Ιανουαρίου 2011


Κάθε χρόνο ο Φλεβάρης είναι ιδιαίτερος μήνας για τον Παναθηναϊκό. Είναι η εποχή που η ομάδα αφήνει πίσω την «κοιλιά» των προηγούμενων μηνών και αρχίζει να ανεβάζει στροφές μέχρι το Final Four και τους τελικούς του πρωταθλήματος. Συνήθως ο Δεκέμβρης και ο Ιανουάριος ήταν οι μήνες με τις χειρότερες εμφανίσεις μέχρι περίπου τα μέσα Φλεβάρη. Κι εκεί ξεκινούσε η …ανάσταση. Ο «κύκλος» αυτός ήταν σχεδόν στάνταρ τα προηγούμενα χρόνια και μας είχε γίνει συνήθεια.

Φέτος όμως τι γίνεται; Είναι γεγονός ότι η ομάδα με εξαίρεση δύο-τρία παιχνίδια όπως αυτά με την Ολύμπια, την Βαλένθια και τον Ολυμπιακό δεν έχει δείξει εμφανής ημάδια κοιλιάς. Καθαρίζει εύκολα όλα τα ματς και το μεγαλύτερο μέρος του κάθε αγώνα κάνει προπόνηση. Τι συμβαίνει λοιπόν; Δεν έχει βγει φέτος το πλάνο του Ζοτς; Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς… Ας το αναλύσουμε:

Στο ελληνικό πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός έχασε μόνο ένα παιχνίδι, αυτό με τον Ολυμπιακό. Όσοι παρακολουθούσαν αυτό το blog θα θυμούνται ότι η ανησυχία είχε διατυπωθεί από την κλήρωση κιόλας για το συγκεκριμένο παιχνίδι λόγω της χρονικής στιγμής που έπεφτε και πάντα σε συνδυασμό με το ότι ο Παναθηναϊκός προετοιμαζόταν για ευρωλίγκα (άρα δεν θα ρίσκαρε το πρόγραμμα φορμαρίσματος/ντεφορμαρίσματος για το συγκεκριμένο παιχνίδι) ενώ ο Ολυμπιακός προετοιμαζόταν για πρωτάθλημα οπότε το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν κομβικό άρα θα ήταν πιο έτοιμος. Τελικά ο Ολυμπιακός κέρδισε αλλά ποιος μπορεί να πει με σιγουριά ότι ο λόγος ήταν καθαρά το φορμάρισμα των ομάδων; Με τις απουσίες και τις ατυχίες που είχε ο Παναθηναϊκός δε μπορεί να γίνει ασφαλής εκτίμηση λαμβάνοντας υπόψη ότι στα υπόλοιπα παιχνίδια η ομάδα μοίρασε 40άρες και 30άρες.

Την ίδια περίπου περίοδο ο Παναθηναϊκός έκανε και στην Ευρωλίγκα «εκτός προγράμματος» ενώ κάποιους θεωρητικά εύκολους αγώνες τους κέρδισε με την ψυχή στο στόμα. Και πάλι όμως τερμάτισε πρώτος στον όμιλο, έκανε μεγάλες νίκες σε σκορ και όλη αυτή η πορεία έγινε μέσα σε ένα σκηνικό αλλεπάλληλων τραυματισμών που δεδομένα θα επηρέασε τον (όποιο) αγωνιστικό ρυθμό.

