«Ό,τι πεις…»


 

Τελειωσε λοιπον το ff και οσο πιο γρηγορα το αφησουμε να περασει στην ιστορια τοσο το καλυτερο. Αλλωστε  μπροστα μας αυτη τη στιγμη εχουμε τους τελικους του πρωταθληματος οι οποιοι ξεκινανε σε 4 μερεσ και μετα το σημερινο αποκτουν ιδιαιτερη σημασια καθως η κατακτηση της ευρωλιγκασ απο τον ολυμπιακο αλλαζει τα δεδομενα. 
 
Τι εννοω… Για τον μεν παναθηναικο ηταν και παραμενει η προσπαθεια να διατηρησει τον θρονο του στην ελλαδα και να προχωρησει το καλοκαιρι με μεγαλυτερη ψυχραιμια στις μεταγραφικες κινησεις. Για τον ολυμπιακο ομως τα πραγματα αλλαζουν αρκετα εως πολυ.
 
Ο ολυμπαικος του 2012 (ακριβως οπως και ο παναθηναικος του 1996) εξαργυρωνει την ανοδικη του πορεια σκαρφαλωνοντας απευθειας στο ψηλοτερο σκαλοπατι (της ευρωπης) πηδωντας το ενδιαμεσο σκαλοπατι (του πρωταθληματος). Αυτο το γεγονος μεταβαλλει σημαντικα την ψυχολογια των τελικων. Πλεον ο ολυμπιακος παυει να ειναι η νεανικη ομαδα που χτιζεται ωστε στο μελλον να κυριαρχισει αλλα ειναι ο πρωταθλητης ευρωπης που οφειλει να εκμεταλλευτει το πλεονεκτημα εδρας. Κι αυτη τη στιγμη δειχνει να εχει το μομεντουμ. Μοιραια λοιπον αποκτα και τον τιτλο του φαβορι και μαζι με αυτον αποκτα και τον μονιμο συντροφο του φαβορι: το αγχος! Ενα αγχος που μεχρι σημερα δεν το ειχε νιωσει καθως παντα φροντιζε να θετει εαυτον σε ρολο αουτσαιντερ και παντα ο προπονητης του φροντιζε να αποφορτιζει την ομαδα με τις δηλωσεις του περι «ευκολων» αγωνων και «χτισιματος ομαδας». 
 
Και επειδη η ιστορια πολλες φορες επαναλαμβανεται η αναφορα στο 1996 στην αρχη του σχολιου δεν ηταν τυχαια. Οι ομοιοτητες του παναθηναικου του 96 και του ολυμιακου του 12 ειναι σημαντικες. Και μην ξεχναμε οτι μετα την κατακτηση του ευρωπαικου το 1996 ο παναθηναικος εκανε 2 χρονια να παρει πρωταθλημα…
 
Γίαυτο το λογο πιστευω οτι εχουμε μπροστα μας ισως τους πιο κρισιμους τελικους των τελευταιων 12 ετων. Ας περιμενουμε να δουμε τι θα βγαλουν και αναλογως θα δουμε και θα αναλυσουμε το τι μελλει γενεσθαι.
 
Υγ. Για το ιδιοκτησιακο συμφωνα με αυτα που εγραψε ο μπουρλακης (ο οποιος ωσ γνωστων αποτελει μακραν την πιο εγκυρη υπογραφη στο πρασινο ρεπορταζ) τα αδερφια θα συνεχισουν να χρηματοδοτουν εναν ανταγωνιστικο παναθηναικο. Αυτο το εχει ξαναγραψει εμμεσωσ πλην σαφως αρκετες φορες. Εκεινο που δεν εχει γραψει η εστω δεν εχει κανει σαφες ο μπουρλακης (ουτε κανενας αλλος) ειναι το τι σημαινει αυτο σχετικα με την παραμονη του ομπραντοβιτς. Ο ομπραντοβιτς εχει μεγαλο δεσιμο με τα αδερφια ομως το καλοκαιρι θα ηχησουν πολλες σειρηνες. Το αποτελεσμα των τελικων και το «οραμα» που θα προκυψει σχετικα με το μελλον της ομαδας πιστευω οτι θα κρινουν πολλα.  Αλλα αυταας τα συζητησουμε μετα τους τελικους…
 
Υγ2. οσο κι αν μας ποναει πρεπει να παραδεχτουμε οτι ηταν τεραστια μαγκια του ιβκοβιτς αλλα κυριως των παιχτων του ολυμπιακου. Απο το -18 σε μιαμιση περιοδο ναπερασουν προστα δεν το βλεπεις καθε μερα. Κατα δευτερον του καζλαουσκας του πηραν το διπλωμα οι σερβοι. Κι ο ενας και ο αλλος. Απλα ο ντουντα ειχε την ευτυχια να εχει παιχτες με φρεσκα πνευμονια στο τελος που κρινονταν ολα την στιγμη που ο ζοτς ειχε κατι κουρασμενα παλλικαρια.

