Απρίλιος 2011


Με την φυγή Σπανούλη το καλοκαίρι ήταν κοινός τόπος ότι ο Παναθηναϊκός θα πορευτεί τη νέα χρονιά με δύο αρχές.

Α) Θα ζήσει και θα πεθάνει από την άμυνα, και
Β) Η μπαγκέτα στον Διαμαντίδη στην επίθεση.

Κοινώς long live Διαμαντίδης!

Μέχρι στιγμής στην Ευρώπη όλα έχουν πάει καλά (παρά τα σκαμπανεβάσματα), ο Παναθηναϊκός  είναι ήδη στο Final Four έχοντας αποκλείσει το μεγάλο φαβορί και βλέποντας με ιδιαίτερη ικανοποίηση των «αιώνιο» (μόνο κατ’ ευφημισμό)  να μένει εκτός.

Και βεβαίως η λειτουργία της ομάδας όλους τους προηγούμενους μήνες ήταν σύμφωνη με τις προβλέψεις. Ως εκ τούτου δεν αποτελεί έκπληξη η επιλογή του Διαμαντίδη και φέτος (για 6η φορά σε 7 χρόνια) για τον τίτλο του καλύτερου αμυντικού της Ευρώπης. Ο Διαμαντίδης τη φετινή σαιζόν δεν είχε τα καλύτερα στατιστικά από τους υπόλοιπους. Δεν ήταν πρώτος στα κλεψίματα ούτε καν πρώτος στα ριμπάουντ από τους γκαρντ όπως άλλες χρονιές. Όμως για το βραβείο ψηφίζουν οι προπονητές των ομάδων άρα άνθρωποι που μπορούν να δουν περισσότερα πράγματα από αυτά που λένε τα στατιστικά και έτσι αναγνωρίστηκε ο κομβικής σημασίας ρόλος του στην συνολική αμυντική εικόνα του Παναθηναϊκού. Έχω την αίσθηση ότι η πλάστιγγα έγειρε οριστικά υπέρ του Διαμαντίδη μετά τα ματς με την Μπαρτσελόνα.  Και επειδή ειδικά σε εκείνα τα παιχνίδια έκανε και θαύματα στην επίθεση δεν θα ήταν απίθανο να δούμε στην Βαρκελώνη να παίρνει και τον τίτλο του MVP της διοργάνωσης.  Και αν όλα πάνε καλά και στο Final Four ο Δημητράκης (που λέει ο Φίλιππας) κερδίζοντας και τον τίτλο του MVP του Final Four θα πάει για ένα ιδιότυπο triple-crown προσωπικών διακρίσεων που όχι μόνο δεν θα έχει επαναληφθεί στο παρελθόν αλλά πολύ δύσκολα θα επαναληφθεί και στο μέλλον.

*…ride like the wind…

Σύμφωνα με πληροφορίες η ΚΑΕ Ολυμπιακός αναγνωρίζοντας ότι οι σχέσεις των παιχτών και των οπαδών δεν είναι και οι καλύτερες μετά τις απανωτές αποτυχίες των τελευταίων ετών αποφάσισε και προχώρησε σε μια πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα κίνηση.

Πριν τον σημερινό αγώνα με τον Παναθηναϊκό θα υπάρξει ποιητική βραδιά με πρωταγωνιστές τους παίχτες του Ολυμπακού και με σκοπό το δέσιμο εξέδρας-παιχτών αλλά και την πολιτιστική αναβάθμιση των οπαδών…

«Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς!»

Υπάρχουν κάποια πράγματα που τα ξεχνάς την στιγμή που θα συμβούν. Και υπάρχουν και κάποια άλλα που όσα χρόνια κι αν περάσουν σου φαίνονται σαν χτες και ξέρεις ότι δεν θα τα ξεχάσεις ποτέ.

