Μαρτίου 2011


Ασχολήθηκε και ο Ομπράντοβιτς στην σημερινή συνέντευξη τύπου με την διαιτησία και όλη την φιλολογία που έχουν αναπτύξει οι Καταλανοί. Και τί είπε; Πως δεν υπάρχει κανένα θέμα και προκαλεί όποιον θέλει να δει το βίντεο. Επίσης είπε ότι η Ευρωλίγκα είναι σοβαρή διοργάνωση (ευτυχώς δεν ήταν ο Παύλος στην αίθουσα να φωνάζει «thieves! thieves!») και κάτι τέτοια…

Μέγα λάθος Ζέλικο!

Σε αυτές τις περιπτώσεις όταν ο αντίπαλος έχει τρομοκρατήσει τον εαυτό του βλέποντας φαντάσματα δεν πρέπει να λες ούτε να κάνεις τίποτα παρά μόνο να τον αφήσεις να αυτοκαταστραφεί. Το καλύτερο που είχε να κάνει ο κόουτς ήταν να τηρήσει μια στάση δήθεν «ένοχης σιωπής». Τέτοια που να κάνει τους ήδη θολωμένους Καταλανούς να νιώσουν «δικαίωση» για τις εμμονές τους και να έρθουν εδώ προκατειλημμένοι. Η συνέχεια είναι γνωστή. Γκρίνια σε κάθε σφύριγμα και η συγκέντρωση πάει περίπατο. Ότι πάθαινε ο Ολυμπιακός επί Γιαννάκη δηλαδή…

Εμείς ψάξαμε όλο το παιχνίδι καρέ-καρέ και βρήκαμε με χίλια ζόρια τη μία και μοναδική φάση που ο Παναθηναϊκός ευνοήθηκε. Την ποστάρουμε με την ελπίδα να την δει καμιά El Mundo και να τη δημοσιεύσει ρίχνοντας περισσότερο νερό στον μύλο της παράνοιας των μπλαουγκράνα.

Ο Διαμαντίδης δεν περνάει το κέντρο εντός 8 δευτερολέπτων

 

Κύριοι Καταλανοί,

Δεν έχετε ελπίδα. Το γήπεδο θα είναι κόλαση, η ομάδα καυλωμένη και η διαιτησία μαζί μας. Και είσαστε τυχεροί που μας πετυχαίνετε τώρα γιατί διαφορετικά θα σας ντροπιάζαμε μέσα στην πόλη σας στον τελικό.

Φιλικά,

Ζέλικο and the crew

ΥΓ. Χαιρετίσματα από τον Στόγιαν

..και να λοιπόν που έγινε το break.. Ότι δεν έγινε την Τρίτη, έγινε τελικά χθες (έστω και αν στο τέλος πήγαμε να τα κάνουμε θάλασσα). Τι είδαμε συνολικά στα δυο πρώτα ματς; Έναν Παναθηναϊκό προετοιμασμένο, μα πάνω απ’όλα πεισμωμένο.. Αίσθησή μου είναι πως οι περισσότερες ομάδες στη Ευρώπη θα κατέρρεαν όταν διαφορά πήγε στο -16 (και ενώ έχεις χάσει έτσι όπως έχεις χάσει το πρώτο παιχνίδι, απέναντι σε μια τέτοια ομάδα και ειδικά μέσα σε μια τέτοια έδρα), αλλά ο Παναθηναϊκός κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι.. Αφήσαμε το μπάσκετ «ελευθέρας βοσκής» (που θα έλεγε και ο Πεδουλάκης..) με τις ποικιλίες του Νίκολας (που ακούστηκε να κατεβάζει και να δημιουργεί, αντί να εκτελεί) και παίξαμε πιο ορθολογιστικά..

