Ιουνίου 2010


Έχουν περάσει ήδη δυο μέρες από τα δυσάρεστα νέα και ακόμα δε μπορούμε να το χωνέψουμε… Δηλαδή δεν θα ξανακούσουμε για «υπονομή»; Δεν θα ξανακούσουμε «μαθαίνουμε από τις ήττες μας»; Δεν θα ξανακούσουμε «θέλουν να κάνουν κακό στον Ολυμπιακό μας»; Είναι άδικο… Πολύ άδικο…

Ο κόουτς Παναγιώτης έκανε ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό και δεν του άξιζε αυτό το τέλος.

Είμαστε σε θέση για πρώτη φορά να πούμε τα πράγματα έξω από τα δόντια. Ο Παναγιώτης «Ευγένιος» Γιαννάκης ήταν θηρίο. Πάλεψε με Θεούς και δαίμονες, ξεπέρασε τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης και πήρε ένα κύπελλο. Ένα τιμημένο κύπελλο απέναντι στον πιο μοχθηρό αντίπαλο, που έχει επιστρατεύσει όλο το …σύμπαν για να κυριαρχήσει.

Το doubleteam.gr είδε ξανά τους τελικούς και είμαστε αποφασισμένοι να τα πούμε έξω από τα δόντια. Τα του καίσαρος τω καίσαρι. Ιδού οι πραγματικοί λόγοι της ήττας του Ολυμπιακού στους καθοριστικούς πρώτο και τρίτο τελικό.

1ος τελικός

3ος τελικός

Παναγιώτη, τέτοιες στιγμές τι να πει κανείς. Το μόνο που μπορούμε να σου πούμε είναι …υπομονή!

Advertisements

Απέραντη θλίψη σκόρπισε στον κόσμο του Παναθηναϊκού η είδηση της οριστικής λύσης της συνεργασίας του Παναγιώτη Γιαννάκη με την ΚΑΕ Ολυμπιακός.. Παρότι ήταν κοινό μυστικό μετά το final four στο Παρίσι (και πολύ περισσότερο μετά τους τελικούς της Α1), όλοι κάπου ελπίζαμε ότι η ΚΑΕ Ολυμπιακός θα του έδειχνε λίγη ακόμα εμπιστοσύνη και αυτός με τη σειρά του (και με υπομονή) θα έκανε την ομάδα πάλι πρώτη.. Δυστυχώς όμως διαψευστήκαμε οικτρά.. Είναι αλήθεια ότι μετά την αποπομπή του Σταύρου Ελληνιάδη είχε δημιουργηθεί ένα τεράστιο κενό και οι αγώνες εναντίον του Ολυμπιακού κινδύνευαν να χάσουν την αίγλη τους.. Ο Δράκος προσπάθησε φιλότιμα ώστε αυτό να μην συμβεί (αν και όλοι εμείς περιμέναμε ότι κάτι τέτοιο θα επιχειρούσε ο Μίλαν Τόμιτς, ο οποίος όμως φάνηκε κατώτερος των περιστάσεων) και τα ντέρμπυ με τον Ολυμπιακό διατήρησαν την αύρα τους..

Για να μιλήσουμε σοβαρά, αίσθησή μας είναι ότι η θητεία του Γιαννάκη στον Ολυμπιακό «τσαλάκωσε» σε μεγάλο βαθμο την (όποια) εικόνα είχε καταφέρει να φιλοτεχνήσει τόσα χρόνια σαν αθλητής αυτός και το περιβάλλον του.. Αντί να κρατήσει χαμηλούς τόνους, επέλεξε (υπό το καθεστώς της πίεσης για το αποτέλεσμα) ν’ακολουθήσει την τακτική της πόλωσης, κυνηγώντας από την αρχή χίμαιρες και μη βλέπωντας πέρα από τη μύτη του.. Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του ως προπονητής είναι γνωστά.. Διαβάζοντας πχ, χθες στο allstar ότι οι Αγγελόπουλοι παραδέχονται ότι δεν έχουν δει άλλον προπονητή επί των ημερών τους να δουλεύει τόσο πολύ (κάτι το οποίο κανείς δεν αρνείται, εξάλλου και σαν παίκτης το μεγάλο του προσόν ήταν η εργατικότητα), προκύπτει το εξής ερώτημα: «δηλαδή άμα δεν δούλευε τόσες ώρες, τι έργο θα παρουσίαζε;» Ο Γιαννάκης αφήνει τον Ολυμπιακό με ένα ρεκόρ: το πιο ακριβό κύπελλο στην ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ.. Θα μας λείψει..

