Δεκέμβριος 2010


Η ερώτηση του τίτλου είναι μια θεωρητική ερώτηση σε ένα ανύπαρκτο θέμα που με το παραδοσιακό ελληνικό δημοσιογραφικό «τράβηγμα από τα μαλλιά» πάει να δημιουργηθεί τις τελευταίες δύο ημέρες. Αυτό το κείμενο γράφεται όχι γιατί πιστεύουμε ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να γίνει η μεταγραφή αλλά επειδή από χτες που πρωτοβγήκε το όνομά του στα ελληνικά sites έχει κάνει ένα σημαντικό «γκελ» στον κόσμο της ομάδας. Και το timing ήταν κατάλληλο καθώς λίγο νωρίτερα ο Ομπράντοβιτς είχε δηλώσει εκ νέου τις αοριστολογίες που συνηθίζει ότι «αν βρεθεί κάτι εξαιρετικό κλπ κλπ κλπ». Ήρθε κι έδεσε δηλαδή…

Το ερώτημα λοιπόν είναι το εξής: ΑΝ (ΑΝ λέμε) υπήρχε όντως θέμα Σισκάουσκας θα έπρεπε ο Παναθηναϊκός να το κυνηγήσει; Χρειάζεται η ομάδα έναν παίχτη σαν τον Σίσκα; Ας τα βάλουμε στο ζύγι.

Από τη μια μεριά της ζυγαριάς

Καταρχήν ο Σισκάουσκας έιναι ο …Σισκάουσκας. Τον ξέρουμε, τον αγαπάμε, ήταν ο MVP του final four στην Αθήνα (το παραδέχονται πλέον ακόμα και οι ίδιοι που είχαν ψηφίσει τον Διαμαντίδη, έτσι κύριοι δημοσιογράφοι;), ήταν ο άνθρωπος που έκανε τον Συρίγο να τον χαρακτηρίσει «Μέγας» και γενικά ήταν το καλύτερο τριάρι που έχει περάσει από τον Παναθηναϊκό τα τελευταία 10 χρόνια. Μπορεί από άποψη αθλητικών προσόντων να μην ήταν ότι πιο εντυπωσιακό αλλά το μυαλό του, η οξυδέρκειά του και η απαράμιλλη τεχνική του υπερ-κάλυπταν τις όποιες αθλητικές του αδυναμίες. Ο Σισκάουσκας μπορούσε να ποστάρει, να σουτάρει εν κινήσει, να σουτάρει εν στάση. Έπαιζε στο φτερό αλλά μπορούσε να απειλήσει από παντού, από τις γωνίες, από την κορυφή από αριστερά κι από δεξιά, μπορούσε να βάλει την μπάλα στο παρκέ και να κάνει drive, μπορούσε να πασάρει (τόσο στην περιφέρεια όσο και μέσα στην ρακέτα), κατέβαζε ριμπάουντ, μπορούσε να παίξει και στις 3 θέσεις της περιφέρειας, έπαιζε άμυνα σε ψηλότερους και καμιά φορά έριχνε και κανένα κάρφωμα.

Άμα λάχει τα κοπάναγε και από τα 9 μέτρα

Από την άλλη μεριά της ζυγαριάς

Από την άλλη ο Σισκάουσκας έχει αποδείξει ότι είναι αυτό που οι δημοσιογράφοι λένε «ψυχρός επαγγελματίας». Το 2007 έφυγε σχεδόν νύχτα και ακόμα και σήμερα κανείς δεν έχει μάθει τον λόγο. Άσε που έχει αποδειχθεί και μεγάλος παρλαπίπας…

http://doubleteam.gr/2007/07/26/siska1st/

http://doubleteam.gr/2008/06/17/μπερδεμένα/

Επίσης ήταν πάντα επιρρεπής στους τραυματισμούς και ειδικά φέτος μοιάζει ξεχαρβαλωμένος με τη μέση του, ενώ, τέλος, ην ξεχνάμε ότι το πιο κρίσιμο τρίποντο που ανέλαβε να σουτάρει στην καριέρα του, το έχασε… :Ρ

