικές ενέργειες του Λιθουανού δεν έλεγε τίποτα.. Συν τοις άλλοις, αναφερόμενος στον Κουτλουάι, ανέφερε πως μαζί με τον Λάζο οδήγησαν τον Παναθηναϊκό στο έπος της Μπολόνια.. Για τον Μποντιρόγκα ούτε λέξη.. Μιλάμε για Σταλινικές τακτικές..

P.S.1 Δεν νοείται Κουτλουάι χωρίς μπριγιαντίνη στο μαλλί. Τι χαίτη είναι αυτή;

P.S.2 Μάλλον θα πρέπει να υπάρχει όριο ηλικίας και για τους προπονητές..

P.S.3 Από τους άλλους αγώνες, ξεχώρισε το άνετο πέρασμα της μισής ΤΣΣΚΑ (έλειπαν Σισκάουσκας, Παπαλουκάς, Σμόντις και Ζεβροσένκο) από τη Βιτόρια, όπου η Ταού γνώρισε την ήττα μετά από 30 συνεχόμενες νίκες.. Η τελευταία εντός έδρας ήττα των Βάσκων στην Ευρωλίγκα ήταν τον Ιανουάριο του 2005 και πάλι από την ΤΣΣΚΑ..

Όπως γράφτηκε και στο Sportfm.gr, o Ζέλικο Ρέμπρατσα υποβάλλεται σε σειρά ιατρικών εξετάσεων, καθώς rebracamvp.jpgαποχώρησε από την αναμέτρηση της Παμέσα Βαλένθια με τη Γρανάδα την Παρασκευή, με έντονες ενοχλήσεις. Οι αρμόδιοι γιατροί θεωρούν πως είναι πολύ πιθανό ο Σέρβος άσος να παρουσίασε τα ίδια προβλήματα με την καρδιά του που τον ταλαιπώρησαν και στο παρελθόν.. Θυμίζουμε ότι ο πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού έχει υποβληθεί δυο φορές σε ειδική επέμβαση στην καρδιά, καθώς εμφάνιζε καρδιακές αρρυθμίες.. Η πρώτη επέμβαση είχε λάβει χώρα τον Αύγουστο του 2003 και η δεύτερη το Νοέμβριο του 2005 (μπάι-πας με τη χρήση υπερήχων και ηλεκτρισμού).. Τα προβλήματα έκαναν την εμφάνισή τους στις αρχές του 2001.. Εκείνη την εποχή πάντως, είχαν δημιουρηθεί εύλογα ερωτήματα, καθώς την εκγύμναση και επιστημονική υποστήριξη του Ρέμπρατσα είχε αναλάβει εξ’ολοκλήρου ο προσωπικός γυμναστής του παίκτη Σέαντ Κρίτζαλιτς, ο οποίος εκείνη την περίοδο ήταν και γυμναστής του Παναθηναϊκού. Ο Κρίτζαλιτς ήρθε στην ομάδα το καλοκαίρι του 1999, κάτι που είχε τότε ως αποτέλεσμα να φύγει από την ομάδα ο Σάββας Αρώνης, ο οποίος επανήλθε δυο χρόνια αργότερα και βρίσκεται ακόμη στην ομάδα. Η τότε δήλωση του αθλητίατρου της ομάδας Σταύρου Χάντζου: «Το ιατρικό τιμ του Παναθηναϊκού ουδεμία ανάμειξη έχει με την επιστημονική υποστήριξη του κυρίου Ρέμπρατσα» ήταν ξεκάθαρη.. Από την πλευρά του, ο Κρίτζαλιτς είχε αποδώσει την αδιαθεσία του Ρέμπρατσα σε «οικογενειακό πρόβλημα στην Γιουγκοσλαβία».. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι πως όταν ο Ρέμπρατσα αποχώρησε από τους πράσινους το καλοκαίρι του 2001, αποτέλεσε παρελθόν και ο Κρίτζαλιτς.. Εμείς, από την πλευρά μας, δυο πράγματα μπορούμε να πούμε στον συμπαθέστατο Ζέλε: Κρίμα και περαστικά..

