Ιουνίου 2011


Η κουβέντα έχει ανάψει στο προηγούμενο post αναφορικά με τις κινήσεις της οικογένειας για πώληση (…) της ΚΑΕ όμως η επικαιρότητα απαιτεί νέο post. Και, όχι, δεν εννοούμε φυσικά τις δηλώσεις του πρωθυπουργού. Ενοούμε κάποιες σημαντικότερες δηλώσεις. Γιατί όταν ο Μπουρουσάγκα μιλάει βγάζει …βατράχια!

Μιάμιση ώρα μίλαγε σύμφωνα με το ρεπορτάζ του gazzetta ο παιχταράς στο City Unity College και τι δεν είπε! Όλο το ρεπορτάζ είναι στο gazzetta αλλά εμείς ξεχωρίσαμε τα πιο σημαντικά (όχι ότι τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα βεβαίως). Τι είπε λοιπόν:

«Σε μία εβδομάδα θα ξέρουμε εάν θα κάνω εγχείρηση και θα μείνω δυο μήνες εκτός δράσης ή συντηρητική αγωγή.»
(ελπίζω η εγχείρηση που λέει ότι πρέπει να κάνει να μην είναι στις φωνητικές χορδές γιατί τότε όντως θα είναι πλήγμα…)

«Υπάρχει ένας ειδικός όρος στο συμβόλαιο που επιτρέπει στον Ολυμπιακό, αν θέλει να με αφήσει ελεύθερο, να μου δώσει ένα ποσό ως αποζημίωση μέχρι τον Ιούλιο»
(Μήνυμα προς Αγγελόπουλους: Μην ακούσω καμιά μαλακία για συναινετική λύση του συμβόλαιου)

«Είναι πιο εύκολο να παίξεις στο ΝΒΑ παρά στην Ευρώπη, γιατί εκεί το βλέπουν περισσοτερο ως σόου, χαβαλέ. Χάσεις – κερδίσεις, το ίδιο είναι.»
(Όπου χαβαλές ο Μπουρούσης πρώτος… Όταν λέει «χάσεις-κερδίσεις» μάλλον εννοεί στον ετήσιο διαγωνισμό μασκώτ)

«Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί έμεινα ένα μήνα εκτός.»
(Καλά ρε Γιάννη, δεν ρώτησες να σου πουν; )

«Όταν πέρασε ο Παναθηναϊκός στον τελικό, ήμουνα υπέρ του, όχι σαν κάποιους άλλους τότε παίκτες του Παναθηναϊκού, στο φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ, που χειροκροτούσαν την Μπανταλόνα (…) Οι Αγγελόπουλοι είναι άνθρωποι χαμηλών τόνων σε αντίθεση με κάποιους άλλους προέδρους
(αχαχαχαχα! «Κάποιους άλλους»! αχαχαχαχα!)

«Οι Αγγελόπουλοι αγοράζουν παίκτες γιατί θέλουν εδώ και τώρα το πρωτάθλημα.»
(μην πιέζετε τον Μπουρούση ρε! Τώρα προετοιμάζεται για την eurovision. Μετά θα «χτυπήσει» στον διαγωνισμό καρφωμάτων του ΝΒΑ. Στην συνέχεια θα κυνηγήσει την πρωτιά στον ετήσιο πανευρωπαϊκό καρεκλοπόλεμο και αφού πάρει το πρώτο βραβείο στις καταδύσεις, τότε θα ασχοληθεί με το πρωτάθλημα στο μπάσκετ.)

Καλά, είναι απόλαυση ο τύπος!

ΥΓ. Μιάμιση ώρα μίλαγε! Χείμαρρος! Ατελείωτος!
Αν παίξουν και οι Iron Maiden αύριο τόσην ώρα θα είμαστε ευτυχισμένοι!

