Οκτώβριος 2009


Με το γκάζι πατημένο από την αρχή του αγώνα και στην θέση του οδηγού τον ξεκούραστο Διαμαντίδη ο Παναθηναϊκός ποδοπάτησε την Χίμκι με 101-66. Ειλικρινά δεν ξέρουμε αν πρέπει να βγάλουμε θετικά συμπεράσματα για την δυναμικότητα των Ρώσων από το παιχνίδι με την Ρεάλ την προηγούμενη εβδομάδα ή όχι (δηλαδή δεν ξέρουμε κατά πόσο η Χίμκι μπορεί να θεωρηθεί δυνατή όμάδα) αλλά σε κάθε περίπτωση η υπεροχή του Παναθηναϊκού σήμερα ήταν ολοκληρωτική. Ειδικά στο πρώτο και το τέταρτο δεκάλεπτο η ομάδα έπνιξε τους Ρώσους με την άμυνα (κυρίως στο διάστημα που έπαιζαν μέσα οι …μακρυχέρηδες Διαμαντίδης, Τέπιτς και Σερμαντίνι), έτρεξε πολλές φορές στο ανοιχτό γήπεδο, έβγαλε πολλές ασίστ και πρόσφερε ελεύθερο και θεαματικό μπάσκετ.

Γενικά δεν θα βρει κανείς υστερήσαντες σήμερα αλλά στους ιδιαίτερα διακριθέντες εκτός του Διαμαντίδη πρέπει να μπει και ο Πέκοβιτς ο οποίος για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι μοιάζει ανίκητος κάτω από τα καλάθια κυρίως λόγω των πολύ καλών του τοποθετήσεων που του επιτρέπουν να απειλήσει άμεσα και αποτελεσματικά όταν λαμβάνει την μπάλα σωστά.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον «νέο» της ομάδας, τον Γκόλεματς ο οποίος στον αρκετό χρόνο που αγωνίστηκε έδειξε ιδιαίτερα καλά στοιχεία έχοντας μάλιστα και δύο ασιστ (και 1/1 τρίποντα!).

Τέλος αξίζει και μια αναφορά στον Βεργίνη ο οποίος φέτος δείχνει ξεψάρωτος και αποφασισμένος να διεκδικήσει την θέση του στην ομάδα. Πατάει πολύ καλύτερα, έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και γενικά δείχνει πιο «έτοιμος». Δεν περιμένει κανείς φυσικά να πάρει θέση βασικού αλλά δεν θα μας κάνει εντύπωση να τον δούμε να παίρνει αρκετό χρόνο στο πρωτάθλημα. Και αν μη τι άλλο βάσει ταλέντου του αξίζει η ευκαιρία αυτή.

ΥΓ. Ο Μπατίστ και ο Τσαρτσαρής στην αρχή του παιχνιδιού όλο γελάκια και αστειάκια ήταν στον πάγκο. Μόλις είδαν τον Σερμαντίνι να παίρνει παραμάζωμα τον «Καρχαρία» τους κόπηκαν τα γέλια 🙂

ΥΓ2. Δεν είναι ειρωνία σε ένα τέτοιο το παιχνίδι ο μόνος παίχτης που δεν έβαλε καλάθη να είναι ο …Καλάθης;

ΥΓ3 (και πιο σημαντικό). Αν ο Διαμαντίδης συνεχίσει σε αυτά (ή έστω σε παρόμοια) επίπεδα απόδοσης όλη τη χρονιά ψάχτε για τον δεύτερο σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ο τύπος όταν είναι σε καλή μέρα και έχει όρεξη (όπως σήμερα) παίζει μπάσκετ από άλλον πλανήτη…

Advertisements

Μπορεί να νίκησε την Αρμάνι Μιλάνο 67-75 αλλά όπως αναμενόταν ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε ανέτοιμος και «πιασμένος» στο πρώτο επίσημο παιχνίδι για την φετινή σαιζόν. Από τους παίχτες πρώτης γραμμής ξεχώρισε ο Πέκοβιτς που γλένταγε κάτω από τα καλάθια, μέχρι που χρεώθηκε δύο ανύπαρκτα φάουλ, αποσύρθηκε και έχασε κάπως τον ρυθμό του.

Ο Σπανούλης σε πολύ καλή βραδιά, σαν από κεκτημένη ταχύτητα από την Πολωνία. Θα πρέπει να βρει χρόνο ξεκούρασης όμως.