Οι ανάγκες

Πέρα όμως από τον …αθλητή Σισκάουσκας στην ζυγαριά πρέπει να μπουν οι ανάγκες της ομάδας. Φέτος για πρώτη χρονιά έχουμε 2 καθαρά τριάρια. Τον Περπέρογλου και τον Σάτο. Από την άλλη επίσης για πρώτη φορά έχουμε τεράστιες ελλείψεις στα γκαρντ. Μια μεταγραφή του Σισκάουσκας αυτόματα θα τοποθετούσε τον Σάτο στο 2 και κατά τη γνώμη μας αυτό θα ήταν καταστροφή ηια τον Αφρικανό ενώ δεν θα έλυνε ουσιαστικα΄και το πρόβλημα της ομάδας.

Το τελικό συμπέρασμα

Κανένα. Έτσι κι αλλιώς θεωρητικά μιλάμε. Άλλωστε όπως δήλωσε ο Σισκάουσκας στο leoforos.gr: «Ναι θα ερχόμουν, αλλά δεν έχω ακούσει τίποτα, ούτε μου έχει μιλήσει κανείς»

Δεν ξεχνώ…

Γράφοντας όλα τα παραπάνω άρχισαν να έρχονται στο μυαλό αναμνήσεις. Ιδού 5 πράγματα σχετικά με τον Σίσκα που δεν θα ξεχάσω ποτέ…

1. Το drive και καλάθι στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ ένα λεπτό πριν το τέλος.
«Είσαι Χρυσός Θεός!»

2. Το τρίποντο με τον Ολυμπιακό στον τελευταίο τελικό. Από την γωνία, μπροστά στο πέταλο των Ολυμπιακών και η πρώτη και τελευταία φορά που τον είδα να πανηγυρίζει.

3. Την …πικρία του Ομπράντοβιτς μετά την μεταγραφή: «Ίσως τώρα να πιστεύει ότι η καλύτερη Eυρωπαϊκή ομάδα είναι η ΤΣΣΚΑ και ο καλύτερος κόουτς είναι ο Μεσίνα. Αλλά νομίζω πως πίσω από όλα αυτά κρύβονται τα λεφτά». Ο Σισκάουσκας όταν είχε έρθει στον Παναθηναϊκό είχε πει πως ήρθε στην καλύτερη ομάδα της Ευρώπης με τον καλύτερο προπονητή.

4. Τις δηλώσεις Βατούτιν μετά την μεταγραφή: «Όταν κάναμε πρόταση για την απόκτηση του Σισκάουσκας στον Παναθηναϊκό, όχι μόνο αρνήθηκαν αλλά δεν μας έδωσαν και σωστές απαντήσεις, λέγοντάς μας ότι δεν μας επιτρέπεται να μιλήσουμε μαζί του, διότι δεν έχει οψιόν αγοράς. Όμως αργότερα, όταν μιλήσαμε με τον μάνατζέρ του, δόθηκαν οι σωστές πληροφορίες και τελικά συμφωνήσαμε σε όλα. Ο βροχερός καιρός στη Μόσχα αυτές τις μέρες είναι τα δάκρυα των αντιπάλων μας…»

5. Τέλος, δεν θα ξεχάσω εκείνο το τηλεφώνημα του Ντράζεν στο γραφείο για να μου ανακοινώσει τα νέα.

(σηκώνω το τηλέφωνο)

– Έφυγε ο καλύτερός μας παίχτης… (σ.σ. Συνήθως ο Ντράζεν όποτε λέει κάτι τέτοια αναφέρεται στον τελευταίο που μπορεί αν φανταστεί κανείς)
– Ο Χατζηβρέττας; Πότε;
– Όχι. Σοβαρά μιλάω. Ποιος είναι ο καλύτερός μας παίχτης;
– Ο Σισκάουσκας…
– Ε, αυτός…

Πραγματικό σοκ… Δεν τα λένε έτσι ρε τύπε αυτά τα πράγματα!

ΥΓ. Respect στον nowitzki41mavs για τα βιντεο-αφιερώματά του. Θεός!