Συνήθως όταν αναφερόμαστε σε κάποια ενδιαφέροντα άρθρα δημοσιογράφων δεν συνηθίζουμε να αντιγράφουμε fsyrigos.jpgολόκληρα τα κείμενα, αλλά βάζουμε κάποιο link. Επειδή όμως το χθεσινό άρθρο του Φίλιππου Συρίγου στη SportDay περιέχει πληθώρα προσωπικών αναφορών για πολλούς παίκτες, κρίναμε σκόπιμο να το αναδημοσιεύσουμε αυτούσιο στο blog.   Ο έμπειρος δημοσιογράφος θέτει το ερώτημα ποιοί από τους Έλληνες παίκτες που αγωνίζονται στην Α1 έχουν θέση στο μέλλον στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, ώστε να μην έχουμε φαινόμενο τύπου Ντιζόν όταν αποχωρήσει σταδιακά η υπάρχουσα γενιά παικτών. Αναλυτικά, ο Φίλιππας Συρίγος αναφέρει τα εξής στο άρθρο του με τίτλο «Και μετά (ξανα)ήλθαν οι Ελληνοαμερικανοί!»:

«Νεκροταφείο ελεφάντων το πρωτάθλημα της Α1, δεν μπορεί να ανανεώσει προσεχώς την Εθνική ομάδα, το χρονόμετρο της οποίας δείχνει να έχει σταματήσει στη γενιά του ’85 – Κουφός και Καλάθης, όμως, είναι έτοιμοι να συνεχίσουν την παράδοση του Γιατζόγλου και του Καστρινάκη…

Οι 28 πόντοι του Γιώργου Διαμαντόπουλου, χάρη στους οποίους ο Κολοσσός πέτυχε τη δεύτερη νίκη του στο πρωτάθλημα, έκαναν μερικούς να πιστέψουν ότι θα μπορούσαν να γυρίσουν τον χρόνο πίσω, έτσι ώστε το μεγαλύτερο χαμένο ταλέντο του ελληνικού μπάσκετ να έχει μια ακόμα (την τελευταία του…) ευκαιρία.

Ασχημη συζήτηση αυτή. Οχι μόνο γιατί ξαναφέρνει στο μυαλό πόσα πολλά πέταξε το παιδί αυτό, πρώτα για τον εαυτό του και μετά για την Εθνική ομάδα και ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ, αλλά και γιατί, κακά τα ψέματα, όταν ο Διαμαντόπουλος έχει φθάσει στα 28 του και εμείς συνεχίζουμε, έστω και ευκαιριακά, να τον σκεφτόμαστε με τη γαλανόλευκη, αυτό σημαίνει ότι πίσω από τη χρυσή γενιά που βρίσκεται σήμερα εν δράσει δεν υπάρχουν και πολλοί που να φαίνονται ικανοί να πάρουν τη σκυτάλη στα χέρια τους.

Αν ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στο πρωτάθλημα της Α1, θα διαπιστώσουμε ότι με εξαίρεση τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, όλες οι άλλες ομάδες είναι νεκροταφεία ελεφάντων, από τα οποία σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να προκύψει για το εθνικό μας συγκρότημα, το οποίο γι’ αυτό ακριβώς έχει ήδη στρέψει την προσοχή του στα Ελληνόπουλα της Αμερικής, δηλαδή τον σούπερ χαρισματικό Κώστα Κουφό και τους καθόλου αμελητέους αδελφούς Καλάθη.

Ποιοι είναι οι Ελληνες, λοιπόν, που παίζουν στο πρωτάθλημα; Πρώτοι πρώτοι σε ειδικό βάρος, ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης, ο Τσαρτσαρής, ο Ντικούδης και ο Χατζηβρέττας -όλοι τους μέλη της Εθνικής που κέρδισε το χρυσό στο Βελιγράδι, το αργυρό στο Τόκιο και την 4η θέση στη Μαδρίτη. Και λίγο πιο πίσω από αυτούς ένας από τους πολλούς εκπροσώπους της γενιάς του ’85 -δυστυχώς της τελευταίας που μπόρεσε να πατήσει το πόδι της στη μεγάλη κατηγορία του μπάσκετ. Αναφερόμαστε, φυσικά, στον Στράτο Περπέρογλου, που έπειτα από μια εντυπωσιακή χρονιά, πέρυσι στον Πανιώνιο, προβιβάσθηκε για να κάνει το μεταπτυχιακό του στον πρωταθλητή Ευρώπης. Το καλοκαίρι πήρε μέρος στην προετοιμασία της Εθνικής, του χρόνου όμως με πολύ μικρή (ως αναμένεται) συμμετοχή στην ομάδα του «τριφυλλιού» θα έχει την ίδια τύχη;

Γεμάτος με 85άρηδες, δηλαδή εκπροσώπους της τελευταίας μεγάλης φουρνιάς του ελληνικού μπάσκετ, είναι ο Ολυμπιακός: Βασιλόπουλος, Πρίντεζης, Μαυροκεφαλίδης, Βασιλειάδης βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε δράση, με τον πρώτο, όχι απλώς να έχει περάσει το κατώφλι της Εθνικής, αλλά να αποτελεί αναντικατάστατο στέλεχός της. Και τον πιο λαμπρό εκπρόσωπο αυτής της γενιάς, τον Σοφοκλή Σχορτσιανίτη, να αποτελεί το πιο δυσάρεστο ερωτηματικό, τόσο για τον Ολυμπιακό όσο και για την Εθνική ομάδα, στην οποία τόσα πολλά προσέφερε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας.