Ο Περπέρογλου σε πολύ καλή βραδιά επίσης, έπαιξε σχεδόν σε όλο τον αγώνα με πολύ καλά στατιστικά και καλή άμυνα. Promising…

Ο Διαμαντίδης αν και δεν φαινόταν σε ιδιαίτερα καλή μέρα εντούτοις σκόραρε κάποιους πόντους, έκανε κλεψίματα, βοήθησε στην άμυνα και γενικά ήταν (για μια ακόμα φορά) θετικός.

Ο Σερμαντίνι έπαιξε καλά,, προσπάθησε να αντικαταστήσει τον Πέκοβιτς όσο καλύτερα γίνεται και δείχνει αρκετά βελτιωμένος σε σχέση με πέρσι (κρίνοντας από το λίγο που έπαιξε πέρσι βέβαια). Κυρίως όμως δείχνει πιο «δεμένος» και πιο «προσανατολισμένος» στο παιχνίδι του έχοντας βρει αρκετά καλύτερα τα πατήματά του στο γήπεδο και ειδικά μέσα στην ρακέτα. Παραμένει επιπόλαιος σε ορισμένες περιπτώσεις αλλά επίσης δείχνει και μια σιγουριά στις δυνατότητές του, έστω κι αν κάποιες φορές αποδεικνύεται υπέρμετρη και τον οδηγεί σε λάθη, ενώ παραμένει ιδιαίτερα επιρρεπής στα φάουλ. Πάντως το κλέψιμο που έκανε στην περιφέρεια (νομίζω επάνω στον Μασιούλις;;) ήταν πολύ καλό σημάδι.

Ο Τέπιτς βρήκε αρκετό χρόνο συμμετοχής αλλά δεν τον δικαιολόγησε. Πρέπει να ξυρίσει το μουστάκι άμεσα!

Ο Καλάθης πρέπει να δουλέψει πολύ στο σουτ. Πέρα από το τρίποντο (που δεν το έχει με τίποτα) έχει θέμα και με τις βολές. Επίσης πρέπει να βελτιώσει κι άλλες πτυχές του παιχνιδιού του αλά αυτό θα γίνει και μέσα από την εμπειρία που θα αποκτά με τους αγώνες.

Ο Νίκολας προσπάθησε στην άμυνα αλλά στην επίθεση ήταν δράμα. Πολλά χαμένα ελεύθερα τρίποντα, αναποτελεσματικές διεισδύσεις, γενικά σε κακή φόρμα. Πάντως δεν ανησυχούμε για αυτόν, στα κρίσιμα θα είναι έτοιμος.

Δεν έπαιξαν καθόλου οι Βεργίνης, Μπόγρης και Γκόλεματς. Για τον τελευταίο είναι απολύτως φυσιολογικό. Για τους άλλους δύο μάλλον δεν βγήκε το παιχνίδι στον Ομπράντοβιτς όπως θα το ήθελε  για να τους δώσει λίγο χρόνο. Next time!

ΥΓ. Για τον Φώτση δεν γράφω τίποτα. Ούτε πρόκειται να σχολιάσω εκείνο το ελεύθερο τρίποντο που δεν βρήκε καν στεφάνι…

ΥΓ2. Αντίθετα για τον Συρίγο θα σχολιάσω. Το πόσο τον εκτιμά αυτό το blog το γνωρίζετε, αλλά σήμερα ήταν τέτοια η αίσθηση της βαρεμάρας που έβγαζε που τον λυπόσουν. Ειδικά όταν είπε για το πόσο καλά τα πήγε η τριπλέτα Περπέρογλου, Καλάθης, Διαμαντίδης στην Πολωνία, πέσαν τα τσιμέντα…

ΥΓ3. Όλα τα λεφτά το συνολάκι του προπονητικού team της Αρμάνι. Casual ντυσιματάκι αλλά πολύ φινετσάτοι. Ειδικά ο συνδυασμός μεγάλος λευκός γιακάς στο πουκάμισο και λευκό παπουτσάκι κάτω ήταν μεγάλη έμπνευση.

Ναι, εντάξει, ξέρω ότι θα περιμένατε όλοι να γράψουμε κάτι για τον Γκόλεματς. Σιγά μην γράψουμε για κάποιον που έρχεται ως αντι-Τσαρτσαρής (για αντί-Μπατίστ ούτε λόγος φυσικά). Προτιμούμε να γράψουμε για πιο σημαντικές προσωπικότητες του ευρωπαϊκού μπάσκετ…

Μεγαλειώδης!

