Νοέμβριος 2010


Τα χωσε...Τα’χωσε (ξανά) ο Ζοτς στους Καλάθη, Τέπιτς, βουγιούκα στην συνέντευξη τύπου. Παράλληλα έκανε και μια μίνι κριτική για τους υπόλοιπους. Αυτό που αξίζει σχολιασμού είναι κάτι που είπε για τον Περπέρογλου που νομίζω το έχουμε αντιληφθεί όλοι αλλά δεν το έχει αναφέρει κανείς. Είπε ο Ζοτς:
“Κάτι που μου αρέσει σ’ αυτόν (σ.σ. στον Περπέρογλου) είναι πως είναι πιο επιθετικός στην επίθεση”. Όντως, έχει κάνει εντύπωση γενικά, ο Περπέρογλου παίζει πολύ πιο άνετα, σουτάρει μάλλον καλύτερα από το τρίποντο, κάνει πολλά drive και γενικά δείχνει να σαν να έχει “αποφορτιστεί”.

Νομίζω ότι η μεταμόρφωση αυτό οφείλεται στην παρουσία του Σάτο που δεν του φορτώνει τους ώμους με το βάρος του μοναδικού τριαριού…

Κατά τ’άλλα για μια ακόμα φορά αρνήθηκε ότι χρειάζεται άλλος παίχτης αλλά δήλωσε με νόημα:
“Η μεγαλύττερη ευχή μου είναι να έχω άπαντες υγιείς. Αν είναι, θα είμαι ευτυχής.”

κι εμείς, Ζοτς, κι εμείς… Αν δεν όμως;

ΥΓ. Έχει αρχίσει να με συγχίζει αυτό το …kill-bill σφύριγμα όποτε βάζει βολή ο Σπανούλης. Εκείνοι πως το αντέχουν;

Advertisements

Ευτυχώς έχασε τη βολή ο Διαμαντίδης. Ευτυχώς, για τρεις λόγους:

Ευτυχώς που την έχασε γιατί αν δεν την έχανε και πήγαινε το ματς σε δεύτερη παράταση θα τον έπαιρναν με φορείο από το γήπεδο. Ήδη οι ανάσες του φαίνονταν και δια γυμνού …φακού ότι ήταν βαριές και δύσκολες. Και μιλάμε για παιχνίδι αδιάφορο απέναντι στην Ολύμπια, έτσι;

Ευτυχώς που την έχασε γιατί αν δεν την έχανε θα πανηγυρίζαμε (προφανώς όχι όλοι αλλά οι περισσότεροι) για άλλη μια νίκη (που δεν θα αξίζαμε) και για το πλήρες ρόστερ μας που ακόμα και με 3 γκαρντ μια χαρά αποδίδει.

Ευτυχώς που την έχασε γιατί πλέον δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Και οι τυφλοί βλέπουν… Ακόμα και ο Ζοτς το παραδέχεται.

Ειλικρινά αν δεν μας είχε «κράξει» ο ΘΑΝΟΣ2 δεν θα γράφαμε νέο ποστ. Δεν νιώθουμε ότι έχουμε κάτι νέο να πούμε. Με δεδομένο ότι δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να αναφερθούμε στο αγωνιστικό μέρος του χτεσινού παιχνιδιού, δεν υπάρχει κάτι να πει κανείς που δεν έχει ήδη ειπωθεί πολλάκις. Και ειδικά μέσα σε αυτό το blog που ήταν μια από τις πρώτες –αν όχι η πρώτη- εστία αντίδρασης στον παραλογισμό του φετινού ρόστερ και την ξεροκεφαλιά του προπονητή.

Τα έχουμε γράψει ξανά και ξανά. Τα έχουμε αναλύσει από όλες τις μεριές, έχουμε συμφωνήσει, έχουμε διαφωνήσει και τελικά καταλήγουμε πάντα στο ίδιο συμπέρασμα. Όσο και να μετράμε τα κουκιά, απλά δεν βγαίνουν…

Δεν έχω όρεξη πλέον ούτε καν να το …πληκτρολογήσω αλλά θα το κάνω έτσι, τιμής ένεκεν:
Ο Παναθηναϊκός θέλει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ έναν ακόμα γκάρντ απαιτήσεων. Διαφορετικά δεν έχει καμία ελπίδα για Ευρωλίγκα. Και, ναι, ο Ζοτς (το) ξέρει.
Ας μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας λοιπόν. Για το πρωτάθλημα δύο ομάδων το ρόστερ που έχουμε μπορεί να αποδειχθεί επαρκές με δεδομένο ότι και οι άλλοι τα ίδια και χειρότερα έχουν στελεχωθεί. Για την Ευρώπη δεν τραβάει με τίποτα…

ΥΓ. Ξαφνικά ξύπνησαν και οι αθλητικές εφημερίδες και sites. Είπαμε, μέχρι κα οι τυφλοί είδαν..

ΥΓ2. Η πράξη του Μπατίστ ήταν απαράδεκτη. Ο λόγος για τέτοια αντίδραση πρέπει να αναλυθεί… Παίχτης που είναι σίγουρος για τον εαυτό του και την ομάδα του δεν αντιδρά έτσι χωρίς κάποιο προφανή λόγο…