Ποιός Γκάλης και ποιές σαραντάρες; Ποιός Καμπούρης ή Ανδρίτσος και ποιές βολές; Ποιός γεροΓιοβάισα και ποιό άστοχο τρίποντο; Ο πραγματικός MVP της Εθνικής μας Ομάδας στο Ευρωμπάσκετ του 1987 ονομάζεται Αβαλασβίλι.. Θα μου πείτε τώρα, τι σχέση μπορεί να έχει αυτός ο (κατά πάσα πιθανότητα) Γεωργιανός με το μπάσκετ, καθώς το επίθετο φέρνει περισσότερο σε αρσιβαρίστα.. Και όμως ο εν λόγω τύπος όπως άλλωστε θα καταλάβατε και από τη φωτογραφία που ακολουθεί ήταν διαιτητής αγώνων μπάσκετ..

Ωραία μέχρι εδώ.. Και τι περαιτέρω σχέση μπορεί να έχει με την Εθνική μας Ομάδα και το Ευρωμπάσκετ του ’87; Ο Φίλιππας Συρίγος λύνει το γρίφο στο βίντεο που ακολουθεί..

Το doubleteam με ένα πλούσιο φωτορεπορτάζ αποκαλύπτει όσα ειπώθηκαν στο γλέντι των παιχτών του Παναθηναϊκού (φωτογραφίες από το sport24.gr)

…το (γ) «Θα το διακόψει ο Λάρυ»

Σήμερα στο παρκέ υπήρχαν δύο ομάδες. Μια ΟΜΑΔΑ με ΑΡΧΙΔΙΑ και μια αρχίδια ομάδα. Νόμιζαν ότι ο Παναθηναϊκός θα κωλώσει σε πιθηκιές και κανιβαλισμούς, σε ηλίθια πανό (που ήταν η αστυνομία, δεν είναι προσβολή κατά πρόσωπο αυτά τα πανό;), μπουκάλια και κροτίδες. Ε, η μαγκιά τους κράτησε μισή περίοδο. Μόλις αντιλήφθηκαν ότι οι παίχτες και το προπονητικό τιμ του Παναθηναϊκού δε μασάνε, χέστηκαν επάνω τους. Και αμέσως πήγαν στην ασφαλή αντίδραση. Γκρίνια, «τινάγματα» στα σκριν, ειρωνικά γελάκια, ότι χρειάζεται δηλαδή για να βγάλουν από πάνω τους την ευθύνη.

Και το παιχνίδι συνεχιζόταν… Και όσο νύχτωνε, το αγγούρι μεγάλωνε… Και μεγάλωνε… Και πλέον το είδαν να έρχεται… Déjà vu. Το είχαν ξαναδεί και πέρσι. Το ίδιο κακό όνειρο. Ο ίδιος εφιάλτης… Π.Π.

Και στις εξέδρες τα ίδια συναισθήματα… Έπρεπε να εκπληρώσουν και την υπόσχεσή τους ότι θα γκρεμιστεί το ΣΕΦ. Οπότε, αφού χαμένο ήταν το παιχνίδι έτσι κι αλλιώς είπαν «δε βαριέσαι» ας τα κάνουμε πουτάνα. Και τα έκαναν. Σίγουρα κάποιοι από αυτούς θα πίστεψαν ότι και σήμερα φταίνε οι διαιτητές, όμως νομίζω ότι οι περισσότεροι πλέον ξέρουν, είδαν, κατάλαβαν.

Είσαστε λίγοι κύριοι! Και είσαστε λίγοι γιατί ενώ έχετε προέδρους που αγαπάνε την ομάδα και έχουν όραμα έχετε ποτιστεί ΟΛΟΙ με την μιζέρια του προπονητή σας. Ο πήχης σας θα έπρεπε να είναι στον ουρανό και ο Γιαννάκης τον κρατάει στο πάτωμα. Γιατί μέχρι εκεί μπορεί. Γιατί οι προσδοκίες πρέπει να είναι χαμηλές διαφορετικά θα φανεί η γύμνια του. Γιατί πάντα υπάρχει η εύκολη δικαιολογία, τα «εμπόδια», αυτοί που «θέλουν να κάνουν κακό στο Ολυμπιακό μας», αυτοί που αποτελούν το κατεστημένο. Περιμένω με αγωνία να διαβάσω τι θα πει σήμερα ο …δράκος στην συνέντευξη τύπου. Τι δικαιολογίες θα βρει.

