Απ’ όπου κι αν την δεις την φετινή ομάδα είναι ηλίου φαεινότερο ότι η άμυνα θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Από τους παίχτες που είναι όλοι πολύ καλοί αμυντικοί, από τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας, ακόμα και τις δηλώσεις να προσέξει κανείς, όλα δείχνουν το ίδιο πράγμα. Ο Παναθηναϊκός φέτος θα ζήσει και θα πεθάνει με την άμυνα.

Βεβαίως αυτό το ξέραμε από το Καλοκαίρι. Επίσης όλοι όσοι ασχολούνται με το άθλημα αναγνωρίζουν ότι στο σύγχρονο μπάσκετ η άμυνα είναι σημαντικότερη από την επίθεση. Για πολλούς λόγους τόσο αγωνιστικούς όσο και ψυχολογικούς που δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε οι ομάδες που ξεκινάνε τον σχεδιασμό τους με τέτοιο τρόπο ώστε να παρουσιάσουν μια πολύ καλή και σφιχτή αμυντική λειτουργία βρίσκονται άμεσα σε θέση ισχύος.

Όμως το ερώτημα είναι αν αυτό είναι αρκετό για τον Παναθηναϊκό και τις βλέψεις του και φέτος. Όλοι θυμόμαστε ότι το βασικό επιχείρημα για την μη παραμονή του Σάρας ήταν ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στην αμυντική λειτουργία της ομάδας. Το αντεπιχείρημα ήταν ότι η ομάδα δεν θα έχει αυτό το απρόβλεπτο στο παιχνίδι της χωρίς αυτόν. Και να χτες που το δεύτερο αποδείχθηκε (ξανά).

Η Ολύμπια έβρισκε απαντήσεις σε όλες τις άμυνες του Ομπράντοβιτς και ο Παναθηναϊκός κόμπλαρε. Και αυτό επηρέασε και την επίθεση όπου ξαφνικά τα σουτ έβγαιναν δύσκολα, οι επιθέσεις γίνονταν στο τέλος του χρόνου και το τρίποντο έμοιαζε με mission impossible. Το μόνο που κράταγε τον Παναθηναϊκό στο παιχνίδι ήταν η συντριπτική υπεροχή στα επιθετικά ριμπάουντ, αν δεν υπήρχε αυτή η Ολύμπια μάλλον θα το είχε καθαρίσει το ματσάκι νωρίτερα πριν φτάσει στον κόψη του ξυραφιού.

Για να είμαστε ρεαλιστές λοιπόν ας το παραδεχτούμε. Ο Παναθηναϊκός στερείται φαντασίας. Στερείται «τρέλας». Όταν το ματς του βγαίνει δεν σταματιέται με τίποτα. Όταν δεν του βγαίνει δεν έχει τρόπους να πιάσει ρυθμό. Και μπορεί μέχρι τώρα να μην του έχει κοστίσει όμως δυστυχώς το μπάσκετ δεν είναι άθλημα που μπορείς να «κρυφτείς» ή να «ταμπουρωθείς» οπότε κάποια στιγμή θα το πληρώσει.

Υπάρχει λύση; Δεν ξέρω. Σίγουρα όμως είναι δύσκολο πλέον, οπότε μάλλον θα πρέπει να το αποδεχτούμε και να ελπίζουμε ότι στα κρίσιμα παιχνίδια από τον Φλεβάρη και μετά όπου η κάθε ήττα θα πονάει πραγματικά ο Παναθηναϊκός μέσα από την άμυνα θα βρει τον δρόμο για την Βαρκελώνη…

ΥΓ. Έξω και ο Μπατίστ… Είναι εκ των ων ουκ άνευ ο υγιής Διαμαντίδης για όλα τα παραπάνω οπότε ας ελπίσουμε να μην είναι …κολλητικοί οι τραυματισμοί. Πάντως τα τελευταία χρόνια πολύ τραυματισμός πέφτει, δεν ήταν έτσι παλιότερα…

ΥΓ2. Ξέρω ότι οι περισσότεροι θα περιμένατε ένα αποθεωτικό post για τον Διαμαντίδη και την επική ανατροπή και όλα τα σχετικά, αλλά πραγματικά δε νιώθω ότι είναι αυτή η ουσία από το χτεσινό παιχνίδι. Άλλωστε ο Διαμαντίδης μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοια …επικά!

Advertisements