Καθώς οι μισοί περιμένουν την κλήρωση-ορισμό του top16 της Μπερτολίγκας και οι άλλοι μισοί περιμένουν να υποδεχτούν τον Βασίλη Σπανούλη (βλ. φωτό) στο ΟΑΚΑ (ή και τα δύο μαζί..), εμείς ας ασχοληθούμε με κάτι χαλαρό-εξωαγωνιστικό.. Αναφερόμαστε στο τμήμα marketing το οποίο συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα με την κυκλοφορία της κασετίνας των 10 DVD που περιλαμβάνουν τους αντίστοιχους αγώνες του Παναθηναϊκού στα πέντε νικηφόρα final four.. Εδώ και μερικούς μήνες έχει ακουστεί ότι η ΚΑΕ (επί της ουσίας ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος) έχει πραγματοποιήσει προσπάθειες προκειμένου να εξασφαλίσει δικαιώματα παλιών αγώνων της ομάδας.. Πιθανόν αυτό να συνδυάζεται με τη νέα ιστοσελίδα που επίσης έχει γραφτεί ότι θα λειτουργήσει (paotv.gr). Επί του παρόντος και μέχρι να δούμε στην πράξη το όλο εγχείρημα ας κάνουμε μια μικρή αναφορά στην προαναφερθείσα κασετίνα.. Αν και ανήκω στους υπέρμαχους των μικρών σε όγκο μέσων αποθήκευσης, οφείλω να ομολογήσω ότι πρόκειται για μια αρκετά προσεγμένη δουλειά.. Η ποιότητα των αγώνων είναι αρκετά καλή (δεν είναι και HD, αλλά είναι σαφώς καλύτερη από τις αντίστοιχες κυκλοφορίες της «Μεγαλυτέρας των Βαλκανίων»).  Το πραγματικό highlight όμως είναι ότι αναφορικά με το final four του Βερολίνου, δεν περιλαμβάνονται οι άχρωμες, άγευστες και άοσμες μεταδόσεις του ΣΚΑΪ, αλλά αυτές του Φίλιππα Συρίγου για την Κυπριακή Nova («Ο Σμόντις είναι υπέρβαρος, έχει γίνει σαν γουρουνοπούλα» κλπ).. Τα διάφορα extras (φωτογραφίες, δηλώσεις παικτών-προπονητή, σχόλια Αλβέρτη, αναλύσεις Ιτούδη) συμπληρώνουν ικανοποιητικά το όλο πακέτο, ενώ την αφήγηση κάνει ο Κώστας Μπατής.. Το πακέτο κοστίζει 55€..

P.S. Από συνέντευξη του μέγιστου Νικ σε σχετικό αφιέρωμα στην κυριακάτικη Real news: Ερώτηση: «Από τους τωρινούς παίκτες ποιός σου αρέσει;» Απάντηση: «Έχει παικτάκια. Ο Σπανούλης είναι καλός, είναι και το ίδιο και ο Διαμαντίδης. Αλλά γενικά στην Ευρώπη αυτόν τον καιρό δεν βλέπω τίποτα το ιδιαίτερο. Ίσως ο Ναβάρο..»

Με όπλο την δυνατή του άμυνα και παρά τις πολλές και σημαντικές απουσίες ο Παναθηναϊκός κέρδισε εύκολα το Μιλάνο με καμιά 30αριά πόντους. Δυστυχώς δεν κατάφερα να το δω από την αρχή καθώς λίγο η αργοπορία να φύγω από τη δουλειά, αλλά κυρίως η ΑΝΥΠΟΦΟΡΗ κίνηση στην Σπύρου Λούη με κράτησαν εκτός γηπέδου σχεδόν όλο το πρώτο ημίχρονο. Όταν μπήκα στο γήπεδο το σκορ ήταν ήδη πολλά με λίγα και ο Παναθηναϊκός είχε βάλει το νερό στο αυλάκι. Όμως φαινόταν ξεκάθαρα στον τρόπο που αντιμετώπιζαν όλοι το παιχνίδι ότι ήταν αποφασισμένοι να παίξουν στο 101% ειδικά στην άμυνα. Με αρκετή πίεση επάνω στη μπάλα και αρκετό physical μακριά από αυτήν ο δρόμος για το καλάθι έμοιαζε με ναρκοπέδιο για τους Ιταλούς. Από την στιγμή μάλιστα που ο Παναθηναϊκός μάζευε και τα ριμπάουντ η επικράτηση ήταν ολοκληρωτική.Αν δεν ήταν και τα τρίποντα του Φίνλει (και ένα του Χώκινς αν θυμάμαι καλά εκείνη την χρονική περίοδο) τότε το σκορ θα είχε ξεφύγει πολύ περισσότερο πριν το ημίχρονο.

