Μαΐου 2008


..για τον τίτλο μετά την νίκη του Παναθηναϊκού στον 3ο τελικό με 78-67.. Μπορεί να μην ήμασταν το «πεινασμένο θηρίο» που θα θέλαμε, όμως ειδικά στο 2ο ημίχρονο είδαμε πράγματα τα οποία δεν υπήρχαν προχθές στο Φάληρο.. Τι εννοούμε; Κατ’αρχάς, άμυνα που απομόνωσε στην επανάληψη τους Γκριρ και Μπλάκνεϊ (οι οποίοι ήταν η κύρια απειλή μας στο 1ο ημίχρονο). Εν συνεχεία, επιτέλους inside game (στο 1ο ημίχρονο) από τον Τομάσεβιτς, ο οποίος αποτέλεσε και την πιο ευχάριστη αγωνιστική έκπληξη.. Και, εν τέλει, παιχνίδι στο ανοικτό γήπεδο (απόρροια της επιθετικής άμυνας) το οποίο κατέληγε σε καλάθια (όχι σαν το ματς της Τρίτης όπου «κουτουλάγαμε» στις όποιες απόπειρες αιφνιδιασμού). Η αντίδραση στη ζώνη στο 4ου δεκάλεπτο πάλι μας προβλημάτισε (καθώς επικράτησε εκ νέου η στατικότητα), όπως και η ταχύτητα με την οποία χάσαμε την διαφορά στο τέλος του 1ου ημιχρόνου. Πλην του Τομάσεβιτς και του συνήθη ύποπτου Διαμαντίδη, θετικότατοι ήταν απόψε οι Ουίνστον, Περπέρογλου (παρ’ότι ψιλοξεχάστηκε στον πάγκο) και ο Τσαρτσαρής του επανάληψης. Μέτριος για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ο Μπατίστ, ενώ σε κακή βραδιά βρέθηκε ο Γιασικεβίτσιους..  Επίσης, ο Σπανούλης επιβάλλεται να παίρνει περισσότερες ανάσες.. Κατά τ’άλλα, το ματς είχε μεγάλη ένταση μεταξύ των παικτών (βλ. ντισκαλιφιέ Γουντς-Τομάσεβιτς κλπ.), ενώ επιτέλους βρέθηκε ένας Έλληνας διαιτητής με @ρχίδι@ για να ρίξει τεχνική ποινή στον Γιαννάκη. Σε σχετική συζήτηση με τον scire λίγο πριν την έναρξη των τελικών είχε πέσει και το όνομα του Βορεάδη στο τραπέζι, όμως γρήγορα είπαμε μ’ένα στόμα και οι δύο: «Μόνο ο Πιτσίλκας έχει το ειδικό βάρος να το κάνει..»

P.S. Αντιγράφουμε από το σημερινό άρθρο του Φίλιππα Συρίγου στη SportDay: «Κατ’ αρχάς, οι διαιτητές (και μιλάμε για το πρώτο ματς, στο οποίο ξεπέρασε σε σόου ακόμα και τον Ιωαννίδη) δεν του έδωσαν κανένα δικαίωμα. Το αντίθετο μάλιστα. Κατόπιν, τα ίδια και χειρότερα είχε κάνει και στα ματς με το… Μαρουσάκι, στα οποία όλα ήταν υπέρ του 70%-30% και επιπλέον δεν τον έβριζε κανένας. Και τέλος, ναι πράγματι, οι Γιαννακόπουλοι εξαρχής δεν τον είδαν με καλό μάτι ως προπονητή του Ολυμπιακού και τον περιποιήθηκαν με τον δικό τους τρόπο στον αγώνα του ΟΑΚΑ. Ομως εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ούτε ο Παύλος ούτε ο Θανάσης το έπαιξαν ποτέ τους «σημαιοφόροι», «ιερές αγελάδες» ή «φουστανελάδες» του ελληνικού μπάσκετ. Μια ζωή για την ομάδα τους αγωνίζονται          –άλλοτε με καλό και άλλοτε με υπερβολικό τρόπο–, γι’αυτό και δεν μπορεί να έχει κανείς μεγαλύτερες απαιτήσεις». Φίλιππα, ν’αγιάσει το στόμα σου..