Μέχρι σήμερα λοιπόν όλοι θα πρέπει λογικά να ξέρετε ποιός είναι ο αγαπημένος ταβερνιάρης αυτού του blog. Ο άνθρωπος που λατρεύουμε να …λατρεύουμε. Αφορμή για αυτό το ποστ στάθηκε ένα άρθρο από το superbasket.gr. Τί έκανε λοιπόν ο μεγάλος Πίνι;

Η Μακάμπι έπαιζε φιλικό με τους Νικς στην Αμερική. Ο Γκέρσον με το γνωστό …ταπεραμέντο του κατάφερε στην τρίτη περίοδο και ενώ το σκορ ήταν 49-73 για τους Νικς να πάρει δεύτερη τεχνική ποινή σε φάση που σφυρίχτηκε επιθετικό φάουλ υπέρ της Μακάμπι. Ο διαιτητής με μια «Αμερικάνικη» κίνηση του έδειξε την τεχνική ποινή  και την έξοδο από το γήπεδο και φυσικά ο Πίνχας, δεν πήγαινε πουθενά. Ήρθαν λευκοί, ήρθαν μαύροι, ήρθαν παίχτες, ήρθαν παράγοντες, ήρθε ο υπεύθυνος ασφάλειας, ήρθε Ραβίνος, ο Πίνχας τίποτα. Μουλάρι… Τελικά μετά από 5-6 λεπτά διαβουλεύσεων και …αμηχανίας (παιχνιδάκια με την κάμερα, χαζολογήματα κλπ) αποφάσισε να αποχωρήσει μέσα σε αποθέωση.  Α, ρε Πίνχας μεγάλε!

ΥΓ. Σε αποθέωση γράψαμε; Ναι, σε αποθέωση… Και δεν είναι ότι το αμερικανικό κοινό λάτρεψε τον Πίνι. Ο λόγος της αποθέωσης είναι και η απόδειξη ότι μπροστά στην Μακάμπι κάτι Παναθηναϊκοί και Ολυμπιακοί φαντάζουν στα μάτια των Αμερικάνων σαν οι φτωχοί συγγενείς. Ο λόγος (και απόδειξη) από το 4:37 του βίντεο έως το 5:00 (θέλει ήχο για να ακούτε τους Αμερικάνους σχολιαστές)

ΥΓ2. Άντε να γράψουμε και για τον Γκόλεματς. Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση που δεν έχει ομάδα. Ομολογώ ότι δεν τον έχω παρακολουθήσει πολύ αλλά από τον Πανελλήνιο που τον θυμάμαι, ειδικά στο μεταξύ μας παιχνίδι στην Κυψέλη όπου είχαμε χάσει έμοιαζε με τον Ντίβατς. Όταν δεν σκόραρε έβγαζε ασίστ… Τώρα πως κατάφερε να μείνει χωρίς ομάδα τέτοια εποχή και μάλιστα και σαν εν ενεργεία διεθνής της Σλοβενίας ένας Θεός ξέρει. Σε κάθε περίπτωση αυτό που ελπίζουμε να έρχεται σαν αντικαταστάτης του Σερμαντίνι. Ο μικρός έχει παλέψει για την θέση του στην ομάδα και τώρα είναι η ευκαιρία του.

Δύο εμφανίσεις και μια πιτζάμα παρουσίασε σήμερα ο Παναθηναϊκός σε μια εντυπωσιακή (σύμφωνα με το ρεπορτάζ) εκδήλωση. Συγκεκριμένα η ομάδα θα παρουσιαστεί στη νέα σαιζόν με τις δύο κλασικές εμφανίσεις την λευκή και την πράσινη ενώ το βράδυ οι αθλητές θα κοιμούνται με μια θαλασσιά. Η καινοτομία της εμφάνισης από φέτος έχει να κάνει με το σήμα όπου για πρώτη φορά μπαίνει το πορτοκαλί με την μπάλα αντί για το λευκό που έπαιζε μέχρι πέρσι. Φυσικά για άλλη μια φορά οι φανέλες είναι από την adidas.

Το εμφανές πρόβλημα που έχουν οι νέες εμφανίσεις σε κάποιες βερσιόν τους είναι ότι δεν χωράνε τα αστεράκια και καβαλάνε στον γιακά.