Τα μαγικό χαρτάκι

Μπορεί να πέρασαν 15 ολόκληρα χρόνια από τότε αλλά ποιος να ξεχάσει εκείνη τη βραδιά; Το πρώτο είναι πιο γλυκό λένε και κάτι ξέρουν. Από τότε μέχρι σήμερα έχουμε πανηγυρίσει άλλα 4 αλλά όταν ο νους μου αρχίζει να αναπολεί πάντα ξεκινάει από εκεί, πάντα οι πρώτες φωτογραφίες που βγαίνουν από το κουτί γράφουν πάνω «Απρίλιος 1996, Palais Omnisports Paris Bercy».

Πέμπτη 11 Απριλίου 1996. Πράσινο παντού, μέσα-έξω. Λαοθάλασσα. Άλλωστε οι φίλοι από Αθήνα ήταν σαφέστατοι την προηγούμενη μέρα. «Δεν φαντάζεστε τι γίνεται στην Αθήνα. Της πουτάνας! Ξεκινάνε χιλιάδες για να έρθουν εκεί πέρα!».  Και ήρθαν. Και βούλιαξε το γήπεδο. Στο ένα πέταλο λίγοι οπαδοί της Μπαρτσελόνα, στο άλλο πέταλο λίγοι οπαδοί της Ρεάλ και στη μέση η πράσινη λάβα.  «Κι όταν το κύπελλο σηκώσω μπορεί να παλαβώσω…»

Πραγματικά τα λόγια είναι φτωχά. Στόγιαν, Ντομινίκ, Μπόζινταρ (γιατί όχι; ), Φραγκίσκο, Νίκο, Παναγιώτη (κι ας πάτησες τη μπανάνα) και βεβαίως Παύλο και Θανάση, ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για εκείνη την βραδιά.

Αντί επιλόγου ένα σύνθημα που τα λέει όλα:

Κι αν έφυγε ο Ντομινίκ Θέε μου,
Κι αν χάσαμε τον Στόγιαν τον τρελό,
Δεν θα ξεχάσω τι μου χάρισαν ποτέ μου
Και μια ζωή θα τραγουδώ…

 

Μεσημεριανός τελικός λοιπόν. For what? Επειδή η Ευρωλίγκα αποφάσισε να κάνει το χατίρι της Μακάμπι γιατί η 8η Μαϊου είναι μέρα «εθνικής μνήμης» ή κάτι τέτοιο και δε μπορούν να παίξουν μπάσκετ μετά τις 7… Και παρ’ολο που έχει ανακοινώσει τις ημέρες των αγώνων εδώ και μερικούς μήνες αποφάσισε ότι το παράλογο είναι λογικό και έτσι για πρώτη φορά στην ιστορία (τουλάχιστον την σύγχρονη) θα έχουμε μεσημεριανό τελικό…

Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν η Μακάμπι είχε προειδοποιήσει (όπως γράφεται τις τελευταίες ώρες) για την προβληματική μέρα διεξαγωγής του αγώνα. Και για εμένα προσωπικά δεν έχει καμία σημασία γιατί την ευθύνη για αυτό το μπάχαλο την καταλογίζω εξ ολοκλήρου στον «Μπερναμπέου» (που λέει και ο Παύλος) και την παρέα του. Είχε δεν είχε προειδοποιήσει η Μακάμπι τελικός το μεσημέρι δεν υπάρχει πουθενά! Όχι ότι θα μας χαλάσει σε κάτι, ίσα-ίσα που θα μας δώσει και περισσότερες ώρες να πανηγυρίζουμε για το έκτο, αλλά όπως και να το κάνεις είναι ξενέρωμα να βγαίνεις από το γήπεδο μετά τον τελικό και να είναι ακόμα μέρα. Και θα έχουμε και πολλές ώρες να «γεμίσουμε» μέχρι να πάμε για σφηνάκια μέχρι τελικής πτώσης στο loft 13 το βράδυ. Ελπίζουμε το Palau San Jordi να μην έχει την «ηλιοφάνεια» που έχει το κλειστό της Ν. Σμύρνης όπου μπαίνει το φώς από τα παράθυρα και να βαράει ο ήλιος τους παίχτες.

Γράφτηκε σαν σχόλιο σε κάποιο site και το μεταφέρω γιατί είναι …διαστροφικό: Τι θα γίνει, λέει, αν στον τελικό συμμετέχει η Μακάμπι και πάει σε 2-3 παρατάσεις οπότε ξεπεραστεί η ώρα που επιτρέπεται να παίζουν οι αθλητές. Χα! Εκεί να σε δω Jordi!