Έληξε λοιπόν το lock out και οι …λαμπεροί (χα!) αστέρες (χμ…) από τον μαγικό (χο!) κόσμο του ΝΒΑ παίρνουν το αεροπλάνο της επιστροφής. Και τι αφήνουν πίσω; Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τίποτα περισσότερο από κάποιες (όμορφες ή λιγότερο όμορφες) αναμνήσεις. Αν μη τι άλλο για αρκετές ομάδες στην Ευρώπη ήταν ευκαιρία να προσφέρουν στον κόσμο τους -έστω και για μικρό χρονικό διάστημα- λίγη λάμψη ΝΒΑ που υπό νορμάλ συνθήκες θα ήταν από δύσκολο έως αδύνατο να αγοράσουν. Και καταλαβαίνουμε όλοι ότι δεν εύκολο είναι να αντισταθείς σε τέτοιο πειρασμό…

Στο τέλος με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο όλες οι ομάδες επωφελήθηκαν από αυτή την ιστορία. Αυτοί που «μπήκαν» στο παιχνίδι ένιωσαν για μερικούς μήνες …γαλαξίας ή έστω έδωσαν την ευκαιρία στους οπαδούς τους να δουν ξανά από κοντά κάποιους συμπατριώτες τους που κάνουν καριέρα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού (και βεβαίως να κρατήσουν και μια ανοιχτή πόρτα για το μέλλον). Από την άλλη αυτοί που δεν «μπήκαν» το παιχνίδι (όπως ο Παναθηναϊκός) μπορούν να περηφανεύονται ότι έχουν εμπιστοσύνη στο ρόστερ τους και σίγουρα ότι βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε καλύτερο επίπεδο ομοιογένειας απ’ότι οι …λειψοί πλέον ανταγωνιστές τους.

Υπάρχει όμως και μια τρίτη περίπτωση. Μοναδική περίπτωση. Αυτή του Ολυμπιακού, που για μια ακόμα φορά κατάφερε με τις κινήσεις του να πυροβολήσει το πόδι του…

Θυμόμαστε όλοι ότι από την αρχή της χρονιάς ο Ντούντα είχε δηλώσει ότι το ρόστερ της ομάδας είναι πλήρες, ακριβώς όπως το ήθελε, για πρώτη φορά το έχει διαλέξει ο ίδιος, είναι όπως ακριβώς χρειάζεται και άλλα τέτοια όμορφα. Και σταθερός στις απόψεις του απέρριπτε οποιαδήποτε συζήτηση για ψώνια από το …ράφι του lock out δηλώνοντας εμπιστοσύνη στους παίχτες του και στους ρόλους εντός της ομάδας.

Μια έξυπνη τακτική που αν μη τι άλλο είχε δημιουργήσει μια θετική ψυχολογία στην ομάδα κάνοντας τους παίχτες να πιστέψουν στους εαυτούς τους και στον ρόλο που τους έχει ανατεθεί. Ο ηγέτης (χα!) πίστεψε ότι είναι καλός ηγέτης, οι ρολίστες πίστεψαν ότι έχουν καλό ηγέτη και εκείνοι είναι οι κατάλληλοι ρολίστες στην κατάλληλη θέση και όλοι μαζί πίστευαν ότι ο προπονητής τους ξέρει που το πάει και με σιγουριά τον ακολουθούσαν. Και παρ’ότι το έμπειρο μάτι διέκρινε μια κηλίδα αγωνιστικής ανεπάρκειας αυτή η ψυχολογία ήταν εμφανής στην ομάδα του Ολυμπιακού και έβγαινε και στο γήπεδο. Δεμένη ομάδα, δυνατή άμυνα, πάθος, ηρωικός Σπανούλης και όλα καλά…

Και μετά ήρθε ο Παναθηναϊκός… Τα μηνύματα είχαν έρθει από πριν όμως το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ (παρά την πλασματική διαφορά στο σκορ) έδειξε ότι η αγωνιστική απόσταση ανάμεσα στους δύο είναι τεράστια. Και όσο κι αν προσπάθησε ο Σπανούλης και ο Ντούντα να το μαζέψουν εστιάζοντας στους 4 πόντους και την δυνατότητα ανατροπής στο ΣΕΦ, πλέον είχε γίνει φανερό. Ο όμορφος αγγελικά πλασμένος κόσμος του Ντούντα δεν ήταν τόσο όμορφος.

Ξαφνικά από την μια στιγμή στην άλλη δημιουργήθηκε τεράστια πίεση για ενίσχυση. Παράλληλα οργίασαν οι φήμες για οριστικοποίηση του lock out μέχρι το τέλος της σαιζόν και η προοπτική ενίσχυσης με παίχτες πρώτης γραμμής έγινε πολύ δελεαστική. Πραγματικά δε μπορώ να φανταστώ ποιος μπορεί να πίστευε σοβαρά ότι θα ματαιωθεί το ΝΒΑ όμως φαίνεται ότι στον Ολυμπιακό το πίστεψαν… Και ως παρορμητικοί που είναι μέσα σε λίγες μέρες τα περί «πλήρους ρόστερ και εμπιστοσύνης στους παίχτες» πήγαν περίπατο και ο Ολυμπιακός είχε στα σκαριά 2(!) μεταγραφές. Αλλά αν δεν σε θέλει, δεν σε θέλει και καθώς ο Ολυμπιακός συμφωνούσε με τον Χιλ την ίδια στιγμή και ο Στερν συμφωνούσε με την αντιπροσωπεία των παιχτών.