Στην αρχή όλοι «παγώσαμε». Η είδηση έπεσε από το πουθενά και ξύπνησε στη μνήμη τις πρόσφατες δηλώσεις των Γιαννακόπουλων ότι έχουν κουραστεί και έχει έρθει η ώρα να αποχωρήσουν. Η συνάντηση του DPG με αμερικάνο επιχειρηματία με ιδιαίτερο παλμαρέ εμπορικών «επιτυχιών» για την πώληση της ομάδας σε αμερικάνους ακούστηκε τρομακτικό αλλά αληθινό σενάριο. Για να γίνει ακόμα πιο πιστευτό μπλέχτηκε και μια φήμη για εφοπλιστή (που είναι και της μοδός) και ο οποίος «μπαίνει στον πάγο» επειδή οι Αμερικάνοι έχουν προτεραιότητα.

Βεβαίως όσο πέρναγαν οι ώρες και η είδηση δεν επιβεβαιωνόταν μαζικά (παρά μόνο από το onsports και το theplayer) η αμφισβήτηση ως προς την εγκυρότητά της άρχισε να μεγαλώνει. Μέχρι ότου ήρθε o Γέμελος στο theplayer με την αγωνιώδη προσπάθεια να πείσει για την «επόμενη μέρα που δεν θα έχει στην καθημερινότητά της την οικογένεια» και όσοι γνωρίζουν τι εστί Γέμελος ουσιαστικά αποκρυπτογράφησαν αυτό το κείμενο αμέσως. Μετά ήρθε και το gazzetta να «αποκαλύψει» ότι επαφή δια ζώσης δεν υπήρξε ποτέ αλλά μόνο μια τηλεφωνική επικοινωνία και ουσιαστικά τίποτα συγκεκριμένο πέρα από μια γνωστοποίηση του «πωλητηρίου» του Παναθηναϊκού και έδεσε το γλυκό…

Φαίνεται λοιπόν ότι θέμα δεν υπάρχει… Σωστά; Λάθος!

Θέμα υπάρχει και μάλιστα σοβαρό. Η δημοσιοποίηση από τον Δημήτρη (με τις ευλογίες του Παύλου ο οποίος έσπευσε να επιβεβαιώσει) μιας τέτοιας «είδησης», σε συνδυασμό με τις δηλώσεις των προέδρων μετά το final four (και πολλάκις έκτοτε) δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Το τι είναι αυτό το κάτι το λέει ξεκάθαρα ο Γέμελος στο άρθρο του και προφανώς είναι αυτό που ισχύει αν υποθέσουμε ότι το άρθρο μάλλον γράφτηκε επί τούτου. Η οικογένεια (μάλλον πιο σωστά ο Παύλος) είναι χολωμένος με αυτή την μικρή μερίδα οπαδών που του επιτίθενται για τους χειρισμούς του στο λαοφιλές και μάλιστα δεν διστάζουν να του προσάψουν κατηγορίες όπως η προδοσία του Παναθηναϊκού. Και ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον Παύλο που νιώθει έτσι; Ό,τι λάθος και να έχει κάνει στο λαοφιλές (και βεβαίως ήταν λάθος που ασχολήθηκε εξαρχής με αυτό) δεν παύει να είναι ευεργέτης της «Παναθηναϊκής ιδέας» τόσο με τα εκατομμύριά του όσο και με το πάθος του και είναι τουλάχιστον άδικο κάποιοι να το «ξεγράφουν» εν μια νυκτί.

Έχει σημασία όμως να αντιληφθούμε από πού πηγάζει το πρόβλημα. Γιατί το πρόβλημα στην πραγματικότητα δεν είναι αυτοί οι μερικές εκατοντάδες payrollάκηδες και φερέφωνα όψιμων σωτήρων που βρίζουν την οικογένεια όπου σταθούν και όπου βρεθούν. Ούτε τα μερικές εκατοντάδες ακόμα λαού που σιγοντάρουν μαγεμένοι από το «αδέκαστο» ύφος των πρώτων. Το πρόβλημα πηγάζει από αλλού, πηγάζει από όλους τους υπόλοιπους που δεν αντιδρούμε. Αυτή η ΑΠΑΘΕΙΑ που δείχνουμε είναι τελικά το πρόβλημα.
Και η απάθεια είναι αποτέλεσμα μιας και μοναδικής κατάστασης: ότι Θεωρούμε την οικογένεια ΔΕΔΟΜΕΝΗ.