ΥΓ. Ο σημερινός αγώνας με την ΑΕΚ δεν αξίζει σχολιασμού. Κι αν για την κατάντια της ΑΕΚ δεν υπάρχουν πολλά να πεις, για την απόφαση να μπει ο αγώνας στις 5 το απόγευμα καθημερινή υπάρχουν πάρα πολλά. Με το ζόρι ήταν 2.000 άτομα στο γήπεδο και πώς να είναι περισσότερα. Προσωπικά μετά βίας έφτασα λίγο πριν το ημίχρονο και μετά γύρισα στο γραφείο… Με ποια λογική μπήκε τέτοια ώρα άραγε; Μήπως παίζει και εδώ καμιά «εθνική εορτή» και δεν το ξέρουμε;

Με την μηχανή στο ρελαντί και χωρίς να ανεβάσει ταχύτητες στο εξατάχυτο (το πιάσατε το υποννοούμενο; ) κιβώτιο ο Παναθηναϊκός κέρδισε μάλλον εύκολα τελικά τον Πανιώνιο στη Ν. Σμύρνη σε ένα παιχνίδι που έχοντας νωπές ακόμα τις τιτανομαχίες με την Μπαρτσελόνα έμοιαζε να παίζεται σε slow motion.

Η πιο «ελληνική» ομάδα του πρωταθλήματος το πάλεψε όσο μπορούσε και κατάφερε να κοντράρει τον πρωταθλητή για 3 περιόδους. Όμως όχι τόσο λόγω της πολύ καλής απόδοσης των παιχτών του Πανιωνίου αλλά μάλλον λόγω της κούρασης και της έλλειψης συγκέντρωσης των πράσινων. Όταν έπρεπε στην 4η περίοδο ο Παναθηναϊκός πάτησε γκάζι και με μπροστάτη τον Σάτο κέρδισε εύκολα.

Η νίκη μπορεί να μην είναι «μεγάλη» (και πως θα μπορούσε άλλωστε μπροστά σε αυτές που είχαν προηγηθεί) όμως δεν παύει να είναι μια άνετη επικράτηση σε ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να κρύβει παγίδες. Η Ν. Σμύρνη είναι πάντα μια υπολογίσιμη έδρα και συγχρόνως ο Παναθηναϊκός ήταν αναμενόμενο να μπει με τις μπαταρίες άδειες. Ευτυχώς όλα κύλησαν καλά…

Από την ομάδα του Ομπράντοβιτς ξεχώρισαν οι Σάτο και Βουγιούκας ενώ οι υπόλοιποι κινήθηκαν σε πολύ ρηχά νερά. Ποιός να τους κατηγορήσει όμως;

ΥΓ1. Μεγάλο χρόνο συμμετοχής πήρε ο Τέπιτς ο οποίος για ένα ακόμα παιχνίδι έδειξε άνευρος και άστοχος. Ο Μάριτς που επίσης χρησιμοποιήθηκε για αρκετή ώρα έδειξε παντελώς ανέτοιμος.

ΥΓ2. Ενδεικτικό της κούρασης και της έλειψης συγκέντρωσης το ποσοστό του Παναθηναϊκού στις βολές 12/27 (!)

«Παπούλη, άντε σιγά-σιγά προς χώμα μεριά, μέσα από την ψυχή μου»

Αυτό το μήνυμα που δημοσιεύτηκε από χρήστη του gazzetta.gr με «αποδέκτη» τον Θανάση Γιαννακόπουλο εξόργισε τον DPG ο οποίος εισέβαλλε στα γραφεία της ιστοσελίδας και προσπάθησε (σύμφωνα με όσα υποστηρίζει το ίδιο το site) να βρει -με άγνωστες προθέσεις- τον δημοσιογράφο Ν. Βασιλαρά.