Ας τελειώσουμε, λοιπόν, με τους 85άρηδες και μετά βλέπουμε τι γίνεται παρακάτω. Δύο απ’ αυτούς, τον Σάκοτα και τον Ξανθόπουλο, τους βρίσκουμε στον Πανιώνιο, επιτέλους σε ρόλους πρωταγωνιστικούς, γεγονός που δημιουργεί την ελπίδα (ιδίως για τον πρώτο) ότι έστω και αργά θα φθάσουν στον στόχο τους. Ενας άλλος, ο Ιαν Βουγιούκας, αφού τελείωσε το κολέγιο στις ΗΠΑ πήγε στο Ρέθυμνο μέσω Ολυμπιακού και τώρα, με προπονητή τον Πεδουλάκη, μπορεί να κάνει το μεγάλο ξεπέταγμα. Ο τελευταίος της παρέας, ο Αποστολίδης, έπειτα από πολλές μετακινήσεις βρέθηκε φέτος, μέσω Ολυμπιακού, στον Πανελλήνιο με κύριο ζητούμενο να σιγουρέψει για τα επόμενα χρόνια ένα απλό μεροκάματο στην Α1.

Και τι υπάρχει μετά τους 85άρηδες και τους δύο μεγάλους, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, στους οποίους παίζουν όλοι οι εν ενεργεία διεθνείς που βρίσκονται εντός Ελλάδας; Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Αν κοιτάξει κανείς το ρόστερ του Αρη, που εξ αντικειμένου είναι η τρίτη ισχυρότερη ομάδα του πρωταθλήματος, θα βρει τον Καλαϊτζή, που πριν από πολλά χρόνια έμεινε εκτός Εθνικής ομάδας, τους Παντελιάδη, Ηλιάδη, Αγαδάκο, που ουδέποτε τράβηξαν το ενδιαφέρον της, και τον Τσαλδάρη -αποκάλυψη των τελευταίων χρόνων, αλλά σε μια ηλικία όχι κατάλληλη για να αρχίσει διεθνή καριέρα.

Στον Πανελλήνιο, μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις του πρωταθλήματος, εκτός από τον Αποστολίδη συναντά κανείς μερικούς από τους πιο κλασικούς ντεσπεράντος (Αργυρόπουλος, Πετρούλας, Σκλάβος, Παπαϊωακείμ) του ελληνικού μπάσκετ, αλλά και τον Καλαϊτζίδη, που είναι μια αρκετά αξιοπρόσεκτη περίπτωση -από τις ελάχιστες της Α1.

Ο Πανιώνιος, όπως είπαμε, ευτύχησε να ενισχυθεί με παιδιά σαν τον Σάκοτα και τον Ξανθόπουλο. Επιπλέον, απέκτησε τον Καλαμπόκη, που στα 28 του είναι μια ακόμα περίπτωση Τσαλδάρη, τον Γεωργαλή, ένα επίσης καθυστερημένο ταλέντο, και τον Γιαννούλη, που όπως και ο Καλαϊτζής πήρε διαζύγιο εδώ και χρόνια από την Εθνική ομάδα.

Κανένα φως από τη νέα ΑΕΚ του Δρόσου. Ο Ταπούτος δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τα βήματα των συμπαικτών του στις μικρές Εθνικές ομάδες Σπανούλη, Ζήση, κι ας ήταν ο πιο προβεβλημένος από την παρέα αυτή. Ο Κυρίτσης αρκέστηκε σε μια ελπιδοφόρα χρονιά στο Μαρούσι με προπονητή τον Γιαννάκη και μετά ξεθύμανε. Ο Χατζής μαζεύει ένσημα για σύνταξη και εφάπαξ, ο Μπάρλος με χαμένη την ευκαιρία που του έδωσε ο Ολυμπιακός πάει πια για το μεροκάματο. Ο Χαρίσης είναι ένας ψηλός που θα έχει δουλειά στην Α1 (αλλά μέχρις εκεί…), ενώ ο Τσάμης πρέπει να νιώθει διπλά ευτυχής, καθώς όχι μόνο παίζει στη μεγάλη κατηγορία, αλλά συμπεριλαμβάνεται και στο ρόστερ μιας ομάδας με την ιστορία της ΑΕΚ!