Όπως και να’ χει πάντως η βραδιά είναι του Παναθηναϊκού. Του ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ Παναθηναϊκού που κλείνει την χρονιά όχι απλά παίρνοντας το πρωτάθλημα αλλά ουσιαστικά αφήνοντας τον μεγάλο του αντίπαλο διαλυμένο. Σε όλα τα επίπεδα. Πριν από μερικούς μήνες γράφαμε για το συμφέρον του Παναθηναϊκού να δημιουργηθεί ένταση στους τελικούς. Και αποδίδαμε εκεί τις τότε δηλώσεις του Παπαδόπουλου και του Ομπράντοβιτς. Αποδείχθηκε ότι έτσι είναι τα πράγματα. Ο Ολυμπιακός κατέρρευσε υπό την πίεση για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Όλη η παραφιλολογία των προηγούμενων ημερών, όλη η ένταση τον καθήλωσε. Στην πραγματικότητα σήμερα ο Παναθηναϊκός έπαιζε χωρίς αντίπαλο. Κι αυτό γιατί από την μια υπήρχαν παίχτες προσηλωμένοι στον αγώνα κι από την άλλη υπήρχαν μοιρολάτρες εκ των προτέρων εκνευρισμένοι για την αδικία που ΘΑ τους βρει. Αντίθετα με αυτούς του Ολυμπιακού, οι παίχτες του Παναθηναϊκού σήμερα ήταν πραγματικοί καμικάζι. Ποιόν να ξεχωρίσεις; Τον Μπατίστ που τα έσταζε από παντού; Τον Τσαρτσαρή που κατάπιε τον «Πιστολίνας» (τρομάρα σας), τον χέστη τον Κλέιζα; Τον Σπανούλη που για άλλη μια φορά είδε κόκκινο και γυάλισε το μάτι του; Τον Πέκοβιτς που έκανε τον Σοφοκλή να φαίνεται μπαλαρίνα μπροστά του; Τον Νίκολας που ήταν ο πρώτος που έδειξε ότι δεν μασάει και τα έχωσε στον Παπαλουκά και τον Τσίλντρες; Τον Φώτση που σε όλη την σειρά των τελικών έπαιξε την άμυνα της ζωής του; Όλους και καθέναν ξεχωριστά τους ξεχωρίζω. Όμως σήμερα πάνω απ’όλους θα ξεχωρίσω τον Διαμαντίδη. Όχι γι’αυτά που έκανε, αλλά γιατί σήμερα έδειξε ΜΕΓΑΛΑ ΑΡΧΙΔΙΑ. Με ένα ολόκληρο γήπεδο να τον έχει στοχοποιήσει κι έναν τσάμπα μάγκα ψυχασθενή Σέρβο να τον προκαλεί τους έγραψε στις αρχιδάρες του, έκανε το παιχνίδι του και έφυγε. Πραγματικός αρχηγός βρίσκεται επάξια στα βήματα του Αλβέρτη.

εικόνα από το superbasket.gr


Η χρονιά τελείωσε λοιπόν. Το αν είναι πετυχημένη ή αποτυχημένη μπορούμε να το συζητήσουμε αλλά αυτό που μένει και έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι ότι η ομάδα βρήκε το σθένος μετά από μια καταστροφική περίοδο 3-4 μηνών από Νοέμβριο μέχρι μέσα Φλεβάρη να σηκώσει κεφάλι και να φτάσει στον …μόνιμο στόχο της, το πρωτάθλημα. Και για αυτό αξίζουν συγχαρητήρια στους παίχτες αλλά και στους προπονητές και ειδικά στον Ομπράντοβιτς (που όλοι ξέρετε πόση κριτική του έχει ασκηθεί από αυτό το blog). Παρεμπιπτόντως πλέον ο Ομπράντοβιτς τα έκανε όλα. Έχει πάρει πρωταθλήματα με κάθε τρόπο. Με πλεονέκτημα, με μειονέκτημα, τώρα πήρε και μέσα στο ΣΕΦ…