Το ζητούμενο είναι να διαχειριστούμε την (φυσιολογική) ευφορία που κυριαρχεί αυτή τη στιγμή για να μην έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις.. Η σειρά εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολη, η Μπαρτσελόνα θα «λυσσάξει» για να ξαναπάρει το πλεονέκτημα και να πάει στο δικό της final four.. Γι’αυτό ας κρατάμε μικρό καλάθι και ας είμαστε ακόμα φειδωλοί.. Έχει δρόμο ακόμα η σειρά.. Οι «φιέστες» μπορούν έυκολα να γίνουν «κηδείες» (όπως π.χ. έγινε χθες στο ΣΕΦ)

Το ερώτημα είναι το αυτονόητο: αν θ’αντέξουν οι Διαμαντίδης και Μπατίστ δυο ακόμα 35λεπτα και 30λεπτα αντίστοιχα.. Επίσης, μακάρι ο Σάτο ν’αφήσει αυτά τα άσκοπα (και άστοχα) postαρίσματα που έκανε όλη τη χρονιά (ή μάλλον τον έβαζαν να κάνει) και να κάνει ότι έκανε και χθες, θυμίζοντας το αγρίμι που βλεπαμε στη Σιένα.. Ο Καλάθης ήταν πραγματικά μια ευχάριστη έκλπηξη χθες στο β΄ημίχρονο, οι Περπέρογλου-Καιμακόγλου μάλλον έχουν φανεί κατώτεροι των περιστάσεων, ενώ ο Τέπιτς είναι DNP. Η βοήθεια από τον πάγκο είναι απαραίτητη για να «βγουν» τα δυο επόμενα παιχνίδια.. Ας ελπίσουμε και ο Μάριτς να μπορεί να αντέξει λίγα λεπτά παραπάνω..

P.S.1 Φυσικά το χθεσινό διπλό θα μπορούσε να συνδυαστεί μόνο με μέγα Συρίγο.. Τι για Ρότζερς ακούσαμε, τι για Σάντσεθ, ενώ ο Φίλιππας μάλλον περιμένει ακόμα τον Φώτση να εκτελέσει δυο βολές λίγο πριν το τέλος (και ενώ η Μπαρτσελόνα είχε 4 ομαδικά φάουλ..) Εποποιία..

P.S.2 Οι δηλώσεις του Πασκουάλ είναι για τα μπετά.. Μάλλον ο τύπος ζει μέσα σε μια γυάλα.. Όταν σου γυρνάνε παιχνίδι από το -16 μέσα στην έδρα σου είναι θρασύτατο να μιλάς για τους διαιτητές.. Αλλά τι να λέμε τώρα, εδώ το παλικάρι εξέφρασε παράπονα και για το πρώτο παιχνίδι..

P.S.3 Ε όχι και να χάσουμε από σουτ του Λάκοβιτς.. Να ήταν ο Ναβάρο (respect, πήγε να το γυρίσει μόνος του), να το συζητήσουμε..

Το κλισέ των τελευταίων ετών στον Παναθηναϊκό ήταν το «ενιαίος και αδιαίρετος». Και λέμε κλισέ γιατί ενώ το διατυμπάνιζαν μπροστά στα μικρόφωνα σε κάθε ευκαιρία οι διοικήσεις των διαφόρων τμημάτων στην πραγματικότητα όταν ερχόταν το δια ταύτα πάντα έμεναν στα λόγια. Και οι αφορμές που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια ήταν πολλές για να αποδειχθεί στην πράξη το …σύνθημα όμως τελικά το μόνο που έμενε ήταν μια αίσθηση ψυχροπολεμικού κλίματος ανάμεσα στους (εκάστοτε) μεγαλοπαράγοντες της ΠΑΕ, του ΤΑΠ και τα αδέρφια.

Φαίνεται όμως ότι η οικονομική δυσχέρεια που έχει πλήξει τον ερασιτέχνη εδώ και δύο χρόνια όπως δείχνουν τα πράγματα (και τα πεπραγμένα) μεταφέρεται και στα επαγγελματικά τμήματα του συλλόγου. Και η νέα αυτή πραγματικότητα δημιουργεί νέα δεδομένα. Πλέον υπάρχει ένας κοινός εχθρός, η έλλειψη ρευστού και βέβαια η πέραν κάθε προηγούμενου τραγική κατάσταση του ερασιτέχνη που ευτυχώς συνεχίζει να δημιουργεί σε όλους …ρομαντικά -όχι οπαδικά- συναισθήματα. Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν για πρώτη φορά δείχνει να υπάρχει μια ειλικρινής προσέγγιση ανάμεσα στα τμήματα του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.