Οπότε τελικά σε τι φάση βρίσκεται ο Παναθηναϊκός όλο αυτό το διάστημα; Ήταν σε φάση ντεφορμαρίσματος που δεν φάνηκε έντονα λόγω του χαμηλού επιπέδου του ελληνικού πρωταθλήματος και της πρώτης φάσης της Ευρωλίγκας (παρά μόνο στα πραγματικά δύσκολα ματς τα οποία έχασε); Ή μήπως ήταν σε φάση καλής αγωνιστικής κατάστασης η οποία «σαμποταρίστηκε» από τους πολλούς τραυματισμούς που ήταν η αιτία να χάσει κάποια παιχνίδια και να κάνει εμφανίσεις όπως η χτεσινή του πρώτου ημιχρόνου;

Το μέλλον θα δείξει αλλά στην δική μας λογική ο Ομπράντοβιτς αποκλείεται να άλλαξε το …πλάνο του, που μην ξεχνάμε ότι τα προηγούμενα χρόνια τις περισσότερες φορές τον δικαίωσε. Βεβαίως μπορεί οι τραυματισμοί να έχουν πάει όλο το πρόγραμμα λίγο αλλά σε κάθε περίπτωση περιμένουμε (ακόμα) καλύτερο πρόσωπο στους επόμενους μήνες. Τα πρόσωπο που θα φέρει την ομάδα στην Βαρκελώνη ανεξαρτήτως της ομάδας που θα βρει απέναντί της στο ΤΟΡ 8 (ακόμα κι αν είναι η –περσινή- Μπαρτσελόνα) και βεβαίως το πρόσωπο που θα κάνει το αναμενόμενο στο ελληνικό πρωτάθλημα δίνοντας το μάθημα που πρέπει στους υπερφίαλους νεόκοπους του λιμανιού.

Advertisements

Όπως διαβάσαμε πρόσφατα στο Sport24 ο Γιώργος Βασιλακόπουλος κήρυξε και επίσημα την έναρξη της δημόσιας συζήτησης για την Μεσογειακή Λίγκα, η αλλιώς «λίγκα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου με τη συμμετοχή αραβικών κρατών», όπως την περιέγραψε.. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα το σχέδιο της «Mediterranean League» περιλαμβάνει τις ακόλουθες ομάδες:

Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και πιθανότατα Άρη από την Ελλάδα,

Εφές Πίλσεν, Φενερμπαχτσέ και μία ακόμα ομάδα από την Τουρκία,

Μακάμπι Τελ Αβίβ και μία ακόμα ομάδα από το Ισραήλ,

Παρτιζάν και Ερυθρό Αστέρα από τη Σερβία

ΑΕ Λεμεσού (που’σαι ρε Πάπι να συμμετέχεις..) ή ΑΠΟΕΛ από την Κύπρο,

Λουκόιλ Ακαντέμικ από τη Βουλγαρία

Άζοβμας από την Ουκρανία,

και μια ομάδα από το Κατάρ…

Πάντως, σε σχετικό άρθρο πριν μερικές εβδομάδες η Κουρούνα ανέφερε πως ο «Σωλήνας» έφαγε πόρτα από Ιταλούς και Γάλλους, οι Τούρκοι θα δώσουν τις ομάδες που δεν παίζουν στην Ευρωλίγκα και αντίστοιχα από Σερβία και Μαυροβούνιο θα συμμετέχουν οι ομάδες που δεν παίζουν στην Αδριατική Λίγκα.. Οπότε ο (όποιος) σχεδιασμός ανατρέπεται.. Κατάρ, Βουλγαρία και Κύπρος δείχνουν σύμφωνες, ενώ στα υποψήφια ονόματα από την Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται και το όνομα του ΠΑΟΚ.. Τι θα είναι γίνει με την υπόλοιπη Α1 είναι άγνωστο. Υπάρχει η ιδέα η τρίτη Ελληνική ομάδα να προκύπτει μέσα από την Α1 και οι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός να παίζουν μόνο στα ελληνικά play-off..

P.S.1 Καθώς οι γεωγραφικοί περιορισμοί μάλλον έχουν αρθεί, μόνο για για ομάδες από τη Βαλτική λίγκα δεν ακούσαμε..

P.S.2 Αυτό το «δημόσια συζήτηση» μου θυμίζει κάτι δημόσιους διαλόγους στη βουλή, οι οποίοι συνήθως δεν καταλήγουν πουθενά..