Κλείνοντας θέλω να γράψω δύο λόγια για τους Αγγελόπουλους. Τα κλισέ τα σιχαίνομαι αλλά εδώ ταιριάζει απόλυτα αυτό που λένε ότι η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή. Οι Αγγελόπουλοι είναι άξιος αντίπαλος. Έχουν πληρώσει και έχουν πάθει. Μένει να αρχίσουν να μαθαίνουν. Τις τελευταίες μέρες υπέπεσαν σε ένα τεράστιο ολίσθημα, υιοθέτησαν την γραμμή των οπαδών. Μπορεί κανείς να καταλάβει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έπραξαν αυτό το λάθος. Η απογοήτευση, η πίεση του κόσμου, η έλλειψη εμπειρίας. Όμως σαν έξυπνοι άνθρωποι που δεν αμφιβάλλω ότι είναι θα έπρεπε να έχουν διδαχτεί από το παρελθόν. Άλλωστε όπως λέει και το άλλο κλισέ «ο βλάκας μαθαίνει από τα λάθη του, ο έξυπνος μαθαίνει από τα λάθη τω άλλων». Έπρεπε να έχουν μάθει από τα λάθη των Γιαννακόπουλων. Έπρεπε κάποιος να τους δείξει τα βίντεο του Παύλου να πιάνει τους παράγοντες του ΕΣΑΚΕ από τον γιακά και μετά τον Ιωαννίδη να σηκώνει κούπες… Είμαι σίγουρος ότι με την αποθέωση που δέχτηκαν από τον κόσμο του Ολυμπιακού μετά τις περίφημες μπουρδολογίες τους περί αποχώρησης από τον τελευταίο τελικό και το πρωτάθλημα νιώθουν ότι πετάνε. Δεν καταλαβαίνουν ότι στην πραγματικότητα έχουν πατήσει την μπανανόφλουδα και απλά βρίσκονται στον αέρα έτοιμοι να σωριαστούν στο έδαφος.

ΥΓ1. Το ειρωνικό γέλιο του Τόμιτς στον Βορεάδη όλα τα λεφτά.

ΥΓ2. Το είχε πει ο μεγάλος Φραγκιάς και τον κράζαμε: «Το πρωτάθλημα θα το πάρει η ομάδα που θα κάνει το break». Άλλο εννοούσες αλλά έπεσες μέσα μεγάλε!

ΥΓ3. Μια καλή ιδέα τώρα που δεν θα γίνει 5ος τελικός θα ήταν να προταθεί στον Ολυμπιακό να έρθει για φιλικό την Τετάρτη για την φιέστα. Αν αρνηθεί μπορεί έστω να έρθει μια μικτή διαλεγμένη από τον Μίλος Τεόντισιτς (“Milos and friends” ή κάτι τέτοιο);

..είναι ο νέος όρος που εισήγαγε χθες ο Παναγιώτης Γιαννάκης μετά τον 3ο τελικό.. Φυσικά και ακολούθησε την εύκολη λύση, αφήνωντας αιχμές, αλλά δεν μας είπε πως κατάφερε να του γυρίσουμε παιχνίδι από το -14 με Γιασικεβίτσιους-Σπανούλη στην πεντάδα και χωρίς να καταφέρει να βγάλει ούτε μισό miss-match (κατά το «ούτε μισό καλάθι» που έλεγε κάποτε και κάποιος άλλος..)  Όπως έγραψε και ο Κογκαλίδης «Από τη στιγμή που το ταμπλό έδειξε 48-60, βαρέθηκα να βλέπω τον Παπαλουκά να χτυπά την μπάλα στο παρκέ. Τρύπα άνοιξε!».. Οπότε «ο Γιαννάκης, ο Μπουντούρης και τ’άλλα παιδιά», ας πουν το ποίημα τους στην πλειοψηφία των οπαδών τους, οι οποίοι τα τρώνε αμάσητα.. Μάλλον δεν έχουν καταλάβει  στον Ολυμπιακό ότι όσο επιδίδονται σε κυνήγι μαγισσών, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.. Χθες ήταν η μεγάλη τους ευκαιρία…

Πραγματικά επική η χθεσινή ανατροπή.. Ο Oμπράντοβιτς επέλεξε να αφήσει πάλι αρκετά ελεύθερα τρίποντα, αλλά αυτή τη φορά παρολίγο να μας στοιχίσει, καθώς δεν γίνεται οι Ολυμπιακοί να τουβλάρουν συνέχεια, κάποια στιγμή θα έμπαιναν (και περισσότερα από το συνηθισμένο). Στην επίθεση ήμασταν φανερά μπλοκαρισμένοι, καθώς ακόμα και στο πρώτο ημίχρονο τα (πολλά) τρίποντα  ήταν αρκετά τραβηγμένα (ασχέτως αν ο Νίκολας τα έβαζε), οπότε ο μοναδικός τρόπος να γυρίσουμε το παιχνίδι ήταν με την άμυνα. Όπως και έγινε.. Αναλυτικότερα..