Η Α.Ε. Λάρισας είναι μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις του πρωταθλήματος, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν διαθέτει ούτε έναν Ελληνα παίκτη με προοπτική. Πιο αξιοπρόσεκτη περίπτωση, ο Παπανικολόπουλος, τον οποίο ανακάλυψε πριν από αρκετά χρόνια ο Κ. Πολίτης, αλλά δυστυχώς δεν είχε την αναμενόμενη εξέλιξη.

Στην άλλη ομάδα της Λάρισας, την Ολύμπια, βρήκε έδαφος να ανθήσει με καθυστέρηση το ταλέντο του Τσιάρα και του Κουμπούρα. Αντίθετα, τα πιτσιρίκια που μάζεψε πριν από μερικά χρόνια αυτή η ομάδα δεν έχουν κάνει ακόμα αισθητή την παρουσία τους.

Αφιερωμένη στο… παρελθόν είναι η Ολυμπιάδα Λάρισας: Σούλης (31), Πέττας (27), Δορκοφίκης (27), Πετρόπουλος (27). Ο πρώτος υπήρξε παγκόσμιος πρωταθλητής Εφήβων το ’95, ενώ οι άλλοι τρεις έπαιξαν στη μοιραία ομάδα που το ’99 απέτυχε παταγωδώς στην ίδια διοργάνωση.

Καλά πάει και το Αιγάλεω, αλλά με ποιους Ελληνες; Ο Καλινικίδης είναι απλώς ο λαϊκός ήρωας της πόλης και ο Μ. Νικολαΐδης ένας γυρολόγος που κοντεύει τα 30. Ο Μαγκουνής ήταν στην ΑΕΚ παρέα με τον Τσιάρα, αλλά λάμπει λιγότερο από αυτόν, και ο Λόλας απελευθερώθηκε από το Μαρούσι…

Ο Γιάννης Γκαγκαλούδης είναι ο σταρ του νεοφώτιστου ΑΓΟΡ, μιας ομάδας γεμάτης ντεσπεράντος και τοπικούς ήρωες! Ο Βουγιούκας, γύρω στα 2,10 μ., με θητεία σε αμερικανικό κολέγιο και μέλος της γενιάς του ’85, είναι ο μόνος που έχει μέλλον.

Τα ίδια και ο Κολοσσός. Εδώ κυριαρχεί ο Διαμαντόπουλος, κάνοντας πράξη το «από δήμαρχος κλητήρας». Αντίθετα, κάποια νέα παιδιά έχει ο ΠΑΟΚ, αλλά χωρίς δυνατότητες να βαδίσουν ψηλά. Αρκετοί οι Ελληνες στο Μαρούσι, μεταξύ των οποίων ο Μαυροειδής και ο Νοέας, δύο ταλέντα που βάλθηκαν να διαψεύσουν κι αυτά τις προσδοκίες που συνόδευαν τα ονόματά τους.

Συμπερασματικά, το πρωτάθλημα της Α1 (και το ελληνικό μπάσκετ μαζί…) μοιάζει να σταμάτησε στη γενιά του ’85. Πίσω από τη χρυσή δωδεκάδα της Εθνικής θα βρει κανείς μόνο εκπροσώπους αυτής της γενιάς και τίποτε αλλο.

Πράγμα που σημαίνει ότι κάποια στιγμή θα παρουσιασθεί ένα αναπόφευκτο κενό στη στελέχωση του εθνικού συγκροτήματος, το οποίο ήδη υπολογίζεται ότι θα το καλύψουν τα Ελληνοαμερικανάκια που προαναφέραμε.

Αλλωστε, ο Κώστας Κουφος έχει κάνει «όργια» στα τρία πρώτα ματς του με το Οχάιο (28 πόντοι εναντίον του Σίρακιους), ενώ ο «κοντός» Καλάθης (γκαρντ με 1,96 μ. ύψος) έχει με την πρωταθλήτρια ομάδα του Μαϊάμι 16 πόντους, 5 ριμπάουντ, 5 ασίστ κατά μέσο όρο σε κάθε ματς. Και να φανταστεί κανείς ότι και οι δύο είναι πρωτοετείς! »

Μια αρχική ένσταση στα γραφόμενα του Συρίγου αφορά την ταύτιση της Εθνικής Ομάδας με την ηλικία των παικτών και την παρουσία τους στο Πρωτάθλημα. Ένας παίκτης μπορεί να κάνει διεθνή καριέρα και σε σχετικά προχωρημένη ηλικία και ας μην πραγματοποιεί εντυπωσιακό Πρωτάθλημα. Αν κάνει κάποια πράγματα ικανοποιητικά για κάποιο χρονικό διάστημα και έχει την δυνατότητα να τα κάνει και στην Εθνική Ομάδα, τοτε έχει θέση σε αυτήν..

