Μαρτίου 2012


Το σκορ της σειράς με τη Μακάμπι είναι πλέον στο 2-1 υπέρ των Ισραηλινών και ο δρόμος για την Πόλη γίνεται ολοένα και πιο ανηφορικός. Μόλις οχτώ μέρες από τα πανηγύρια του πρώτου αγώνα καλούμαστε για πρώτη φορά φέτος να υπερασπιστούμε το στέμμα του Πρωταθλητή Ευρώπης.. Το παιχνίδι αύριο είναι από τα λεγόμενα do or die. Κερδίζεις και σκοτώνεις τη Μακάμπι στο ΟΑΚΑ ή επιστρέφεις άλλη μία φορά το στέμμα χωρίς πρώτα να το υπερασπιστείς στο F4! Πρόβλεψη δεν μπορώ να κάνω, ωστόσο είμαι σίγουρος πως ένας ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ με μάτια που …γυαλίζουν δεν χάνει ξανά από τη Μακάμπι. Είτε παίζει στο κολαστήριο της Nokia Arena (λέμε τώρα), είτε στο ΟΑΚΑ.

Στα της Μακάμπι και του χθεσινού παιχνιδιού..

Τα πράγματα είναι πολύ απλά.. Συγκέντρωση, πάθος και διάθεση για μάχη αμυντικά, καθαρό μυαλό στην επίθεση. Ο Μπλατ θα επιλέξει τη ίδια τακτική και αύριο. Παιχνίδι όσο πιο λίγων κατοχών γίνεται, θα παίξει με την υπομονή μας στην επίθεση, ενώ επιθετικά θα ακολουθήσει τις ίδιες καταστάσεις isolation. Πλάνο επιθετικά έχει μόνο όταν βρίσκεται ο Σοφοκλής μέσα, που ανοίγει χώρους για τους άλλους ή τελειώνει φάσεις από του low post. Η ζώνη του Μπλατ ή θα σπάσει από τα 6,75 ή θα πρέπει να την «τρυπήσουν» κάθετα οι περιφερειακοί (Καλάθης-Διαμαντίδης-Λόγκαν). Ο Καλάθης είναι μονίμως ελεύθερος, ενώ στη weak side ΠΑΝΤΑ το τριάρι μας (συνήθως) ή το τεσσάρι είναι αφύλακτα. Στις περιπτώσεις αυτές ή τους σκοτώνεις απ’έξω ή καρφώνεις όπως ο Περπέρογλου. Επιλογές, όπως του Σάτο, αύριο ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ! Οι Καλάθης – Διαμαντίδης στις αλλαγές που γίνονται πρέπει να περάσουν τους ψηλούς ή να πάρουν φάουλ. Όχι άλλα γύρω-γύρω όλοι ή τραβηγμένα σουτ. Με ψυχραιμία και καθαρό μυαλό μπορούμε να βρούμε είτε την extra πάσα, είτε κενό χώρο για τελείωμα. Είδα το παιχνίδι ξανά και σταμάταγα ξαναβλέποντας ορισμένες επιθέσεις μας. Αν αποβάλλουμε το άγχος και την επιπολαιότητα, τα πράγματα θα γίνουν πιο απλά..

σούταρε ρε Νικ..

στο slideshow μάζεψα αρκετές φάσεις από το χθεσινό παιχνίδι που πιστεύω πως είναι χαρακτηριστικές των όσων συμβαίνουν σε όλη τη σειρά αλλά θα συμβούν και αύριο..  http://www.flickr.com/photos/78448421@N02/show/

υ.γ: Αύριο πρέπει να κατέβουν για μάχη ΟΛΟΙ!

Δέκατο τρίτο κύπελλο, άλλο ένα τρόπαιο στα χέρια του Μήτσου και το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι ένα «Μπράβο» και «Σας ευχαριστούμε»! Ελπίζω το «obligation to continue» από τον Ζοτς να μεταφραστεί από τη διοίκηση ως «δεν πάμε πουθενά..» και ο κύκλος αυτός να μην κλείσει το καλοκαίρι που μας έρχεται..