Το αποτέλεσμα για τον Ολυμπιακό; Αγωνιστικά να βρίσκεται στο σημείο που ήταν και την προηγούμενη εβδομάδα επικοινωνιακά όμως να έχει πέσει από τον γκρεμό έχοντας ουσιαστικά «βροντοφωνάξει» ότι το ρόστερ του δεν είναι αρκετά ποιοτικό κι ότι θέλει ενίσχυση. Πλέον η λέξη «μεταγραφές» βρίσκεται σε κάθε ερώτηση δημοσιογράφου και φυσικά η αυτοπεποίθηση των παιχτών και η πίστη τους στην ομάδα και τον προπονητή έχει πληγεί. Το χτεσινό παιχνίδι με τον Κολοσσό και  η δύσκολη επικράτηση απλά μαρτυρούν του λόγου το αληθές.

Δεν ξέρω αν και πως ο Ντούντα θα καταφέρει να γυρίσει το κλίμα. Είναι πολύ έμπειρος και ίσως τα καταφέρει όμως πραγματικά δε μπορώ να καταλάβω πως ένας τόσο έμπειρος κόουτς πάτησε τέτοια μπανανόφλουδα. Άραγε πίστεψε ότι θα έφερνε Χιλ και Καλντερόν μέχρι το τέλος της χρονιάς; Ορισμένες φορές πιστεύουμε αυτό που θέλουμε να πιστέψουμε αλλά μου φαίνεται αδιανόητο. Μήπως είχε πίεση από τα αδέρφια να κάνει μεταγραφή βλέποντας ότι η ομάδα δεν τραβάει και οι οπαδοί δεν περνάνε ούτε απ’έξω από το ΣΕΦ; Άγνωστο… Όπως και να έχει πάντως ο Ολυμπιακός πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό που για μια ακόμα φορά απέδειξε ότι η διαφορά του από τον «αιώνιο» αντίπαλο δεν είναι μόνο αγωνιστική…

Και όμως.. Είναι αλήθεια.. Ο Γιασικεβίτσιους επέστρεψε στον Παναθηναϊκό.. Ειλικρινά όταν πέρισυ τέλη Αυγούστου ο Θανάσης δήλωνε: «Ο Γιασικεβίτσιους δεν θα μείνει. Δεν είναι ότι δεν τον θέλουμε εμείς, αλλά δεν τον θέλει ο ίδιος ο προπονητής», δεν νομίζω ότι υπήρχε έστω και ένας που θα υποστήριζε ότι ο Λιθουανός κάποτε θα επέστρεφε.. Είναι γεγονός ότι η όλη υπόθεση είναι περίεργη.. Δεν μας κάνει ο Σάρας του 2010 και μας κάνει ο Σάρας του 2011; Ναι, ΟΚ, έχει ξεπεράσει τον τραυματισμό του και οι οικονομικές του απολαβές θα είναι χαμηλές, αλλά επί Ομπράντοβιτς παίκτης που φεύγει από την ομάδα δεν επιστρέφει εύκολα πίσω.. Και δεν μιλάμε για επιστροφές τύπου Φώτση, Σπανούλη ή Μπατίστ, καθώς στην περίπτωση του Σάρας δεν τον ήθελε ο Ομπράντοβιτς (εκτός και αν ο Θανάσης λέει ότι θέλει και μας δουλεύουν ομαδικώς).. και επειδή δεν είμαστε μέσα στο μυαλό του Ζοτς για να ξέρουμε γιατί άλλαξε γνώμη (και μάλιστα ύστερα από μια άκρως επιτυχημένη χρονιά), συνεπώς το μονο που μπορούμε να κάνουμε είναι εικασίες..

Επί της ουσίας.. Ο Σάρας θα συμπληρώνει με την εμπειρία του και την κλάση του την περιφέρειά μας. Όποιος περιμένει από αυτόν να παίζει 25+ λεπτά είναι μάλλον αφελής.. Το απρόβλεπτο στοιχείο προστίθεται και πάλι στο παιχνίδι μας. Υπάρχει ένας ακόμα παίκτης στο ρόστερ ο οποίος έχει άγνοια κινδύνου και μπορεί ν’αλλάξει τη ροή ενός αγώνα.. Ας μην ξεχνάμε και ότι αντικαθιστά έναν τύπο ο οποίος πρακτικά ποτέ δεν κατάφερε να γίνει ενεργό μέλος αυτής της ομάδας..

Tα υπόλοιπα είναι γνωστά.. Κάποιοι θα πανηγυρίζουν που πήραμε έναν τελειωμένο, ξοφλημένο, πρώην αθλητή, τον οποίο θα στοχοποιούν αγωνιστικά επειδή δεν είναι καλός αμυντικός έχει αργά πόδια κλπ κλπ.. Όπως πανηγύριζαν άλλωστε και στο πρόσφατο παρελθόν..

Μην τους παρεξηγείτε, είναι αυτό που λέμε απωθημένο..

P.S. Η αρχή έγινε.. Τώρα απομένει να αποχωρήσει και ο Σερμαντίνι..

