Ιουνίου 2008


..μας τα είπε ο κύριος Σισκάουσκας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Εξέδρα των Σπορ» και στον Κώστα Σωτηρίου.. «Ο Παναθηναϊκός είχε ενημερωθεί από τον εκπρόσωπό μου σχετικά με το ενδιαφέρον της ΤΣΣΚΑ αμέσως μετά το Φάιναλ Φορ που κατακτήσαμε στην Αθήνα και, αν ήθελε, θα με είχε κρατήσει. Γιατί εγώ ήθελα να μείνω στον Παναθηναϊκό και, πιστέψτε με, ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη απόφαση για μένα» δήλωσε επί λέξη, προσθέτωντας τα εξής: «Δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Απλούστατα, μου άρεσαν τα πάντα στον Παναθηναϊκό, ο κόουτς, οι συμπαίκτες μου, η Αθήνα. Είχαμε κατακτήσει και τους τρεις τίτλους και είχε αναπτυχθεί τρομερή χημεία στο παρκέ. Η κατάσταση για μένα ήταν τέλεια, πώς να το πω; Και επαναλαμβάνω ότι αν με ήθελαν στον Παναθηναϊκό, θα έμενα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πέρασα άσχημα στην ΤΣΣΚΑ με την οποία κατακτήσαμε σχεδόν τα πάντα». Μάλλον προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι ο Σίσκα, καθώς πέρισυ το καλοκαίρι είχε δηλώσει τα εξής στην Sport Express: «Τα κέρδισα όλα μέσα σε ένα χρόνο και θέλω να φτάσω πιο ψηλά. Ήρθε η ώρα να κατακτήσω τα πάντα με την ΤΣΣΚΑ. Στο συμβόλαιο υπήρχε ένας όρος, που μου επέτρεπε να φύγω με ένα συγκεκριμένο ποσό. Γι’αυτό δεν ρώτησα καν». Επειδή μπερδεύτηκα λίγο, τελικά είχε ενημερωθεί ο Παναθηναϊκός ή δεν ρώτησες καν, αγαπητέ κύριε Σισκάουσκας;

P.S.1 Τα λεγόμενα του παίκτη δεν αναιρούν το τεράστιο λάθος που έγινε από την πλευρά του Παναθηναϊκού, καθώς έπρεπε να του προταθεί ένα αναπροσαρμοσμένο συμβόλαιο με αποδοχές ανάλογες της αξίας του και με απαγορευτική ρήτρα για την Ευρώπη (και όχι με 1,1 εκ. € τα οποία λάμβανε από το συμβόλαιο που είχε υπογράψει όταν ήρθε και το οποίο είχε ως ρήτρα 1 εκ. €) αμέσως μετά το final four..

P.S.2 Τις προάλλες ο Μεσίνα δήλωσε στην ψύχρα ότι ο βασικότερος λόγος της απόκτησης του Σισκάουσκας ήταν η αποδυνάμωση του Παναθηναϊκού.. Ορθώς έπραξαν οι Ρώσοι και αποδυνάμωσαν τον πιο ισχυρό τους αντίπαλο.. Εμείς, με τη σειρά μας αποδυναμώσαμε τον ..Πανιώνιο!! Προς γνώση και συμμόρφωση..

