Αύγουστος 2010


Το διαβάσαμε όλοι. Ο Τυφώνας ήταν ξεκάθαρος. Ο προπονητής δεν θέλει τον Γιασικεβίτσιους οπότε δεν θα τον ανανεώσουμε. Το διαβάσαμε, το ξαναδιαβάσαμε και δεν το πιστεύουμε. Πραγματικά δε μπορούμε να κατανοήσουμε αυτή την απόφαση…

Ο Σάρας δεν είναι τυχαία το αγαπημένο παιδί της πράσινης εξέδρας. Ο κόσμος τον λατρεύει όχι μόνο για τις μπασκετικές του ικανότητες αλλά για το πάθος του, την «γραφική» γκρίνια του, την αύρα του. Ο Σάρας είναι το (απαραίτητο) αναπάντεχο στην υπερβολικά αυτοματοποιημένη πράσινη μηχανή. Είναι ο παίχτης που όποτε μπαίνει στο παρκέ οι παλμοί αυξάνονται περιμένοντας να δει τι θα γίνει. Θα διαλύσει τους αντιπάλους και θα προσκυνάμε ή θα διαλύσει την λειτουργία της ομάδας; Και ακόμα κι όταν δεν είναι στη μέρα του και αποσύρεται στον πάγκο κακήν κακώς για να μπούν τα «ρομπότ» τον χειροκροτούμε. Γιατί ξέρουμε πως ότι κι αν έκανε μέσα στο παρκέ βγήκε από την καρδιά του και το ένστικτό του. Το ίδιο ένστικτό που τον έκανε αυτό που είναι.

Αλλά όταν είναι στη μέρα του… Ε, ρε όταν είναι στη μέρα του! Τότε είναι που νιώθει μέχρι και το τελευταίο κύτταρο του κορμιού σου τι σημαίνει «μπασκετική απόλαυση». Δεν σε νοιάζει αν θα φας καλάθι. Θέλεις μόνο να τελειώνουν οι «άλλοι» για να πάρει τη μπάλα «εκείνος». Άλλωστε όταν η μπάλα δεν είναι στα χέρια του δεν κοιτάς τον αγώνα. Προτιμάς να χαζεύεις το μαγεμένο πλήθος που εκστασιασμένο μονολογεί «τι έκανε πάλι ο πούστης;».

Ο Σάρας δεν είναι για τα εύκολα. Στα εύκολα βαριέται. Ξενερώνει. Ο Σάρας είναι για τα δύσκολα. Εκεί που η μπάλα καίει και οι ανάσες κόβονται. Εκεί θα το πάρει πάνω του. Κάπως έτσι:

Αυτός ο παίχτης δεν έχει ταίρι σε αυτή την ήπειρο. Και είναι ΤΡΑΓΙΚΟ λάθος να τον αφήνουμε να φύγει. Ένα τραγικό λάθος την ευθύνη για το οποίο φέρει ο Ομπράντοβιτς. Και μη γυρίσει να πει κανείς «ο Ομπράντοβιτς ξέρει» γιατί και ο οπαδός ξέρει και ξέρει καλύτερα από τον Ομπράντοβιτς τι του αρέσει να παρακολουθεί. Ο Σάρας δεν είναι απλά ένας ακόμα παίχτης. Είναι μπασκετικό αξιοθέατο. Και ακόμα κι αν ο Παναθηναϊκός κάνει triple crown του χρόνου (που σιγά μην κάνει με την περιφέρεια που έχει) ο Σάρας και πάλι θα έχει λείψει αν όχι σε όλους, σε πολλούς από εμάς.

Τέλος πέρα από την εντύπωση που προκαλεί αυτό καθ’αυτό το γεγονός της μη ανανέωσης, μεγαλύτερη εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός ο Σάρας να δηλώνει ότι θέλει να μείνει στον Παναθηναϊκό και θα δεχόταν και μείωση αποδοχών και δυο μέρες μετά ο Θανάσης να λέει ότι ο Ομπράντοβιτς δεν τον θέλει. Καλά, στον ίδιο τον παίχτη τόσες εβδομάδες κανείς δεν σκέφτηκε να το πει; Να τον πάρει ένα τηλέφωνο και να του πει «ξέρεις ρε φίλε, δεν σε θέλω». Ή «δεν σε θέλει ο προπονητής. Ψάξε βρες ομάδα». Έπρεπε να βγει να δηλώσει την αφοσίωσή του στην ομάδα για να πάρει απάντηση; Είναι συμπεριφορά αυτή απέναντι σε μια τέτοια μπασκετική προσωπικότητα με τέτοιο γκελ στο κόσμο; Πραγματικά αρνούμαι να πιστέψω ότι ο επίσημος Παναθηναϊκός έκανε τέτοιο λάθος. Αρνούμαι να πιστέψω ότι δεν θα ξαναδώ τον Σάρας με την φόρμα του να παίζει με την μπάλα στον πάγκο περιμένοντας να μπει μέσα να μπουμπουνίσει δύο τρίποντα να βγάλει 2 ασίστ, να γκρινιάξει στον διαιτητή, να φάει μια τεχνική ποινή και να βγει έξω. Απλά αρνούμαι…

