Αποθέωση!


«Από το ΟΑΚΑ δεν περνάει κανείς εύκολα». Αυτό δήλωσε με ιδιαίτερο καμάρι ο Καζλάουσκας μετά το τέλος του αγώνα και βεβαίως έχει δίκιο. Η ΤΣΣΚΑ με μεγαλύτερη πληρότητα εκμεταλλεύτηκε την κούραση του Παναθηναϊκού και την απώλεια του Διαμαντίδη, κατάφερε να γυρίσει το ματς στα τελευταία 3 λεπτά και πήρε μια ανούσια βαθμολογικά αλλά σημαντική ψυχολογικά νίκη.

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού σαφώς και δεν έχει συνηθίσει σε ήττες στο ΟΑΚΑ. Παρ’όλα αυτά οι 15.000 περίπου άνθρωποι που βρέθηκαν την Πέμπτη στο γήπεδο (πρωτοφανές για αγώνα αυτής της φάσης τουλάχιστον όσο μπορούμε να θυμηθούμε) ήξεραν πολύ καλά ότι απέναντι βρισκόταν μάλλον η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη φέτος. Και μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να μην ήταν το ιδανικό όμως απολαύσαμε ένα χορταστικό παιχνίδι από δύο εκ των καλύτερων ομάδων στην ιστορία του Ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Το πιο σημαντικό όμως είναι η γενική εικόνα. Ο τρόπος που εξελίχθηκε το παιχνίδι έβγαζε ένα αισιόδοξο μήνυμα: «Οι Ρώσοι δεν είναι αχτύπητοι». Άλλωστε με εξαίρεση το πρώτο πεντάλεπτο η ΤΣΣΚΑ έδειχνε να πατάει καλύτερα στο υπόλοιπο παιχνίδι ήταν ο Παναθηναϊκός αυτός που είχε τον έλεγχο. Από τότε δηλαδή που ο Ζοτς γύρισε σε ζώνη αλλάζοντας όλη την εικόνα του παιχνιδιού κλείνοντας τους διαδρόμους και κλειδώνοντας τα ριμπάουντ. Η άλλωστε «απαγορευμένη ζώνη», μια άμυνα που ο Ομπράντοβιτς την απέφευγε πάση θυσία αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά σημείο υπεροχής. Με την σιγουριά στην άμυνα ο Παναθηναϊκός κατάφερε σε όλον τον αγώνα να διατηρεί ένα προβάδισμα από 4 έως 8 πόντους. Όλα αυτά βεβαίως μέχρι το 5ο φάουλ του Διαμαντίδη που ουσιαστικά έγειρε την πλάστιγγα υπέρ των Ρώσων στο τέλος. Παρά την ήττα πάντως ο Παναθηναϊκός έκλεισε το μάτι πονηρά στην ΤΣΣΚΑ, ή για να το πούμε καλύτερα ο Ομπράντοβιτς στον Καζλάουσκας, ανανεώνοντας το ραντεβού για εκεί που πραγματικά θα έχει σημασία, σε ΤΟΡ-8 ή Final-Four. Όση διαφορά ποιότητας μπορεί να χωρίζει τις δύο ομάδες στο ρόστερ (μην εθελοτυφλούμε) άλλη τόση διαφορά χωρίζει τις δύο ομάδες στον πάγκο και οι οπαδοί του Παναθηναίκού έχουν κάθε δικαίωμα να πιστεύουν ότι όταν έρθει η ώρα ο Σέρβος θα δέσει κόμπο τον Λιθουανό (όπως έκανε και προχτές) αλλά αυτή τη φορά με ανάποδο αποτέλεσμα.

Τέλος για τον κόσμο τι να πει κανείς. Τεράστια έκπληξη για εμένα η μαζική προσέλευση βεβαίως έπαιξε το ρόλο του και το ρόστερ της ΤΣΣΚΑ – βλ. Κιριλένκο, όμως το γεγονός είναι ότι υπήρχε μια καταπληκτική ατμόσφαιρα η οποία αναγνωρίστηκε και από τους παίχτες της ΤΣΣΚΑ οι οποίοι πρόσφεραν ένα έντονο χειροκρότημα σεβασμού στον κόσμο του Παναθηναϊκού μετά το τέλος του αγώνα. Και βεβαίως επειδή -μην τα ξαναλέμε- ο κόσμος του Παναθηναϊκού ξέρει μπάσκετ έλαβαν κι εκείνοι το χειροκρότημα αναγνώρισης της δίκαιης νίκης (με εξαίρεση μερικές εκατοντάδες που μάλλον …εθιμοτυπικά και όχι συνειδητά προτίμησαν να αποδοκιμάσουν).

ΥΓ. Κορυφαίος παίχτης για τον Παναθηναϊκό ο Τεόντοσιτς. Έκανε και δηλώσεις μετά ότι δήθεν επηρεάστηκε από τον κόσμο τρομάρα του. Αν δεν τον άλλαζε στο τέλος με τον Σβεντ πιθανότατα θα είχαμε κερδίσει και χωρίς Διαμαντίδη.

ΥΓ2. Για ένα ακόμα «μεγάλο» παιχνίδι πολύ καλός ο Καλάθης. Πολύ καλός και ο Καϊμακόγλου ο οποίος έπαιξε με πολύ υψηλή αυτοπεποίθηση.

ΥΓ3. 1,5 μήνα έξω; Καλά… Κρίνοντας από το παρελθόν και το πόσο μέσα πέφτουν στις προβλέψεις τους οι γιατροί της ομάδας, στην αρχή των πλέι οφ το περιμένουμε τον Τσαρτσαρή να επιστρέψει. Περαστικά!