..τις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις του Παναθηναϊκού, και προσπαθώντας να δούμε ρεαλιστικά την κατάσταση έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Η διαφαινόμενη προσθήκη του «δικού μας παιδιού» Φώτση θα μας ενισχύσει σημαντικά, για τους εξής λόγους:   α) πρόκειται για έναν παίκτη που έχει ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν με τον Ομπράντοβιτς (και μάλιστα εις διπλούν, οπότε θεωρητικά θα ταιριάξει αμέσως και δεν θα χρειαστεί προσαρμογή), β) θα δώσει στην front-line μας, ταχύτητα, αθλητικά προσόντα και ριμπάουντ (που τόσο μας λείπουν). Εξάλλου, τη θέση του Ντικούδη (ο οποίος καλώς ή κακώς δεν μπόρεσε να προσφέρει στο ελάχιστο τα αναμενόμενα) θα πάρει στο ρόστερ.. Όσο για τα ονόματα που αναφέρθηκαν ως αντικαταστάτες του Μπετσίροβιτς, θα υπενθυμίσω ότι του χρόνου θα υπάρχουν και πάλι οι Διαμαντίδης, Σπανούλης και λογικά ο Γιασικεβίτσιους, οπότε θα μονοπωλήσουν εκ νέου τον χρόνο συμμετοχής.. Εδώ τη σεζόν που μόλις τελείωσε, έφυγε ο Βούγιανιτς για να αποσυμφορηθεί η κατάσταση και επειδή αυτό δεν συνέβη, στη συνέχεια παροπλίστηκε και ο Μπετσίροβιτς.. Οπότε, ποιό είναι το νόημα της απόκτησης π.χ. ενός Χαλπερίν (αποτελεί μεγάλη μου συμπάθεια και εμένα) ή πολύ περισσότερο ενός ΜακΙντάϊρ; Πολύ πιο λογικό μου ακούγεται να είναι ένας Έλληνας αυτός που τελικά θ’αποκτηθεί (π.χ. ο εξελίξιμος Βεργίνης, για τον -επίσης συμπαθέστατο αγωνιστικά- Καλαμπόκη δυστυχώς το βλέπω πολύ δύσκολο). Κατα τ’άλλα, ο Ντελφίνο είναι πολύ καλή περίπτωση (αν και έχει μια τάση προς το «2»).  Άποψή μου είναι ότι επειδή ο Ομπράντοβιτς δεν εμπιστεύεται εύκολα Αμερικανούς χωρίς Ευρωπαϊκή εμπειρία (είτε διότι έχει «καεί» από τον Ντελκ, είτε διότι πολύ απλά δεν γνωρίζει καλά την Αμερικάνικη αγορά), δύσκολα θα προχωρήσει σε απόκτηση περιφερειακού παίκτη χωρίς Ευρωπαϊκό παρελθόν στη θέση του Ουίνστον.. Όσο για τον Ρούντυ Φερνάντεζ, η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε πριν από δυο χρόνια. Ας προσέχαμε.. Για τον αντικαταστάτη του Ζίζιτς (εφ’όσον αυτός αποτελέσει παρελθόν) κάποιος παίκτης στο στυλ του Λαβρίνοβιτς θα ήταν ιδανικός. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι πλην του Μαυροβούνιου Πέκοβιτς φημολογείται ότι θ’αποκτήσουμε και έναν Σέρβο παίκτη.. Τέλος, ήδη θα έπρεπε να έχουμε ..απαγάγει τον Βουίσιτς και να τον υποβάλλουμε σε εξονυχιστικά ιατρικά τεστ στα μυστικά εργαστήρια του Χάντζου..

P.S.1 Ο Σάκοτα γιατί επέστρεψε; Για «αναλώσιμο υλικό» σε κάποια ενδεχόμενη «τράμπα» καλός θα ήταν, όχι όμως και να μείνει σε εμάς..

P.S.2 Μιας και αναφέρθηκε ο Ντικούδης νωρίτερα, προσωπικά, την κίνησή του να μην πάει στο γλέντι του τίτλου την θεωρώ επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ.. ΟΚ, έχεις τσακωθεί με τον Ομπράντοβιτς, αλλά μόνο και μόνο από σεβασμό στους προέδρους που σου έδωσαν ένα τσουβάλι λεφτά έπρεπε να ήσουν εκεί (ιδιαίτερα δε όταν δεν συνέτρεχε κάποιος σοβαρός λόγος απουσίας). Στο κάτω κάτω, Έλληνας παίκτης είσαι (και όχι κανένας ξένος χωρίς πολλά πολλά με τους συμπαίκτες σου), κάτι το οποίο σημαίνει ότι μπορούσες να πας έστω για λίγο να πεις δυο-τρια πράγματα με τους συμπαίκτες σου (και στην Εθνική Ομάδα) και μετά να αποχωρήσεις.. Π.χ. και ο Μπετσίροβιτς γνώριζε ότι θα αποτελεσει παρελθόν, αλλά ανέβαλε την αναχώρησή του για μια ημέρα, όχι μόνο πήγε, αλλά μίλησε και με τα καλύτερα για όλους.. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες..

P.S.3 Koυϊζ: Ποιός άλλος πρώην παίκτης μας έχει λέιψει «αδικαιολόγητα» σε αντίστοιχο γλέντι τίτλου στο παρελθόν; Μην μου πείτε για τον Ράτζα το 1999 (αυτό θα έλειπε, να πήγαινε κιόλας μετά από όσα είχαν συμβεί), μιλάμε για Έλληνα..

P.S.4 Επιφυλλάσσομαι προσεχώς για post-αφιέρωμα στον Σάνι..

P.S.5 Αυτήν την εβδομάδα θα έχουμε νέες εισόδους και ανακατατάξεις στα δυο Halls..

P.S.6 To post το είχα γράψει την Παρασκευή, αλλά νομίζω ότι είναι σήμερα ακόμα πιο επίκαιρο..