Έτσι σήμερα αστέρια του Π.Α.Ο. από (σχεδόν) όλα τα τμήματα της ομάδας συναντήθηκαν στο ξενοδοχεία Zafolia στους Αμπελόκηπους (που άλλου;) προκειμένου να περάσουν με τον πιο δυνατό και ξεκάθαρο τρόπο το μήνυμα στους οπαδούς: «Στηρίξτε τον σύλλογο της καρδιάς σας». Λεπτομέρειες από την εκδήλωση μπορεί να διαβάσει κανείς σε όλα τα αθλητικά sites (πχ http://www.gazzetta.gr/Παναθηναϊκός/item/1054702664-«Στηρίξτε-τον-σύλλογο-της-καρδιάς-σας») οπότε δεν έχει νόημα να τα επαναλαμβάνουμε.

Αυτό στο οποίο πρέπει να επιμείνουμε είναι στο νόημα της εκδήλωσης. Και αυτό είναι ένα: Ο Ερασιτέχνης αξίζει της προσοχής μας και της στήριξής μας. Και το θέμα δεν είναι αμιγώς οικονομικό. Η στήριξη στον Ερασιτέχνη έχει κι άλλες εξίσου σημαντικές προεκτάσεις.

Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός ήταν και παραμένει η ρομαντική, υγιής πλευρά του αθλητισμού με ανεκτίμητη προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, γαλουχώντας τους νέους με αξίες και μαθαίνοντάς τους να τοποθετούν τον εαυτό τους μέσα στην ομάδα ως προθάλαμο της πορείας ένταξής τους στην κοινωνία.

Παράλληλα μέσα από αυτή την ιστορία θα πρέπει να δοθεί και ένα σαφές κοινωνικό μήνυμα. Στις μέρες μας που ο τυφλός οπαδισμός γιγαντώνεται (με τα γνωστά αποτελέσματα που βλέπουμε όλοι σχεδόν καθημερινά) η στήριξη στον ερασιτέχνη είναι η έμπρακτη απόδειξη ότι το φίλαθλο πνεύμα και οι αξίες του ευ αγωνίζεσθε και της ευγενούς άμιλλας δεν αποτελούν απλά φιλολογικές τοποθετήσεις αλλά μια ιδέα η οποία συνεχίζει να επιβιώνει σε δύσκολους καιρούς.

Όσοι έχουν ζήσει και έχουν νοσταλγήσει παλιότερες εποχές ή όσοι δεν τις έχουν προλάβει αλλά τους έχουν αγγίξει συναισθηματικά οι περιγραφές που έχουν ακούσει και διαβάσει οφείλουν να σκεφτούν και να συλλογιστούν πολύ σοβαρά την θέση τους απέναντι στον ερασιτέχνη.

Και ειδικά εμείς, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, έχουμε διπλό χρέος γιατί -ας μην το ξεχνάμε- ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ήταν, είναι και με τη συμμετοχή μας θα είναι για πάντα, το μεγαλύτερο και ενδοξότερο αθλητικό σωματείο και η πιο λαμπρή κοιτίδα αθλητικού πολιτισμού που αυτή η χώρα έχει να επιδείξει σε όλον τον κόσμο. Το Τριφύλλι δεν είναι απλά ένα σήμα, κουβαλάει αξίες και ιστορία που παρόμοιά της ελάχιστοι σύλλογοι στον κόσμο έχουν να επιδείξουν. Είναι υποχρέωσή μας να στηρίξουμε τα τμήματα του Ερασιτέχνη, το κάθε τμήμα που κλείνει είναι αποτυχία και ευθύνη όλων μας μαζί και του καθενός ξεχωριστά. Χαιρετίζουμε λοιπόν την πρωτοβουλία των τμημάτων του συλλόγου και στο μέτρο που επιτρέπουν τα οικονομικά του καθενός πιστεύουμε ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού θα σταθεί αρωγός στην προσπάθεια αυτή.

ΥΓ. Είναι η πρώτη φορά που αυτό το blog ασχολείται με μη μπασκετικό θέμα πιστεύουμε όμως ότι το θέμα μας αφορά όλους.