Με τον πολύ καλό ρυθμό στην άμυνα διασφαλίστηκε σε σημαντικό βαθμό και η επιθετική λειτουργία. Παρ’ότι δεν θα έλεγε κανείς ότι βρέθηκε σε φοβερή μέρα επιθετικά κάποιος συγκεκριμένος παίχτης, υπήρχε ένας αξιοσημείωτος πλουραλισμός και μια πολύ καλή ισορροπία στην εκδήλωση των επιθέσεων. Ο Διαμαντίδης αλλά και οι Τέπιτς και Καλάθης οργάνωσαν σωστά και ..απλά. Πολλά drives και γρήγορο passing game ή ποστάρισμα χαμηλά από όποιον παίχτη είχε πλεονέκτημα στο μαρκάρισμα. Το αποτέλεσμα είναι να μπουν 93 πόντοι σχετικά …αθόρυβα. Και για να προλάβω όσους θα ρωτήσουν η Αρμάνι δεν είναι κακή ομάδα. Την έχω δει 3-4 φορές φέτος και παρ’ ότι έχει κάνει μεγάλη κοιλιά μετά τα μισά του πρώτου γύρου είναι μια πολύ αξιοπρεπής ομάδα που παρά τις αδυναμίες της στο ζωγραφιστό είναι ικανή  να απειλήσει την Σιένα στο πρωτάθλημα Ιταλίας. Γι’αυτό πιστεύω ότι η σημερινή εμφάνιση (πρώτα απ’ όλα) και η νίκη κατ’επέκταση είναι σημαντικές και αποδεικνύουν για μια ακόμα φορά ότι ο Παναθηναϊκός φέτος εξαρτάται άμεσα από τις αμυντικές του επιδόσεις. Όταν η άμυνα πάει καλά ρολάρει όλο το παιχνίδι της ομάδας.

Ο Παναθηναϊκός λοιπόν με αυτόν τον τρόπο διασφάλισε την πρώτη θέση του ομίλου του και τώρα περιμένει την κλήρωση για την επόμενη φάση. Γνωρίζουμε ότι έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα αποτελέσματα στους άλλους ομίλου ς μπορεί να βγει και σε κακό η πρώτη θέση (από την άποψη ότι είναι πιθανό να έχουμε τελικά δυσκολότερο όμιλο) όμως νομίζω συμφωνούμε όλοι ότι παιχνίδια του στυλ «επιλέγουμε θέση για να έχουμε καλύτερη κλήρωση» δεν ταιριάζουν στον αυτοκράτορα της Ευρώπης. Όποιος θέλει ας έρθει.

Αυτό που προβληματίζει όμως είναι οι τραυματισμοί. Δυστυχώς δεν είναι πρόβλημα που εμφανίστηκε την φετινή χρονιά. Τα τελευταία χρονιά ο Παναθηναϊκός έχει βαρύ ιστορικό από πολύμηνους τραυματισμούς. Και η ιστορία είναι πάντα η ίδια. Κάτι συμβαίνει σε ανύποπτη στιγμή (σε μια προπόνηση ως επί των πλείστων), γίνονται κάποιες εξετάσεις αποδεικνύεται σχετικά σοβαρό, δίνεται ένας χρόνος αποθεραπείας από 3 εβδομάδες και πάνω και ξαφνικά το διάστημα υπερδιπλασιάζεται. Και πολλές φορές οι τραυματισμοί είναι κάτι νέο στα πράσινα ιατρικά χρονικά. Η απουσία των ψηλών δεν φάνηκε στο σημερινό παιχνίδι όμως η συνέχεια θα είναι σαφώς απαιτητικότερη. Χωρίς «πρωτοκλασάτο» 5άρι και χωρίς αξιόπιστο μακρινό σουτ (πέρα από τον Διαμαντίδη) δεν υπάρχει ελπίδα…