..παίκτες οι οποίοι κλήθηκαν στην προεπιλογή της Εθνικής μας Ομάδας εν’οψει του Προολυμπιακού Τουρνουά της Αθήνας και (θέλουμε να πιστεύουμε) των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου.. Αναλυτικά κλήθηκαν οι εξής: Βασίλης Σπανούλης, Νίκος Ζήσης, Δημήτρης Διαμαντίδης, Κώστας Τσαρτσαρής, Δήμος Ντικούδης, Στράτος Περπέρογλου, Αντώνης Φώτσης, Θοδωρής Παπαλουκάς, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Γιώργος Πρίντεζης, Γιάννης Μπουρούσης, Ίαν Βουγιούκας, Μιχάλης Πελεκάνος, Δημήτρης Τσαλδάρης, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Γιάννης Καλαμπόκης, Βασίλης Ξανθόπουλος και Κώστας Κουφός. Σε σχέση με την ομάδα του περισυνού Ευρωμπάσκετ απουσιάζουν ο Νίκος Χατζηβρέττας (είχε αποχωρήσει οικειοθελώς μετά το τέλος του Ευρωμπάσκετ), ο Λάζαρος Παπαδόπουλος (ανακοίνωσε ο ίδιος την αποχώρησή του περίπου πριν δυο εβδομάδες αφήνοντας σαφείς αιχμές κατά του Συρίγου και του Σωλήνα) και ο Μιχάλης Κακιούζης (του ανακοινώθηκε χθες ότι δεν είναι στα πλάνα του Ομοσπονδιακού, όπως ανέφερε ο ίδιος σε έκτακτη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε σήμερα). Σε ότι αφορά τους δυο τελευταίους και με ΚΑΘΑΡΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ, δκαιώνω τον Γιαννάκη. Όμως, ο τρόπος και η χρονική στιγμή (σε ότι έχει να κάνει με τον Κακιούζη) χρίζουν συζήτησης..

Μετά το πέρας των αγωνιστικών υποχρεώσεων και τελειώνοντας μια μισο-αποτυχημένη (ή μισο-επιτυχημένη) χρονιά, έχει ήδη αρχίσει -όπως είναι φυσικό- η μεταγραφολογία ανάμεσα στους οπαδούς της ομάδας. Τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν ότι 4 παίχτες θα αποχωρήσουν σίγουρα ενώ είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο για άλλους δύο. Συγκεκριμένα φεύγουν οι Τομάσεβιτς, Μπετσίροβιτς, Πρκάτσιν Ντικούδης, ενώ οι Ουίνστον και Ζίζιτς είναι υπ’ατμόν, αλλά χωρίς να αποκλείεται να μείνουν τελικά. Τέλος, στο θέμα Αλβέρτη οι πληροφορίες μέχρι αυτή τη στιγμή δείχνουν ότι μάλλον μένει για άλλη μια χρονιά.

Έτσι ο προπονητής και η διοίκηση θα κληθούν να αναπληρώσουν αρκετές θέσεις (και) φέτος. Ήδη η αρχή έχει γίνει με την σίγουρη (όπως εμφανίζεται) μεταγραφή του «αθλητή Πέκοβιτς» από την Παρτιζάν. Από και πέρα δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο κι έτσι δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για κουβέντα…

Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Παναθηναϊκός πρέπει να ενισχυθεί στις εξής θέσεις (κατά σειρά προτεραιότητας):

Στα φοργουορντ με έναν παίχτη «παγκοσμίου κλάσης». Ο Ουίνστον κατ’εμέ πρέπει να φύγει και ο Περπέρογλου να μείνει σαν δεύτερο 3άρι. Αυτή είναι και η πιο δύσκολη περίπτωση καθώς αξιόλογα 3άρια δεν υπάρχουν πολλά.
Ιδανικός θα ήταν ο Φερνάντεθ ο οποίος είναι δυαροτριάρι, αλλά πολύ αλτικός, όμως δεν φαίνεται να το κουνάει από την Μπανταλόνα. Άλλη περίπτωση θα μπορούσε να είναι ο Γιασάιτις, αν και φέτος δεν έκανε καθόλου καλή χρονιά. Από κει και πέρα πραγματικά σηκώνω τα χέρια ψηλά…

Επίσης, ένα ελαφρύ φόργουορντ, ο οποίος να μπορεί να παίζει καλά στην περιφέρεια. Ο Φώτσης θα ήταν μια πολύ καλή λύση, καθώς πέρα από το ότι είναι Έλληνας, έχει ένα αξιόπιστο σουτ από μακριά και με το άλμα που έχει μπορεί να κατεβάσει και κανένα ριμπάουντ. Επίσης, παίζει και στο 3 που κατά τα φαινόμενα θα έχουμε και φέτος πρόβλημα, αλλά και στο 4. Ομολογώ όμως ότι δεν τον έχω δει να παίζει εδώ και κανά-δυο χρόνια, οπότε διατηρώ μια επιφύλαξη κατά πόσο παίζει στο ίδιο υψηλό επίπεδο όπως τον θυμάμαι.