Αυτό είναι το πρόβλημα. Είναι τέτοιες οι εικόνες που έχουμε από τους προέδρους στον τρόπο που πανηγυρίζουν, στον τρόπο που πλακώνονται με όποιον πάει να κάνει κακό στον Παναθηναϊκό, στον τρόπο που ευχαριστούν όσους «υπηρετούν την παναθηναϊκή ιδέα», στον τρόπο που μιλάνε όταν αναφέρονται στους παίχτες και τους προπονητές που δεν χωράει στο μυαλό μας ότι μπορεί ένα ωραίο πρωί να φύγουν από την ομάδα. Ίσως αν προσπαθήσουμε για μια στιγμή μέσα στο μυαλό μας να ζήσουμε το σενάριο σα να είναι πραγματικότητα τότε (ίσως λέω) να αντιληφθούμε τι θα σήμαινε μια πιθανή αλλαγή ιδιοκτησίας στον Παναθηναϊκό. Θα σήμαινε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ πισωγύρισμα. Ό,τι κι αν ήταν αυτός ο νέος ιδιοκτήτης. Είτε Έλληνας, είτε Αμερικάνος. Ο Αμερικάνος μπορεί να ήξερε να διοικεί ομάδα μπάσκετ αλλά μέχρι να μάθαινε την ελληνική πραγματικότητα θα είχε φάει τόσες μπουνιές που από τα αστράκια δεν θα έβρισκε ούτε την πόρτα να φύγει. Ο δε Έλληνας μπορεί να ήξερε την ελληνική πραγματικότητα αλλά μέχρι να μάθαινε να διοικεί ομάδα μπάσκετ θα ξαναγυρίζαμε στο 1990.

Πώς ακούγεται λοιόν το σενάριο; Επιστημονική φαντασία; Ίσως όχι πλέον…

ΥΓ. Τα περί κερδοφόρας ομάδας είναι τουλάχιστον αστεία. Όποιος το υποστηρίζει αυτό ας έρθει να μας εξηγήσει πως βγαίνουν κάθε χρόνο τα 20+ εκ. ευρώ που χρειάζονται ίσα για να έρθει στα ίσια του ο προϋπολογισμός.

ΥΓ2. Επίσης δεν καταλαβαίνω και αυτή τη σιγουριά περί «παράπλευρων ωφελειών». Το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο για να δίνει τέτοια δύναμη που να αξίζει ΑΥΤΗ την επένδυση. Η δύναμη που έχουν ήδη οι Γιαννακόπουλοι από την ΒΙΑΝΕΞ και την εξάρτηση του δημοσίου από τα φάρμακά τους είναι πολλαπλάσια και υπέρ-αρκετή για να πετύχουν τους επιχειρηματικούς τους στόχους.

Για άλλους είναι τα Χριστούγεννα, για άλλους το Ραμαζάνι, για άλλους η Μεγάλη Εβδομάδα, για άλλους η Σαρακοστή, για άλλους το τριόδιο, για άλλους το … Beaujolais Nouveau για τον μέσο οπαδό όμως η σημαντικότερη περίοδος του έτους είναι από την λήξη του πρωταθλήματος μέχρι την έναρξη του επόμενου. Κοινώς, η μεταγραφική περίοδος!
Ονόματα, θέσεις, κόμπο γκαρντς, βαριά κορμιά, κωλόχερα, αξιόπιστοι, δουλευταράδες, καλά παιδιά, αληταράδες, σέρβοι (η λέξη χρησιμοποιείται και ως προσδιορισμός), αθλητικοί, ταιριαστοί, σάπιοι, κοινοτικοί, ξένοι, φλώροι και γαμήκουλες, όλοι παρελαύνουν κάθε χρόνο από τις σελίδες των εφημερίδων και των sites. Και φυσικά ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορούσε να απέχει.

Σε ό, τι αφορά τον Παναθηναϊκό λοιπόν αυτή τη στιγμή δε μπορεί να ξέρει κανείς προς τα πού πηγαίνουμε καθώς δεν έχει υπάρξει ακόμα από τον Παύλο η …οικονομική κατεύθυνση. Όμως είναι βέβαιο ότι η φετινή χρονιά θα είναι δύσκολη οικονομικά και το μπάτζετ μειωμένο, οπότε κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πρέπει να περιμένουμε τεράστια ονόματα με τεράστια συμβόλαια. Άλλωστε ο Παναθηναϊκός είναι πρωταθλητής Ευρώπης και η εικόνα που έδειξε την προηγούμενη χρονιά κρίνεται «υγιής» οπότε εκ πρώτης όψης δεν υπάρχει ανάγκη για μεγάλης κλίμακας αλλαγές. Το αν θα πρέπει να προστεθεί στην ομάδα κάποιος παίχτης και σε τι θέση θα έχουμε μπροστά μας μέρες για να το συζητήσουμε, πριν καταλήξουμε στην γνωστή πιασάρικη ατάκα (ξέρετε ποια, έτσι; ) 😉

Πάντα μια μεταγραφή είναι πολύ πιο …ιντριγκαδόρικη από μια ανανέωση. Αυτή τη στιγμή όμως οι ανανεώσεις με τους τρεις που το συμβόλαιό τους λήγει είναι πρώτη προτεραιότητα. Άλλωστε ο Παναθηναϊκός πάντα βασιζόταν στον ισχυρό κορμό του.

Περί ανανεώσεων λοιπόν ο λόγος και μου κάνει εντύπωση διαβάζοντας και ακούγοντας τις διάφορες τοποθετήσεις δεξιά κι αριστερά που όλοι θεωρούμε σίγουρο τον Φώτση. Μάλλον δεν έχουμε αντιληφθεί τι γίνεται στην οικοδέσποινα του final four φέτος γιατί τότε θα ήμασταν πιο μαζεμένοι. Οι Τούρκοι σύμφωνα με τις …φήμες είναι διατεθειμένοι να ρίξουν τρελό χρήμα φέτος προκειμένου να κάνουν το απωθημένο πραγματικότητα. Οι οικονομικές συνθήκες της χώρας τους τούς ευνοούν, το FF γίνεται στην Κων/πολη, το άθλημα έχει απήχηση στον κόσμο, όλα συνηγορούν ότι έχει έρθει η ώρα τους. Και αυτό θα μεταφραστεί σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ μπάτζετ. Φυσικό επακόλουθο λοιπόν να τους γυαλίζει οποιοσδήποτε καλός παίχτης και ο Φώτσης είναι τέτοιος και σε καλή ηλικία. Μάλιστα σε τέτοια ηλικία που είναι που πιο ώριμος από ποτέ είναι έτοιμος να κάνει το τελευταίο πολύ καλό συμβόλαιο της καριέρας του. Ελπίζουμε να πέσουμε έξω αλλά δεν θα είναι απλή περίπτωση…

Ο Τσαρτσαρής, αντίθετα από τον Φώτση, παρ’ ότι θα του προταθεί ανανέωση με μεγάλη μείωση (μισά λεφτά; ) μάλλον είναι πιο κοντά στο αν την δεχτεί παρά να φύγει. Στην ηλικία που είναι άλλωστε (32) και με την μέτρια χρονιά που έκανε πολύ δύσκολα θα βρει ομάδα επιπέδου στο εξωτερικό. Οπότε οι επιλογές του είναι δύο:
α) να αναζητήσει ένα συμβόλαιο της τάξης των 500Κ σε μια μεσαία ομάδα (Ρωσία, Ισπανία, Τουρκία)
β) να μείνει (με ελαφρώς λιγότερα) στον Παναθηναϊκό.