Πάντως σε κάθε περίπτωση σε σύγκριση με τον Ολυμπιακό και οι φανέλες είναι πολύ ομορφότερες από την κουρτίνα που θα φοράνε φέτος στο λιμάνι και το σήμα είναι σαφέστατα πιο σικάτο από την καγκουριά του «αιώνιου δεύτερου»…

Περισσότερες φωτογραφίες από την εκδήλωση στο sport24

Η φανέλα με το 4 στον ουρανό του ΟΑΚΑ

Η βραδιά ήταν εξαιρετική. Πολύ προσεγμένη οργανωτικά (εύσημα στο τμήμα Μάρκετινγκ), με ωραία ατμόσφαιρα εορταστική από τη μια αλλά και γεμάτη συναίσθημα από την άλλη, με τον κόσμο παρόντα να συμμετέχει και να το ευχαριστιέται.

Τί μας μένει από αυτή την βραδιά…

Οι παρόντες

Ο Αρχηγός
Με το τελευταίο του καλάθι με την πράσινη φανέλα να είναι το σήμα κατατεθέν του, δηλαδή προσποίηση για «κόψιμο» στην ρακέτα, βήματα πίσω, ακροβολισμός στην γωνία και τρίποντο. Πόσες φορές το έχει κάνει αυτό; Αμέτρητες… Ιδιαίτερα συγκινητικός ο λόγος του φια μικροφώνου από το κέντρο του γηπέδου. Στις χαρές και τις λύπες μαζί, είπε, και δνε υπάρχει καταλληλότερος να το πει αυτό…

Ο κόσμος
Περίπου 16.000 φίλοι του Παναθηναϊκού ήρθαν να τιμήσουν τον Αρχηγό. Η θύρα 13 για μια ακόμα φορά έδωσε ρεσιτάλ

Ο Ομπράντοβιτς
Είδε όλο το γήπεδο να τον καλωσορίζει όρθιο για μια ακόμα φορά, άκουσε όλο το γήπεδο να φωνάζει το όνομά του για μια ακόμα φορά, έδειξε τους παίχτες για μια ακόμα φορά, εκνευρίστηκε με τους διαιτητές για μια ακόμα φορά, γενικά τα ίδια για μια ακόμα φορά….

Ο Παύλος
Αποθεώθηκε από τον κόσμο, έδωσε αναμνηστική πλακέτα στον Αλβέρτη, ψιθύρησε κάτι στο μικρόφωνο που δεν πολυακούστηκε κι έδωσε την σκυτάλη για να έρθει…

Ο Σίφουνας Θανάσης
Ήρθε, παρέδωσε πλακέτα, έβγαλε λόγο («φίλοι μου αγαπημένοι, σας μιλάει ο Θανάσης, ο δικός σας άνθρωπος…») και αποθεώθηκε. Τί θα ήταν ο Παναθηναϊκός χωρίς αυτούς τους ανθρώπους;

Ο Σάρας
Ιδιαίτερα κεφάτος, φορώντας την φανέλα με το «4» και το όνομα του Αλβέρτη, δεν σταμάτησε να χαχανίζει στον πάγκο με τον Μπατίστ

Ο Μπατίστ
Ομόιως με τον Γιασικεβίτσιους αλλά χωρίς φανέλα Αλβέρτη…

Ο Τσαρτσαρής
Με γύψο λες και βγήκε αό τροχαίο στην Εθνική έκανε μια φιλική χειρονομία στο κεφάλι του Αλβέρτη όταν αυτός αποχώρησε 4 λεπτά από το τέλος της τρίτης περιόδου και αγρίεψε τον Αρχηγό. Με το μαλλί του Αλβέρτη η κοτσίδα πρέπει να είναι ιστορία ολόκληρη για να φτιαχτεί….

Η φαν πατρόλ
Με νέα «πρόσωπα» στην σύνθεσή της αλλά αρκετά «δεμένη» ομάδα. Θα μας λείψουν όμως ο θηλυκός Σχορτσιανίτης που είχαμε τα τελευταία δύο χρόνια και η κλαασική κοντούλα με την ξανθιά «περούκα».

Ο Μίστερ Green…
…που έγινε Μίστερ Μπιν. Με χαραγμένο πλέον ένα χαζοχαρούμενο χαμόγελο, έχασε αυτή την «τσαμπουκαλεμένη» έκφραση που μας άρεσε και τον διαφοροποιούσε από όλες τις υπόλοιπες μασκότ. Τώρα το κεφάλι του έγινε κάτι μεταξύ μπάλας μπάσκετ και κολοκύθας του Halloween.