Η κουβέντα έχει ανάψει στο προηγούμενο post αναφορικά με τις κινήσεις της οικογένειας για πώληση (…) της ΚΑΕ όμως η επικαιρότητα απαιτεί νέο post. Και, όχι, δεν εννοούμε φυσικά τις δηλώσεις του πρωθυπουργού. Ενοούμε κάποιες σημαντικότερες δηλώσεις. Γιατί όταν ο Μπουρουσάγκα μιλάει βγάζει …βατράχια!

Μιάμιση ώρα μίλαγε σύμφωνα με το ρεπορτάζ του gazzetta ο παιχταράς στο City Unity College και τι δεν είπε! Όλο το ρεπορτάζ είναι στο gazzetta αλλά εμείς ξεχωρίσαμε τα πιο σημαντικά (όχι ότι τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα βεβαίως). Τι είπε λοιπόν:

«Σε μία εβδομάδα θα ξέρουμε εάν θα κάνω εγχείρηση και θα μείνω δυο μήνες εκτός δράσης ή συντηρητική αγωγή.»
(ελπίζω η εγχείρηση που λέει ότι πρέπει να κάνει να μην είναι στις φωνητικές χορδές γιατί τότε όντως θα είναι πλήγμα…)

«Υπάρχει ένας ειδικός όρος στο συμβόλαιο που επιτρέπει στον Ολυμπιακό, αν θέλει να με αφήσει ελεύθερο, να μου δώσει ένα ποσό ως αποζημίωση μέχρι τον Ιούλιο»
(Μήνυμα προς Αγγελόπουλους: Μην ακούσω καμιά μαλακία για συναινετική λύση του συμβόλαιου)

«Είναι πιο εύκολο να παίξεις στο ΝΒΑ παρά στην Ευρώπη, γιατί εκεί το βλέπουν περισσοτερο ως σόου, χαβαλέ. Χάσεις – κερδίσεις, το ίδιο είναι.»
(Όπου χαβαλές ο Μπουρούσης πρώτος… Όταν λέει «χάσεις-κερδίσεις» μάλλον εννοεί στον ετήσιο διαγωνισμό μασκώτ)

«Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί έμεινα ένα μήνα εκτός.»
(Καλά ρε Γιάννη, δεν ρώτησες να σου πουν; )

«Όταν πέρασε ο Παναθηναϊκός στον τελικό, ήμουνα υπέρ του, όχι σαν κάποιους άλλους τότε παίκτες του Παναθηναϊκού, στο φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ, που χειροκροτούσαν την Μπανταλόνα (…) Οι Αγγελόπουλοι είναι άνθρωποι χαμηλών τόνων σε αντίθεση με κάποιους άλλους προέδρους
(αχαχαχαχα! «Κάποιους άλλους»! αχαχαχαχα!)

«Οι Αγγελόπουλοι αγοράζουν παίκτες γιατί θέλουν εδώ και τώρα το πρωτάθλημα.»
(μην πιέζετε τον Μπουρούση ρε! Τώρα προετοιμάζεται για την eurovision. Μετά θα «χτυπήσει» στον διαγωνισμό καρφωμάτων του ΝΒΑ. Στην συνέχεια θα κυνηγήσει την πρωτιά στον ετήσιο πανευρωπαϊκό καρεκλοπόλεμο και αφού πάρει το πρώτο βραβείο στις καταδύσεις, τότε θα ασχοληθεί με το πρωτάθλημα στο μπάσκετ.)

Καλά, είναι απόλαυση ο τύπος!

ΥΓ. Μιάμιση ώρα μίλαγε! Χείμαρρος! Ατελείωτος!
Αν παίξουν και οι Iron Maiden αύριο τόσην ώρα θα είμαστε ευτυχισμένοι!

Στην αρχή όλοι «παγώσαμε». Η είδηση έπεσε από το πουθενά και ξύπνησε στη μνήμη τις πρόσφατες δηλώσεις των Γιαννακόπουλων ότι έχουν κουραστεί και έχει έρθει η ώρα να αποχωρήσουν. Η συνάντηση του DPG με αμερικάνο επιχειρηματία με ιδιαίτερο παλμαρέ εμπορικών «επιτυχιών» για την πώληση της ομάδας σε αμερικάνους ακούστηκε τρομακτικό αλλά αληθινό σενάριο. Για να γίνει ακόμα πιο πιστευτό μπλέχτηκε και μια φήμη για εφοπλιστή (που είναι και της μοδός) και ο οποίος «μπαίνει στον πάγο» επειδή οι Αμερικάνοι έχουν προτεραιότητα.

Βεβαίως όσο πέρναγαν οι ώρες και η είδηση δεν επιβεβαιωνόταν μαζικά (παρά μόνο από το onsports και το theplayer) η αμφισβήτηση ως προς την εγκυρότητά της άρχισε να μεγαλώνει. Μέχρι ότου ήρθε o Γέμελος στο theplayer με την αγωνιώδη προσπάθεια να πείσει για την «επόμενη μέρα που δεν θα έχει στην καθημερινότητά της την οικογένεια» και όσοι γνωρίζουν τι εστί Γέμελος ουσιαστικά αποκρυπτογράφησαν αυτό το κείμενο αμέσως. Μετά ήρθε και το gazzetta να «αποκαλύψει» ότι επαφή δια ζώσης δεν υπήρξε ποτέ αλλά μόνο μια τηλεφωνική επικοινωνία και ουσιαστικά τίποτα συγκεκριμένο πέρα από μια γνωστοποίηση του «πωλητηρίου» του Παναθηναϊκού και έδεσε το γλυκό…

Φαίνεται λοιπόν ότι θέμα δεν υπάρχει… Σωστά; Λάθος!