Ομολογώ πως κατά τη διάρκεια του αγώνα αλλά και μετά τη λήξη του είχα τρομερά νεύρα με την εμφάνιση μας. Το παιχνίδι έμοιαζε πολύ με τα προηγούμενα δύο και πίστευα πως θα εμφανιζόμασταν περισσότερο συγκεντρωμένοι σε έναν αγώνα που στο τέλος θα είχε απονομή..  Το παιχνίδι, ας είμαστε ειλικρινείς, το έκρινε ο Σπανούλης και το «refuse to win» των παικτών του Ολυμπιακού! Σκόραραν 70 πόντους και στα τελευταία 8 λεπτά πέτυχαν μόλις δύο! Ο ηγέτης τους από την άλλη θύμισε το παίκτη που όλοι θαυμάσαμε με την Αργεντινή το καλοκαίρι του 2008..  Δεν μπορώ να θυμηθώ μία θετική ενέργεια του από τα μέσα του 3ου δεκαλέπτου μέχρι το τέλος!

Στα δικά μας.. Στο χθεσινό παιχνίδι (και όχι μόνο) όταν ο Διαμαντίδης έχει ενέργεια και καθαρό μυαλό όλα δουλεύουν ρολόι. Στο πρώτο δεκάλεπτο είχαμε πολύ καλή κυκλοφορία, σωστές επιλογές (7 assist ) στη επίθεση, «χτυπήσαμε» στα miss match και στη φθορά του Ντόρσι και όλα έδειχναν πως είμαστε σε καλό δρόμο. Ο Διαμαντίδης, χωρίς να χρειαστεί να σκοράρει, ήταν ο τέλειος μαέστρος! Η συνέχεια δεν ήταν η ίδια.. Κακές επιλογές επιθετικά, οι 7 assist έγιναν …8, ο Ολυμπιακός μάζεψε όλα τα ριμπάουντ και το ημίχρονο πάλι καλά που μας βρήκε μπροστά στο σκορ. Η εικόνα μας δεν άλλαξε στο 3ο δεκάλεπτο και χωρίς να το καταλάβει κανείς φτάσαμε να είμαστε στο -13.. Αν στο σημείο αυτό ο Σπανούλης δεν έκανε τα γνωστά του ¨καουμποϊλίκια», είναι πολύ πιθανό να μην πανηγυρίζαμε αυτή τη στιγμή! Βέβαια, υπήρχε και ένας τρελός που μας κρατούσε ζωντανούς μέχρι να ξυπνήσουν οι υπόλοιποι!

Το κύπελλο, λοιπόν, κατακτήθηκε αλλά όλοι ξέρουμε πως με ανάλογες εμφανίσεις Κωνσταντινούπολη δεν θα δούμε.. Ο Διαμαντίδης δείχνει κουρασμένος, ο Μπατίστ δεν είναι ο Μπατίστ που ξέρουμε και πρέπει να πάρουμε βοήθειες απ’όλους. Πολύ χαρακτηριστική ήταν η εικόνα του Mike να μην μπορεί να τελειώσει τις 2-3 επιθέσεις που πήρε στο τέλος. Τέτοιες φάσεις είναι ψωμοτύρι για τον Μιχάλη και πρέπει να σταματήσουμε να περιμένουμε τα πάντα από αυτόν και τον Μήτσο. Χθες, οι Λόγκαν, Σμιθ, Περπέρογλου ήταν εκτός παιχνιδιού, ο Καλάθης σε άλλη μία κακή βραδιά, οι Τσαρτσαρής – Καϊμακόγλου περιορίστηκαν στην άμυνα και ευτυχώς που υπήρχε ο τρελολιθουανός να αλλάξει κάτι στο παιχνίδι μας.. Ελπίζω να δουλέψουμε στις αδυναμίες και να παρουσιάσουμε κάτι διαφορετικό στη σειρά με τη Μακάμπι..