Στον αέρα είναι εδώ και μερικές μέρες το νέο αθλητικό site του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στην διεύθυνση  www.onsports.gr. Την διεύθυνση σύνταξης μάλλον έχει ο Σ. Μαρκάκης (αν κρίνουμε σωστά από το παρακάτω κείμενο http://www.onsports.gr/Podosfairo/item/5042-Onsports…-on-air-Pame…). Στο μπασκετικό ρεπορτάζ που μας ενδιαφέρει συναντάμε τις υπογραφές του Βετάκη και του Κοντού.

Το onsports.gr αποτελεί άλλο ένα project της εταιρίας DPG (αυτό είναι που λέμε προσωποκεντρική εταιρία, έτσι; ;))  του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και η οποία δραστηριοποιείται στα online μέσα.

Εκτός από αυτό η εταιρία έχει αναπτύξει:

Tο gossip-tv.gr – γνωστό και από τις διαφημίσεις στο ΟΑΚΑ…

Το ειδησεογραφικό newsbomb.gr (επίσης γνωστό και από τις διαφημίσεις στο ΟΑΚΑ) σε διεύθυνση σύνταξης του Κ. Χαρδαβέλλα..

Το γυναικείο queen.gr

Το astrology.gr με ειδική εβδομαδιαία στήλη προβλέψεων για την αποθεραπεία των παιχτών του Παναθηναϊκού μετά από κάθε τραυματισμό

Το οικονομικό newscode.gr

Και το albannews.gr το οποίο προσωπικά το βρίσκω πολύ έξυπνη ιδέα και δεν θα εκπλαγώ αν ακολουθήσουν κι άλλοι γνωστοί ειδησεογραφικοί τίτλοι προς αυτή την κατεύθυνση.

Εμείς δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε καλή επιτυχία στη νέα επιχειρηματική δραστηριότητα του Δημήτρη Γιαννακόπουλου.

…ξεκίνησε τις υποχρεώσεις του στο ΤΟΡ-16 ο Παναθηναϊκός κερδίζοντας την Λιέτουβος Ρύτας στο …μακρυνό Ρύτας (που λέει και ο Κόγκα) με 80-59.

Με δύο πρόσωπα εμφανίστηκε η ομάδα σήμερα. Στο πρώτο ημίχρονο προσπάθησε να παίξει το γνωστό «ορθολογιστικό» μπάσκετ με συνεχόμενα πικ εν ρολ στην επίθεση τα οποία όταν έβγαιναν κατέληγαν συνήθως σε εύκολο καλάθι του Μπατιστ μετά από ασίστ του Διαμαντίδη ή του Νίκολας. Όταν όμως δεν έβγαιναν κατέληγαν σε άστοχο τρίποντο. Η αστοχία από το τρίποντο είχε σαν αποτέλεσμα το παιχνίδι να μην πάει όπως το ήθελε ο Παναθηναϊκός παρ’ότι η κινητήρια δύναμή του, η άμυνα, σε γενικές γραμμές λειτουργούσε σωστά. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την σημαντική ευστοχία των Λιθουανών από τα 6.75 (παρ’ότι άρχισαν με 4 άστοχα) έδωσε το πρόβάδισμα στο ημίχρονο στην Λιθουανική ομάδα.

Το δεύτερο ημίχρονο όμως ήταν άλλο παιχνίδι. Ο Παναθηναϊκός άφησε εν πολλοίς τα πικ εν ρολ και αποφάσισε να χτυπήσει στα μις ματς. Ο Τσαρτσαρής έκανε πάρτι απέναντι στα τεσσάρια της Λιέτουβος (είτε τελειώνοντας ο ίδιος τις φάσεις είτε μοιράζοντας ασίστ), ο Καϊμακόγλου αξιοποίησε τα ελεύθερα σουτ που του δόθηκαν καθώς και τις περιπτώσεις πλεονεκτήματος που δημιουργήθηκαν για λογαριασμό του (κι αυτός σκοράροντας και πασάροντας) και έτσι η ψαλίδα άνοιξε γρήγορα.