ΥΓ. Μέσα σε όλα βγήκε και η κα Κούτρα στο basketnet.gr να γράψει από «έγκυρες δημοσιογραφικές πηγές» ότι ήξερε ότι τον Σάρας θα τον «φάει ο Ομπράντοβιτς» γιατί της το είπε «στενός φίλος του προπονητή του Παναθηναϊκού από πέρσι το Καλοκαίρι». Συγνώμη αλλά την έκφραση «Μετά Χριστόν Προφήτες» την ξέρετε κυρία μου; Εγώ νομίζω ότι τον Σάρας τον έφαγε ο Διαμαντίδης όπως έφαγε και τον Σπανούλη. Γιατί θέλει εκτός από ηγέτης στο παρκέ να είναι ηγέτης και στις καρδιές των οπαδών. Επίσης ο Σάρας είναι πιο όμορφος.

ΥΓ2.  Για όσους δεν το κατάλαβαν το νόημα του τίτλου είναι διττό…

Advertisements

Είναι πολλά τα οποία μπορεί να γράψει κανείς μετά από τα χθεσινά έκτροπα στο ΟΑΚΑ και φυσικά αυτά δεν είναι αγωνιστικά.. Συνοπτικά..

Το έχουμε αναφέρει πολλάκις στο παρελθόν ότι οι διαιτησίες κάθε χρόνο στα τουρνουά Ακρόπολις είναι για πραγματικά γέλια.. Μια από τα ίδια και φέτος.. Επίδειξη διαιτητικού «πατριωτισμού» και ελάχιστη προσομοίωση στις συνθήκες που θ’αντιμετωπίσουμε στην Τουρκία (όπου και λόγω τις ήττας που υπέστη ο «Σωλήνας» στις αρχαιρεσίες της FIBA Europe τα πράγματα να μην είναι όπως τα έχουμε συνηθίσει). Από την άλλη πλευρά είναι επιεικώς αστείο να βλέπεις έναν άνθρωπο 70 Μαΐων να βρίσκει αφορμή από αυτά τα φαλτσοσφυρίγματα και να προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα εν’όψει της επόμενης σεζόν. Δεύτερο unfair του «Σοφού» μετά τις υποτιμητικές αναφορές του για τους προκατόχους του στον πάγκο του Ολυμπιακού. Παρατηρούμε μια μικρή νευρικότητα ή κάνουμε λάθος;

Γενικώς οι Σέρβοι δεν γουστάρουν να χάνουν και όταν χάνουν εκνευρίζονται, ειδικά όταν νιώθουν ότι αδικούνται.. Μάλλον καλόμαθαν (εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων) από την χρυσή εφταετία 1995-2002.. Για θυμηθείτε λίγο τις δηλώσεις του Μίλισιτς ύστερα από τον αγώνα Ελλάδας-Σερβίας στο Ευρωμπάσκετ του 2007..

Ο Τεόντοσιτς πραγματικά χρειάζεται τεχνική υποστήριξη.. Είναι κλασική περίπτωση απροσάρμοστου.. Όσο για τον Κρστιτς, το καλύτερο το φύλαγε για το τέλος, καθώς μετά από όλα όσα έγιναν υποστήριξε ότι μπέρδεψε τον Μπουρούση με… οπαδό.. Αφού γλύτωσε τον ξυλοδαρμό από τον Sofo και αφού τον άφησαν ελεύθερο, μας δουλεύει και από πάνω..