Advertisements

..και όχι ομάδα που πάει για κάνει «διπλό» σε αγώνα τελικού play-off ήταν ο αποψινός Παναθηναϊκός.. Η ανέλπιστα εύκολη ήττα από τον Ολυμπιακό με 71-55(!!) ήρθε απόλυτα φυσιολογικά βάσει της εικόνας του αγώνα.. Τέτοια ήττα στο ΣΕΦ με «κάτω τα χέρια» πρέπει να έχουμε να κάνουμε από το 2002 και τον αγώνα για το top16 της Ευρωλίγκας.. Αυτό που προβληματίζει έντονα είναι ότι δεν δείξαμε σε κανένα σημείο του αγωνα ότι μπορούμε να επανέλθουμε, σε αντίθεση με το 1ο ματς όπου ο Ολυμπιακός κάλυψε δυο φορές διαφορά 10 πόντων.. Δυστυχώς, ο φετινός Παναθηναϊκός δείχνει μέχρι τώρα ότι δεν μπορεί να γυρίσει τέτοια παιχνίδια. Δεν μπορεί να «στραγγαλίσει» τον αντίπαλο με την άμυνά του.. Η αντίδραση απέναντι στη ζώνη του Ολυμπιακού ήταν παιδική, το παιχνίδι μας απελπιστικά αργό και τελείως προβλέψιμο, ενώ η ταυτόχρονη χρησιμοποίηση των Σπανούλη, Γιασικεβίτσιους και Ουίνστον αποδείχθηκε καταστροφική στο 1ο δεκάλεπτο. Όλοι οι Έλληνες παίκτες και δυστυχώς ο Μπατίστ (βαρόμετρο της ομάδας) ήταν σε άλλο γήπεδο. Επίσης, δεν είδαμε καθόλου «ανακάτεμα της τράπουλας»..  Σαν να μην έγινε ιδιαίτερη προετοιμασία για το παιχνίδι.. Ο Γιασικεβίτσιους ήταν ο μόνος που έδειξε ότι πίστευε σε κάτι καλό, χωρίς να σημαίνει ότι ξεπέρασε τη μετριότητα, απλά οι υπόλοιποι ήταν χειρότεροι. Καλό θα είναι να σοβαρευτούμε γρήγορα, διότι έχουμε βαρεθεί ν’ακούμε ότι «θα δούμε τα λάθη μας στο βίντεο, ώστε να βελτιωθούμε στη συνέχεια». Είναι καιρός για έργα και όχι για λόγια.. Στο χέρι μας είναι, αρκεί οι παίκτες μας και ο προπονητής να σκεφτούνε ποιούς πάνε να κάνουν ήρωες..