Πρώτος σκόρερ ήταν ο Μπατίστ με 26 πόντους ο οποίος τροφοδοτήθηκε με συνέπεια από όλους τους συμπαίχτες του με αποτέλεσμα τα περισσότερα καλάθια του να είναι στο ένας εναντίων ενός …με το στεφάνι. Ο Καϊμακόγλου και ο Τσαρτσαρής -με 16 και 12 πόντους αντίστοιχα- ακολούθησαν αλλά στην πραγματικότητα ήταν τα κλειδιά της νίκης.

ΥΓ. Όλα τα λεφτά η περιγραφή του Συρίγου. Η βαρεμάρα είχε χτυπήσει ταβάνι. Βεβαίως για άλλο ένα παιχνίδι υπήρχε η -συνηθισμένη πλέον- γκρίνια για τις θέσεις των σχολιαστών που έχουν μπροστά φτογράφους και …διαιτητές και δε μπορούν να κάνουν την δουλειά τους. Όμως το αποκορύφωμα ήταν ο …Μπαϊράμογλου και φυσικά η απολογία στο τέλος του πρώτου δεκάλεπτου: «Χμμμ, τελικά δεν είμαι σίγουρος αν έχουμε τάιμ άουτ, ίσως έχει λήξει το δεκάλεπτο, δε μπορώ να καταλάβω. Ζητάω συγνώμη, πιάστηκα αφηρημένος». Καλά ρε Φίλιππα, ούτε το κεντρικό ταμπλό δεν βλέπεις;

ΥΓ2. Οφείλω να παραδεχτώ αυτούς που έγραφαν πριν μήνες σε αυτότ ο blog, την εποχή που συζητούσαμε για τις αλλαγές των κανονισμών και πως θα επηρεάσουν το παιχνίδι της ομάδας, ότι στο νέο τρόπο παιχνιδιού θα ενσωματωθεί το σουτ από τα 5 μέτρα. Μου φαινόταν αδιανόητο (μόνο ως σουτ εκτός συστήματος το δεχόμουν) όμως αποδεικνύεται στην πράξη ότι έχει ενσωματωθεί στα επιθετικά συστήματα της ομάδας με κύριο εκφραστή τον Νίκολας.

ΥΓ3. Λιθουανές τσιρλίντερς vs Τουρκάλες τσιρλίντερς οριακά 2. Όσοι έχουν δει τις Τουρκάλες θα με καταλάβουν ότι αυτό το «οριακά» είναι πολύ τιμητικό για τις Λιθουανές.

ΥΓ4. Τουλάχιστον τώρα ο Κώστας δικαιούται να εξασκήσει το αγαπημένο του σπορ των δηλώσεων στους δημοσιογράφους. Το κέρδισε…

Υγ5. Αύριο το μενού έχει Σάρας vs Γαύρο και Barca frontline vs Χοντρού. Ενδιαφέρον…

Τα άσχημα νέα δυστυχώς μαθαίνονται γρήγορα.. Σερφάρωντας το απόγευμα, έπεσα πάνω σε ένα άρθρο του Γιάννη Ψαράκη στο Basketblog με τίτλο «Βούγιανιτς: Συμβόλαιο με την ατυχία».. Πριν καν το διαβάσω, φαντάστηκα τι μπορεί να είχε συμβεί.. και δυστυχώς οι αρχικές δυσοίωνες εκτιμήσεις δείχνουν να επιβεβαιώνονται πλήρως.. ο Μίλος Βούγιανιτς υπέστη κάταγμα κνήμης περόνης, κάτι που σημαίνει πως χάνει σίγουρα τη χρονιά και ίσως να σταματήσει και το μπάσκετ, κάτι που φυσικά όλοι απευχόμαστε.. Δυστυχώς δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη, αλλά η τρίτη φορά που ο Βούγιανιτς τραυματίζεται σοβαρότατα στην καριέρα του.. Ιδού πως είχε περιγράψει ο ίδιος τους προηγούμενους δυο τραυματισμούς του σε μια συνέντευξη που είχε δώσει πριν κάποια χρόνια στον Θανάση Ασπρούλια:

Μάρτιος 2004: «Παίζαμε στον προημιτελικό των play offs με τη Ροζέτο. Στα δύο πρώτα ματς, είχαμε νικήσει με τεράστια διαφορά κι επιστρέφαμε στο σπίτι μας για το τρίτο ματς της σειράς. Εκείνες τις ημέρες ένιωθα απίστευτα κουρασμένος. Σχεδόν κατάκοπος. Ο προπονητής προσπαθούσε να με προφυλάξει και το παιχνίδι πήγαινε κατ’ευχήν. Περίπου δύο λεπτά πριν τη λήξη όμως, η Ροζέτο κάλυψε τη διαφορά και ήρθαμε στο ίσα. Πήρα εντολή να μπω στο παιχνίδι. Στην πρώτη φάση, επιχειρώ να κάνω ένα jump stop και… φινάλε. Άκουσα τα πάντα να σπάνε στο γόνατό μου. Ανατρίχιασα. Αυτό ήταν. Το πόδι μου δεν πρήστηκε αμέσως, αλλά οι γιατροί κατάλαβαν τη συνέβη (ρήξη χιαστών). Μπήκα στο χειρουργείο και τελείωσε η σεζόν».

Δεκέμβριος 2005:  «Στις 27 Δεκεμβρίου, τέσσερις ημέρες πριν την εξέταση (σ.σ. υπήρχε ειδικός όρος στο συμβόλαιό του στις 31 Δεκεμβρίου να επανεξεταστεί για να διαπιστώσει η Μπαρτσελόνα αν όλα πάνε καλά), εμφανίστηκε η κατάρα… Αλλά, για αυτό υπάρχουν υπεύθυνοι. Αυτή τη φορά ο χιαστός δεν είχε σπάσει. Λόγω της κακοτεχνίας των γιατρών στην Ιταλία, το ένα άκρο του συνδέσμου που μου είχαν τοποθετήσει έφυγε από τη θέση του. Ξεκόλλησε. Τότε άρχισε να με παίρνει λίγο από κάτω. Αυτό είναι ατυχία, κακή μοίρα, δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Μία ανίκητη κατάρα..»

Και η εκείνη η σεζόν τελέιωσε άδοξα, ώσπου αφού το καλοκαίρι του 2006 η Μπαρτσελόνα τον αποδέσμευσε, ξεκίνησε ατομικές προπονήσεις και στα τέλη Σεπτέμβρη βρέθηκε στον Παναθηναϊκό.. Τα υπόλοιπα στο βίντεο που ακολουθεί..