Ο Μίλος Βούγιανιτς ξεκίνησε την καριέρα του από τα παιδικά τμήματα του Ερυθρού Αστέρα, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα τη σεζόν 1998-’99 και το 2001 μεταπήδησε στην μισητή αντίπαλο Παρτιζάν.. Το καλοκαίρι του 2002 επιλέχθηκε στο Νο 34 των draft από τους New York Knicks και τη σεζόν που ακολούθησε αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της vujanicf4.jpgΕυρωλίγκας (Μ.Ο. 25,8 πόντοι). Το καλοκαίρι του 2003 μεταγράφηκε στη Φορτιτούντο Μπολόνια, συνεχίζοντας την ανοδική του πορεία. Όλα έδειχναν ότι κάποια στιγμή θα βρισκόταν στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, ώσπου τον Μάρτιο του 2004 όλα άλλαξαν.. Ο ίδιος θυμάται: «Παίζαμε στον προημιτελικό των play offs με τη Ροζέτο. Στα δύο πρώτα ματς, είχαμε νικήσει με τεράστια διαφορά κι επιστρέφαμε στο σπίτι μας για το τρίτο ματς της σειράς. Όλοι περίμεναν ότι θα τους κερδίζαμε άνετα. Ηταν τυπική διαδικασία. Εκείνες τις ημέρες ένιωθα απίστευτα κουρασμένος. Σχεδόν κατάκοπος. Ο προπονητής προσπαθούσε να με προφυλάξει και το παιχνίδι πήγαινε κατ’ευχήν. Περίπου δύο λεπτά πριν τη λήξη όμως, η Ροζέτο κάλυψε τη διαφορά και ήρθαμε στο ίσα. Πήρα εντολή να μπω στο παιχνίδι. Στην πρώτη φάση, επιχειρώ να κάνω ένα jump stop και… φινάλε. Άκουσα τα πάντα να σπάνε στο γόνατό μου. Ανατρίχιασα. Αυτό ήταν. Το πόδι μου δεν πρήστηκε αμέσως, αλλά οι γιατροί κατάλαβαν τη συνέβη (ρήξη χιαστών). Μπήκα στο χειρουργείο και τελείωσε η σεζόν». Ο Βούγιανιτς επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους περίπου έξι μήνες αργότερα και πραγματοποιήσε ικανοποιητικές εμφανίσεις δείχνοντας ότι ξεπερνάει τον τραυματισμό του. Το καλοκαίρι του 2005 πήρε μεταγραφή για τη Μπαρτσελόνα και όλα έδειχναν να έχουν βρεί τον δρόμο τους.. Στο συμβόλαιο του παίκτη υπήρχε ένας ειδικός όρος στις 31 Δεκεμβρίου να επανεξεταστεί για να διαπιστώσει η ομάδα αν όλα πάνε καλά με το πόδι του. Δυστυχώς όμως τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή.. «Μόλις στις 27 Δεκεμβρίου, τέσσερις ημέρες πριν την εξέταση, εμφανίστηκε η κατάρα… Αλλά, για αυτό υπάρχουν υπεύθυνοι. Αυτή τη φορά ο χιαστός δεν είχε σπάσει. Απλά, λόγω της κακοτεχνίας των γιατρών στην Ιταλία, το ένα άκρο του συνδέσμου που μου είχαν τοποθετήσει έφυγε από τη θέση του. Ξεκόλλησε. Τότε άρχισε να με παίρνει λίγο από κάτω. Αυτό είναι ατυχία, κακή μοίρα, δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Μία ανίκητη κατάρα..» διηγείται ο ίδιος για τη νέα περιπέτεια που του συνέβη, με αποτέλεσμα να χάσει το υπόλοιπο της σεζόν..Το καλοκαίρι του 2006 ο Ιβάνοβιτς του είπε ότι θέλει να έχει στη διάθεσή του 12 απόλυτα υγιείς παίκτες, με αποτέλεσμα ο Βούγιανιτς ν’αποχωρήσει από τους Καταλανούς και να ξεκινήσει ατομικές προπονήσεις στο γυμναστήριο του Ερυθρού Αστέρα, ώσπου στα τέλη Σεπτέμβρη ήρθε η πρόταση του Παναθηναϊκού.. Ο αθλητής Βούγιανιτς έκανε το «πράσινο» ντεμπούτο του στα τέλη Νοέμβρη. Σιγά σιγά άρχισε να ανεβάζει την απόδοσή του και πραγματοποίησε τις καλύτερες του εμφανίσεις στο final four της Αθήνας.. Ειδικά το τρίποντο από τη γωνία στον ημιτελικό με την Ταού και τον πανηγυρισμό που ακολούθησε δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ.. Στα play off που ακολούθησαν η απόδοσή του ήταν κάπως πεσμένη, αλλά ο Βούγιανιτς τα είχε βγάλει τα λεφτά του.. Το καλοκαίρι που μας πέρασε, όλες οι εφημερίδες «πράσινης» απόχρωσης (και όχι μόνο) υποστήριζαν πως οι καλύτερες μεταγραφές του φετινού Παναθηναϊκού θα είναι οι Βούγιανιτς και Μπετσίροβιτς, οι οποίοι δεν αγωνίστηκαν με τις Εθνικές Ομάδες των χωρών τους για ν’ακολουθήσουν αρχικά ατομικά προγράμματα και εν συνεχεία την προετοιμασία του Παναθηναϊκού.. Κάτι τέτοιο έδειχνε να επιβεβαιώνεται από τα φιλικά σε Κύπρο και ΗΠΑ, όμως η συνέχεια ήταν διαφορετική τουλάχιστον για τον Βούγιανιτς.. Ο χρόνος συμμετοχής του ήταν απειροελάχιστος, με αποτέλεσμα ο παίκτης να ζητήσει να συνεχίσει την καριέρα του στη Δυναμό Μόσχας, η οποία του είχε καταθέσει πρόταση. Ο Παναθηναϊκός αποχαιρέτησε έναν από τους πιο συμπαθητικούς παίκτες που πέρασαν ποτέ από την ομάδα και ο Μπετσίροβιτς αποχαιρέτησε τον συγκάτοικό του στα ταξίδια και έναν πολύ καλό του φίλο..