..έκανε για άλλη μια φορά φέτος ο Παναθηναϊκός και επικράτησε του Ολυμπιακού στον 1ο τελικό των play-off με 83-79.. Άνθρωπος κλειδί ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους με τους 22 πόντους του, αλλά κυρίως με το τρίποντο που πέτυχε 33 δευτερόλεπτα πριν το τέλος και ενώ βρισκόμασταν ένα πόντο μπροστά καθώς και με τις δυο τάπες(!!) σε Τεοντόσιτς και Μπλάκνεϊ στα τελευταία λεπτά. Πάντως, το ξεκίνημα ήταν ιδανικό, καθώς προηγηθήκαμε γρήγορα με διψήφια διαφορά βγάζοντας τρομερή ενέργεια στην άμυνα. Στο 2ο δεκάλεπτο όμως τα πράγματα άλλαξαν και η ζώνη του Ολυμπιακού μας βραχυκύκλωσε εντελώς, αφού αναλωθήκαμε σε επιπόλαια σουτ από την περιφέρεια, χωρίς ίχνος inside game, την ώρα που η αντιμετώπιση του Σχορτσιανίτη (συμπεριλαμβανομένης και της ειδικής μεταχείρισης που απολαμβάνει) αποδείχθηκε δυσεπίλυτο πρόβλημα. Στο 3ο δεκάλεπτο αποκτήσαμε πάλι διαφορά 10 πόντων, η οποία όμως εξανεμίστηκε εν ριπή οφθαλμού. Μάλιστα, μισό λεπτό πριν τη λήξη της 3ης περιόδου, ο Ολυμπιακός πέρασε για πρώτη φορά μπροστά στο σκορ επί ημερών Γιαννάκη.. Στο 4ο δεκάλεπτο εκμεταλλευτήκαμε την εμπειρία μας, παρ’ότι αρκετές επιλογές μας ήταν εντελώς λανθασμένες και εμφανίσαμε τάσεις αυτοκτονίας με τις χαμένες βολές. Γενικά, παρατηρήθηκε υπερβολική επιμονή στο περιφερειακό παιχνίδι, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου υπήρχαν εμφανή miss-match. Αυτό που προβληματίζει είναι το γεγονός ότι χάσαμε δις την διαφορά που αποκτήσαμε και ότι δεν υπήρχε επαρκές σχέδιο εξουδετέρωσης του Σχορτσιανίτη. Για τον Γιασικεβίτσιους τα είπαμε στην αρχή, ο Διαμαντίδης φορτώθηκε με τρία φάουλ και βγήκε κάπως εκτός ρυθμού, ενώ ο Σπανούλης (αν και δεν βοήθησε ιδιαίτερα στην επίθεση) έπαιξε εξαιρετική άμυνα στο 1ο ημίχρονο. Ο Μπατίστ ήταν εξαιρετικός (και μοιραία στο τέλος κουράστηκε), ο Τσαρτσαρής απέδειξε γιατί είναι υπερπολύτιμος είτε σκοράρωντας με τρίποντα, είτε απειλώντας από το ζωγραφιστό και ο Τομάσεβιτς δεν ήταν σε καμμια περίπτωση αυτός που περιμεναμε.. Ο Περπέρογλου παρότι ξεκίνησε εντυπωσιακά ξεχάστηκε για αρκετή ώρα στον πάγκο, ο Ουίνστον όποτε έπαιξε χάλασε ολόκληρη την αμυντική λειτουργία της ομάδας, ενώ η χρησιμοποίηση του Αλβέρτη αποδείχθηκε ατυχέστατη. Ο Χατζηβρέττας έπαιξε ελάχιστα, οι Ντικούδης, Ζίζιτς ήταν DNP και ο Μπετσίροβιτς off..

P.S. Με τον Γιαννάκη δεν αξίζει πια ν’ασχολείσαι.. Όποιος διαθέτει την στοιχειώδη κρίση, μπορεί να καταλάβει το πόσο γραφικός έχει γίνει πλέον.. Πάντως, τα μηδέν φάουλ σε μια περίοδο πρέπει να είναι παγκόσμιο ρεκόρ.. Η μόνη μου απορία είναι, τι ακριβώς πρέπει να κάνει ακόμα για να φάει το «ταυ»..