Στην ίδια συνέντευξη ανέφερε για όλα όσα αποκόμισε από τους τραυματισμούς του: «Σίγουρα, είμαι πολύ πιο δυνατός ως άνθρωπος μετά από όλα αυτά. Γνώρισα τον χαρακτήρα πολλών, που όσο ήμουν υγιής, ήθελαν να βρίσκονται κοντά μου και μετά εξαφανίστηκαν. Δεν θα γίνω πιο αναλυτικός και το κρατάω για τον εαυτό μου. Ωστόσο, ξέρεις ποια είναι η δύναμη που εξέλαβα μετά από όλα αυτά. Έμεινα για μόλις μία ημέρα στο νοσοκομείο. Μόλις μία ημέρα. Και είδα γύρω μου τη θλίψη και την εξαθλίωση της ανθρώπινης ευτυχίας. Παλικάρια και κοπέλες που είχαν πέντε και δέκα χρόνια στο κρεβάτι… Ακούνητοι. Κατεστραμμένοι. Εκείνο το βράδυ σκέφτηκα πάρα πολύ. Ξέρεις τι κατάλαβα; Ότι τα χρήματα και τα αγαθά δεν έχουν κανένα ρόλο στη ζωή μας, παρά μόνο η υγεία. Τίποτα άλλο. Κι όποιος το κάνει κτήμα του, θα γίνει σίγουρα πιο ευτυχισμένος άνθρωπος. Πλέον, προσέχω τα πάντα, ενώ μέχρι πρότινος ήμουν στον κόσμο μου. Ντύνομαι καλά για να μην κρυώσω, δεν πίνω κρύο νερό ιδρωμένος… Συνήθειες, δηλαδή, που μας ζητούσαν οι γονείς μας, αλλά εμείς δεν ακολουθούσαμε κι εκνευριζόμασταν. Πόσο δίκιο είχαν, όπως και ο πατέρας ενός φίλου μου, που λέει ότι το ανθρώπινο κορμί είναι εύθραυστο σαν το γυαλί». Δυστυχώς για τον Μίλος, η κατάρα που τον κυνηγάει ξαναχτύπησε, στον τελευταίο του αγώνα με τη φανέλα του Πανιωνίου, καθώς είχε συμφωνήσει με την Παρτιζάν και αύριο θ’αναχωρούσε για το Βελιγράδι.. Πραγματικά, κρίμα, γιατί όντως είχε ψυχή το Σερβάκι..

Έχουν περάσει δύο μέρες από την Τετάρτη του ντέρμπι και πλέον με την σκόνη καθισμένη τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Σ’αυτές τις δύο μέρες βεβαίως γράφτηκαν πολλά, τόσα πολλά που δεν πρέπει να υπάρχει σενάριο που να μην κυκλοφόρησε είτε ως σοβαρό είτε ως ανέκδοτο. Από τον Ομπράντοβιτς που το έκανε δώρο στον κουμπάρο του μέχρι τους Σέρβους που το έχουν στήσει για δύο εκτός έδρας διπλά για το στοίχημα. Όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και ο απλός οπαδός του Παναθηναϊκού – ο οποίος κάτι σκαμπάζει από το άθλημα με τόσα χρόνια ενασχόλησης – το έχει καταλάβει πριν καν ακουστεί η κόρνα της λήξης την Τετάρτη στο ΟΑΚΑ. Το τελικό αποτέλεσμα είναι δίκαιο.

Το ερώτημα που προκύπτει λοιπόν είναι *τι* οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Ήταν ο Παναθηναϊκός που έχασε ή ο Ολυμπιακός που κέρδισε; Θα μιλήσω πολύ ειλικρινά με βάση όσα είδα την Τετάρτη από το γήπεδο αλλά και όσα μου επισημάνθηκαν σε συζητήσεις από ανθρώπους που εκτιμώς την γνώμη τους γιατί γνωρίζουν το άθλημα.

Το συμπέρασμά μου είναι ότι ο Ολυμπιακός κέρδισε έναν πολύ κακό Παναθηναϊκό. Όμως η εικόνα του Παναθηναϊκού δεν οφειλόταν μόνο στην κακή δικιά του μέρα, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το παιχνίδι ο Ολυμπιακός. Με βάση δύο παράγοντες -και οι δύο αφορούν την άμυνα- ο Ολυμπιακός κατάφερε να κόψει από τον Παναθηναϊκό τους εύκολους πόντους και παράλληλα να ελέγξει απόλυτα τον ρυθμό πηγαίνοντάς τον στο βολικό για αυτόν χαμηλό σκορ. Οι δύο παράγοντες ήταν η πιεστική άμυνα σε όλες τις επαναφορές -πολλές φορές ακόμα και στα 4/4 του γηπέδου-, καθώς και η πολύ καλή αμυντική λειτουργία στην αντιμετώπιση των drives των περιφερειακών.