Ο Διαμαντίδης δεν ήταν και στο καλυτερό του βράδυ, ίσως και να είχε εκνευριστεί από τους θεατρινισμούς και τα μακροβούτια του Τεόντοσιτς.. και μιας και τον ανέφερα τον Σέρβο, προβλέπεται ενώ έχει αποβληθεί με πέντε φάουλ να είναι συνεχώς όρθιος και στα time out να μπαίνει μέσα στο γήπεδο προκαλώντας τους διαιτητές; Έλεος..

Ο Σπανούλης όσο αρνητικός ήταν μέχρι το 4ο δεκάλεπτο, τόσο συνέβαλλε τα μέγιστα στην ανατροπή της τελευταίας περιόδου, μαζί με τον Γιασικεβίτσιους.. Όσο για το καλάθι του Λιθουανού στο τέλος της 3ης περιόδου, πραγματικά μόνο αυτός θα μπορούσε να το βάλει..

Δεύτερο συνεχόμενο θετικό παιχνίδι του Τέπιτς και δεύτερο στο οποίο ο Μπατίστ είναι (ψιλό) εκτός κλίματος (ανέβασε πάντως την απόδοσή του στο τελευταίο δεκάλεπτο).  Ο Περπέρογλου δε, στο ΟΑΚΑ είναι κυριολεκτικά ένας άλλος παίκτης, πάιζει με εντελώς διαφορετική ψυχολογία..

Ώρες ώρες ο Πέκοβιτς παίζει τελείως μόνος του και δυστυχώς με τον Μπατίστ σε τέτοια κατάσταση αποτελεί την μοναδική μας απειλή στο ζωγραφιστό..

Ο Φώτσης μπορεί να μην σκόραρε, αλλά (όσο έπαιξε) κυνήγησε αρκετά τον Κλέιζα (τουλάχιστον ο Λιθουανός δεν αλώνισε όπως στο ΣΕΦ), ενώ Τσαρτσαρής απόμαχος-ξεαπόμαχος δυο σουτ που έπρεπε να βάλει, τα έβαλε..

Ο Νίκολας τα έβαλε μαζεμένα στην αρχή, στο δεύτερο ημίχρονο κουράστηκε και επιδώθηκε σε αρκετά λάθη. Αν δεν ήταν αυτός όμως, πιθανότατα στο ημίχρονο να ήμασταν δέκα πόντους πίσω..

Την προηγούμενη Πέμπτη, οι Ολυμπιακοί ήταν σε κατάσταση αποσύνθεσης, αλλά με τη χαλαρότητά μας στο 2ο παιχνίδι τους επιτρέψαμε να ισοφαρίσουν (και ν’ανακάμψουν ψυχολογικά) μάλλον ευκολότερα απ’ότι περίμεναν.. Χθες στο τέλος της 3ης περιόδου το είχαν πιστέψει ότι μπορούν να μας κερδίσουν και εκτός έδρας.. Αυτά συμβαινουν όταν δεν καθαρίζεις τη σειρά νωρίς, υπάρχει ο κίνδυνος να το πληρώσεις..

P.S.1 Μπροστά στον Κλέιζα, ο Κόμαζετς ήταν καθηγητής ψυχολογίας.. 😛

P.S.2 Τι ρόλο βάραγε ο Κοχ στις θέσεις δίπλα στον παγκο του Παναθηναϊκού;

P.S.3 Tα φάουλ των παικτών του Ολυμπιακού στα τελευταία λεπτά (και ενώ το ματς είχε κριθεί) καθώς και η γενικότερη συμπεριφορά (κυρίως των ξένων) δείχνει τη νοοτροπία που έχουν στο λιμάνι .. Συγγνώμη κιόλας, αλλά σε αντίστοιχη περίπτωση θα τους είχε στείλει όλους στο διάολο ο Ομπράντοβιτς..