sanimilos.jpg

P.S.1 Σε ότι αφορά τη σημασία της προπόνησης για έναν αθλητή ο Βούγιανιτς έχει να διηγηθεί το εξής περιστατικό: «Η πορεία με τον Ντούσαν Βουγιόσεβιτς, προπονητή της Παρτιζάν, με βοήθησε πολύ. Είναι ίσως ο καλύτερος προπονητής στην προετοιμασία νέων παικτών. Ένα βράδι, δύο ημέρες πριν από ένα παιχνίδι, μου ζήτησε να ευστοχήσω σε 1000 σουτ πριν φύγω από το γήπεδο. Μου πήρε 2 ώρες και 40 λεπτά για να τα καταφέρω. Στο επόμενο ματς, τα χέρια μου ήταν σαν βαρίδια και στο παιχνίδι του Σαββάτου, σούταρα σαν αρχάριος. Του ζήτησα το λόγο και ήμουν εκνευρισμένος διότι πίστεψα ότι ήταν εντελώς λάθος προπονητική τεχνοτροπία. ‘Εμεινε ψύχραιμος, δεν μου απάντησε… Την επόμενη εβδομάδα, ό,τι, μα ό,τι κι αν σούταρα ήταν μέσα στο καλάθι. Απίστευτο!»

P.S.2 Σε ότι αφορά όλα αυτά που αποκόμισε από τους τραυματισμούς του ο Μίλος αναφέρει: «Σίγουρα, είμαι πολύ πιο δυνατός ως άνθρωπος μετά από όλα αυτά. Γνώρισα τον χαρακτήρα πολλών, που όσο ήμουν υγιής, ήθελαν να βρίσκονται κοντά μου και μετά εξαφανίστηκαν. Δεν θα γίνω πιο αναλυτικός και το κρατάω για τον εαυτό μου. Ωστόσο, ξέρεις ποια είναι η δύναμη που εξέλαβα μετά από όλα αυτά. Εμεινα για μόλις μία ημέρα στο νοσοκομείο. Μόλις μία ημέρα. Και είδα γύρω μου τη θλίψη και την εξαθλίωση της ανθρώπινης ευτυχίας. Παλικάρια και κοπέλες που είχαν πέντε και δέκα χρόνια στο κρεβάτι… Ακούνητοι. Κατεστραμμένοι. Εκείνο το βράδυ σκέφτηκα πάρα πολύ. Ξέρεις τι κατάλαβα; Ότι τα χρήματα και τα αγαθά δεν έχουν κανένα ρόλο στη ζωή μας, παρά μόνο η υγεία. Τίποτα άλλο. Κι όποιος το κάνει κτήμα του, θα γίνει σίγουρα πιο ευτυχισμένος άνθρωπος. Πλέον, προσέχω τα πάντα, ενώ μέχρι πρότινος ήμουν στον κόσμο μου. Ντύνομαι καλά για να μην κρυώσω, δεν πίνω κρύο νερό ιδρωμένος… Συνήθειες, δηλαδή, που μας ζητούσαν οι γονείς μας, αλλά εμείς δεν ακολουθούσαμε κι εκνευριζόμασταν. Πόσο δίκιο είχαν, όπως και ο πατέρας ενός φίλου μου, που λέει ότι το ανθρώπινο κορμί είναι εύθραυστο σαν το γυαλί»