ΥΓ2. Να γκρινιάξω και λίγο… Ορισμένες φορές δεν καταλαβαίνω πως σκέφτονται (αν σκέφτονται) κάποιοι δημοσιογράφοι όταν γράφουν. Αυτή τη φορά αναφέρομαι στον κο Φώτη Καρακούση ο οποίος ανέλαβε το ρεπορτάζ της εκδήλωσης για το gazzetta.gr και μετέφερε ένα κλίμα «χλιδής» (η λέξη που χρησιμοποίησε). Μα καλά ρε άνθρωπέ μου (που θα έλεγε και ο Θανάσης), είναι δυνατόν να περιγράφεις ως «χλιδάτο» ένα γεγονός που προκύπτει από την οικονομική δυσχέρεια του συλλόγου και από το οποίο καλείται ο οπαδός της ομάδας να συνεισφέρει από το (πενιχρό πολλές φορές) εισόδημά του;

Το ενδιαφέρον για το μπάσκετ τις τελευταίες εβδομάδες έχει πιάσει πάτο. Μετά το τέλος του ΤΟΡ-16 δεν υπάρχει τίποτα άξιο λόγου. Ματαιώθηκε και ο τελικός κυπέλλου και μοιάζουμε όλοι να βρισκόμαστε σε χειμέρια νάρκη.

Όλοι; Όχι… Ο  Σπανούλης είναι σε άλλο κόσμο και το αποδεικνύει με συνέντευξή του σε μια αθλητική εφημερίδα με το όνομα …Γαύρος(!). Κάποιοι ίσως θυμούνται ότι όταν είχε υπογράψει στον Ολυμπιακό είχε πει οτι «σε μερικά χρόνια θα εξηγήσει τι είχε συμβεί». Τα χρόνια πέρασαν λοιπόν και ήρθε η ώρα των …εξηγήσεων. Τί είπε λοιπόν; Πολλά…

Καταρχήν είπε πως είχε αποφασίσει να φύγει από τον Παναθηναϊκό αμέσως μετά τους τελικούς. Δεν εξήγησε βεβαίως γιατί περίμενε μερικούς μήνες για να υπογράψει στη νέα του ομάδα ενώ παρέμενε σε διαπραγματεύσεις με την διοίκηση του Παναθηναϊκού. Μια εξήγηση θα ήταν τα χρήματα, αλλά όχι, γιατί όπως είπε λίγο αργότερα τα χρήματα δεν έπαιξαν κανέναν απολύτως ρόλο. Είναι large o Σπανούλης είναι γνωστό αυτό.

Είπε επίσης ότι με τον Τεόντοσιτς είναι κολλητά φιλαράκια και ταιριάζουν πάρα πολύ. Είναι φανερό άλλωστε και από το γήπεδο που ούτε ματιά δεν ανταλλάζουν στον ελάχιστον χρόνο πλέον που παίζουν μαζί. Για πάσα ούτε λόγος… Σας έτριξε τα δόντια ο Ντούντα, σας έβαλε και στο ίδιο δωμάτιο να κοιμάστε αγκαλίτσα και έχετε αρχίσει τις κωλοτούμπες Βασιλάκη. Κι από τις πολλές κωλοτούμπες τα έχεις χάσει…

Σε ότι αφορά τον Παναθηναϊκό είπε ότι δεν τον ικανοποιούσε ο τρόπος παιχνιδιού γι’αυτό έφυγε. Δεν είχε να κάνει ούτε με τον Διαμαντίδη, ούτε με τα λεφτά. Τα συστήματα δεν του πήγαιναν, αυτό ήταν το πρόβλημα. Δεν έπαιρνε όσες πρωτοβουλίες έπρεπε. Ε, όπως και να το κάνει κανείς στους Ρόκετς είχε συνηθίσει να είναι πρώτο βιολί…

Και θα έπρεπε να έχει περισσότερες πρωτοβουλίες αφού όπως είπε ο Σπανούλης ήταν αυτός που διάλεξε τον Παναθηναϊκό το 2008 (ακι όχι το ανάποδο όπως πίστευαν όλοι μέχρι σήμερα) γιατί είχε εξίσου καλές προτάσεις από την Μπαρτσελόνα και τον Ολυμπιακό.

Επίσης ο Έλληνας ΜακΓκρέιντι είπε ότι του περνάει από το μυαλό ότι αν είχε μείνει στο ΝΒΑ θα είχε κάνει «πολύ μεγάλη καριέρα εκεί»………

Τέλος είπε ότι θέλει να κλείσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό (για δες δέσιμο με την ομάδα!) και ότι η συμβουλή του πατέρα του που ακολουθεί πάντα είναι να μην τα παρατάει ποτέ, όποια δυσκολία κι αν βρει. Εκτός αν η δυσκολία είναι τα συστήματα που δεν σου πάνε, ε, Βασιλάκη;

Ο Σπανούλης είναι προφανές πως πιστεύει ότι ο κόσμος έχει μνήμη χρυσόψαρου (ή γαύρου) και αντίληψη στρουθοκάμηλου. Ευτυχώς πλέον δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει καταλάβει περί τίνος πρόκειται και η …απάθεια του κόσμου του Παναθηναϊκού στα όσα είπε ήταν η καλύτερη αντίδραση.