Το πρώτο δυσκόλεψε πάρα πολύ την κυκλοφορία, εξουθένωσε τον ήδη καταπονημένο Διαμαντίδη και ανάγκασε πολλές φορές η επαναφορά των 14ων να γίνει στο 3 ή στο 4 με ότι αυτό συνεπάγεται στο χάσιμο χρόνου επίθεσης. Ως αποτέλεσμα είχε πολλές επιθέσεις να γίνουν εκτός συστήματος, βεβιασμένα στη λήξη του χρόνου.

Το δεύτερο έκοψε αυτή την «έξτρα πάσα» που συνηθίζουν να λένε οι δημοσιογράφοι που έχει ο Παναθηναϊκός μέσα στην ρακέτα. Η συνταγή ήταν απλή και σίγουρα πολλά βίντεο σε όλη την ευρώπη έχουν πάρει φωτιά από χτες. Στο πικ εν ρολ του Παναθηναϊκού ο ψηλός δε μένει ψηλά αλλά κατεβαίνει γρήγορα ακόμα και ρισκάροντας το σουτ (που’σαι Σάρας;;;). Όταν ο περιφερειακός (Διαμαντίδης ή Νίκολας χτες) κάνουν το dive ο ψηλός τους αφήσει το σουτ από μέση απόσταση αλλά θωρακίζει την ρακέτα. Καθώς το 4 ή το 5 του Παναθηναϊκού παίρνει θέση στην ρακέτα ο ψηλός τοποθετεί το σώμα του ανάμεσα στην μπαλά και στον αντίπαλο ψηλό και μαρκάρει την πάσα. Η αδυναμία του Διαμαντίδη και του Νίκολας να τελειώσουν από κοντά είναι γνωστή στον Ίβκοβιτς και την εκμεταλλεύτηκε. Αυτή η τακτική είχε σαν αποτέλεσμα πέρα από το άμεσο κλέψιμο που ήρθε σε κάποιες περιπτώσεις ο εκάστωτε ψηλός να μην πάρει τη μπάλα με σωστή τοποθέτηση και να πρέπει είτε να την βγάλει πάλι έξω για ένα απονενοημένο σουτ είτε να τελειώσει τη φάση με όχι ιδανικές γι’αυτόν συνθήκες. Το ρίσκο του Ίβκοβιτς ήταν σημαντικό και είναι απορίας άξιο πως ο Ομπράντοβιτς άργησε ένα ημίχρονο να αντιδράσει. Όταν το έκανε έδωσε την –προφανή- εντολή στον Νίκολας να μην πηγαίνει μέχρι μέσα αλλά να εκμεταλλεύεται το κενό με ένα εύκολο σουτ από τα 4 μέτρα πράγμα που έγινε και κράτησε τον Παναθηναϊκό αρκετή ώρα. Βεβαίως ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη και με σουτάκια από τα 4-5 μέτρα δεν κερδίζει παιχνίδια κι έτσι μοιραία ήρθε η ήττα.

Σαν γενική εικόνα πάντως (με τον απαραίτητο βαθμό διαίσθησης και λαμβάνοντας υπόψη τις πολλές μαζεμένες ατυχίες του Παναθηναϊκού με τραυματισμούς, ιώσεις κλπ πριν το ματς) μπορώ να πω ότι ο έτοιμος Παναθηναϊκός αν βρει στον δεύτερο γύρο ή στα πλέι οφ έναν ίδιο Ολυμπιακό μπορεί κάλλιστα να σπάσει την έδρα του αντιπάλου. Αν και πιστεύω πως ούτε ο Ολυμπιακός χτες ήταν σε καλή κατάσταση και το παιχνίδι στο δεύτερο γύρο καλώς εχόντων των πραγμάτων θα γίνει ανάμεσα σε δύο πολύ πιο έτοιμους αντιπάλους.