Θέμα υπάρχει και μάλιστα σοβαρό. Η δημοσιοποίηση από τον Δημήτρη (με τις ευλογίες του Παύλου ο οποίος έσπευσε να επιβεβαιώσει) μιας τέτοιας «είδησης», σε συνδυασμό με τις δηλώσεις των προέδρων μετά το final four (και πολλάκις έκτοτε) δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Το τι είναι αυτό το κάτι το λέει ξεκάθαρα ο Γέμελος στο άρθρο του και προφανώς είναι αυτό που ισχύει αν υποθέσουμε ότι το άρθρο μάλλον γράφτηκε επί τούτου. Η οικογένεια (μάλλον πιο σωστά ο Παύλος) είναι χολωμένος με αυτή την μικρή μερίδα οπαδών που του επιτίθενται για τους χειρισμούς του στο λαοφιλές και μάλιστα δεν διστάζουν να του προσάψουν κατηγορίες όπως η προδοσία του Παναθηναϊκού. Και ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον Παύλο που νιώθει έτσι; Ό,τι λάθος και να έχει κάνει στο λαοφιλές (και βεβαίως ήταν λάθος που ασχολήθηκε εξαρχής με αυτό) δεν παύει να είναι ευεργέτης της «Παναθηναϊκής ιδέας» τόσο με τα εκατομμύριά του όσο και με το πάθος του και είναι τουλάχιστον άδικο κάποιοι να το «ξεγράφουν» εν μια νυκτί.

Έχει σημασία όμως να αντιληφθούμε από πού πηγάζει το πρόβλημα. Γιατί το πρόβλημα στην πραγματικότητα δεν είναι αυτοί οι μερικές εκατοντάδες payrollάκηδες και φερέφωνα όψιμων σωτήρων που βρίζουν την οικογένεια όπου σταθούν και όπου βρεθούν. Ούτε τα μερικές εκατοντάδες ακόμα λαού που σιγοντάρουν μαγεμένοι από το «αδέκαστο» ύφος των πρώτων. Το πρόβλημα πηγάζει από αλλού, πηγάζει από όλους τους υπόλοιπους που δεν αντιδρούμε. Αυτή η ΑΠΑΘΕΙΑ που δείχνουμε είναι τελικά το πρόβλημα.
Και η απάθεια είναι αποτέλεσμα μιας και μοναδικής κατάστασης: ότι Θεωρούμε την οικογένεια ΔΕΔΟΜΕΝΗ.

Αυτό είναι το πρόβλημα. Είναι τέτοιες οι εικόνες που έχουμε από τους προέδρους στον τρόπο που πανηγυρίζουν, στον τρόπο που πλακώνονται με όποιον πάει να κάνει κακό στον Παναθηναϊκό, στον τρόπο που ευχαριστούν όσους «υπηρετούν την παναθηναϊκή ιδέα», στον τρόπο που μιλάνε όταν αναφέρονται στους παίχτες και τους προπονητές που δεν χωράει στο μυαλό μας ότι μπορεί ένα ωραίο πρωί να φύγουν από την ομάδα. Ίσως αν προσπαθήσουμε για μια στιγμή μέσα στο μυαλό μας να ζήσουμε το σενάριο σα να είναι πραγματικότητα τότε (ίσως λέω) να αντιληφθούμε τι θα σήμαινε μια πιθανή αλλαγή ιδιοκτησίας στον Παναθηναϊκό. Θα σήμαινε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ πισωγύρισμα. Ό,τι κι αν ήταν αυτός ο νέος ιδιοκτήτης. Είτε Έλληνας, είτε Αμερικάνος. Ο Αμερικάνος μπορεί να ήξερε να διοικεί ομάδα μπάσκετ αλλά μέχρι να μάθαινε την ελληνική πραγματικότητα θα είχε φάει τόσες μπουνιές που από τα αστράκια δεν θα έβρισκε ούτε την πόρτα να φύγει. Ο δε Έλληνας μπορεί να ήξερε την ελληνική πραγματικότητα αλλά μέχρι να μάθαινε να διοικεί ομάδα μπάσκετ θα ξαναγυρίζαμε στο 1990.

Πώς ακούγεται λοιόν το σενάριο; Επιστημονική φαντασία; Ίσως όχι πλέον…

ΥΓ. Τα περί κερδοφόρας ομάδας είναι τουλάχιστον αστεία. Όποιος το υποστηρίζει αυτό ας έρθει να μας εξηγήσει πως βγαίνουν κάθε χρόνο τα 20+ εκ. ευρώ που χρειάζονται ίσα για να έρθει στα ίσια του ο προϋπολογισμός.