Στους ψηλούς το δίδυμο Πέκοβιτς-Μπατίστ μάλλον υπέρκαλύπτουν την θέση (προσωπικά πιστεύω ότι ο Μπατίστ ΔΕΝ μπορεί πλέον να παίξει σαν pf έχοντας δίπλα του ένα βαρύ πεντάρι τύπου Πέκοβιτς). Οπότε σε αυτή τη θέση χρειάζεται απλά ένας τρίτος ψηλός. Η ιδανική περίπτωση είναι ο Βούισιτς που είναι και ελεύθερος. Αν όχι, θα μπορούσαμε να κοιτάξουμε τον Κ. Λαβρίνοβιτς (Σιένα).

Στα γκαρντ έναν αντικαταστάτη του Μπετσίροβιτς. Υπάρχει ένας παίχτης που για εμένα θα ήταν ιδανικός (είναι από τις αδυναμίες μου) και δεν είναι άλλος από τον Καλαμπόκη, ο οποίος ανεβάζει την απόδοσή του σταθερά τα τελευταία χρόνια, είναι παίχτης επιπέδου Εθνικής ομάδας, έχει αξιόπιστο σουτ, αλλά κυρίως φοβερή διείσδυση (που όλοι ξέρουμε πόσο την λατρεύει ο Ομπράντοβιτς) και είναι και Έλληνας. Για εμένα θα ήταν ιδανικός. Μια άλλη πολύ καλή περίπτωση θα ήταν ο …Λιν Γκριρ! Τα προσόντα του τα ξέρουμε (από πρώτο χέρι) και ένα άλλο πολύ σημαντικό είναι ο πολύ ήπιος χαρακτήρας του (που δεν συνηθίζεται για Αμερικάνο), καθώς και το ότι γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα.

Τέλος, θετική θα ήταν και η προσθήκη του Βεργίνη στην ομάδα, προσωπικά τον βρίσκω σούπερ ταλαντούχο και νομίζω ότι είναι το επόμενο μεγάλο πλέι μέικερ της Εθνικής και δίπλα στους Διαμαντίδη, Σάρας, Σπανούλη και Χ»Βρέττα μπορεί να εξελιχθεί απίστευτα.

Οπότε το ρόστερ της ομάδας για του χρόνου κατ’εμέ θα μπορούσε να είναι ως εξής:

Γκαρντ
Γιασικεβίτσιους 
Διαμαντίδης 
Σπανούλης 
Βεργίνης
Χατζηβρέττας 
Καλαμπόκης (Γκριρ)

Φοργουορντ

Φερνάντεθ ή Γιασάιτις
Περπέρογλου 
Φώτσης
Τσαρτσαρής 
Αλβέρτης 

Σέντερ
Μπατίστ 
Πέκοβιτς
Βούισιτς (Λαβρίνοβιτς)

Σε όλες τις περιπτώσεις έχω προσπαθήσει να βρω ρεαλιστικούς στόχους και όπου υπάρχει η δυνατότητα Έλληνες παίχτες.

Τέλος, η άποψή μου για ορισμένα ονόματα που γράφτηκαν:

Τον Παπαδόπουλο τον έχει ξεπεράσει το μπάσκετ πλέον. Δεν είναι τυχαίο ότι καλό μπάσκετ έπαιξε τελευταία φορά επί Ίβκοβιτς, τον μόνο προπονητή που παίζει ακόμα μπάσκετ των 90s. Ούτε είναι τυχαία η φετινή του χρονιά στη Ρεάλ, ούτε οι απογοητευτικές παρουσίες του με την Εθνική.

Ο Μπουρούσης θα ήταν πολύ καλή επιλογή, αλλά δεν είναι ρεαλιστικό σενάριο.

Ο Ζήσης με την χρονιά που έκανε στην ΤΣΣΚΑ φέτος έχει χάσει πολλούς πόντους. Έδειξε πολύ λίγος για να παίξει σε πραγματικά υψηλό επίπεδο σε σύλλογο…

Ο Βούγιανιτς θα μπορούσε να έχει θέση στην ομάδα, αλλά νομίζω ότι ο Καλαμπόκης και ο Γκριρ είναι κλάσεις ανώτεροι.

Ο Ουίνστον μπορεί σε 3 χρόνια να έχει εξελιχτεί σε καλό παίχτη, αλλά δεν υπάρχει περιθώριο για νέο Μπατίστ αυτή τη στιγμή…

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »