Δεκέμβριος 2009


Ο Σάρας είναι μοναδική περίπτωση. Ακόμα και σε μια ομάδα τόσο υψηλού επιπέδου όπως ο Παναθηναϊκός μπαίνει μέσα και κάνει την διαφορά. Δεν είναι μόνο τα όσα προσφέρει στο αγωνιστικό κομμάτι. Δεν είναι οι πόντοι ή οι ασίστ που φυσικά κι εκεί προσφέρει. Δεν είναι ούτε καν οι προβληματισμοί που δημιουργούνται στην αντίπαλη άμυνα με την παρουσία του στο παρκέ και ότι ευεργετικά σημείνει αυτό για την επίθεση του Παναθηναϊκού και ειδικά για τους ψηλούς. Είναι πάνω απ’όλα αυτή η τρέλα που βγάζει στο παιχνίδι του και που με έναν μαγικό τρόπο την μεταδίδει παντού, στους συμπαίχτες του, στην εξέδρα, στον πάγκο, στην μασκώτ, παντού. Το χάρηκε που πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής σήμερα. Έριξε και τα σουτάκια του, έβαλε και τα τρίποντά του, έβγαλε τις ασίστ του και άγγιξε με το μαγικό μπασκετικό ραβδάκι τον Φώτση που έβαλε και τρίποντο (αμέ!) και κάρφωμα (αμέ, αμέ!) μετά από δικές του ασίστ.

Σε ότι αφορά το παιχνίδι ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε νωθρά στην πρώτη περίοδο αλλά στην συνέχεια πήρε μπρος και έκανε περίπατο. Τα Τρίκαλα δεν προσφέρονται για συμπεράσματα στο αγωνιστικό όμως η ομάδα έδειξε μια μεγαλύτερη διάθεση από τα προηγούμενα παιχνίδια. Ο Σπανούλης ξεκίνησε δυνατά κι έδειχνε ότι για ένα ακόμα παιχνίδι θα πάρει την ομάδαα πό το χέρι όμως η παρουσία του Γιασικεβίτσιους του έδωσε την δυνατότητα για πολύτιμές ανάσες καθώς πρόκειται για τον καταπονημένο παίχτη της ομάδας. Οι Πέκοβιτς και Μπατίστ στα γνωστά καλά τους στάνταρ, έχουμε πει ότι αυτοί οι παίχτες χάρη στον τρόπο παιχνιδιού του Παναθηναϊκού ακόμα και στην μέτρια μέρα τους μπορούν να είναι πολύ θετικοί.

Τί στο καλό γίνεται με τον Διαμαντίδη; Κάποτε ήταν ο βιονικός άνθρωπος που δεν έχανε ούτε προπόνηση και είχε κάτι απίστευτα σερί ετών χωρίς να χάσει ούτε ένα παιχνίδι. Τώρα περισσότερα παιχνίδια χάνει παρά παίζει. Φυσικά απάντηση δεν πρόκειται να πάρουμε ποτέ γιατί τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού είναι άβατο και δεν βγαίνει τίποτα έξω αλλά αυτό ορισμένες φορές δίνει λαβές για εικασίες. Μάλλον πρέπει να τον ψεκκάσει κι αυτόν ο Σάρας με την μαγική του χρυσή μπασκετόσκονη.

Ο Νικ καλάθης για κάθε ένα σωστό που κάνει στο παιχνίδι κάνει και 2-3 λάθη. Γιατί ο Βεργίνης (που είναι δεύτερη χρονιά στην ομάδα) δε μπορεί να πάρει παραπάνω χρόνο;

Αυτή την πάσα πίσω από την πλάτη ο Τσαρτσαρής την έχει τελειοποιήσει. Παλιότερα έβρισκε και παίχτη που και που. Τώρα την στέλνει απευθείας στους φωτογράφους. Πλέον νομίζω ότι μπορεί να περάσει την μπάλα και από κλειδαρότρυπα προκειμένου να μην φύγει απευθείας έξω… Αυτόν δεν τον πιάνει πλέον ούτε η μπασκετόσκονη του Σάρας.

Πάνω που είπαμε ότι ο Τέπιτς ξυρίστηκε σήμερα εμφανίστηκε σαν λυκάνθρωπος που κάνει χημιοθεραπεία. Αλλά βέβαια, όταν έχεις τον Αλβέρτη στα αποδυτήρια με τα πέτσινα και τα μούσια που να ξυριστεί; Αν υπήρχε Μπετσίροβιτς στα αποδυτήρια θα τολμούσε να βγει έτσι έξω;

Μιας και ανέφερα τον Αλβέρτη μου έχουν δημιουργηθεί δύο απορίες: α) Τελικά ποιά είναι η θέση του στον Παναθηναϊκό; Έχει κάποιο τίτλο ή είναι απλά ο «πρώην -μπασκετμπολίστας-στα-αποδυτήρια» και β) που είανι η φανέλα του που αποσύρθηκε και ανέβηκε στην οροφή; Κατέβηκε;

Advertisements

…και η βαρυχειμωνιά έχει μπει για τα καλά πλέον στο ΟΑΚΑ.

Σε ένα παιχνίδι που επί της ουσίας ήταν παιχνίδι γοήτρου ο Παναθηναϊκός δεν ήταν αρκετά προετοιμασμένος, έχασε από την Ρεάλ 67-76 και θα πρέπει να νιώθει και χαρούμενος.

Σήμερα όλα πήγαν στραβά.

Η άμυνα δεν λειτουργούσε σωστά στις αλληλοκαλύψεις (πέτρα του σκανδάλου στις περισσότερες περιπτώσεις τα 4άρια μας) με αποτέλεσμα οι Ισπανοί να έχουν πολλές ευκαιρίες είτε για split είτε για σουτ μετά από τρίπλα.

Στην επίθεση ο Παναθηναϊκός έμοιαζε ανήμπορος έξω από την γραμμή του τρίποντου και μόνο προς το τέλος έδειξε να συνέρχεται αλλά ήταν ήδη αργά. Με αυτό το δεδομένο η Ρεάλ μάλλον φυσιολογικά μπούκωσε την ρακέτα της με αποτέλεσμα ο Πέκοβιτς, ο Μπατίστ και ο Φώτσης να περάσουν πολύ δύσκολες στιγμές. Το έχουμε πει και θα το επαναλαμβάνουμε σε κάθε ευκαιρία. Ο Παναθηναϊκός αν είναι σε καλή μέρα από το τρίποντο είναι ανίκητος. Αν δεν είναι όμως έχει πρόβλημα. Και φέτος με εξαίρεση το ξεκίνημα του Νίκολας που τα μπουμπούναγε από παντού οι υπόλοιποι είναι «μαγκωμένοι». Και φυσικά οι Τέπιτς, Καλάθης απλά δεν το έχουν…

Επίσης ο Παναθηναϊκός για άλλη μια φορά έδειξε να «κωλώνει» στα κρίσιμα. Ειδικά όταν η διαφορά κατέβηκε στους 7 στην τέταρτη περίοδο, κόλλησε, έκανε 3 συνεχόμενα λάθη στην επίθεση, έφαγε και 2 τρίποντα απανωτά και αντίο ζωή.

Σήμερα έλειψε ο Διαμαντίδης. Δεν χρειάζεται νομίζω περισσότερη ανάλυση. Έλειψε όμως ακόμα περισσότερο (βάσει της εξέλιξης του ματς) ο Σάρας. Τον έβλεπα στον πάγκο με το …καρούμπαλο στο πόδι και τον φανταζόμουν να μπαίνει μέσα, να πετάει 2 τρίποντα., να κάνει 1-2 ανόητα φάουλ, να γκρινιάζει στους διαιτητές, να χασκογελάει, ότι θα χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός για να γυρίσει το παιχνίδι. Αυτό δε μπορεί να το δώσει κανένας άλλος παίχτης. Οι δύο αυτές απουσίες δεν επέτρεψαν στον Ομπράντοβιτς να παίξει και το σχήμα με 3 κοντούς πιέζοντας στην περιφέρεια και ανοίγοντας τον ρυθμό. Μας έλειψε ο αιφνιδιασμός σήμερα.

Τέλος  θέλω να απευθυνθώ σε 3 μέλη της ομάδας:

Φώτση αγόρι μου θα σταματήσεις να κοροϊδεύεις τον κόσμο και να παίξεις λίγο μπάσκετ; Παίζεις σαν παλαίμαχος! Είναι τέτοια η αδιαφορία σου που ακόμα κι όταν πας να διαμαρτυρηθείς στους διαιτητές το κάνεις υποτονικά, λες και κάνεις αγγαρεία. Δεν μιλάω για την άμυνά σου, σήμερα και οι τυφλοί είδαν… Ευτυχώς παίρνεις κανά ριμπάουντ (χάνεις όμως και αρκετά).

Μιλένκο απ’ότι φαίνεται το ξύρισες το μουστάκι και μπράβο. Αυτό ήταν ένα καλό πρώτο βήμα. Τώρα πρέπει να μάθεις και να σουτάρεις. Άμεσα σε παρακαλώ…

Ζέλικο καταλαβαίνω την λογική σου να μην δείχνει η ομάδα όλες τις δυνατότητές της από νωρίς και να κρατάει άσσους στο μανίκι για τα δύσκολα αλλά το να είσαι 20+ πόντους πίσω και να κρατάς μέσα τον αρνητικό Φώτση και να μην βάζεις τον Τσαρτσαρή ή έστω τον Σερμαντίνι είναι αδικαιολόγητο. Τι διάολο έκανε ο Τσαρτσαρής και τον κράτησες πάνω από 3 περιόδους στον πάγκο; Επίσης πάτησες από νωρίς την μπανανόφλουδα της διαιτησίας, ο κόσμος επηρεάστηκε  και ο εκνευρισμός κυριάρχησε του καθαρού μυαλού. Οι δηλώσεις σου στο τέλος έχουν αφορμή (όντως οι διαιτησία ήταν «περίεργη») αλλά το να αναφέρεσαι μόνο στην διαιτησία και όχι στην πολύ κακή απόδοση της ομάδας αλλά και τη δική σου είναι στρουθοκαμηλισμός.

ΥΓ. Ο Νίκολας είναι ιδιαίτερα άστοχος στα τελευταία παιχνίδια. Γενικά είναι παίχτης ψυχολογίας και αυτό φαίνεται όχι μόνο από τα τρίποντα αλλά και από τις βολές. Σήμερα είχε 4/7 βολές και 2/7 τρίποντα. Δυστυχώς η ψυχολογία του δεν πρόκειται να αλλάξει οπότε ελπίζω να βρίσκεται σε καλή φάση όταν έρθουν τα κρίσιμα.

ΥΓ2. Ο Περπέρογλου ελπίζω να βελτιωθεί από τη νέα χρονιά γιατί ώρες ώρες είναι αρνητικός. Σου δίνει την αίσθηση ότι θα ήταν καλύτερα να παίζουμε με 4 παίχτες.

ΥΓ3. Η αγκωνία του Μπατίστ στον Πριτζιόνι ήταν αδικαιολόγητη. Αν υπάρχουν ελεγκτικά όργανα στην Ευρωλίγκα 1-2 αγωνιστικές τις έχει χαλαρά από το βίντεο

ΥΓ4. Η Ρεάλ έχει απίστευτα πλούσιο ρόστερ. Άξιο θαυμασμού… Δυστυχώς γι’αυτούς όμως φέτος δεν τους βλέπω να παίρνουν ευρωπαϊκό.

…πάλι ομάδα της χρονιάς θα βγαίνει ο Παναθηναϊκός!

Γίνεται πολύ κουβέντα ανάμεσα στους οπαδούς του Παναθηναϊκού για την κακή εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα αυτή την περίοδο. Βεβαίως αιτία για αυτόν τον «προβληματισμό» αποτελεί η ήττα από τον Ολυμπιακό γιατί αν δεν είχε γίνει καθόλου αυτό το παιχνίδι και η ομάδα προχωρούσε ως τώρα με νίκες τύπου ΠΑΟΚ και Καβάλας όλοι οι άσχετοι που έχουν βγει και έχουν αποκτήσει και άποψη παρακολουθώντας ένα παιχνίδι πρωταθλήματος και ένα εκτός έδρας με την Ρεάλ για την Ευρωλίγκα  θα μιλάγανε για τραίνο αλλά τέλος πάντων…

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Παναθηναϊκός διανύει περίοδο ντεφορμαρίσματος. Είμαστε από τους πρώτους που το γράψανε υπήρξαν αντιδράσεις στην άποψη μας ότι έρχονται …μπασκετικές βαρυχειμωνιές. Η παραγματικότητα μέχρι στιγμής δείχνει αυτό ακριβώς και κάνουμε την πρόβλεψη (σαν άλη ΕΜΥ) ότι αυτό θα συνεχιστεί μέχρι τα μέσα Φλεβάρη. Στο ενδιάμεσο πιθανότατα θα υπάρξουν 1 ή 2 μέρες καλοκαιρίας, δηλαδή παιχνίδια που θα βγουν στην ομάδα θα πάει σε ψηλό σκορ με καλό θέαμα αλλά αυτό θα είναι η εξαίρεση, κάτι σαν αλκυονίδες, αλλά στα υπόλοιπα παιχνίδια ο Παναθηναϊκός  αναμένεται …μουντός.

Στο δια ταύτα… Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού πρέπει να είναι ευτυχείς γιατί έτσι όπως διαμορφώθηκε η κατάσταση στο όμιλο της Ευρωλίγκα μετά την ήττα της Ρεάλ από την Πρόκομ το μόνο παιχνίδι που πρέπει να προβληματίσει ιδιαίτερα το τεχνικό τιμ και τους παίχτες για τον όμιλο είναι αυτό της Πέμπτης με την Ρεάλ. Με νίκη εκεί τελειώνει η υπόθεση «πρώτη φάση Ευρωλίγκα» και ο Παναθηναϊκός μπορεί να προσανατολιστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα που δεν υπάρχιε κανένα περιθώριο για ήττα. Κυρίως όμως πρέπει να είναι ευτυχείς για την εικόνα της ομάδας αυτές τις τελευταίες εβδομάδες. Όσο ο Παναθηναϊκός δεν παίζει καλά τον Χειμώνα τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να παίζει καλά την Άνοιξη. Και ειδικά όταν μιλάμε για μια ομάδα με παίχτες παγκοσμίου επιπέδου, σταθερό κορμό που στο παρελθόν (πέρσι δηλαδή) έχει δείξει ότι είναι ανίκητη όταν είναι σε καλή κατάσταση. Επειδή λοιπόν οι παίχτες δεν έχουν ξεχάσει το μπάσκετ που ξέρουν, ούτε ξέχασαν ο ένας το παιχνίδι του άλλου είναι σχεδόν βέβαιο ότι την Άνοιξη θα ανθίσει το τριφύλλι.

Εξ ου και ο τίτλος του μηνύματος με αφορμή τα σημερινά βραβεία των δημοσιογράφων.

Μέχρι τότε θα πρέπει να κάνουμε διπλή υπομονή. Υπομονή απέναντι στην αγωνιστική κατάσταση της ομάδας και κυρίως υπομονή απέναντι στον κάθε εφήμερο αλεξιπτωτιστή μπασκετόφιλο που θα λέει τα δικά του…

Το όνομα του αντιπάλου προσφερόταν για λογοπαίγνια αλλά δυστυχώς ο Παναθηναϊκός συνεχίζοντας τις μετριότατες εμφανίσεις του δυσκολεύτηκε πολύ απέναντι στην Καβάλα η οποία το πάλεψε πολύ και αρκετές φορές έδειξε ικανή να κάνη την ζημιά. Οπότε τα σεξουαλικά υπονοούμενα τα αφήνουμε για τους …εμπνευσμένους αρχισυντάκτες των αθλητικών εφημερίδων αύριο.

Τελικά ο Παναθηναϊκός τα κατάφερε και κέρδισε με 73-85 παρά τις κακές επιλογές στην επίθεση και την αστοχία από το τρίποντο (το οποίο έδινε σχετικά εύκολα η Καβάλα στον Παναθηναϊκό επιλέγοντας να κλείσει το πικ εν ρολ). Το μοναδικό καλό στοιχείο που αξίζει να αναφερθεί είναι η συγκέντρωση στα αμυντικά ριμπάουντ που αρκετές φορές αποδεικνύεται αχίλλειος πτέρνα στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Κατα τ’άλλα αυτό που μένει είναι η ευκολία με την οποία έχανε ο Παναθηναϊκός μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα τις διαφορές που εξασφάλιζε. Ειδικά αυτό που έγινε στην τρίτη περίοδο όταν ο Παναθηναϊκός από το +15 στην αρχή της βρέθηκε πίσω στο σκορ ένα λεπτο πριν την λήξη της ήταν πολύ ανησυχητικό! Με τέτοια εμφάνιση θα γελάει ο Μεσίνα στο ΟΑΚΑ. Και φυσικά οι απουσίες δε μπορούν να αποτλέσουν δικαιολογία, έτσι;

Σε ότι αφορά τους παίχτες…
Για άλλο ένα παιχνίδι απογοήτευση οι Καλάθης και Φώτσης. Καταντάει κουραστικό να το γράφουμε σε κάθε παιχνίδι αλλά ο Καλάθης για να δικαιολογήσει τον αρκετό χρόνο συμμετοχής που παίρνει και να διεκδηκήσειτον αντίστοιχο και στα πιο σοβαρά παιχνίδια πρέπει να μάθει να σουτάρει…
Ο Τσαρτσαρής παραμένει σε ρηχά νερά αλλά παίρνει αρκετό χρόνο συμμετοχής για να βρει ρυθμό και νομίζω καλά κάνει ο Ομπράντοβιτς.
Ο Τέπιτς προσπάθησε να ποστάρει σε κάποιες περιπτώσεις αλλά δεν του βγήκε βοήθηκε όμως αρκετά αμυντικά. Ο Ομπράντοβις τον ξέχασε στον πάγκο όταν η Καβάλα έκανε σερί 11-0 σε 2.30 λεπτά στην τρίτη περίοδο.
Ο Μπατιστ ούτε κρύο, ούτε ζέστη.
Μετά τον τραυματισμό του γύρισε δυναμικά αλλά στα τελευταία παιχνίδια κάνει κι αυτός κοιλιά στην απόδοσή του. Πάντως ξέρει τόσο καλά τον ρόλο του στην ομάδα που ακόμα και στην κακή του μέρα αρνητικός δεν γίνεται…
Ο Περπέρογλου που επίσης πήρε πολύ χρόνο συμμετοχής το πάλεψε, σκόραρε αρκετούς πόντους και μερικά σημαντικά καλάθια, κυνήγησε και τον Κυρίτση αρκετά, καλή παρουσία γενικά.
Ο Πέκοβιτς ήταν για μια ακόμα φορά η σίγουρη λύση επιθετικά. Όταν έπαιρνε τη μπάλα κοντά στο καλάθι ήταν πραγματικά ασταμάτητος δίνοντας ρυθμό στην ομάδα. Γενικά όταν ο Πέκοβιτς βρίσκεται στο παρκέ ανεβαίνει όλης της ομάδας η απόδοση.
Ο Σάρας δεν πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής στο πρώτο ημίχρονο αλλά ξεκίνησε βασικός στο δεύτερο με σαφή εντολή να τροφοδοτεί τον Μπατίστ ή Τσαρτσαρή (ανάλογα με το ποιός παίζει στην δυνατή πλευρά. Και αυτό έκανε, άλλες φορές με επιτυχία άλλες φορές όχι τόσο καλά. Χρειάζεται ακόμα χρόνος για να φτάσει στα περσινά επίεδα συνεννόησης ειδικάμε τον Μπατίστ. Α, έριξε και κάτι τούβλα από αυτά που δεν μας έχει συνηθίσει αλλά δεν λαμβάνονται υπόψη…
Για το τέλος αφήσαμε τον Σπανούλη που έκανε τα πάντα, οργάνωνε, πάσαρε, εκτελούσε. Για άλλο ένα παιχνίδι ήταν ο καλύτερος παίχτης κάνοντας συγχρόνως και φανερή αλλά και κρυφή δουλειά…

Στα highlights του αγώνα…
Η τάπα που έφαγε ο Φώτσης στην αρχή του παιχνιδιού και το άστοχο εξ επαφής lay-up με τα δύο χέρια (από αυτά που μας κάνουν να αφρίζουμε που δεν καρφώνει).
Το τρίποντο – airball του Τσαρτσαρή στην πρώτη περίοδο
Ένα απίστευτο καλάθι και φάουλ του Σπανούλη (φάουλ του αλεξαντερ και πέταγμα της μπάλας εκτός ισορροπίας) που έκανε τον Γιασικεβίτσιους να βάλει τα γέλια.
Και φυσικά(!) το νέο κάρφωμα του Φώτση σε τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι…

ΥΓ. Ποιός ήταν αυτός που έκανε το ρεπορτάζ πάγκου του Παναθηναϊκού; Η απόλυτη αντίθεση με τον Χατζηγεωργίου. Βαριά φωνή, αργή ομιλία… Σαν να με περνάνε από ένα ιδιότυπο ηχητικό σκοτσέζικο ντους ένιωθα μετά από κάθε τάιμ αούτ. Τον μάλωσε και ο Χατζηγεωργίου που αναφέρθηκε στην Καβάλα κάποια στιγμή! χαχα!

ΥΓ2. Πριν το παιχνίδι βγήκε ο Χάτζος στην τηλεόραση και είπε ότι ο Διαμαντίδης έχει μια μικρή θλάση και επλίζουν στο ιατρικό τιμ να είναι έτοιμος για την Πέμπτη. Είπε και κάτι αινιγματικό για τον Νίκολας που δεν καταλάβαμε τι ακριβώς εννοεούσε (κούραση, ίωση, Η1Ν1, άλλο; )

ΥΓ3. Σε κάθε ημίχρονο αγώνα στην ΕΤ γίνονται καλλιστεία καλτ διαφημίσεων.

ΥΓ4. Ειρωνία να λέει ο Χατζηγεωργίου ότι «καλό είναι να ρωτάν οι δημοσιογράφοι τους ίδιους τους αθλητές για το όνομά τους ώστε να γλυτώνουν την ταλαιπωρία τα αυτιά των τηλεθεατών». Ποιός μιλάει!

Δεν είδα όλο το παιχνίδι λόγω δουλειάς αλλά μόνο το τέλος της 3ης περιόδου και όλη την 4η. Οπότε δεν έχω ολοκληρωμένη άποψη. Σε αυτό το διάστημα όμως είδα διάφορα…

Την ζώνη να φαντάζει για μια ακόμα φορά ανυπέρβλητη
Τον Νίκολας να μην βρίσκει διχτάκι με τίποτα (μέχρι τάπα από τον Γιαφτόκας έφαγε σε «απομόνωση»)
Τον κόυτς Ιτούδη να δίνει οδηγίες και τον Ομπράντοβιτς από δίπλα να συμμετέχει …βρίζοντας!
Τον Σάρας να συναγωνίζεται σε ταχύτητα το ριπλέι και να χάνει…
Τον Καμπέθας να μοιάζει πυρηνικό όπλο
Τον Φώτση να κάνει ένα σκαμπηλοφόλοου της κακιάς ώρας και …παράταση!

Και αφού ο Παναθηναϊκός κατάφερε να γυρίσει μέσα σε μισό λεπτό από το -7 πως να χάσει στην παράταση; Έπαιξε και ο Σκαριόλο το στοίχημα με τον Γιαφτόκας σε ρόλο …μπροστάρη στην επίθεση (ειδικά μετά το 5ο φάουλ του Μακάρθι 2 λεπτά πριν το τέλος) που δεν του βγήκε και τα πράγματα έγιναν εύκολα

ΥΓ. Η Nova ευτυχώς δεν είχε διαφημίσεις στα τάιμ άουτ κι έτσι είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τις τσιρλίντερς της Χίμκι και να επιβεβαιώσουμε για μια ακόμα φορά πως η κυτταρίτιδα δεν έχει κάνει ακόμα την εμφάνισή της ανατολικότερα της Πολωνίας

ΥΓ2. Μετά το περίφημο «σου-τηλεφώνημα» του Μανόλο σήμερα μάθαμε και το «τρίποντο-τηλεφώνημα» του Παπαδογιάννη.

ΥΓ3. Η αντίδραση του Ομπράντοβιτς στο φόλοου του Φώτση όλα τα λεφτά…

Για πείτε τι είδατε εσείς από το παιχνίδι γιατί αν περιμένουμε από τα αθλητικά sites να βγάλουμε συμπέρασμα καήκαμε…

Ήταν περίπου 3.30 πριν την λήξη της τρίτης περιόδου όταν συνέβη. Κανείς δεν το περίμενε, ο κόσμος σάστισε, ο πάγκος κοίταζε αποσβολωμένος και όλοι περιμέναμε να ακούσουμε την ανακοίνωση από τον εκφωνητή. Θα ακουστεί; Είναι πραγματικότητα; Ήταν τα δύο μεγαλύτερα δευτερόλεπτα των τελευταίων μηνών. Είχε γίνει όντως; Ήταν αλήθεια;

Τελικά το μυστήριο λύθηκε και η αγωνία έδωσε την θέση της σε πρωτόγνωρη έκπληξη και ανείπωτη αγαλλίαση… «Αντώνης Φώωωωτσης» ακούστηκε από τα μεγάφωνα και όλοι πλέον συνειδητοποιήσαμε την ιστορική στιγμή. Ναι, μετά από περίπου 6 μήνες ο αρχηγός της Εθνικής ομάδας είχε ευστοχήσει σε τρίποντο! Η στατιστική υπηρεσία δεν θα γράψει 0% στην στήλη του ποσοστού στα τρίποντα σήμερα. Όχι. Θα γράψει ένα τιμητικότατο 25% (1 στα 4). Ποιος θα το πίστευε; Μετά το κάρφωμα με την Ολντενμπουργκ ήρθε και το τρίποντο με τον ΠΑΟΚ. Μεγάλες στιγμές!

Κατά τ’ άλλα ο Παναθηναϊκός βαριόταν να παίξει μπάσκετ σήμερα αλλά τελικά έστω και με ζόρια νίκησε τον ΠΑΟΚ 83-78 στο τέλος και χάρη στον Διαμαντίδη που κράτησε την ομάδα σε όλο το παιχνίδι και τον Σπανούλη που σημείωσε κάποιους καθοριστικούς πόντους.

Στο παιχνίδι με την Αρμάνι γράψαμε ότι η ομάδα είναι στο ρελαντί. Τελικά μας διέψευσε. Η ομάδα είναι με σβηστές μηχανές. Αυτή η εικόνα αδιαφορίας και έλλειψης συγκέντρωσης μπορεί μας στοιχήσει στο πρωτάθλημα και εκεί περιθώριο για άλλη ήττα δεν υπάρχει. Ελπίζουμε τουλάχιστον την Τετάρτη το βράδυ να μην μιλάμε για «πορεία με την όπισθεν» γιατί με αντίστοιχη εμφάνιση στην Μόσχα το ταξίδι θα είναι ιδιαίτερα οδυνηρό…

ΥΓ. Σήμερα πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής ο Τσαρτσαρής αλλά δεν τον δικαιολόγησε. Ελπίζω να είναι αυτό (ο χρόνος συμμετοχής) που του λείπει για να επανέλθει και όχι η διάθεση και το κίνητρο…

ΥΓ2. Ο Περπέρογλου καλά θα κάνει να συνέλθει γιατί αυτό που παίζει δεν είναι μπάσκετ

ΥΓ3. Με τον Παναθηναϊκό καθηλωμένο επιθετικά, τον inside game προβληματικό (Πέκοβιτς σε κακή μέρα, Μπατίστ εκτός ρυθμού αγώνα) το να μην παίζει ο Σάρας και ο Νίκολας είναι έγκλημα.

Εύκολο απόγευμα είχε ο Παναθηναϊκός απέναντι στο Μιλάνο επικρατώντας με 80-68 στο πρώτο φετινό αγώνα του Σάρας. Ο κόσμος για άλλη μια φορά απών από το γήπεδο, τα λάθη για άλλη μια φορά πολλά από την ομάδα, το θέαμα για άλλη μια φορά ανύπαρκτο (μέχρι και η φαν πατρόλ βαριότανε να βγει στο παρκέ), ψιλοβαρεμάρα το όλο σκηνικό. Η ήττα από τον Ολυμπιακό δε μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία, αντίθετα θα περίμενε κανείς να αποτελέσει κίνητρο. Φευ…

Μόνο η παρουσία του Γιασικεβίτσιους έδωσε μια νότα στο σημερινό απόγευμα. Μπορεί να μην ήταν σε καλή μέρα (απόλυτα φυσιολογικό) αλλά και μόνο η γκρίνια του στους διαιτητές για οποιοδήποτε σφύριγμα μάς έκανε να συνειδητοποιήσουμε πόσο μας έλειψε μέχρι σήμερα.

Η  ομάδα με τα νυχτικά εκ Μιλάνου (αυτή η εμφάνιση και η θαλασσιά του Παναθηναϊκού πρέπει να είναι οι χειρότερες της Ευρωλίγκα) και τον προπονητή βγαλμένο από τις βιτρίνες του Αρμάνι Shop στην Via Manzoni δεν κατάφερε σχεδόν σε κανένα σημείο του αγώνα να αποτελέσει απειλή για τους πράσινους. Μοναδική εξαίρεση το τελευταίο δεκάλεπτο όπου ένας κοιμισμένος Παναθηναϊκός λίγο έλειψε να βάλει στο κόλπο την αντίπαλό του η οποία όμως παρά τις προσπάθειες του Μπουλέρι δεν ήταν ικανή να δεχτεί την πρόσκληση…

Διακριθέντες από τον Παναθηναϊκό πραγματικά δε μπορούν να βρεθούν. Ο Πέκοβιτς και ο Μπατίστ σκόραραν τους περισσότερους πόντους αλλά χωρίς να ενθουσιάσουν ειδικά ο πρώτος ήταν αρκετά εκνευρισμένος σήμερα. Ο Νίκολας σε κακή μέρα δεν έβαλε τίποτα, ο Φώτσης κάτι προσπάθησε ειδικά στην άμυνα αλλά δεν μπορούμε να του δώσουμε και παράσημο για την άμυνά του στην Αρμάνι. Οι Σπανούλης και Διαμαντίδης απλά διεκπεραίωσαν, ο Περπέρογλου έδειξε μια διάθεση αλλά τίποτα άξιο λόγου ενώ οι Τέπιτς και Τσαρτσαρής ήταν φαντάσματα. Ο Σερμαντίνη φιλότιμος αλλά αποκορύφωμα μετριότητας ο  Καλάθης (που όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο ειρωνικό μοιάζει το επώνυμό του) όπου δεν κατάφερε να σκοράρει ούτε από τις βολές ενώ κάποια σουτ του ήταν επιπέδου «διαγωνισμού ημιχρόνου» όπου σουτάρουν οι οπαδοί…

Τα τελευταία παιχνίδια νομίζω δείχνουν ότι η ομάδα μπαίνει πλέον σε ρυθμούς ρελαντί μέχρι λογικά τα μέσα του Φλεβάρη όπου καλώς εχόντων των πραγμάτων θα αρχίσει να ανεβάζει πάλι στροφές. Προβλέπεται βαρύς χειμώνας από άποψη μπασκετικού θεάματος… Υπομονή…

ΥΓ. Ποιοί ήταν οι διαιτητές; Πρώτη φορά του βλέπαμε…

ΥΓ2. Το ανέφερε ο Καραφλοδαίμων στο προηγούμενο ποστ και το προσυπογράφουμε. Βρείτε και δείτε όσοι δεν το έχετε κάνει ήδη το αφιέρωμα του ΣΚΑΙ στον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Συγχαρητήρια στον ΣΚΑΙ για την παραγωγή αλλά και τον Κωνσταντίνο Καμάρα για το κείμενο και την παρουσίαση της ιστορίας του συλλόγου («σύλλογος μεγάλος» όπως τον αποκαλεί). Και αν σας αρέσει η σειρά γενικότερα οι πληροφορίες λένε ότι στο τέλος της θα βγει το directors cut όπου θα περιλαμβάνει όλο το υλικό. Στην περίπτωση του μπασκετικού Παναθηναϊκού μιλάμε για περίπου 140 λεπτά υλικό με πολύ Ευρώπη.