ΥΓ2. Επίσης δεν καταλαβαίνω και αυτή τη σιγουριά περί «παράπλευρων ωφελειών». Το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο για να δίνει τέτοια δύναμη που να αξίζει ΑΥΤΗ την επένδυση. Η δύναμη που έχουν ήδη οι Γιαννακόπουλοι από την ΒΙΑΝΕΞ και την εξάρτηση του δημοσίου από τα φάρμακά τους είναι πολλαπλάσια και υπέρ-αρκετή για να πετύχουν τους επιχειρηματικούς τους στόχους.

Ένατο πρωτάθλημα σερί και 32ο συνολικά για τον Παναθηναϊκό. Και μάλιστα «το καλύτερο όλων» σύμφωνα με τον Ζέλικο. Και γιατί όχι; Σε μια χρονιά που όλοι λιγότερο ή περισσότερο αμφισβητήσαμε τις επιλογές του Ομπράντοβιτς στον μεταγραφικό σχεδιασμό και θεωρούσαμε την χρονιά χαμένη εξαρχής αυτός κατάφερε να πετύχει τον μέχρι σήμερα μεγαλύτερο άθλο: Πρωτάθλημα Ευρώπης αποκλείοντας με μειονέκτημα έδρας την πανίσχυρη κάτοχο του τίτλου και πρώτο φαβορί Μπαρτσελόνα και πρωτάθλημα Ελλάδας με μειονέκτημα έδρας απέναντι στον «κουμπάρο».

Ο τέταρτος τελικός βάφτηκε καταπράσινος και μάλιστα με τον πιο πειστικό τρόπο. Αν υπήρχε ένα πράγμα που ακούμε όλα αυτά τα χρόνια από τους Ολυμπιακούς  (μετά φυσικά την ατελείωτη καραμέλα της διαιτησίας) είναι ότι ο Παναθηναϊκός χωρίς Διαμαντίδη είναι τελειωμένος. Και κακά τα ψέματα κάπου μέσα μας όλοι πιστεύαμε ότι χωρίς αυτόν ο Παναθηναϊκός χάνει πολύ μεγάλο μέρος της δύναμής του. Ο Διαμαντίδης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όλων μας ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας και μέχρι προχτές το επιβεβαίωναν αυτό τα στατιστικά και οι …βραβεύσεις. Το άνευ προηγουμένου ατομικό triple crown στην Ευρωλίγκα ήταν στα μάτια όλων μας η απόδειξη ότι ο πρωταθλητής Ευρώπης στηρίζεται ψυχή τε και σώματι επάνω στον αρχηγό του.

Και ξαφνικά προχτές βρίσκεται ανάσκελα στο παρκέ μορφάζοντας και βλέποντάς τον καταλάβαμε όλοι τι είχε συμβεί. Διαμαντίδης γιοκ στο πιο κρίσιμο παιχνίδι του πρωταθλήματος! Και γεμάτοι αγωνία περιμέναμε όλοι να δούμε πως θα αντιδράσει η ομάδα. Και αντέδρασε σα να μην συμβαίνει τίποτα! Ο Καλάθης πήρε τη μπάλα και οργάνωσε άψογα. Ο Φώτσης (που σούταρε σαν Ντανίλοβιτς) και ο Καϊμακόγλου ανέβηκαν πάνω από τους μέσους όρους τους και κάλυψαν το κενό στην επίθεση, ο Καλάθης (πάλι) και ο Τέπιτς ανέλαβαν να καλύψουν το κενό στην άμυνα  και βεβαίως ο Μπατίστ που για ένα ακόμα παιχνίδι ήταν συγκλονιστικός ανέλαβε να παίξει τον ρόλο του εμπνευστή, του leader. Η αυταπάρνησή του ήταν παροιμιώδης και αποδίδεται απόλυτα στην σκηνή που –νικητής πλέον- σωριάζεται στον πάγκο  και κατεβάζει απνευστί ένα μπουκαλάκι νερό πιάνοντας την σπλήνα του.

Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός. ΟΜΑΔΑ (που λέει και ο Λεάνης *). Ένας απόλυτα υγιής οργανισμός (ειδικά παό τη στιγμή που απέβαλλε το περσινό καρκίνωμα) που για να τον καταβάλλει κανείς πρέπει να τον «χτυπήσει» σε πολλά σημεία συγχρόνως (πχ όπως στο πρώτο παιχνίδι της κανονικής περιόδου με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ). Διαφορετικά βρίσκει ΠΑΝΤΑ τον τρόπο να τα καταφέρνει.

Συγχαρητήρια λοιπόν στους παίχτες για την μοναδική ψυχή που κατέθεσαν όλη την χρονιά. Συγχαρητήρια στους προπονητές που πίστεψαν (σε πείσμα των περισσοτέρων από εμάς) σε αυτούς τους παίχτες και με την μεθοδική δουλειά τους έφεραν αυτά τα αποτελέσματα. Και βεβαίως για μια ακόμα φορά συγχαρητήρια στην διοίκηση, στην οικογένεια Γιαννακόπουλου, που πιστή στο όραμά της συνεχίζει να στηρίζει οικονομικά το πιο πετυχημένο τμήμα σε όλα τα σπορ στην Ελλάδα (και όχι μόνο).