Εντάξει, το μήνυμα είναι απαράδεκτο, όμως ποιος μπορεί να σκεφτεί ότι αποτελεί «άποψη» του gazzetta.gr και όχι αυτό που μοιάζει προφανές στην κοινή λογική δηλαδή αποτέλεσμα της έλλειψης προσοχής ενός moderator; Τι εννοώ… Το gazzetta.gr είναι ένα site πολύ μεγάλης επισκεψιμότητας, αυτή τη στιγμή είναι μαζί με το sport24 τα δύο μεγαλύτερα αθλητικά sites. Και έχει ένα community δεκάδων χιλιάδων εγγεγραμμένων χρηστών οι οποίοι καθημερινά παράγουν κάποιες χιλιάδες (κυριολεκτικά χιλιάδες) σχόλια. Τα σχόλια δημοσιεύονται κατόπιν ελέγχουν και για αυτή την δουλεία (αποκλειστικά για αυτή τη δουλειά) το site έχει σύμφωνα με τις πληροφορίες μας 4 moderators σε πλήρη απασχόληση. Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε moderator διαβάζει κάθε μέρα πάνω από 1000 μηνύματα. Πόσο δύσκολο λοιπόν είναι από απροσεξία/αμέλεια/βαρεμάρα ή οτιδήποτε άλλο να «περάσει» και μερικά απρεπή μηνύματα; Η απάντηση είναι προφανής…

Κατ’ επέκταση γεννάται η απορία πως αποφάσισε ο ΔΠΓ ότι το μήνυμα αυτό είναι τόσο σημαντικό για να προκαλέσει μια «δυναμική» αντίδραση και ότι ο καλύτερος τρόπος να αντιδράσει είναι να εισβάλει σε ξένη ιδιοκτησία και να απειλήσει δημοσίως και ενώπιων μαρτύρων συγκεκριμένα πρόσωπα. Προφανώς το μήνυμα ήταν απλά η αφορμή η αιτία βρίσκεται αλλού. Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω τι πρεσβεύει ο κος Βασιλαράς (http://www.gazzetta.gr/bloggers/vasilaras/) καθώς δεν τον διαβάζω αλλά δε μπορώ να φανταστώ τι θα μπορούσε να γράφει που να δικαιολογεί τέτοια αντίδραση.

Η ουσία είναι αλλού. Δυστυχώς ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος συνεχίζει να προκαλεί το κοινό αίσθημα με την dr Jekyll / mr Hyde προσωπικότητα του. Μέχρι πρόσφατα αυτή του η συμπεριφορά είχε αντίκτυπο αποκλειστικά και μόνο στους οπαδούς του Παναθηναϊκού οπότε μπορεί και να μην τον ένοιαζε ιδιαίτερα, από δω και πέρα όμως τέτοιες συμπεριφορές θα έχουν αντίκτυπο και στις επιχειρηματικές του επενδύσεις… Ο ΔΠΓ δυστυχώς φαίνεται να μην καταλαβαίνει ότι ο κόσμος (στον οποίο πλέον απευθύνεται μέσα από τον όμιλο DPG και τις δραστηριότητές του) έχει ελάχιστη ανοχή σε τέτοια φαινόμενα. Η εικόνα του «υπεράνω νόμων και θεσμών» ευκατάστατου επιχειρηματία κάποτε μπορεί να προκαλούσε και έναν υπόγειο θαυμασμό τώρα όμως προκαλεί αποστροφή.

Κρίμα, πολύ κρίμα, για έναν άνθρωπο που έχει όλα τα εφόδια για να πετύχει να αυτοκαταστρέφεται κατ’αυτό τον τρόπο και ακόμα μεγαλύτερο κρίμα να αμαυρώνει το σπουδαίο όνομα της οικογένειάς του. Ελπίζω ακόμα και την ύστατη στιγμή να το αντιληφθεί και να αλλάξει ρότα…

Ο Παναθηναϊκός σήμερα ολοκλήρωσε έναν μικρό άθλο. Λέω «μικρό» γιατί αυτή η ομάδα έχει κάνει τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια που πλέον τίποτα δεν φαντάζει ακατόρθωτο. Όμως αυτό που έκανε την τελευταία εβδομάδα δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο το έκανε και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επιτεύχθηκε αποδεικνύουν περίτρανα κάποια πράγματα. Η ομάδα έχει cojones (που λένε και οι Ισπανοί) και το προπονητικό τιμ ΕΙΝΑΙ το καλύτερο στην Ευρώπη.

