Σεπτεμβρίου 2009


Θησαυρός γνώσης από τα golden boys της ελληνικής αθλητικογραφίας

Το ευρωμπάσκετ τελείωσε και μας αφήνει μια ευχάριστη επίγευση. Ο λόγος φυσικά για την επιτυχία της Εθνικής αλλά είναι μόνο αυτό; Όχι βέβαια. Όπως σε κάθε διοργάνωση την μετάδοση της οποίας αναλαμβάνει η αγαπημένη μας ΕΡΤ έτσι και σε αυτό το Ευρωμπάσκετ γίναμε σοφότεροι! Και φυσικά αυτή η μοναδική γνώση είναι το πραγματικό κέρδος!

Και τι δεν μάθαμε…

Μάθαμε ότι ο Πάου Γκασόλ είναι ο «πρώτος Ισπανός πρωταθλητής του ΝΒΑ» που όταν τραυματίστηκε δήλωσε ότι «θα είναι στο Ευρωμπάσκετ για το χρυσό»

Μάθαμε ότι ο έγχρωμος Γερμανός Green είναι «φιλαράκι, κολλητός, συγκάτοικος του Νοβίτσκι»

Μάθαμε ότι ο Στεφάνωφ στο τρίτο παιχνίδι της πρώτης φάσης έδινε «την τελευταία του παράσταση». Μετά κατάλαβε ο Χατζηγεωργίου ότι η FYROM θα προκριθεί οπότε αυτομάτως ο Στεφάνωφ έδινε «μια από τις τελευταίες του παραστάσεις».

Μάθαμε ότι «ο Μαρκ Γκασολ παλιά έπαιζε με μέσο αλλά βελτιώθηκε και πλέον παίζει με την αξία του»

Επίσης μάθαμε ότι ο Ιωάννου αν ήταν προπονητής θα έκανε συνεχώς φάουλ . Στα 30 δευτερόλεπτα και ενώ νικάει με 4 πόντους – φάουλ. Στα 18 δευτερόλεπτα και ενώ νικάει με 2 πόντους – φάουλ. Δεν είναι απόλυτα βέβαιος ακόμα αν θα κάνει φάουλ στα 8 δευτερόλεπτα και ενώ χάνει με 2 πόντους (!)… Επίσης θα έκανε φάουλ σε όποιον παίχτη ήθελε άσχετα με το που γίνεται η επαναφορά. Μετά θα καταλάβαινε ότι αυτό πλέον δίνεται αντιαθλητικό…

Από τον Ιωάννου όμως μάθαμε και το «πολυτιμότερο στοιχείο στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ»… Μα φυσικά «το μακρινό ριμπάουντ»(!)

Και φυσικά μάθαμε ότι ο Σχορτσανίτης «έχει 16% λίπος μόνο στο σώμα του που είναι πολύ λιγότερο από τον μέσο μπασκετμπολίστα»

Πέρα όμως από αυτά που ακούσαμε, σημασία έχουν και αυτά που είδαμε…

Είδαμε ότι οι Πολωνοί δεν ξέρουν να σκηνοθετούν μπάσκετ και ότι δεν υπάρχει κάποιος Maciej Galanowiak να τροφοδοτεί με στατιστικά.

Είδαμε τα σκονάκια του Σκαριόλο στην τσέπη του πουκάμισου

Είδαμε τον Γκασόλ να από Πάου να γίνεται Ζάρκο στα πρώτα παιχνίδια. Μετά ήρθε στα ίσα του…

Είδαμε το τεράστιο πανό των FYROMιανών

Είδαμε την Ολυμπία και την Φανή

Τέλος είδαμε τον πολίστα και το Τσολιά (αλλά δεν είδαμε την Νάντια και αυτό ήταν απώλεια)…

Δυστυχώς λόγω ωρών μετάδοσης δεν κατάφερα να δω όλα τα παιχνίδια οπότε είναι βέβαιο ότι έχω δεν έχω ακούσει και δεν έχω δει αρκετά ενδιαφέρονται και πικάντικα. Παρακαλώ προσθέστε τον πολύτιμο οβολό σας…