ΥΓ1. Φοβερή η ατάκα του Σπανούλη στην συνέντευξη τύπου: «Να επενδύσουμε σε αυτή την ομάδα», είπε, και έχει σημασία το πρώτο πληθυντικό. Βλέπω να του  λένε οι Αγγελόπουλοι «Θέλεις να επενδύσεις στην ομάδα; Πάρε 30% μείωση για αρχή για να κάνουμε καμιά μεταγραφή και βλέπουμε…». Ευτυχώς ακόμα οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι έχουν βάλει στην ομάδα τους. Λίγο η γαυροσύνη που πουλάει, λίγο τα ωραία λόγια έχει ακόμα την εύνοια του «πύρινου κόσμου».

ΥΓ2. Ο Νίκολας ήταν πολύ κατώτερος του αναμενόμενου και προκάλεσε σχόλια αλλά είναι παιχταράς και τον πιστεύουμε πολύ. Του χρόνου θα το πάρει μόνος του αφού εκτός από τον Διαμαντίδη δεν θα βάλουμε στον τελευταίο τελικό ούτε τον Φώτση, έτσι για να είναι πιο δίκαιο.

ΥΓ3. Η βουτιά του Μπουρούση στην γραμματεία για να πιάσει το αντικείμενο που εκτοξεύτηκε ήταν ΤΟ highlight. Το έπιασε με την χερούκλα του και το ξαναπέταξε κάτω από το τραπέζι… Όχι απλά Θεός, ημίθεος (που λέει και μια ψυχή)! Έλα στην Πανάθα ρε παιχταρά να κάνουμε sold out σε κάθε παιχνίδι.

ΥΓ4. Ο Αγγέλου δήλωσε κάτι για 100-0 διαιτησία υπέρ του Παναθηναϊκού. Καλά νέα! Και το επόμενο χαλαρά θα το πάρουμε! Αυτοί δεν βάζουν μυαλό με τίποτα…

ΥΓ5. βόμβα Ζέλικο για Τέπιτς: «Αν παρουσιάσει στο παρκέ το 50% όσων δείχνει στην προπόνηση, τότε θα έχουμε έναν σημαντικό παίκτη στο ρόστερ μας. Δουλεύει πολύ στις προπονήσεις, μας βοήθησε στους τελικούς, σίγουρα μπορεί να παίξει καλύτερα. Την επόμενη χρονιά πιστεύουμε ότι θα δούμε καλύτερο Τέπιτς και θα πάρουμε περισσότερα πράγματα από αυτόν». Τί να πω; Ο Ζοτς ξέρει… :-#

ΥΓ6. Για τα επεισόδια τα είπαμε τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή όμως τις δηλώσεις του Τυφώνα ότι γινόμαστε περίγελως όλης της Ευρώπης θέλω να το ξαναπώ. Αν δεν κάνουν ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ κάτι, στα δικά μου μάτια η ομάδα θα είναι συνένοχη.

ΥΓ7. Το αναφέρετε αρκετοί και συμφωνώ απόλυτα! Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ αυτό που γίνεται με τους τσαμπατζήδες! Έχω πάει σε αγώνες και αγώνες με τον Ολυμπιακό εντός και εκτός έδρας και πρώτη φορά στη ζωή μου χτες ένιωσα ότι κινδυνεύω. Για πρώτη φορά ένιωσα ότι το να ΣΚΟΤΩΘΕΙ κάποιος στο γήπεδο είναι υπαρκτό σενάριο και όχι επιστημονική φαντασία… Και δεν είμαι υπερβολικός…  Δεν είναι δυνατόν σε γήπεδο χωρητικότητας 18.000 να μπαίνουν 25.000. Μια φωτιά να έμπαινε κάπου (πόσο απίθανο είναι με τόσα καπνογόνα να πάει ένα σε κάτι εύφλεκτο; ), λίγος πανικός να επικρατούσε και θα γινόταν Χέιζελ το ΟΑΚΑ… Και αν αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΔΕΝ είναι), όλα αυτά τα βεγγαλικά και τα δυναμιτάκια που «πέταγαν» δίπλα από τα πρόσωπα του antinowhereleague13 και των υπολοίπων αν πετύχαιναν κάποιον στο μάτι  για πείτε μου εσείς πως στο διάολο θα έβγαινε έξω ή θα ερχόταν ο γιατρός να τον δει; Και αν και αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΣΑΦΩΣ και ΔΕΝ είναι) ρωτάω το άλλο. Αν κάποιος πάθαινε μια ανακοπή (κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές ακόμα και στο ΟΑΚΑ) ΠΩΣ στο καλό θα έφτανε εγκαίρως ο γιατρός; Από που θα κατέβαινε; Με stage diving θα ερχόταν;

Κύριοι εγκληματείτε! Σε κανένα ευνομούμενο κράτος οι αρχές δεν θα επέτρεπαν έναρξη αγώνα υπό αυτές τις συνθήκες. Αλά στην Ελλάδα του 2011 η έννοια «κανόνες ασφάλειας» είναι ψιλά γράμματα μπροστά στις υπέρτατες έννοιες «πύρινη έδρα» και «κολασμένη ατμόσφαιρα».