ΥΓ1. Το δεύτερο πιο ενδιαφέρον θέμα των ημερών ήταν τα νυχτοπερπατήματα του Μπόγρη ο οποίος φαίνεται να μην έχει καθόλου συναίσθηση ότι η καριέρα του βρίσκεται ένα βήμα από την απόλυτη καταστροφή. Τα χρόνια περνάνε και ο χρόνος συμμετοχής του παραμένει μηδενικός. Παράλληλα όποτε μπαίνει στο παρκέ μοιάζει με 16χρονο παιδαρέλι που δεν ξέρει που να πατήσει και που να σταθεί. Χειρότερος κι από τον Σερμαντίνι την πρώτη του χρονιά είναι. Αντίθετα στα ξενυχτάδικα δείχνει να έχει καλύτερη …προσαρμογή. Έχει πάρα πολύ πλάκα πάντως να διαβάζει κανείς τα σχόλια των χρηστών στα διάφορα sites. Οι οπαδοί «συμβουλεύουν» τον milf hunter της ομάδας να «προσέξει γιατί ο Ομπράντοβιτς δεν αστειεύεται». Αναρωτιέμαι αν υπάρχει ακόμα κόσμος που να πιστεύει ότι ο Ζέλικο θα κάτσει να ασχοληθεί με τα ξενύχτια του Μπόγρη.

ΥΓ2. Στο ιατρικό δελτίο κάθε site δίνει τις τελευταίες μέρες την δικιά του εκδοχή για τον χρόνο επιστροφής του Μάριτς. Ο ένας λέει θα γυρίσει για να παίξει με την Μπαρτσελόνα, ο άλλος λέει θα γυρίσει για τα play off. Ο Ιτούδης λέει «μόνο οι γιατροί ξέρουν πότε θα γυρίσει», οι γιατροί δε λένε τίποτα σε κανέναν (προφανώς ούτε καν στον Ιτούδη) και ο ίδιος ο Μάριτς σε πρόσφατη συνέντευξή εν ολίγοις είπε ότι ένας Θεός ξέρει πότε θα επιστρέψει κι ότι θα γυρίσει μόνο όταν νιώσει έτοιμος. Χέσε ψηλά κι αγνάντευε. Ο προγραμματισμός σε ιατρικά θέματα σε αυτή την ομάδα είναι κάτι πρωτοφανές και σίγουρα δεν αρμόζει στην καλύτερη (βάση αποτελεσμάτων) ομάδα των 15 τελευταίων χρόνων στην Ευρώπη.

ΥΓ3. Φέτος γιατί δεν είχε πάρτυ γενεθλίων όπως πέρσι;

ΥΓ4. Μηδενικό το ενδιαφέρον για το τσάρτερ για Βαρκελώνη όπως φαίνεται. Ετοιμαζόμαστε μια και καλή για το Final Four κουφάλες Καταλανοί!

 

Ιδανικός αυτόχειρας ο Παναθηναϊκός στο ΤΟΡ 16 «έφαγε το κεφάλι του μόνος του» όπως δήλωσε και ο Διαμαντίδης μένοντας δεύτερος τελικά στον όμιλο πίσω από την Κάχα. Τώρα στον δρόμο του προς το Final Four βρίσκει την Μπαρτσελόνα ή για να το πούμε πιο σωστά ο Παναθηναϊκός πέφτει στον δρόμο της και καλείται να την αντιμετωπίσει (και να αποκλείσει) με μειονέκτημα έδρας.

Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Μπαρτσελόνα δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι μια ομάδα που δεν έχει χάσει ποτέ πλεονέκτημα έδρας σε αυτή τη φάση ενώ τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει μια …πελατειακή σχέση με τις ελληνικές ομάδες. Με ένα γεμάτο ρόστερ με τεράστια δύναμη στους ψηλούς και πολύ μεγάλη ποιότητα στους κοντούς. Και ειδικά φέτος με έξτρα κίνητρο αφού το FF θα γίνει στο σπίτι της.