Το δεύτερο λογικά θα υπερισχύσει αφού εδώ είναι «αρχηγική φιγούρα», έχει σεβασμό από τους οπαδούς και μετά από τόσα χρόνια παρουσίας όταν θα σταματήσει στο μπάσκετ θα περάσει στο πάνθεον σαν ένας από τους μακροβιότερους παίχτες της μεγάλης ομάδας του Παναθηναϊκού. Διαφορετικά σε 2-3 χρόνια που θα σταματήσει δεν θα τον θυμάται κανείς.

Τις επόμενες εβδομάδες θα έχουν ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Μέχρι τότε ας αρχίσει η …παρέλαση!

ΥΓ. Πολύ ανησυχία για τον Καλάθη, μάλλον αδικαιολόγητη…

Ένατο πρωτάθλημα σερί και 32ο συνολικά για τον Παναθηναϊκό. Και μάλιστα «το καλύτερο όλων» σύμφωνα με τον Ζέλικο. Και γιατί όχι; Σε μια χρονιά που όλοι λιγότερο ή περισσότερο αμφισβητήσαμε τις επιλογές του Ομπράντοβιτς στον μεταγραφικό σχεδιασμό και θεωρούσαμε την χρονιά χαμένη εξαρχής αυτός κατάφερε να πετύχει τον μέχρι σήμερα μεγαλύτερο άθλο: Πρωτάθλημα Ευρώπης αποκλείοντας με μειονέκτημα έδρας την πανίσχυρη κάτοχο του τίτλου και πρώτο φαβορί Μπαρτσελόνα και πρωτάθλημα Ελλάδας με μειονέκτημα έδρας απέναντι στον «κουμπάρο».

Ο τέταρτος τελικός βάφτηκε καταπράσινος και μάλιστα με τον πιο πειστικό τρόπο. Αν υπήρχε ένα πράγμα που ακούμε όλα αυτά τα χρόνια από τους Ολυμπιακούς  (μετά φυσικά την ατελείωτη καραμέλα της διαιτησίας) είναι ότι ο Παναθηναϊκός χωρίς Διαμαντίδη είναι τελειωμένος. Και κακά τα ψέματα κάπου μέσα μας όλοι πιστεύαμε ότι χωρίς αυτόν ο Παναθηναϊκός χάνει πολύ μεγάλο μέρος της δύναμής του. Ο Διαμαντίδης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όλων μας ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας και μέχρι προχτές το επιβεβαίωναν αυτό τα στατιστικά και οι …βραβεύσεις. Το άνευ προηγουμένου ατομικό triple crown στην Ευρωλίγκα ήταν στα μάτια όλων μας η απόδειξη ότι ο πρωταθλητής Ευρώπης στηρίζεται ψυχή τε και σώματι επάνω στον αρχηγό του.

Και ξαφνικά προχτές βρίσκεται ανάσκελα στο παρκέ μορφάζοντας και βλέποντάς τον καταλάβαμε όλοι τι είχε συμβεί. Διαμαντίδης γιοκ στο πιο κρίσιμο παιχνίδι του πρωταθλήματος! Και γεμάτοι αγωνία περιμέναμε όλοι να δούμε πως θα αντιδράσει η ομάδα. Και αντέδρασε σα να μην συμβαίνει τίποτα! Ο Καλάθης πήρε τη μπάλα και οργάνωσε άψογα. Ο Φώτσης (που σούταρε σαν Ντανίλοβιτς) και ο Καϊμακόγλου ανέβηκαν πάνω από τους μέσους όρους τους και κάλυψαν το κενό στην επίθεση, ο Καλάθης (πάλι) και ο Τέπιτς ανέλαβαν να καλύψουν το κενό στην άμυνα  και βεβαίως ο Μπατίστ που για ένα ακόμα παιχνίδι ήταν συγκλονιστικός ανέλαβε να παίξει τον ρόλο του εμπνευστή, του leader. Η αυταπάρνησή του ήταν παροιμιώδης και αποδίδεται απόλυτα στην σκηνή που –νικητής πλέον- σωριάζεται στον πάγκο  και κατεβάζει απνευστί ένα μπουκαλάκι νερό πιάνοντας την σπλήνα του.

Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός. ΟΜΑΔΑ (που λέει και ο Λεάνης *). Ένας απόλυτα υγιής οργανισμός (ειδικά παό τη στιγμή που απέβαλλε το περσινό καρκίνωμα) που για να τον καταβάλλει κανείς πρέπει να τον «χτυπήσει» σε πολλά σημεία συγχρόνως (πχ όπως στο πρώτο παιχνίδι της κανονικής περιόδου με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ). Διαφορετικά βρίσκει ΠΑΝΤΑ τον τρόπο να τα καταφέρνει.

Συγχαρητήρια λοιπόν στους παίχτες για την μοναδική ψυχή που κατέθεσαν όλη την χρονιά. Συγχαρητήρια στους προπονητές που πίστεψαν (σε πείσμα των περισσοτέρων από εμάς) σε αυτούς τους παίχτες και με την μεθοδική δουλειά τους έφεραν αυτά τα αποτελέσματα. Και βεβαίως για μια ακόμα φορά συγχαρητήρια στην διοίκηση, στην οικογένεια Γιαννακόπουλου, που πιστή στο όραμά της συνεχίζει να στηρίζει οικονομικά το πιο πετυχημένο τμήμα σε όλα τα σπορ στην Ελλάδα (και όχι μόνο).

ΥΓ1. Φοβερή η ατάκα του Σπανούλη στην συνέντευξη τύπου: «Να επενδύσουμε σε αυτή την ομάδα», είπε, και έχει σημασία το πρώτο πληθυντικό. Βλέπω να του  λένε οι Αγγελόπουλοι «Θέλεις να επενδύσεις στην ομάδα; Πάρε 30% μείωση για αρχή για να κάνουμε καμιά μεταγραφή και βλέπουμε…». Ευτυχώς ακόμα οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι έχουν βάλει στην ομάδα τους. Λίγο η γαυροσύνη που πουλάει, λίγο τα ωραία λόγια έχει ακόμα την εύνοια του «πύρινου κόσμου».

ΥΓ2. Ο Νίκολας ήταν πολύ κατώτερος του αναμενόμενου και προκάλεσε σχόλια αλλά είναι παιχταράς και τον πιστεύουμε πολύ. Του χρόνου θα το πάρει μόνος του αφού εκτός από τον Διαμαντίδη δεν θα βάλουμε στον τελευταίο τελικό ούτε τον Φώτση, έτσι για να είναι πιο δίκαιο.

ΥΓ3. Η βουτιά του Μπουρούση στην γραμματεία για να πιάσει το αντικείμενο που εκτοξεύτηκε ήταν ΤΟ highlight. Το έπιασε με την χερούκλα του και το ξαναπέταξε κάτω από το τραπέζι… Όχι απλά Θεός, ημίθεος (που λέει και μια ψυχή)! Έλα στην Πανάθα ρε παιχταρά να κάνουμε sold out σε κάθε παιχνίδι.