* Οι αναλύσεις του Λεάνη στον sport fm με την συνοδεία «βρώμικου» μετά τα εντός έδρας παιχνίδια είναι παράδοση. Και επειδή ο τύπος ξέρει μπάσκετ όσο εγώ ξέρω κέρλινγκ πέφτει πάντα το γέλιο της αρκούδας. Το μόνο πράγμα για το οποίο είναι απολύτως βέβαιος και ως εκ τούτου το επαναλαμβάνει πάντα είναι ότι ο Παναθηναϊκός κερδίζει γιατί είναι ΟΜΑΔΑ (με όλα κεφαλαία).

Έγινε όπως αναμενόταν το 2-0. Ήρεμα κι απλά κι ας φωνάζουν οι άλλοι για τους διαιτητές.

Στα του Παναθηναϊκού καταρχήν θα ξεκινήσω με κάτι που οφείλω. Για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι… Τον είχαμε κράξει  πριν λίγες μέρες όμως χτες ο Ντίνος ήταν το κλειδί για την νίκη. Άμυνες, ριμπάουντ, πόντοι και όλα σε κρίσιμα σημεία. Με την παρουσία του έγειρε οριστικά την πλάστιγγα υπέρ του Παναθηναϊκού. Στο Σεφ περιμένω και –τουλάχιστον- ένα τρίποντο από την γωνία. Από κει και πέρα είναι σημαντικό ότι ο Ντρου έβαλε κάποιους (λίγους αλλά από το ολότελα…) πόντους. Στο ΣΕΦ θα βάλει περισσότερους.

Όσο για τον Ολυμπιακό, δεν έχει νόημα να πολυασχοληθεί κανείς μαζί τους όμως πλέον είναι φανερό ότι νιώθουν τόσο σίγουροι για την δικαιολογία της διαιτησίας και ότι αυτή θα «απορροφηθεί» από τους οπαδούς τους που δεν διστάζουν να την πιπιλίσουν κατά συρροή. Οι δε δηλώσεις του Σπανούλη περί φόβου για άμυνα είναι για γέλια. Στο χωριό μου αυτό το ονομάζουν γαυροσύνη και δεν είναι τιμητικό κε Σπανούλη.  Απαντήστε μας παρακαλώ, φέτος άρχισαν να «βαράνε» στην άμυνα οι παίχτες του Παναθηναϊκού; Ξεφτίλα!

Η καλύτερη είδηση όμως ήταν η κλήση σε απολογία του Τεόντοσιτς για το μπουκάλι. Μπράβο στον γάτο από την εξέδρα που το «έπιασε» με το κινητό του. Πάντως είναι να απορεί κανείς με την ευφυΐα ορισμένων ανθρώπων. Σε τελικό πρωταθλήματος που στο γήπεδο υπάρχουν τόσες κάμερες πήγε και πέταξε το μπουκάλι με το τονωτικό υγρό το οποίο μπουκάλι είχε επάνω και τον αριθμό του (18)! Βεβαίως από την άλλη μπορεί να πόνταρε στο ότι οι κάμερες ήταν της ΝΕΤ άρα θα σκέφτηκε ότι αποκλείεται να το πιάσουν. Περιμένω να δω ποια θα είναι η απόφαση του αθλητικού δικαστή. Αν τελικά (ω μη γένοιτο) τιμωρηθεί (λέμε τώρα) ο Ομπράντοβιτς θα πρέπει να βρει τρόπο να τον αντικαταστήσει στην άμυνα που ήταν σταθερά ο καλύτερός μας παίχτης.

Πάντως η μεγάλη πλάκα είναι ότι το μπουκάλι του Τεόντοσιτς φιγουράρει στο εξώφυλλο του Φωτός ως «αποδεικτικό στοιχείο» για τα αντικείμενα που έπεσαν…

Τέλος ένα μήνυμα προς εκείνον, τον έναν, τον μοναδικό! Έλα ρε παιχταρά στην Πανάθα λέμε! Κανονικά αυτόν τον τύπο δεν πρέπει να τον ζητήσει ο προπονητής. Πρέπει να τον απαιτήσει το τμήμα Μάρκετινγκ. Ατραξιόν! Οι frogs μπροστά του είναι ερασιτέχνες. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι θέαμα μπορεί να παράξει ο Μπουρούσης με ένα τραμπολίνο; Έλα ρε παιχταρά στον Παναθηναϊκό να γίνεις το καλύτερο δυαροτριάρι στην Ευρώπη! License to kill (από το τρίποντο)!

ΥΓ. Απόσμασμα από την ανακοίνωση Μπιτσαξή «…Στο δεύτερο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, η συμπεριφορά της συντριπτικής πλειονότητας των φιλάθλων του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ήταν άριστη. Δυστυχώς όμως, μία μερίδα ανεγκέφαλων με το προσωπείο οπαδών, επιχείρησε να διαταράξει την ομαλότητα του παιχνιδιού, με ρίψη κροτίδων και αντικειμένων.».
http://www.gazzetta.gr/article/item/198296-mpitsaxes-o-purosvestes

Όχι κε Γ.Γ. ένας ανεγκέφαλος με προσωπείο παίχτη την έκανε τη ζημιά…

ΥΓ2. Σόρρυ για την καθυστέρηση στα posts, η καθημερινότητα είανι αμείλικτη…

Επόμενη σελίδα: »