Με δύο γεμάτες μέρες να έχουν περάσει από την κατάκτηση του 5ου Ευρωπαϊκού από τον Παναθηναϊκό είμαστε πλέον σε θέση να δούμε και να αναλύσουμε τα πράγματα πιο νηφάλια. Όλες αυτές τις μέρες που ήμασταν στο Βερολίνο μέχρι σήμερα που επιστρέψαμε στην Αθήνα δεν είχαμε καμία απολύτως επαφή με ελληνικά ΜΜΕ και δε μπορούμε να πούμε ότι μας έλειψαν ιδιαίτερα. Είμαστε όμως απολύτως βέβαιοι ότι οι αναλύσεις έδωσαν και πήραν και πως ότι υπήρχε που θα μπορούσε να γραφτεί, γράφτηκε και ότι υπήρχε που θα μπορούσε να ειπωθεί, ειπώθηκε. Γι’αυτό μάλλον θα ήταν περιττό να γράψουμε (άλλη μια) τεράστια διθυραμβική κριτική των δύο αγώνων.
Αντ’αυτού και αφού είδαμε πλέον και στο βίντεο τους δύο αγώνες προτιμούμε να αναφερθούμε εν συντομία σε σημεία (τόσο αγωνιστικά όσο και εξωαγωνιστικά) που έχουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον και μας έχουν μείνει στη μνήμη. Φυσικά αυτά είναι μια πρώτη καταγραφή, σίγουρα θα έχετε κι εσείς να συμπληρώσετε αρκετά…. Πάμε λοιπόν:

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ

Η τρέλα του Σάρας
Ήταν το 4ο του και το πανηγύρισε σα να είναι το πρώτο του. Συνεχώς όρθιος στον πάγκο να φωνάζει, να διαμαρτύρεται και να κατευθύνει. Όταν έμπαινε μέσα ήθελε να έχει τα ηνία και να κατευθύνει όλο το παιχνίδι. Ακόμα και στην άμυνα ήταν καλύτερος απ’ότι συνήθως.
Με τον Διαμαντίδη να είναι εκτός φόρμας, αλλά και με τα πολλά κιλά εμπειρίας που κουβαλάει ο Σάρας ήταν χωρίς αμφιβολία το βαρόμετρο της ομάδας. Έμοιαζε να είναι ο παίκτης που ήξερε τι πρέπει να κάνει πότε, αλλά συγχρόνως και ο μοναδικός που μπορούσε να κάνει το παιχνίδι του Παναθηναϊκού λίγο …απρόβλεπτο με τις εμπνεύσεις του. Όταν έβγαινε ο Παναθηναϊκός κατέβαζε ταχύτητα. Πολύ σωστά ο Ομπράντοβιτς του άφησε την μπαγκέτα στα κρίσιμα και τον στήριξε (σε χρόνο συμμετοχής) ακόμα κι όταν φαινόταν να χάνει τον αυτοέλεγχό του.

Ο «αδικημένος» Τσίλντρες και τα αυτόγραφα

Το ότι πρόκειται για παίχτη με μεγάλο ταλέντο το γνωρίζουμε όλοι. Το ότι με τον Γιαννάκη προπονητή δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρει να το βγάλει στο γήπεδο το γνωρίζουμε όλοι εκτός από τους Αγγελόπουλους. Ο τύπος όταν πηδάει ξεχνάει να πατήσει στην γη, ενώ όταν βρει ανοιχτό γήπεδο είναι ασταμάτητος. Ενδεικτικό της ψυχολογίας του μια φάση στον ημιτελικό: Την μπάλα την έχει ο Παπαλουκάς στο τρίποντο και ο Τσίλντρες κόβει από την γραμμή βάσης και βρίσκεται κάτω από το καλάθι μόνος του. Κατά την κίνηση του ζητάει την μπάλα αλλά ο Παπαλουκάς δεν τον βλέπει. Η αντίδρασή του είναι να πηδήξει έστω και χωρίς τη μπάλα, έτσι για το γαμώτο… Όταν το Σάββατο το απόγευμα μοίραζε αυτόγραφα έξω από το Niketown στο Charlottenburg ήταν να τον λυπάσαι. Τρελή αγγαρεία…