Ο Ομπράντοβιτς και ο Ιτούδης σε 4(!) παιχνίδι έδεσαν κόμπο τον Πασκουάλ και τον υπερόπτη Ναβάρο και οδήγησαν τον Παναθηναϊκό σε μια επική πρόκριση με μειονέκτημα έδρας απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης. Μια ομάδα που κατά γενική ομολογία ήταν το φαβορί έχοντας πληρέστατο ρόστερ και έξτρα κίνητρο της διοργάνωσης του Final Four στην έδρα της.

Ακόμα και σήμερα σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς (2 φάουλ Διαμαντίδη  και τραυματισμό του Ντρου) η ΟΜΑΔΑ του Παναθηναϊκού βρήκε τις λύσεις από τους υπόλοιπους. Με άμυνα που τσάκιζε κόκκαλα και επίθεση με μυαλό έδεινε την εικόνα της απόλυτης κυριαρχίας ανά πάσα στιγμή. Και έτσι ήταν. Οι Ισπανοί είχαν παραδοθεί από το τέλος του προηγούμενου αγώνα. Είχαν παίξει και κάψει όλα τους τα χαρτιά και δεν τους είχε βγει τίποτα. Ο Πασκουάλ έμοιζε ανήμπορος να αντιδράσει στις συνδυαστικές άμυνες των Ομπράντοβιτς/Ιτούδη και ο Ναβάρο «εκλιπαρούσε» για μερικά σφυρίγματα. Όσο καλή ομάδα κι αν είναι η Μπαρτσελόνα σε αυτή τη σειρά έπεσε πάνω στον πράσινο οδοστροτήρα.

Αναμφίβολα τους αξίζουν συγχαρητήρια. Και τους αξίζει η αναγνώριση της απόλυτης δικαίωσης σε ότι αφορά το ρόστερ.

Κι αυτός είναι ο σκοπός αυτού του ποστ. γιατί όταν κάνουμε λάθος πρέπει να το παραδεχόμαστε και να αποδίδουμε τα του Καίσαρως τω Καίσαρι.

Κύριοι, ήρθε η (ευχάριστη) ώρα της κωλοτούμπας. Ξεκινάμε εμείς και περιμένουμε να ακολουθήσετε κι εσείς. Οι δικές μας κωλοτούμπες είναι οι παρακάτω:

Γράφαμε ότι ο Ομπράντοβιτς έχει χάσει το κίνητρό του. Ο Ομπράντοβιτς όταν χρειάζεται ΕΙΝΑΙ ο κορυφαίος στην Ευρώπη. Η κατάκτηση της φετινής Ευρωλίγκας θα είναι (άλλη μια) απόδειξη.

Γράφαμε ότι με αυτό το ρόστερ δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε Final Four. Το ρόστερ είανι μια χαρά. Απόλυτα δεμένο, προσηλωμένο στον (εκάστοτε) στόχο, μια γροθιά. Όταν γυρίσει και ο Μάριτς και είναι πλήρως έτοιμος θα είμαστε υπερπλήρεις (μακριά από τραυματισμούς)

Γράφαμε ότι ο Βουγιούκας δεν κάνει για τα μεγάλα παιχνίδια. Ο Βουγιούκας σήμερα έγινε άντρας. Τα έβαλε με την καλύτερη φροντ λάιν της Ευρώπης και όχι μόνο τους πάτησε σε άμυνα και επίθεση αλλά το έκανε και με μια «παροιμιώδη» απάθεια. Ο τύπος ακόμα κι αν τριγύρω του γκρεμίζονται τα πάντα θα παραμείνει ανέκφραστος. Τον βλέπει ο  Βάσκεζ και του κόβονται τα πόδια.