..των τελικών, αφού ο Ολυμπιακός απέκλεισε εν τέλει το Μαρούσι και προκρίθηκε στον τελικό, όπου τον περιμένει εδώ και μια εβδομάδα ο Παναθηναϊκός. Η λογική λέει ότι ο Παναθηναϊκός έχει τον πρώτο λόγο, αυτό όμως πρέπει να αποδειχθεί και μέσα στο γήπεδο. Διαβάζοντας τα διάφορα σχόλια των επισκεπτών του blog και γνωρίζοντας το γεγονός ότι μας διαβάζουν αρκετοί οργανωμένοι θα ήθελα να σταθώ στο εξής: Προσοχή στο γήπεδο, διότι στο λιμάνι γνωρίζουν πολύ καλά την τακτική της πρόκλησης και της προπαγάνδας. Ειδικά ο κύριος Γιαννάκης με τον τρόπο που συμπεριφέρεται προς τους διαιτητές τον τελευταίο καιρό, εκμεταλλευόμενος την απίστευτη ασυλία που έχει, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα προκαλέσει.. Μπορεί να μην υπάρχει πια Ελληνιάδης, αλλά ο Ομοσπονδιακός έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία.. Μια από τις πιθανότητες που έχει ο Ολυμπιακός σε αυτή τη σειρά είναι άμεσα συνδεδεμένη με προκλήσεις και προβοκάτσια, συνεπώς προσοχή..  Σε ότι έχει να κάνει με ψιλοπαρασκήνια, συγκρατούμε αυτό που έγραψε χθες η Κουρούνα, περί ενδεχόμενης επιστροφής του Μποντιρόγκα, στον ρόλο του general manager (ή κάτι τέτοιο). Το ωραίο βέβαια είναι αυτό που γράφτηκε στη συνέχεια: «Μπορεί να τον ρωτάνε και για κανέναν παίκτη. Για να αποφύγουν τις γκέλες του παρελθόντος. Γιατί πριν από μερικά χρόνια είχε φτάσει στα γραφεία του Παναθηναϊκού μια πρόταση από έναν Ισπανό μάνατζερ για να εξαγοράσει η ομάδα το συμβόλαιο ενός Ισπανού παίκτη (το οποίο ήταν γύρω στα 500.000 €) Και ένας έξυπνος είπε το μνημειώδες «σιγά μην πληρώσουμε 500 χιλιάρικα για τον άγνωστο». Εν τέλει, ο άγνωστος λεγόταν.. Ρούντι Φερνάντεθ και εκείνο το καλοκαίρι η Μπανταλόνα έβαλε στο καινούριο συμβόλαιο του παίκτη πέντε φορές μεγαλύτερο buy-out..

P.S. Θα ήθελα να δω με τι μούτρα θα πήγαινε ο Δράκος στους Αγγελόπουλους εάν έμπαινε το καλάθι του Μιλισάβλιεβιτς.. Εάν αυτά γινόντουσαν επί Γκέρσον, μάλλον θα έπεφταν γιαούρτια. Αλλά είπαμε: τώρα υπάρχει ασυλία..

Μιας και μετά τη χθεσινή νίκη στο Ελληνικό οδηγούμαστε γρηγορότερα στους τελικούς, ας ασχοληθούμε με δυο μικροπαρασκήνια, τα οποία εντοπίσαμε τώρα τελευταία.. Το πρώτο έχει να κάνει με κάτι που γράφτηκε την περασμένη βδομάδα στο Goal. Σύμφωνα λοιπόν με τη συγκεκριμένη παρασκηνιακή στήλη: «Οι παίκτες του Παναθηναϊκού έχουν αποκτήσει επιπλέον κίνητρο εν’όψει των τελικών. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους, οι οποίοι θα αποκαλυφθούν μετά το τέλος του Πρωταθλήματος για να μην ανάψουν φωτιές» αναφέρεται επί λέξη.. Το δεύτερο αφορά κάτι που γράφτηκε σήμερα στο allstar basket. Αντιγράφουμε επί λέξη: «Ο Παναθηναϊκός εκτός από τον Πέκοβιτς θα πάρει έναν ακόμη Σέρβο παίκτη του χρόνου. Ονόματα και διευθύνσεις προσεχως..» Αναμένουμε..

Αυτό που όλοι φοβόντουσαν στον Ολυμπιακό για τον Ματσιγιάουσκας επιβεβαιώθηκε χθες.. Όπως έδειξαν οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε στη Γερμανία (και ενώ είχε εξεταστεί και από τον ειδικευμένο στις παθήσεις τις σπονδυλικής στήλης και γιατρό της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Γερμανίας, Δρ. Μίλερ-Βόλφαρντ) ο «Μάτσε» έχει υποστεί μετατόπιση δίσκου. Συνεπώς, θα μεταβεί εκ νέου στη Γερμανία για να συνεχίσει το πρόγραμμα αποκατάστασης στην ειδική κλινική του Μονάχου, με αποτέλεσμα να μην υπολογίζεται για το υπόλοιπο της σεζόν.. Μάλιστα, «Τα Νέα» έγραψαν σήμερα ότι ο παίκτης δύσκολα θα μπορέσει να δώσει το «παρών» και στους Ολυμπιακούς Αγώνες.. Ακούγεται επίσης ότι η διοίκηση του Ολυμπιακού πιθανόν να θελήσει να «σπάσει» το (κλειστό τετραετές) συμβόλαιό του, ώστε να υπογράψουν καινούριο συμβόλαιο με σαφως λιγότερες αποδοχές από τα 2,2εκ. € που εισπράττει ετησίως αυτή τη στιγμή.. Τελικά, δεν του βγήκαν σε καλό τα αστειάκια, αφού φέτος είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που ο Ματσιγιάουσκας δηλώνει «ωσεί παρών»..