Η αίσθηση σφαγής και τα 8 δευτερόλεπτα

Μέσα στο γήπεδο τόσο στον ημιτελικό όσο κυρίως στον τελικό υπήρχε η αίσθηση ότι ο Παναθηναϊκός αδικήθηκε από την διαιτησία και μάλιστα απροκάλυπτα. Βλέποντας όμως τους αγώνες στο βίντεο οφείλουμε να ομολογήσουμε πως κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από κάπου. Σε γενικές γραμμές η διαιτησία ήταν καλή. Λάθη έγιναν, πιθανών τα περισσότερα να ήταν και εις βάρος του Παναθηναϊκού, αλλά όχι τέτοια που να μπορούν να στοιχειοθετήσουν σφαγή. Όσο για την περίφημη φάση των 8 δευτερολέπτων ο διαιτητής, ο οποίος σημειωτέων μετράει ξεχωριστά, ορθός μέτρησε ότι ο Διαμαντίδης έμεινε 8 δευτερόλεπτα πίσω από την γραμμή του κέντρου. Αυτό φαίνεται και από το κεντρικό χρονόμετρο . Το μπέρδεμα γίνεται λόγω της καθυστέρησης που έχει το χρονόμετρο των 24ων στο να ξεκινήσει να μετράει. Τσάμπα του πέταγε ο Θανάσης τα 100ευρα του Αρτεάγκα…

Ο βυσσινί Ομπράντοβιτς
Ξαναβρήκε το …χαμένο του χρώμα ο Ομπράντοβιτς αυτό το διήμερο. Κάθε φορά που η ομάδα έκανε κάτι που δε του άρεσε έπαιρνε το γνωστό βυσσινί χρώμα στο πρόσωπο και άρχιζε τα …Σέρβικα. Θύμισε μέρες ’07. Ο Παναθηναϊκός πάντως είχε προετοιμαστεί πάρα πολύ καλά τόσο για τον ημιτελικό όσο και τον τελικό.

Το πυρηνικό όπλο Μάικ Μπατίστ
Για άλλη μια φορά έκανε τα πάντα. Στην άμυνα έπαιξε με την ίδια επιτυχία τόσο μέσα όσο και έξω από την ρακέτα ενώ στην επίθεση ήταν και πάλι εγγύηση. Απέδειξε ότι είναι ο πολυτιμότερος ψηλός στην Ευρώπη και δικαίωσε για μια ακόμα φορά τον Συρίγο που τον αποκαλεί «πυρηνικό όπλο»

MVP

Έχει γίνει συνήθεια πλέον. Δεδομένου ότι ο MVP βγαίνει από τους δημοσιογράφους και λαμβάνοντας υπόψη ότι οι Έλληνες είναι οι περισσοτεροι από κάθε άλλη χώρα δεν κάνει εντύπωση ότι για μια ακόμα φορά ο MVP είναι Έλληνας. Ο Σπανούλης έκανε πολύ καλές εμφανίσεις, αλλά δεν ήταν πολυτιμότερος ούτε από το Γιασικεβίτσιους ούτε από τον Μπατίστ. Πάντως πιθανών να έκανε σε αυτό το FF τα πιο ουσιαστικά του παιχνίδια φέτος.

ΕΞΩΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ

Ο Παπαλουκάς και η ΤΣΣΚΑ
Κάλλιο αργά παρά ποτέ, οι μάσκες έπεσαν και ο Παπαλουκάς άφησε το προσωπείο του «Έλληνα πατριώτη» που φορούσε μέχρι πέρσι αποδυκνείωντας πως τα καραγκιοζιλίκια με την Ελληνική σημαία ήταν μόνο για την προσπωική του προβολή και τίποτα άλλο. Για την προτίμησή του στον τελικό ήταν σαφής: «Ελπίζω να κερδίσει η ΤΣΣΚΑ». Δεν έχουμε φυσικά κανένα πρόβλημα με τις προτιμήσεις του Παπαλουκά, απλά την επόμενη φορά που ο αρχηγός της Εθνικής Ομάδας θα δηλώσει πάνω απ’όλα Έλληνας θα υπάρχουν μερικά αποκόμματα εφημερίδων να του τρίψουμε στη μούρη…

Η ανυπαρξία του FF στο Βερολίνο
Μόλις πήραμε το λεωφορείο από το αεροδρόμιο με κατεύθυνση προς το ξενοδοχείο είδαμε την πρώτη μεγάλη διαφημιστική αφίσα του FF. Θεωρήσαμε λοιπόν ότι η διοργάνωση είχε τύχει της κατάλληλης προβολής ώστε οι αδιάφοροι για τα τεκταινόμενα στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ Γερμανοί να ξέρουν τι γίνεται στην πόλη τους. Φευ… Η πρώτη αφίσα που είδαμε ήταν και η τελευταία. Απ’ότι φαίνεται κε Μπερτομέου δεν έφταιγε η Αθήνα πριν δύο χρόνια για την έλλειψη επικοινωνίας της τότε διοργάνωσης. Μήπως να αρχίσετε να αναρωτιέστε ποιος φταίει;