υ.γ: Πολύ πλούσιο το φωτορεπορτάζ από τα μπουζούκια.. Σάρας με γραβάτα, ο Διαμαντίδης με την κοπέλα του για πρώτη φορά, ο Mike με τα πούρα του..

υ.γ1: Ο Λιθουανός ζήτησε από τον πρόεδρο να κάτσει στα πόδια του στην απονομή!

υ.γ2: Και έλεγα, δεν θα βγάλουν ανακοίνωση;

Μπήκε η άνοιξη και ήρθε η ώρα να κάνει την εμφάνιση του … ο άλλος Παναθηναϊκός! Ο Παναθηναϊκός δηλαδή του τελευταίου τριμήνου κάθε σεζόν.  Οι τίτλοι τώρα κρίνονται και τα παιχνίδια do or die θα δείξουν αν η καρδιά του πρωταθλητή χτυπά ακόμα.. Πρώτος τίτλος της χρονιάς είναι το κύπελλο Ελλάδας, ο οποίος μπορεί να αποτελεί τον τρίτο σε αξία, παραμένει, όμως, σημαντικός, ειδικά όταν ο αντίπαλος φοράει κόκκινα!

Πριν αναφερθώ στον επικείμενο τελικό του Σαββάτου, θα ήθελα να κάνω μία γενικότερη αναφορά στον θεσμό αυτό. Δεν βαρέθηκαν οι αρμόδιοι φορείς τις άδειες κερκίδες; Δεν βαρέθηκαν να βλέπουν το πανό με τα λογότυπα των ομάδων; Η ανυπαρξία τους, ωστόσο, δεν μένει ως εκεί αλλά κατέληξαν πως έχουν μία «έτοιμη και αξιόπιστη λύση από τα προηγούμενα χρόνια»! Αυτό σημαίνει, αν κατάλαβα καλά, ότι τους αρέσει να γίνεται ο τελικός με λίγους! Είμαστε χώρα ηλιθίων ή απλά διοικούν ηλίθιοι;; Το παράδειγμα της Ισπανίας το έχουν δει; Τόσο μα τόσο δύσκολο είναι να γίνει ένα αντίστοιχο τοπ8 σε άλλες πόλεις πλην της Αθήνας; Πώς θα αναβαθμιστεί το μπάσκετ όταν η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω είναι εικόνα διάλυσης;

Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, το τι θα δούμε είναι λίγο πολύ γνωστό. Τα δύο παιχνίδια του πρωταθλήματος έδειξαν πως υπάρχει διαφορά ποιότητας μεταξύ των δύο ομάδων αλλά ένας άνευρος, άκεφος, χωρίς συγκέντρωση Παναθηναϊκός μπορεί να χάσει και μάλιστα εύκολα από αυτόν τον Ολυμπιακό. Το παιχνίδι αν το θελήσουμε όσο ο Ολυμπιακός, θα το πάρουμε. Ακόμη και αν δεν έχουμε τον Περπέρογλου, ακόμα και αν παίξει ο Μπατίστ με ένα πόδι , ακόμα και αν δεν γίνουν καλές προπονήσεις μέχρι το παιχνίδι.

Ας ελπίσουμε πως θα δούμε αυτόν τον Διαμαντίδη..

Δεν ενθουσίασε… Όμως ήταν Παναθηναϊκός. Σοβαρός, στιβαρός, σίγουρος. Ο Παναθηναϊκός είχε τον έλεγχο σε όλο το παιχνίδι και έφτασε –όχι εύκολα πάντως- στην πολυπόθητη νίκη στο Καζάν η οποία αποτελεί μισό εισιτήριο για το Final Four.