ΥΓ1. Ο Βουγιούκας πρέπει να έκανε αρνητικό ρεκόρ στις βολές σήμερα όμως γενικά ήταν αξιοπρεπής. Δεν είχε προβλήματα στην άμυνα απέναντι στους ελαφρώς …ανεμικούς ψηλούς των Ιταλών, έκανε και τα κόλπα του στην επίθεση, καλή εμφάνιση γενικά.

ΥΓ2. Μιας και πιάσαμε τους ψηλούς, τον Μπόγρη είχα καιρό να τον δω να παίρνει σχετικά καλό χρόνο συμμετοχής και ήταν απογοήτευση. Δεν ήξερε που πατούσε, μπερδευόταν σε άμυνα και επίθεση, λες και είχε έρθει χτες στην ομάδα. Αν είναι αυτή η εικόνα του και στις προπονήσεις καταλαβαίνουμε όλοι γιατί ο Ομπράντοβιτς δεν τον εμπιστεύεται…

ΥΓ3. Ο Τέπιτς έβγαλε κάνα δυο φάσεις εντελώς Σκότι Πίππεν. Τρίβαμε τα μάτια μας… Ρε μπας και ξέρει μπάσκετ αυτός; (καλά, μην βαράτε!)

ΥΓ4. Για λίγο έχασα δύο συνεχόμενα τρίποντα του Τσαρτσαρή από τις γωνίες απ’ότι με πληροφόρησε ο Ντράζεν – γαμώ τις απεργίες μου γαμώ!

 

Απ’ όπου κι αν την δεις την φετινή ομάδα είναι ηλίου φαεινότερο ότι η άμυνα θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Από τους παίχτες που είναι όλοι πολύ καλοί αμυντικοί, από τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας, ακόμα και τις δηλώσεις να προσέξει κανείς, όλα δείχνουν το ίδιο πράγμα. Ο Παναθηναϊκός φέτος θα ζήσει και θα πεθάνει με την άμυνα.

Βεβαίως αυτό το ξέραμε από το Καλοκαίρι. Επίσης όλοι όσοι ασχολούνται με το άθλημα αναγνωρίζουν ότι στο σύγχρονο μπάσκετ η άμυνα είναι σημαντικότερη από την επίθεση. Για πολλούς λόγους τόσο αγωνιστικούς όσο και ψυχολογικούς που δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε οι ομάδες που ξεκινάνε τον σχεδιασμό τους με τέτοιο τρόπο ώστε να παρουσιάσουν μια πολύ καλή και σφιχτή αμυντική λειτουργία βρίσκονται άμεσα σε θέση ισχύος.

Όμως το ερώτημα είναι αν αυτό είναι αρκετό για τον Παναθηναϊκό και τις βλέψεις του και φέτος. Όλοι θυμόμαστε ότι το βασικό επιχείρημα για την μη παραμονή του Σάρας ήταν ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στην αμυντική λειτουργία της ομάδας. Το αντεπιχείρημα ήταν ότι η ομάδα δεν θα έχει αυτό το απρόβλεπτο στο παιχνίδι της χωρίς αυτόν. Και να χτες που το δεύτερο αποδείχθηκε (ξανά).