Ως εκ τούτου τα προγνωστικά σαφώς δίνουν φαβορί. Κι αυτό δυστυχώς είναι η μισητή Ισπανική ομάδα.

Όμως…

Μην ξεχνάμε ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι μια τυχαία ομάδα. Έχει μια φανέλα πολύ βαριά που την κοσμούν 5 αστέρια. Είναι μια ομάδα φτιαγμένη από «βαρύ» μέταλλο, φτιαγμένη για τα δύσκολα με ιδιαίτερη ικανότητα να τα βγάζει πέρα με την πλάτη στον τοίχο. Είναι ένα σύνολο με τεράστια εμπειρία γαλουχημένο σε επιτυχίες και τίτλους. Μια ομάδα που έχει αλώσει στο παρελθόν όλες τις δύσκολες έδρες της Ευρώπης. Είναι η ομάδα του Ομπράντοβιτς και του Διαμαντίδη. Και κανείς δε μπορεί να τον ξεγράψει έτσι απλά.

Και είμαι βέβαιος ότι στην Βαρκελώνη θα υπάρχει ένα μικρό μούδιασμα αυτή τη στιγμή μπροστά στην προοπτική της αναμέτρησης με τον Παναθηναϊκό.

Οπότε τι λέτε εσείς;

 

Σε αυτή την χώρα ο παραλογισμός έχει γίνει καθημερινότητα. Έχει μπει στο DNA μας για τα καλά. Και η απόδειξη είναι ότι τον παραλογισμό τον επευφημούμε. Όσο πιο παράλογη είναι μια απόφαση τόσο πιο λογική μας φαίνεται. Ειδικά, δε, αν συνοδεύεται από μεγάλες δόσεις ανικανότητας και ανευθυνότητας τότε χειροκροτούμε κιόλας εκστασιασμένοι.

Αναφέρομαι φυσικά στην αναβολή του τελικού του κυπέλλου. Μια απόφαση που (μάλλον) είναι οριστική, ουσιαστικά ανακοινώθηκε σήμερα δια στόματος Βασιλακόπουλου και αντιμετωπίστηκε από το σύνολο της κοινής γνώμης σαν κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Τόσο φυσιολογικό που δεν έχει υπάρξει καν μια επίσημη ανακοίνωση μέχρι αυτή την ώρα από κάποιον να εξηγεί -έστω και για τους τύπους- τους λόγους που ΑΝΑΒΑΛΕΤΑΙ ένα θεσμοθετημένο γεγονός με ιστορία δεκαετιών. Εδώ δε μιλάμε για μια συναυλία ή για μια θεατρική παράσταση. Μιλάμε για ένα γεγονός που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και που αν μη τι άλλο υποτίθεται ότι η Πολιτεία έχει αποκτήσει μια εμπειρία στο να το διεξάγει.

Φευ! Η αστυνομία λέει δε μπορεί να ελέγξει τους οπαδούς γιατί υπάρχει αναταραχή λόγω κάποιων γεγονότων σε ένα άλλο άθλημα. Δηλαδή η αστυνομία πότε ακριβώς χρειάζεται ρωτάω εγώ; Όταν όλα είναι ρόδινα, ήσυχα και ήρεμα; Και ποιος είναι ο ρόλος της; Να σουλατσάρουν έξω στον δρόμο ατσαλάκωτοι με τις φρεσκοσιδερωμένες στολές τους και να μην κουνιέται φύλλο σαν σε ελληνική ταινία του ’60; Και σε τελική ανάλυση παλιότερα πως μπορούσαν να τους ελέγξουν; Γιατί εγώ θυμάμαι αγώνες σε διάφορα γήπεδα με οπαδούς και των δύο ομάδων μέσα. Τότε δεν υπήρχαν επεισόδια; Βεβαίως ο χουλιγκανισμός τότε ήταν «κοινωνικό φαινόμενο», τώρα έχει γίνει τρόπος ζωής και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που πλέον δεν έχει όνομα γιατί δεν το χρειάζεται, είναι αυτονόητο και δεδομένο. Εκεί έχουμε καταντήσει. Κάποτε αν έκανες επεισόδια σε ένα γήπεδο ήσουν χούλιγκαν, τώρα είσαι ένας τύπος που …πάει γήπεδο.