Οι χθεσινοβραδυνές εικόνες μας έφεραν στο μυαλό τον αγώνα Ελλάδας-Βοσνίας στο Ευρωμπάσκετ του 2001 (επί Τουρκικού εδάφους) και τα όσα κωμικοτραγικά είχαν γίνει εκεί.. Παρ’ότι το παίχνίδι ήταν επίσημο, τότε δεν τιμωρήθηκε κανένας.. Η αλήθεια πάντως είναι ότι ένας αρχηγός σαν τον Σιγάλα έλειπε χθες..

Ουσιαστικά λοιπόν με την απόκτηση Βουγιούκα, Καϊμακόγλου και κυρίως Σάτο και Μάριτς ο Παναθηναϊκός έχει κλείσει το ρόστερ του. Ή μήπως όχι; Πολύ συζήτηση γίνεται τον τελευταίο μήνα σχετικά με την ανάγκη ή όχι απόκτησης ενός ακόμα guard που θα συμπληρώσει την περιφέρεια δίπλα στους υπάρχοντες Διαμαντίδη, Νίκολας, Καλάθη, Τέπιτς και Βεργίνη. Βεβαίως για να είμαστε πιο ακριβείς, όπου «απόκτηση» βάλτε «ανανέωση» (βλέπε Σάρας).

Σε αυτό το δίλημμα παίρνουν θέση οι οπαδοί της ομάδας και με βάση την άποψή τους χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα:

Α) Οι «παρτεπαιχτικοί» ή «ανανεωσιακοί» οι οποίοι υποστηρίζουν ότι πρέπει οπωσδήποτε να προστεθεί ένας ακόμα παίχτης (ξαναβλέπε Σάρας) δίνοντας δανεικό τον Σερμαντίνι.

Β) Οι «Ομπραντοβιτσοξερικοί» οι οποίοι η μόνη άποψη που έχουν είναι «ο Ομπράντοβιτς ξέρει» (ως συνήθως)

Την κατάσταση περιπλέκουν και δύο νέοι παράγοντες που δεν υπήρχαν μέχρι πέρσι. Ο λόγος φυσικά για την αύξηση της φορολογίας αφενός και τις αλλαγές στους κανονισμούς αφετέρου με πιο σημαντική αλλαγή αυτή της απόστασης του τριπόντου.

Μέχρι σήμερα η «επίσημη» θέση του Παναθηναϊκού στο θέμα είναι «οι μεταγραφές τελείωσαν». Όμως μπορεί να είναι έτσι; Με 4 και κάτι (Βεργίνης) γκαρντ η χρονιά δεν βγαίνει. Ειδικά με τον ρυθμό τραυματισμών που εμφανίζονται στον Παναθηναϊκό τα τελευταία 2 χρόνια. Το ρίσκο είναι τεράστιο και η λογική λέει ότι ο Ομπράντοβιτς (που ξέρει) δεν θα θέλει να το αναλάβει. Ακόμα και το 2007 που ο Διαμαντίδης έπαιξε μέχρι σκασμού και ήταν ακόμα ο γνωστός «βιονικός άνθρωπος» ο Παναθηναϊκός είχε 6 κοντούς (μετρώντας και το πιο λαμπρό χαμόγελο). Αμέσως-αμέσως λοιπόν τα μαθηματικά δεν βγαίνουν. Αν μάλιστα συνυπολογιστεί κανείς και την αλλαγή στο τρίποντο που –λογικά- θα αναγκάσει τους κοντούς σε περισσότερο τρέξιμο σε άμυνα και επίθεση η πλάστιγγα γέρνει σαφώς προς την μεριά της …επιτακτικής απόκτησης παίχτη.

Λέτε αυτό (ή και κάτι παραπάνω) να ξέρει και ο Σάρας και κάνει αμέριμνος τα μπάνια του στην Πάρο; Είδωμεν…

ΥΓ. Ξεκινάει αύριο και το Ακρόπολις και φυσικά αναμένεται να γίνει του …Σπανούλη και αυτή τη φορά οι Ολυμπιακοί θα αποθεώνουν έναν –σίγουρα- δικό τους παίχτη… Όχι όπως το 2007… Να αναφέρουμε ότι το τουρνουά γίνεται με συμμετοχή των Σερβία, Σλοβενία και Καναδά. Οι αγώνες γίνονται στις 17, 18 και 19/8 ο πρώτος στις 19.00 και ο δεύτερος στις 21.45. Η Εθνική παίζει στις 21.45 κάθε μέρα κατά σειρά με Καναδά, Σλοβενία και Σερβία.