P.S.3 Με την Εθνική Ομάδα της πατρίδας του αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, στο Ευρωμπάσκετ του 2003 και στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο Μουντομπάσκετ του 2002..

 

..απέναντι στη Ροάν έκανε απόψε ο Παναθηναϊκός, διασύροντας τους Γάλλους μέσα στην έδρα τους με 123-83(!!). Μετά το δεκάλεπτο η ψαλίδα άνοιξε επικίνδυνα και κυριολεκτικά οι άμοιροι Γάλλοι δεν ήξεραν από που να φυλαχτούν.. Το παιχνίδι δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική, καθώς οι πράσινοι έκαναν ότι ήθελαν μέσα στο παρκέ. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις 30 ασίστ που μοίρασαν παίκτες του Παναθηναϊκού (Μπετσίροβιτς 8, Σπανούλης 7, Γιασικεβίτσιους και Διαμαντίδης 4) και τα 10/10 δίποντα του Ζιζιτς..

roan.jpg 

Οι 123 πόντοι ισοφαρίζουν το αντίστοιχο ρεκόρ Ευρωλίγκας της Μακάμπι (από το 123-73 εναντίον της Σκαβολίνι Πέζαρο στις 25/11/2004 στο Τελ Αβίβ), ενω όπως είναι λογικό αποτελούν και νέο ρεκόρ παραγωγικότητας για τον Παναθηναϊκό (το προηγούμενο ήταν 118 πόντοι από το 118-114 κόντρα στη Φορτιτούντο στις 14/1/2004 στη Μπολόνια, το οποίο όμως προήλθε ύστερα από δύο παρατάσεις). Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και με τους 64 πόντους που σκόραραν οι παίκτες του Ομπράντοβιτς στο α’ ημίχρονο. Το ματς μας θύμισε μπάσκετ άλλων εποχών, καθώς απουσίαζαν οι άμυνες.. Ώρες ώρες νομίζαμε ότι βλέπαμε Άρης-Πιγί ή Άρης-Τρέισερ Μιλάνο..

P.S. O Μπετσίροβιτς μετά το περσινό ματς στην Νεάπολη με τον Μακεδονικό, έκανε πάλι την ασίστ άλα Ντράζεν.. Να υποθέσουμε ότι θα παίξει νέο γεύμα με αστακομακαρονάδες στην Τράτα;

..καθώς ο Παναθηναϊκός έχει συμφωνήσει σχεδόν σε όλα με τη Δυναμό Μόσχας για την παραχώρηση του παίκτη, ενώ και ο ίδιος ο αθλητής δέχτηκε να μετακομίσει στη Μόσχα. «Δεν έχω πρόβλημα με τον Παναθηναϊκό, απλά πιστεύω ότι milos.jpgείναι καλό να πάω κάπου να παίξω. Πιστεύω ότι το θέμα θα λήξει μέσα στην εβδομάδα και τυπικά, αφού πρώτα μιλήσω με τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού», δήλωσε σχετικά με το θέμα ο ίδιος. Εκτός από την Ρωσική ομάδα είχε ακουστεί και ενδιαφέρον από τις Φορτιτούντο Μπολόνια και Βίρτους Ρόμα, όμως όπως όλα δείχνουν ο Σέρβος γκαρντ οδεύει προς Ρωσία μεριά για να συνατήσει μεταξύ άλλων τους Φώτση, Γιαβτόκας, Ντόμερκαντ και να έχει για προπονητή τον Πέσιτς. Ο παίκτης δεν θα ταξιδέψει με την υπόλοιπη αποστολή για τη Γαλλία (όπου την Τετάρτη ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει την Ροάν), συνεπώς μάλλον στο Μαρούσι τον είδαμε για τελευταία φορά στον πάγκο της ομάδας μας (έστω και με πολιτικά). Όπως είναι λογικό, στο Πρωτάθλημα επιστρέφει ο Τομάσεβιτς.. Ο Μίλος δυστυχώς έπαιζε ελάχιστα, αν και στα φιλικά είχε δείξει ότι είναι πολύ βελτιωμένος φέτος.. Όπως και να΄χει, μόνο θετικές αναμνήσεις έχουμε από έναν παίκτη που ήρθε σε κατάσταση συναρμολόγησης και πραγματοποίησε τις καλύτερες εμφανίσεις του στο final four.. 