Ξεκινάει το Ευρωμπάσκετ! Επιτέλους, γιατί δεν θα άντεχα άλλα αδιάφορα φιλικά-σπαζοκεφαλιές όπου η εξαγωγή συμπερασμάτων για τον τρόπο παιχνιδιού της Εθνικής είναι πιο δύσκολη από την εξαγωγή φρονιμίτη. Η ώρα έφτασε λοιπόν να μας δείξει η «επίσημη αγαπημένη» (που λένε και οι μασόνοι) τι ψάρια πιάνει και κυρίως *πώς* ακριβώς σκοπεύει να τα πιάσει. Μέχρι τώρα έχουμε δει τις εξής παραλαγές:

Α) Του Λιθουανού: Γρήγορο τέμπο, αναζήτηση του αιφνιδιασμού και επιθετική άμυνα. Μας αρέσει αυτή η Εθνική ομολογούμε αλλά έχει αδυναμία να μείνει προσηλωμένη σε αυτό το παιχνίδι για όλο το παιχνίδι. Δεν ξέρουμε αν οφείλεται στην κούραση των γκαρντ ή στην ενστικτώδη αλλαγή παιχνιδιού λόγω συνήθειας σε αυτό…

Β) Του Έλληνα: Αργό τέμπο, προσπάθεια για πιεστική άμυνα, πολλές φορές σε όλο το γήπεδο, αλλά με ιδιαίτερη αποτυχία δεδομένου ότι λείπουν τα μακριά χέρια του Διαμαντίδη, η αμυντική διαίσθηση του Παπαλουκά και σε δεύτερη ανάλυση ακόμα και τα γρήγορα –για 4άρι- πόδια του Τσαρτσαρή.

Στην Πολωνία λοιπόν θα πρέπει μοιραία να διατηρηθεί μια «βασική» φιλοσοφία. Λογικά από αύριο θα είμαστε σε θέση να δούμε και να πούμε περισσότερα αλλά αν κρίνουμε από τα φιλικά μάλλον ο Καζλάουσκας θα στρίψει το νόμισμα για να αποφασίσει.

Αυτό που περιμένουμε όμως είναι τον Σπανούλη να παίρνει το «χρίσμα» του ηγέτη με την μπάλα αγκαλιά για 20 δευτερόλεπτα. Επίσης λογικά η Εθνική θα προσπαθήσει να παίξει στο ζωγραφιστό με Σχορτσιανίτη και Κουφό ενώ δεν θα μας κάνει έκπληξη αν δούμε πολλές φορές και σχήμα με 2 σέντερ (πχ με τον Μπουρούση σε ρόλο PF).

ΥΓ. Γράφει ο Παπαδογιάννης για την Εθνική: «Είτε τερματίσει 2η είτε 16η είτε κάπου ενδιάμεσα, το αποτέλεσμα θα εντάσσεται στο -διευρυμένο έστω- πλαίσιο της λογικής. Κατά πάσα πιθανότητα, πάμε για «κάπου ενδιάμεσα»: 6η ή κάτι τέτοιο».
Δηλαδή για να καταλάβω πέρα από την Ισπανία που δικαίως λογίζεται ως το απόλυτο φαβορί υπάρχουν άλλες 4 ομάδες ΤΟΣΟ καλύτερες από την Ελλάδα που αν τις περάσουμε στην τελική κατάταξη θα πρέπει να το θεωρήσουμε και έκπληξη; Και πώς στο καλό η 16η θέση (και οποιαδήποτε θέση εκτός 8άδας θα έλεγα) είναι μέσα στο πλαίσιο της λογικής;
Είτε υποτιμάτε τις ικανότητες των παιχτών και του προπονητή είτε υποτιμάτε την νοημοσύνη μας. Ή το πιο πιθανό και τα δύο…

ΥΓ2. Ξέρω ότι οι περισσότεροι θα έχουν τα μάτια τους στον Καλάθη για μια πρώτη εκτίμηση τι μπορεί να καταφέρει σε υψηλό επίπεδο και τι να περιμένουμε την χρονιά που έρχεται. Εμείς όμως θα έχουμε τα μάτια μας και αλλού… Στον Καλαμπόκη φυσικά που θα είναι η έκπληξη αποκάλυψη του τουρνούα (λέμε τώρα!)