ΥΓ1. Δεν περιμένω βέβαια να δω καλύτερο παιχνίδι στον δεύτερο γύρο όπως ούτε στους τελικούς. Σέρβος με Σέρβο που να δεις μπάσκετ… Άσε που με τους Σέρβους προπονητές αντίπαλους προπονητές δεν τα πάει καλά ο Ζοτς

ΥΓ2. Ο Τέπιτς που ήταν χτες; Ο Διαμαντίδης κόντευε να πεθάνει, ούτε την στεφάνι δεν έφτανε και ο Τέπιτς γυάλιζε πάγκο. Δηλαδή τόση εμπιστοσύνη του έχει τελικά ο προπονητής;

ΥΓ3. Μου μεταφέρθηκε και το γράφω γιατί ήταν πολύ εύστοχο. Ο Τσαρτσαρής έκανε με το που μπήκε σχεδόν δύο φάουλ στα τσεκαρίσματα. Δύο φάουλ ΣΤΑ ΤΣΕΚΑΡΙΣΜΑΤΑ!

ΥΓ4. Ο Παπαλουκάς είναι μισητός, αηδιαστικός και λαϊκιστής. Επίσης είναι παππούς, παλαίμαχος και όλο μιλάει. Όταν η μπάλα καίει όμως ξέρει τι να την κάνει…Το δύο καλάθια του στο τέλος κλείδωσαν το παιχνίδι και η άνεση με την οποία τα έβαλε είναι ενδεικτική ψυχολογίας τεράστιου παίχτη. Όσο χάλια κι αν ήταν η άμυνά μας.

ΥΓ5.  Τελικά τον Λάνγκφορντ τον θέλουμε ή δεν τον θέλουμε; http://prasinanea.gr/basket/article747191.ece

ΥΓ6 …και σημαντικότερο. Κάποια στιγμή πρέπει να διακοπεί ο αγώνας. Είναι κρίμα που δεν έγινε χτες. Να διακοπεί ένας, να διακοπούν δύο τρεις, πέντε, δέκα, όσοι χρειαστούν μέχρι οι ίδιοι οι οπαδοί να πάρουν το νόμο στα χέρια τους και να ξεφτιλίσουν στο ξύλο το επόμενο 15χρονο που επειδή η τεστοστερόνη του βαράει κόκκινα και δεν του κάθεται καμία γκομενίτσα να γαμήσει και ντρέπεται να πάει και σε κανά μπουρδέλο νομίζει ότι μπορεί να γαμήσει ένα παιχνίδι ενώπιων 20.000 κόσμου και να κινδυνέψουν ζωές. Προσοχή! Δεν κρίνω ούτε το …μομέντουμ, ούτε ποιόν ευνόησε η διακοπή ούτε τίποτα από αυτά. Αυτά είναι δευτερεύοντα. Μιλάω για την απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση με την φωτοβολίδα στον Παπαλουκά και την απόπειρα ανθρωποκτονίας από …μαλακία της κοπέλας που κάθεται (μόνιμα) στις άσπρες καρέκλες η οποία στα καλά καθούμενα έφαγε μια φωτοβολίδα από πιστόλι που 40 πόντους πιο πάνω αν πήγαινε θα την καρφωνόταν στο στομάχι. Άει σιχτίρ πια! Αυτός ο τύπος με το πιστόλι είναι δολοφόνος. Σήμερα θα έπρεπε να αντιμετωπίζει φυλάκιση 25 ετών, στεγνά! Άλλα έτσι και μπούκαρε μέσα η Αστυνομία να τον μαντρώσει θα λέγαμε για την βία της εξουσίας και τους μπάτσους τους δολοφόνους που βαράνε το παιδάκι… Α, ρε Βερολίνο που σας χρειάζεται… Κυρίες ήσασταν εκεί κουφάλες…