Η κοπελα που μοιράζει τα στατιστικά
Σοβαρότατος λόγος για να αγοράσει κανείς διαρκείας στις «πολυθρόνες». Μακράν ότι πιο όμορφο κυκλοφορεί στο ΟΑΚΑ

Ο Παπ
Ο αγαπημένος αυτού του μπλογκ ήταν εκεί να δώσει πλακέτα στον κουμπάρο. Πάντως αυτό που του έδωσε περισσότερο με πιατέλα έμοιαζε παρά με πλακέτα

Το ντουμάνι…
…στο πάνω μέρος του ΟΑΚΑ που είχε «συννεφιάσει» πλήρως μέχρι το ημίχρονο. Κάποιες συνήθειες σε αυτή τη χώρα δεν θα σταματήσουν ποτέ…

Ο απών

Ο Drazen
Του οποίου το διαρκείας φέτος το ξεπαρθένιασε άλλος…

Οι αδιάφοροι

Το συγκροτηματάκι που έπαιξε στο διάλειμμα.
Μάλλον κακή έμπνευση από το τμήμα μάρκετινγκ. Πέρα από το ότι δεν ακουγόταν σχεδόν τίποτα λόγω κακής εγκατάστασης… όλο το ενδιαφέρον επάνω τους ήταν η κοντή φουστά της …καλλιτέχνιδος

Οι παίχτες της ΤΣΣΚΑ
Η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί και η καλή χρονιά από τα πρώτα παιχνίδια. Έτσι όπως τους βλέπω μέχρι που χάνουν το πρωτάθλημα από καμιά Χίμκι φέτος.

Οι υποσχέσεις

Ο Βεργίνης
Έδειξε ότι θα πρέπιε να βρεθεί χρόνος συμμετοχής και για εκείνον στο πρωτάθλημα και ίσως σε κάποια εύκολα ματς στην Ευρώπη

Ο μασκοφόρος Σερμαντίνι
Έδειξε ότι δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τον Χάνιμπαλ Λέκτερ ή μάλλον σχεδόν τίποτα, καθώς ο χάνιμπαλ Λέκτερ πρέπει λογικά να είναι λίγο πιο δυνατός μέσα στην ρακέτα… Εντάξει πλάκα κάνουμε δεν τα πήγε άσχημα ο μικρός αλλά θέλει δουλειά ακόμα

Ο Μπόγρης
Παρόν κι αυτός παρ’ότι ελαφρώς έξω από τα νερά του, πήρε πάντως αρκετό χρόνο που ίσως δεν θα τον ξαναβρεί μέχρι το τέλος της χρονιάς

Ο Καραμολέγκος
Με φανέλα από την μπουτίκ (η μόνη που είχε σήμα adidas και στην πλάτη και φυσικά σωρίς όνομα), έδειξε κάποια σημάδια θράσους που μπορεί να του φανούν χρήσιμα σε μερικά χρόνια όταν θα πάρει σοβαρές ευκαιρίες.

Η ΤΣΣΚΑ
Άφησε υποσχέσεις όχι για τον εαυτό της αλλά για τον Παναθηναϊκό που φαίνεται να υπερτερεί κατά κράτος φέτος της μεγάλης αντιπάλου του τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη

και τέλος ο διάδοχος

O Δημήτρης Διαμαντίδης
Ο Αρχηγός αποσύρθηκε, ζήτω ο Αρχηγος! Με τις ευλογίες του Αλβέρτη, με τον κόσμο να τον αποθεώνει ο Δημητράκης «χρίσθηκε» και επίσημα το νέο «σύμβολο» της ομάδας. Δεν ξέρω αν από αύριο θα νιώθει λίγο πιο βαριά την φανέλα ή όχι, σίγουρα όμως οι απαιτήσεις πλέον από εκείνον είναι στο μέγιστο.

Αντί επιλόγου…

Τόσα χρόνια, τόσοι τίτλοι, τόσες διακρίσεις αλλά πάνω απ’όλα μια ομάδα που τιμάει και αναγνωρίζει αυτούς που προσέφεραν. Και ένας κόσμος που επιβραβεύει με την παρουσία του τέτοιες ενέργειες.
Αυτές οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά ανάμεσα στις πραγματικά ΜΕΓΑΛΕΣ ομάδες και τις φαινομενικά «μεγάλες» ομάδες. Ο νοών νοείτω…

ΥΓ. Αξίζει το photostory από το sport24.gr
http://www.sport24.gr/html/ent/787/ent.320787.asp?tp=pu&iInd=0