P.S.1 Ποιός θα το πίστευε λίγους μήνες πριν, ότι θα είχε γυρίσει στις αγωνιστικές δραστηριότητες ο Σχορτσιανίτης και ότι θ’απουσίαζε ο Ματσιγιάουσκας..

P.S.2 Ματσιγιάουσκας, Σεϊμπούτις, Σισκάουσκας.. Φαίνεται τελικά ότι οι Λιθουανοί έχουν ευαίσθητη μέση..

Αλλιώς το φανταζόμασταν, αλλιώς μας προέκυψε.. Αντί να πηγαίνουμε στη Μαδρίτη για το 5ο, πήγαμε για τουρισμό.. Ας όψεται ο τουρισμός που έκαναν οι «υπεύθυνοι» στο top16 και στον καλοκαιρινό σχεδιασμό της ομάδας.. Το ταξίδι ξεκίνησε ψιλοστραβά, αφού πρωΐ πρωΐ πέσαμε πάνω στον ..Ελληνιάδη, παρ’ότι στην αρχή νομίζαμε ότι λόγω νύστας δεν βλέπουμε καλά.. Παρεπιπτόντως, με αφορμή κάτι που διαβάσαμε στο Sport24, αναφέρουμε ότι δεν υπέπεσε κάτι τέτοιο στην αντίληψή μας.. Η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη, ο Ελληνιάδης δεν άκουσε καντήλια, αλλά δεν ακούσαμε να του ζητάνε και συγγνώμη.. Η «εμφύτευση» πάντως δεν έχει πετύχει.. Σε ότι αφορά τους οπαδούς (και αφού στους ημιτελικούς καθόμασταν μεταξύ Βάσκων και Εβραίων) παρατηρήσαμε τα εξής: οι Βάσκοι θέλανε πάρα πολύ το κύπελλο (θυμίζοντας έντονα τους δικούς μας το 1996 στο Παρίσι) και στο ημίχρονο του ημιτελικού πιστεύανε ότι θα περάσουνε στον τελικό.. Πάντως, η συνήθειά τους να διαμαρτύρονται με το παραμικρό είναι απίστευτη.. Κάθε τρεις και λίγο αρχίζουν τα puta και τα cojones, θυμίζοντάς μας τα λόγια ενός πολυ κάλού φίλου σε σχέση με αυτά που επικρατούν στο Fernando Buesa Arena και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούν να επηρεάσουν τους διαιτητές.. Μετά πως να μην γίνουν μέγιστοι θεατρίνοι οι παίκτες της Ταού.. Οι Ισραηλινοί είναι αυτό που με μια λέξη ονομάζουμε «μπούγιο». Τρελλοί τσιγκούνηδες, έψαχναν για εισητήρια μισοτιμής λέγοντας πως δεν έχουν λεφτά και λίγο πιο πέρα έβγαζαν πάκους με πενηντάευρα απο τις τσέπες τους.. Είχαν δε και το θράσος ν’αναρτήσουν πανό που έλεγε €uroleague.. Βρε ουστ από εδώ.. Μέσα στο γήπεδο, οι «τσαρόβ» επιστρατεύουν και αυτοί με τη σειρά τους κάθε μέσο για να κερδίσουν (ραβίνοι κλπ.) Οι Ιταλοί γενικά ήταν ψιλοψαρωμένοι, όμως έβγαζαν άφθονο γέλιο με τις αντιδράσεις τους και ήταν συμπαθέστατοι, ενώ οι Ρώσοι κυκλοφορούσαν με τα καλύτερα «κομμάτια» της αγοράς.. Έλληνες υπήρχαν αρκετοί και μάλιστα στον τελικό δημιουργήθηκε στο πάνω διάζωμα του πετάλου «πράσινη» εξέδρα.. «Πράσινη» εξέδρα