ΥΓ4. Ο Αγγέλου δήλωσε κάτι για 100-0 διαιτησία υπέρ του Παναθηναϊκού. Καλά νέα! Και το επόμενο χαλαρά θα το πάρουμε! Αυτοί δεν βάζουν μυαλό με τίποτα…

ΥΓ5. βόμβα Ζέλικο για Τέπιτς: «Αν παρουσιάσει στο παρκέ το 50% όσων δείχνει στην προπόνηση, τότε θα έχουμε έναν σημαντικό παίκτη στο ρόστερ μας. Δουλεύει πολύ στις προπονήσεις, μας βοήθησε στους τελικούς, σίγουρα μπορεί να παίξει καλύτερα. Την επόμενη χρονιά πιστεύουμε ότι θα δούμε καλύτερο Τέπιτς και θα πάρουμε περισσότερα πράγματα από αυτόν». Τί να πω; Ο Ζοτς ξέρει… :-#

ΥΓ6. Για τα επεισόδια τα είπαμε τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή όμως τις δηλώσεις του Τυφώνα ότι γινόμαστε περίγελως όλης της Ευρώπης θέλω να το ξαναπώ. Αν δεν κάνουν ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ κάτι, στα δικά μου μάτια η ομάδα θα είναι συνένοχη.

ΥΓ7. Το αναφέρετε αρκετοί και συμφωνώ απόλυτα! Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ αυτό που γίνεται με τους τσαμπατζήδες! Έχω πάει σε αγώνες και αγώνες με τον Ολυμπιακό εντός και εκτός έδρας και πρώτη φορά στη ζωή μου χτες ένιωσα ότι κινδυνεύω. Για πρώτη φορά ένιωσα ότι το να ΣΚΟΤΩΘΕΙ κάποιος στο γήπεδο είναι υπαρκτό σενάριο και όχι επιστημονική φαντασία… Και δεν είμαι υπερβολικός…  Δεν είναι δυνατόν σε γήπεδο χωρητικότητας 18.000 να μπαίνουν 25.000. Μια φωτιά να έμπαινε κάπου (πόσο απίθανο είναι με τόσα καπνογόνα να πάει ένα σε κάτι εύφλεκτο; ), λίγος πανικός να επικρατούσε και θα γινόταν Χέιζελ το ΟΑΚΑ… Και αν αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΔΕΝ είναι), όλα αυτά τα βεγγαλικά και τα δυναμιτάκια που «πέταγαν» δίπλα από τα πρόσωπα του antinowhereleague13 και των υπολοίπων αν πετύχαιναν κάποιον στο μάτι  για πείτε μου εσείς πως στο διάολο θα έβγαινε έξω ή θα ερχόταν ο γιατρός να τον δει; Και αν και αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΣΑΦΩΣ και ΔΕΝ είναι) ρωτάω το άλλο. Αν κάποιος πάθαινε μια ανακοπή (κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές ακόμα και στο ΟΑΚΑ) ΠΩΣ στο καλό θα έφτανε εγκαίρως ο γιατρός; Από που θα κατέβαινε; Με stage diving θα ερχόταν;

Κύριοι εγκληματείτε! Σε κανένα ευνομούμενο κράτος οι αρχές δεν θα επέτρεπαν έναρξη αγώνα υπό αυτές τις συνθήκες. Αλά στην Ελλάδα του 2011 η έννοια «κανόνες ασφάλειας» είναι ψιλά γράμματα μπροστά στις υπέρτατες έννοιες «πύρινη έδρα» και «κολασμένη ατμόσφαιρα».

* Οι αναλύσεις του Λεάνη στον sport fm με την συνοδεία «βρώμικου» μετά τα εντός έδρας παιχνίδια είναι παράδοση. Και επειδή ο τύπος ξέρει μπάσκετ όσο εγώ ξέρω κέρλινγκ πέφτει πάντα το γέλιο της αρκούδας. Το μόνο πράγμα για το οποίο είναι απολύτως βέβαιος και ως εκ τούτου το επαναλαμβάνει πάντα είναι ότι ο Παναθηναϊκός κερδίζει γιατί είναι ΟΜΑΔΑ (με όλα κεφαλαία).