Η οργάνωση των Γερμανών

Τα πάντα στην εντέλεια και με προσοχή και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Τόσο που έμοιαζε κουραστικό ορισμένες στιγμές. Όσο για την παρουσία της αστυνομίας, πολύς λόγος γινόταν πριν το FF αλλά τελικά δεν χρειάστηκε να επέμβουν. Έτσι αναλώθηκαν να τραβούν με τα κινητά τους σε βίντεο τους οπαδούς του Παναθηναϊκού που έδιναν το δικότους σόου στις εξέδρες…

Η ανοησία του Μπουρούση

«Θα τα πούμε σε 10 μέρες» λέει εμφανώς ο Μπουρούσης στους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Τι ακριβώς θα πούμε δεν μας λέει όμως που κάθε φορά που βρισκόμαστε στα τελευταία χρόνια σε κρίσιμα παιχνίδια γίνεται πράσινο πάρτι. Σαν να τα βλέπουμε ήδη τα αποκόμματα των εφημερίδων να κοσμούν τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού πρις το πρώτο παιχνίδι στο ΣΕΦ. Θα τα πούμε λοιπόν κε Μπουρούση, να είσαστε σίγουρος…

Ο Γιαννάκης και τα «θετικά στοιχεία»
Φοβερή δήλωση του Δράκου στην συνέντευξη τύπου μετά τον χαμένο μικρό τελικό και τον διασυρμό από την Μπαρτσελόνα: «Στο δεύτερο ημίχρονο βελτιώσαμε το παιχνίδι μας και είδαμε ορισμένα στοιχεία που μπορούν να μας βοηθήσουν στην συνέχεια». Υπομονή εκεί στον Πειραιά ακόμα χτίζει ομάδα ο Γιαννάκης…

Η γυναίκα του Μεσίνα
Επιτέλους χάρη στην Γερμανική τηλεόραση απέκτησε και εικόνα η κα Μεσίνα που συνηθίζει να τονώνει την ψυχολογία του άντρα της κάθε φορά που πρόκειται να αντιμετωπίσει τον Ομπράντοβιτς θυμίζοντάς του ότι ο Σέρβος είναι καλύτερος προπονητής…

Η «γνωστή» Ρωσίδα
Ναι, ξέρετε όλοι για ποια μιλάμε. Ήταν εκεί και αποθεώθηκε για μια ακόμα φορά. Με άλλο χτένισμα αλλά με το ίδιο γούρικο (για εμάς) φόρεμα. Μαζί της και όλη η Ρώσικη Ντριμ-τιμ. Χάζεμα…

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ

Κεφάλαιο Καρμοιρης
Πράξη 1η: Ο Καρμοίρης και οι δύο ήττες από την ΤΣΣΚΑ
Πού τις βρήκες ρε …Καρμοίρη της ήττες από την ΤΣΣΚΑ φέτος;;;
Πράξη 2η: Τα χρόνια του Ρότζερς στην Ελλάδα
Όλα τα λεφτά ήταν η παρουσίαση του Ρότζερς πριν του πάρει συνέντευξη όπου ανέφερε πόσα χρόνια έπαιξε σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό και δεν πέτυχε ούτε το ένα ούτε το άλλο…
Πράξη 3η: Η συνέντευξη των 20 δευτερολέπτων με τον Ομπράντοβιτς
Απίστευτη αντίδραση από τον Ομπράντοβιτς, ακόμα πιο απίστευτη η αμηχανία του Καρμοίρη που προσπαθούσε να εξηγήσει τα ανεξήγητα…

Η καρτέλα με τα στατιστικά του …Χάουζ
Δεν ξέρω πόσοι θα το πρόσεξαν αλλά κάποια στιγμή (νομίζω στον τελικό; Ντράζεν βοήθα!) εμφανίστηκε μια καρτέλα από την στατιστική υπηρεσία με το όνομα Φρεντ Χάουζ, σηματάκι της ΤΑΟΥ και κάτι κινέζικα στατιστικά… Εντελώς άκυρο…

Όπως πάντα συμφωνίες, διαφωνίες και προσθήκες κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτες…

Advertisements