Γράφαμε ότι ο Καλάθης δεν έχει (ακόμα) what it takes για να αναλάβει το βάρος του point guard του Παναθηναϊκού. Ο Καλάθης έγινε πυρηνικό όπλο, εξουδετέρωσε τον Ναβάρο, οργάνωσε άψογα, εκτέλεσε όποτε χρειάστηκε, κάλυψε απόλυτα το κενό του Διαμαντίδη όταν βγήκε γρήγορα με φάουλ, τα έκανε όλα και τα έκανε σωστά. Και όχι μόνο σήμερα, σε όλη τη σειρά…

Γράφαμε ότι ο Μπατίστ έχει μεγαλώσει και δεν θα μπορεί να σηκώσει το βάρος του βασικού σέντερ. Για τον Μάικ δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε περισσότερα. Τους κατάπιε. Ριμπάουντ, μπλοκ άουτ, πόντοι, άμυνα, τα πάντα. Αειθαλής. Τεράστιος.

Αυτές είναι οι δικές μας οι κωλοτούμπες. Μπορεί να έχουμε γράψει κι άλλα που δεν τα θυμάμαι τώρα, μόλις τα θυμηθώ θα επανέλθω με νέα …ακροβατικά.

Σειρά σας τώρα… Ξέρετε ποιοι είστε… 🙂

ΥΓ1. Το γήπεδο πρέπει να είχε 25.000 κόσμο σήμερα. Πρωτόγνωρο αυτό που γινόταν. Ο δε θόρυβος ήταν κάτι το εξωπραγματικό. Στην αρχή πήγε να χαθεί ο έλεγχος από τον κόσμο ευτυχώς όμως διατηρήθηκε η ψυχραιμία και τελικά οι οπαδοί έσπρωξαν την ομάδα στη νίκη. Μοναδική ατμόσφαιρα.

ΥΓ2. Ο Διαμαντίδης έκανε 4 ΑΨΟΓΑ παιχνίδια. Ήταν απίστευτος. Η στιγμή που βάζει το τρίποντο και κάνει σήμα στους υπόλοιπους για ηρεμία μένει στο πάνθεον των στιγμών απόλυτης αυτοσυγκράτησης και αυτοέλεγχου.

ΥΓ3. Ο  Φώτσης μπορεί σε μια ολόκληρη regular season να είναι ωσεί παρών αλλά στα κρίσιμα ξέρεις ότι θα είναι πάντα σταθερά θετικός. Έτσι και σε αυτή την σειρά, βοήθησε πάρα πολύ και με τους πόντους του αλλά κυρίως με την άμυνά του και τα ριμπάουντ.

ΥΓ4. Ο Νίκολας ήταν ο μεγάλος άτυχος. Όμως έχω την εντύπωση ότι ο τραυματισμός του λειτούργησε σαν έξτρα κίνητρο για τους υπόλοιπους. Ελπίζουμε να μην είναι κάτι σοβαρό.

ΥΓ5. Ο Λαμόνικα απέδειξε ότι είναι ο μεγαλύτερος σύγχρονος διαιτητής. Σεμινάριο διαιτησίας. Ορισμένα σφυρίγματα που πήρ ο Ιταλός δεν θα «άντεχε» να τα πάρει κανείς άλλος. Γενικά η διαιτησία ήταν αρκετά καλή για τον Παναθηναϊκό σε όλη τη σειρά.

ΥΓ6. Πλέον ο Παναθηναϊκός είναι το απόλυτο φαβορί για την Ευρωλίγκα. Με βάση αυτά που είδαμε σε αυτή την σειρά η Σιένα και ο Πιανιτζιάνι θα πρέπει να αποτελέσουν βορά στα δόντια του Ομπράντοβιτς και του Ιτούδη. Ο δε τελικός είτε με την Ισπανική (όποια είναι) είτε με την Μακαμπί θα έχει πάλι τον Παναθηναϊκό φαβορί. Προσωπικά θα προτιμούσα την Ρεάλ παρά τον Πέσιτς στο FF.

ΥΓ6. Έλειψε σε κανέναν ο Σπανούλης;

ΥΓ7. Μοναδική παραφωνία ο συνήθης ύποπτος Τέπιτς. Τι κρίμα για αυτό το παιδιί…