στήθηκε και στο πάρκο El Retiro με ανταλλαγή συνθημάτων ανάμεσα σε τύπους που έκαναν βαρκάδα μέσα στη λίμνη.. Σε ότι αφορά τα αγωνιστικά, η ανωτερότητα της ΤΣΣΚΑ ήταν εμφανής και αναμενόμενα κατέκτησε το κύπελλο, παρ’ότι βασικά στελέχη της βρέθηκαν σε μέτριες βραδιές.. Το ρόστερ της όμως, της έδινε αυτή την πολυτέλεια.. Η Μακάμπι μάλλον πρέπει να είναι ευχαριστημένη που έπαιξε στον τελικό με την ομάδα που είχε φέτος.. Η Σιένα ήταν απελπιστικά προβλέψιμη και η Ταού μάλλον έχει στο DNA της τη νοοτροπία της αποτυχίας. Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι στα final four μετράνε πολύ οι φανέλες (βλ. Σιένα-Μακάμπι). Μπορεί MVP του τελικού ν’αναδείχθηκε ο Λάνγκτον, όμως συνολικά ο καλύτερος παίκτης του final four μάλλον ήταν ο Άντερσεν.. Η βράβευση των προσωπικοτήτων με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μας έδωσε την ευκαιρία να πετύχουμε μέσα στο Palacio de Deportes διάφορες μυθικές μορφές του αθλήματος.. Αll time classic και η παρουσία του Συρίγου στους διαδρόμους του γηπέδου.. Έξω από το γήπεδο, την μεγαλύτερη αποθέωση από τους φιλάθλους όλων των ομάδων (πριν και μετά τον τελικό) γνώρισε ο Μποντιρόγκα, ενώ από τους «πράσινους» αποθεώθηκε και ο Ράτζα.. Η αλήθεια είναι πως το final four χωρίς τον Παναθηναϊκό κύλησε πιο χαλαρά, αφού μακρυά από την πίεση των αγώνων βλέπεις τα δρώμενα πιο χαλαρά και απολαμβάνεις την όλη κατάσταση.. Πέρισυ π.χ. ήμασταν συνεχώς «στην τσίτα».. H πτήση της επιστροφής ήταν αμιγώς μπασκετική (Γκέρσον, Ρήγας, Σκουντής, Ιωάννου, Μπατής, Βραχάλη, Ελληνιάδης). Κάτι έλεγε ο Ρήγας για μείωση των διαιτητών που σφυρίζουν στην Ευρωλίγκα.. Περιμένοντας τις αποσκευές τους, οι Έλληνες «μασόνοι» μαζί με τον Ελληνιάδη είχαν στήσει πηγαδάκι και ο Πίνχας ήταν στην απ’έξω.. Και του χρόνου.. Próxima Estación Berlin..

P.S.1 Όλοι έψαχναν για οπαδούς της Ρεάλ μέσα στο γήπεδο την ώρα του τελικού. Η απάντηση δόθηκε λίγο αργότερα στην Plaza de Cibeles..

P.S.2 Μα καλά, αυτός ο Παπαλουκάς ούτε μια σαμπάνια δεν μπορεί ν’ανοίξει; Επίσης, ήταν παραφωνία η εμφάνισή του στην αναμνηστική φωτογραφία με αθλητική αμφίεση..

P.S.3 Γυρνώντας σπίτι και ανοίγωντας την τηλεόραση, έπεσα πάνω σε αθλητικά.. «Επεισόδια στον Αγ. Θωμά» έλεγε το ρεπορτάζ.. Είναι αυτό που λέμε επιστροφή στη θλιβερή Ελληνική πραγματικότητα..