Είναι σαφής επιτυχία για τον Παναθηναϊκό το ότι έχει προκριθεί στο ΤΟΡ-8 λαμβάνοντας υπόψη την προϊστορία τις ζυγές χρονιές. Από την άλλη είναι- ίσως όχι αποτυχία- αλλά σίγουρα προβληματικό το γεγονός ότι σε έναν όμιλο τουλάχιστον του χεριού του έπρεπε να παίξει την πρώτη θέση την τελευταία αγωνιστική στο παγωμένο Καζάν. Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα μετράει και αυτό λέει ότι ο Παναθηναϊκός θα έχει το πλεονέκτημα έδρας στο ΤΟΡ-8.

Ποιάς έδρας όμως…;

Τα τελευταία χρόνια η Ευρωλίγκα προσεγγίζει όλο και πιο πολύ το ΝΒΑ. Όχι σε ταλέντο, ούτε σε σκορ. Σε βαρεμάρα… Αυτό το «εκφύλισμα» της έδρας που βλέπουμε στην Ευρωλίγκα τα τελευταία χρόνια δεν μας αρέσει. Καλώς ή κακώς έχουμε μεγαλώσει ξέροντας ότι κάποια γήπεδα σε κάποιες χώρες «γέρνουν». Πήγαινες στην Ιταλία και αν κέρδιζες ήταν πρωτοσέλιδο για 3 ημέρες. Στην Ισπανία τα ίδια και «χειρότερα». Ακόμα και το Βελιγράδι που κάποτε ήταν υπολογίσιμη έδρα, πλέον μόνο τον Παναθηναϊκό φαίνεται να κομπλάρει. Κάτι Κροατίες, Τουρκίες και Σλοβενίες που κάποτε ήταν τουλάχιστον υπολογίσιμες έδρες τώρα αποτελούν ταξίδι αναψυχής. Η μόνη έδρα που μπορεί να υποστηρίξει ότι έχει διασωθεί του ναυαγίου και έχει κρατήσει την αξιοπρέπειά της είναι το Τελ-Αβιβ κι αυτή όμως όχι στο ακέραιο.

Ακόμα και αυτό, το ΟΑΚΑ, η άλλοτε κραταιά έδρα, φέτος είδε 2 ήττες στο ΤΟΡ-16 από Ούνιξ και Αρμάνι ενώ ακόμα και σε κάποιες νίκες όπως με την Brose η εμφάνιση του γηπεδούχου Παναθηναϊκού ήταν μάλλον απογοητευτική.

Άρα κατά πόσο ο Παναθηναϊκός αποκτά ΟΝΤΩΣ πλεονέκτημα από αυτή την πρώτη θέση; Προσωπική άποψη, ναι, αποκτά πλεονέκτημα. Κυρίως όμως όχι λόγω έδρας αλλά λόγω διασταύρωσης. Απίστευτα βαριά φανέλα η Μακάμπι όμως κατά πόσο η φανέλα από μόνη της μπορεί να προβληματίσει τον Αυτοκράτορα της Ευρώπης; Άποψή μας η φετινή Μακάμπι είναι μια μάλλον άχρωμη ομάδα η οποία στα χαρτιά και στα …βίντεο μοιάζει από πολύ δύσκολο έως απίθανο να κερδίσει 3 παιχνίδια στα 5 απέναντι σε έναν σοβαρό Παναθηναϊκό, ακόμα κι αν έπαιζαν σε …ουδέτερο. Άρα η πρώτη θέση παίζει σημαντικό ρόλο.

Όσο για τον ρόλο της έδρας; Remains to be seen, ειδικά όταν μέσα σε ένα γήπεδο με 15.000+ οπαδούς θα μπει ο …Παπαλεφτάς σαν αντίπαλος. Από την άλλη ίσως αυτό να αποδειχθεί και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σειράς…

ΥΓ. Απαράδεκτο να μην υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ πρωτοσέλιδο με λογοπαίγνιο σχετικό με το Καζάν. Ούτε ένα «Την έριξε στο Καζαν-ι», ούτε «Κέρασε Καζαν Ντιπί», ούτε «Καζανόβας», τίποα. Μάλλον εξαντλήθηκαν όλα μετά το πρώτο παιχνίδι…