Η Ολύμπια έβρισκε απαντήσεις σε όλες τις άμυνες του Ομπράντοβιτς και ο Παναθηναϊκός κόμπλαρε. Και αυτό επηρέασε και την επίθεση όπου ξαφνικά τα σουτ έβγαιναν δύσκολα, οι επιθέσεις γίνονταν στο τέλος του χρόνου και το τρίποντο έμοιαζε με mission impossible. Το μόνο που κράταγε τον Παναθηναϊκό στο παιχνίδι ήταν η συντριπτική υπεροχή στα επιθετικά ριμπάουντ, αν δεν υπήρχε αυτή η Ολύμπια μάλλον θα το είχε καθαρίσει το ματσάκι νωρίτερα πριν φτάσει στον κόψη του ξυραφιού.

Για να είμαστε ρεαλιστές λοιπόν ας το παραδεχτούμε. Ο Παναθηναϊκός στερείται φαντασίας. Στερείται «τρέλας». Όταν το ματς του βγαίνει δεν σταματιέται με τίποτα. Όταν δεν του βγαίνει δεν έχει τρόπους να πιάσει ρυθμό. Και μπορεί μέχρι τώρα να μην του έχει κοστίσει όμως δυστυχώς το μπάσκετ δεν είναι άθλημα που μπορείς να «κρυφτείς» ή να «ταμπουρωθείς» οπότε κάποια στιγμή θα το πληρώσει.

Υπάρχει λύση; Δεν ξέρω. Σίγουρα όμως είναι δύσκολο πλέον, οπότε μάλλον θα πρέπει να το αποδεχτούμε και να ελπίζουμε ότι στα κρίσιμα παιχνίδια από τον Φλεβάρη και μετά όπου η κάθε ήττα θα πονάει πραγματικά ο Παναθηναϊκός μέσα από την άμυνα θα βρει τον δρόμο για την Βαρκελώνη…

ΥΓ. Έξω και ο Μπατίστ… Είναι εκ των ων ουκ άνευ ο υγιής Διαμαντίδης για όλα τα παραπάνω οπότε ας ελπίσουμε να μην είναι …κολλητικοί οι τραυματισμοί. Πάντως τα τελευταία χρόνια πολύ τραυματισμός πέφτει, δεν ήταν έτσι παλιότερα…

ΥΓ2. Ξέρω ότι οι περισσότεροι θα περιμένατε ένα αποθεωτικό post για τον Διαμαντίδη και την επική ανατροπή και όλα τα σχετικά, αλλά πραγματικά δε νιώθω ότι είναι αυτή η ουσία από το χτεσινό παιχνίδι. Άλλωστε ο Διαμαντίδης μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοια …επικά!

Έντονη κινητικότητα τις τελευταίες εβδομάδες στο Marketing της ΚΑΕ και το γεγονός αξίζει αναφοράς. Μέσα από αυτό το blog οι …παλιότεροι θα θυμάστε να τα έχουμε χώσει άπειρες φορές στους υπεύθυνους του τμήματος όμως αυτή τη φορά θα τους «αποθεώσουμε». Και η αφορμή μας δίνεται από δυο κινήσεις των τελευταίων ημερών.

Πριν 10 μέρες περίπου λοιπόν η ΚΑΕ μας ξάφνιασε πολύ ευχάριστα όταν ξαφνικά στο twitter account του doubleteam είδαμε έναν follower που υπέγραφε «PanathinaikosBC». Στην αρχή πιστέψαμε ότι είναι ένας ακόμα οπαδός του Παναθηναϊκού όμως τελικά  αποδείχθηκε ότι πρόκειται για την επίσημη παρουσία της ΚΑΕ στο Twitter. Δείχνει σοβαρή δουλειά, κάθε μέρα έχει και από κάτι να τιτιβίσει παρ’ότι είναι γνωστό πως στον Παναθηναϊκό γενικά δεν υπάρχουν νέα καθώς δεν βγαίνει και τίποτα προς τα έξω. Ας βάλουν κι ένα promo εικονάκι στο site της ΚΑΕ όπως συνηθίζεται για να το μάθει ο κόσμος γρηγορότερα…