P.S. Στο μέλλον θα παίξει και σχετικό post tribute..

..κάθε χρόνο να δίνουμε το παρών στο κλειστό του Αγ. Θωμά για τον αγώνα ενάντια στο Μαρούσι. Γενικά αυτά τα εκτός έδρας ματσάκια έχουν άλλη χάρη, καθώς η ατμόσφαιρα είναι σαφώς πιο μπασκετική στα μικρά Αθηναϊκά γήπεδα (όπως στο Μαρούσι, παλαιότερα στο σαλούν του Παπάγου κλπ.), απ’ότι σ’έναν αντίστοιχο εντός έδρας αγώνα για το span.jpgΠρωτάθλημα στο αχανές ΟΑΚΑ. Το πρώτο πράγμα που μας έκανε εντύπωση ήταν ότι τα εισητήρια κόστιζαν 20€. Την ώρα που τα φτηνά εισητήρια διαρκείας κοστίζουν 150€ και στους εντός έδρας αγώνες του Παναθηναϊκού η πλειοψηφία των εισητηρίων κοστίζει 10€, ο αγώνας Αμαρουσίου-Παναθηναϊκού κοστίζει 20€, με όλες τις «ανέσεις» που σου προσφέρει το κλειστό του Αγ. Θωμά.. Ξεπερνόντας τις τακτικές που εφάρμοζε ο Λουκόπουλος και ο αείμνηστος Κανελλάκης, μας έκανε εντύπωση η απουσία των κλασικών cheerleader της ομάδας των βορείων προαστείων.. Ο μόνος που έδινε σόου ήταν ως συνήθως ο Παναγιώτης Κολλημένος με τα σουτάκια από τη σέντρα του γηπέδου στο ημίχρονο (όταν επιτέλους κατάφερε να ξεφορτωθεί το μελίσσι από τα πιτσιρίκια που τον περιτριγύριζε..), καθώς το Μαρούσι διαθέτει ίσως την πιο βαρετή μασκότ που έχουμε δει. Μόνο η δικιά μας μασκότ-μπύρα Becks που είχαμε κάποτε ήταν πιο άχαρη από τον Λούη.. Αυτό όμως που μας απογοήτευσε πλήρως ήταν η απουσία της φανέλας του V-Span από την οροφή του γηπέδου.. Στο αντίστοιχο περσινό παιχνίδι μέχρι και ηχογραφημένο μήνυμα του παίκτη είχε παιχτεί στο γήπεδο (ασχέτως αν δεν ακουγόταν τίποτα..), καθώς η τιμημένη φανέλα των Rockets με το 10 ανέβαινε στην οροφή (βλ. φωτό). Φέτος τίποτα.. Στα αγωνιστικά, η ομάδα μπήκε τελείως νωχελικά και βρέθηκε να χάνει με 30-14(!!) λίγο μετά την αρχή του 2ου δεκαλέπτου. Ήταν φανερό ότι έλειπε ένας παίκτης με αθλητικά προσόντα που θα άνοιγε με drives την άμυνα των γηπεδούχων. Δηλαδή σαν να λέμε Κένεντι Ουίνστον, ο οποίος με το που μπήκε στο παρκέ άλλαξε την επιθετική λειτουργία της ομάδας και σε συνδυασμό με την βελτίωση στην άμυνα (βλ. Διαμαντίδης), γύρισαν τούμπα το ματσάκι. Ώρες ώρες πάντως, παίζουμε τελείως ασόβαρα σε άμυνα και επίθεση, κάτι που αν συνεχιστεί δεν θα βγεί σε καλό, ειδικά στα Ευρωπαϊκά εκτός έδρας παιχνίδια. Η διαφορά κυμαινόταν γύρω στους 10 πόντους (τελικό σκορ 79-88), ο Ομπράντοβιτς είχε παραδώσει τη σκυτάλη στον Ιτούδη και το δίδυμο Δάρδαλη-Μαγουλά μπορούσε πλέον απερίσπαστο να χαζεύει και να σχολιάζει την πασαρέλα που πέρναγε από μπροστά τους στο τέλος του αγώνα..

P.S. Έχει γίνει θεσμός και ένα εντυπωσιακό κάρφωμα του Ουίνστον μετά από alley hoop. Αυτή τη φορά την λόμπα έκανε ο Σπανούλης.

Επόμενη σελίδα: »