Πάντως υπήρξε εναλλακτική πρόταση ο τελικός να γίνει με μαθητές. Για να επανέλθει η αστυνομία ρωτώντας πως θα ελέγξει η διοργανώτρια αρχή ότι τα εισιτήρια θα πάνε σε μαθητές! Και η διοργανώτρια αρχή δεν ήξερε να απαντήσει! Ούτε 3000 εισιτήρια σε μαθητές δε μπορούν να μοιράσουν και να εξασφαλίσουν ότι θα μπουν οι μαθητές μέσα και όχι οι πίθηκοι! Δεν έχουν ένα απλό σχέδιο να δώσουν εισιτήρια σε 4-5 σχολεία και να ελέγξουν μετά (με την βοήθεια της αστυνομίας) ότι οι …δικαιούχοι μαθητές είναι αυτοί που μπαίνουν στο γήπεδο και ότι τίποτα περίεργοι…

Κι έτσι η αστυνομία πετάει ένα «δεν μπορώ να εγγυηθώ την διεξαγωγή του αγώνα» και καθάρισε. Και είναι ευχαριστημένοι οι αστυνομικοί που θα πάνε το τριήμερο να πετάξουν αετό γιατί προς στιγμήν ανησύχησαν ότι μπορεί να χρειαστεί να δουλέψουν κιόλας…

Και  η θέση της Πολιτείας ποια είναι; Αντί να πιάσει ο Υπουργός από τον γιακά τον αρχηγό της αστυνομίας και να του υπενθυμίσει ότι ο ρόλος της αστυνομίας είναι ΝΑ ΕΓΓΥΑΤΑΙ και όχι να ΜΗΝ εγγυάται, η αντίδραση της Πολιτείας δια μέσου της ΓΓΑ είναι η πρόταση να γίνει ο αγώνας κεκλεισμένων των θυρών! Θα τρελαθούμε εντελώς! Οι τύποι όχι μόνο είναι ανίκανοι αλλά και ηλίθιοι αφού δε μπορούν ούτε για τους τύπους να υπηρετήσουν την λογική ότι τα μεγάλα αθλητικά γεγονότα είναι κοινωνικά γεγονότα και ως εκ τούτου γίνονται για να τα παρακολουθεί κόσμος! Το να έρχεται από την ΓΓΑ μια πρόταση για διεξαγωγή χωρίς κόσμο ενός τέτοιου αθλητικού γεγονότος είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ ατόπημα! Απορώ πραγματικά, δε μπορούν να «μεταφράσουν» τον συμβολισμό αυτής τους της πρότασης; Να αποκλείει η Πολιτεία τον κόσμο από ένα ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ;

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Την ανικανότητα της αστυνομίας την γνωρίζουμε, δεν μας κάνει εντύπωση. Την ανικανότητα και ηλιθιότητα της πολιτικής ηγεσίας, αυτή κι αν την γνωρίζουμε, ούτε αυτή μας κάνει εντύπωση. Υπάρχουν όμως κάποιες φορές που πιστεύεις ότι έχεις πιάσει πάτο, κι όμως τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι το βαρέλι είναι …άπατο.

Τα σημερινά πρωτοσέλιδα σε πρωταθλητή και φως αποδεικνύουν του λόγου το αληθές αφού «καταφέρνουν» να μεταφράσουν την αναβολή του αγώνα σύμφωνα με οπαδικά κριτήρια μιλώντας για εύνοια του Παναθηναϊκού! Και το δυστύχημα είναι ότι και οι οπαδοί του Ολυμπιακού το βλέπουν έτσι (τις κουφάλες τις βαζέλες την γλύτωσαν τώρα που είναι ντεφορμέ), αλλά και οι οπαδοί Παναθηναϊκού το βλέπουν έτσι (κουφάλες γαύροι θα φορμαριστούμε και θα σας γαμήσουμε). Και αναρωτιέμαι… Πόσο πιο κάτω πια;

ΥΓ. Κλείνω με την ατάκα του Τσαγκρώνη ΓΓ της ΕΟΚ: «Κάποιοι λένε να κάνουμε Final 8, όπως στο εξωτερικό. Εδώ δεν μπορούμε να κάνουμε Final 2…». Περαστικά μας…