Το σημαντικότερο όμως ήταν άλλο. Τις προηγούμενες μέρες η ΚΑΕ προχώρησε και σε μια πολύ σημαντική κίνηση κοινωνικού και ανθρωπιστικού χαρακτήρα. Με την δράση «Αγα-ΠΑΟ όλη την Ελλάδα» μοίρασε υλικό (ένδυση) σε άπορες οικογένειες σε όλη την Ελλάδα. Σύμφωνα με τον υπεύθυνο Marketing της KAE κο Κατσογιάννη μέσα από την δράση αυτή (εμπνευστής της οποίας ήταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος) μοιράστηκε υλικό αξίας 300 χιλιάδων ευρώ (16 τόνοι ρουχισμού, 35.000 κομμάτια). Το υλικό παραδόθηκε στους φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης της χώρας σε κάθε νομό οι οποίοι θα το προωθήσουν προς τις άπορες οικογένειες. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε εμείς για την σημασία της κίνησης, είναι προφανής, δεν είναι;

Επειδή λοιπόν οφείλουμε να αποδίδουμε τα του Καίσαρος στον Καίσαρα, συγχαρητήρια στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, τον Ηλιά Κατσογιάννη και την ομάδα τους στο Marketing της ΚΑΕ. Αναμένουμε την συνέχεια…

..να πετάς έξω την CSKA και μάλιστα με νίκη στη Μόσχα.

Κάποια πράγματα πάντως θα μας λείψουν…

Το παιχνίδι λόγω δουλειάς δεν το είδα όλο, τουλάχιστον πρόλαβα το δεύτερο ημίχρονο. Περίεργο παιχνίδι. Ο Παναθηναϊκός φαινόταν να το ελέγχει, έπερνε διαφορές της τάξης των 10 πόντων τις οποίες όμως πολύ γρήγορα έχανε χωρίς να υπάρχει κάποια προφανής αλλαγή στο μομέντουμ του παιχνιδιού. Απλά έχανε την διαφορά, μετά την ξανάπαιρνε, την ξανάχανε κοκ.

Όσο πρόλαβα και είδα ο κορυφαίος ήταν ο Διαμαντίδης ο οποίος πήγε καλά και επιθετικά και οργανωτικά και από κοντά ο Σάτο ο οποίος έβγαλε πολύ ενέργεια, έτρεξε, μάρκερε, πήδαγε για ριμπάουντ, πίεζε, γενικά τα έκανε όλα. Καλή παρουσία στην επίθεση είχε και ο βουγιούκας στο διάστημα που έπαιξε αλλά στην άμυνα έχει πολύ χτυπητές αδυναμίες που ακόμα και ερασιτεχνικό σκάουτινγκ τις αναγνωρίζει.

Εντύπωση τέλος μου προκάλεσε η παρουσία του Τέπιτς στην τρίτη περίοδο που έδειχνε πολύ μεγάλη σιγουριά στα πατήματά του και στην εν γένει παρουσία του όμως μετά χάθηκε (έμεινε και αρκετή ώρα στον πάγκο).

ΥΓ1. Ότι ο Περπέρογλου θα έβαζε τέτοιο τρίποντο μέσα στη μούρη του Σιασκάουσκας αν μου το έλεγε κάποιος πέρσι θα τον έλεγα τελό. είναι μεταμορφωμένος ο Στράτος φέτος

ΥΓ2. Τουλάχιστον ο Βουγιόσεβιτς θα ήξερε πόσο θέλει να τελειώσει…

ΥΓ3. Ο Σμόντις τόσα χρόνια μετά ακόμα με τον ίδιο τρόπο πανηγυρίζει και εκνευρίζεται. Γραφικός έχει καταντήσει…

ΥΓ4. Ο Φίλιππας μετάδοση από στούντιο; Δεν έχει ξαναγίνει. Ήταν τόσο ξενερωμένος που μου θύμιζε ναρκωμένο λιοντάρι σε κλουβί ζωολογικού κήπου (zoologischen garden, το γράφω σωστά drazen?). Γιατί του το κάνανε αυτό;

ΥΓ5. ε, δε μπορώ να μην το πω. Να ξεκινάς το ημίχρονο στο +9 και σε δύο λεπτά να έχεις χάσει την διαφορά και να μην πάρεις ΕΝΑ timeout πια; Ήμαρτον!