ΥΓ4. Και πάμε στα σπουδαία…… Συνεδρίασε λέει εκτάκτως το ΑΣΕΑΔ και μετά από ώριμη σκέψη η ποινή των πέντε αγωνιστικών γίνεται ποινή τριών και –ω του θαύματος!- θα παίξουμε με κόσμο απέναντι στον γαύρο. Για να ξεκαθαρίσουμε την θέση μας. Γουστάρουμε (φυσικά!) που θα πάμε γήπεδο σε αυτό το παιχνίδι και θα μας πείραζε αν γινόταν το αντίθετο. Όμως ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ πλέον μας εκνευρίζει αυτό το αίσθημα ατιμωρισίας. Λυπάμαι αλλά το παιχνίδι θα έπρεπε να γίνει χωρίς κόσμο. Τελεία και παύλα.

Οι πανηγυρικές κραυγές των δικηγόρων του Παναθηναϊκού είναι ξεφτίλα. Είναι ξεφτίλα γιατί ξέρουν κι εκείνοι, κι εμείς και όλος ο κόσμος ότι στην πρώτη ευκαιρία θα ξαναγίνουν τα ίδια. Το ΑΣΕΑΔ παίζοντας τα παιχνίδια της κάθε ΚΑΕ και του κάθε δικηγόρου για άλλη μια φορά να δικαιώνει τους 100 εγκληματίες της εξέδρας και ξενερώνει τους υπόλοιπους δεκάδες χιλιάδες κόσμου που για να πάνε στο γήπεδο σε τέτοια ματς με τα παιδιά τους περνάνε πρώτα από την εκκλησία να ανάψουν κανά κερί.

Είναι ντροπή. Πλέον έχοντας δει εκατοντάδες φορές το ΑΣΕΑΔ να «γυρνάει» πρωτοβάθμιες αποφάσεις μου έχει γεννηθεί η εξής απορία: Αφού το ΑΣΕΑΔ βρίσκει τόσα λάθη στις πρωτοβάθμιες αποφάσεις άρα τέτοια «ανευθυνότητα» από τα όργανα που τις επιβάλλουν γιατί δεν έρχεται το κράτος να τους καθαιρέσει; Σε οποιοδήποτε λογικό κράτος αν κάποιοι άνθρωποι (έχοντες εξουσία επιβολής πειθαρχικών κυρώσεων) έκαναν ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ λάθη στις κυρώσεις και τις αποφάσεις τους που ανάγκαζαν το (κάθε λογής) ΑΣΕΑΔ να έρθει να τα «συμμαζέψει», τους ανθρώπους αυτούς θα τους είχαν στείλει σπίτι τους κάποια στιγμή. Επίσης θεωρώ απαράδεκτο να μην δίνονται στην δημοσιότητα ο ΛΟΓΟΙ για τους οποίους πάρθηκε η δευτεροβάθμια απόφαση και τι λάθος είχε γίνει στην πρωτοβάθμια απόφαση.

Αλλά τι λέμε τώρα; Ποιοι λόγοι; Εδώ παίζεται το θέατρο του παραλόγου…

Όταν ο κάφρος ξέρει πως η ποινή θα ισχύσει με τον Ίκαρο Καλλιθέας, τον Κολοσσό Ρόδου και τον Απόλλωνα Πάτρας για το κύπελλο και αν τυχόν πέσει και μέσα κανά ντέρμπι θα έρθει το αδέκαστο ΑΣΕΑΔ να μειώσει την ποινή τότε τι θα τον σταματήσει; Αν όμως η ποινή κεκλεισμένων είχε εφαρμογή για αγώνες με ομάδες μέχρι 2 βαθμούς πάνω ή κάτω στην βαθμολογία ή μόνο για τους αγώνες με τις ομάδες με τις οποίες έγιναν τα επεισόδια τότε να έβλεπα αν θα τολμούσε κανένας καφράκος να πυροβολήσει την φωτοβολίδα στο γήπεδο ξέροντας ότι όλοι οι υπόλοιποι από δίπλα θα τον σαπίσουν στο ξύλο…

Και όμως.. Είναι αλήθεια.. Ο Γιασικεβίτσιους επέστρεψε στον Παναθηναϊκό.. Ειλικρινά όταν πέρισυ τέλη Αυγούστου ο Θανάσης δήλωνε: «Ο Γιασικεβίτσιους δεν θα μείνει. Δεν είναι ότι δεν τον θέλουμε εμείς, αλλά δεν τον θέλει ο ίδιος ο προπονητής», δεν νομίζω ότι υπήρχε έστω και ένας που θα υποστήριζε ότι ο Λιθουανός κάποτε θα επέστρεφε.. Είναι γεγονός ότι η όλη υπόθεση είναι περίεργη.. Δεν μας κάνει ο Σάρας του 2010 και μας κάνει ο Σάρας του 2011; Ναι, ΟΚ, έχει ξεπεράσει τον τραυματισμό του και οι οικονομικές του απολαβές θα είναι χαμηλές, αλλά επί Ομπράντοβιτς παίκτης που φεύγει από την ομάδα δεν επιστρέφει εύκολα πίσω.. Και δεν μιλάμε για επιστροφές τύπου Φώτση, Σπανούλη ή Μπατίστ, καθώς στην περίπτωση του Σάρας δεν τον ήθελε ο Ομπράντοβιτς (εκτός και αν ο Θανάσης λέει ότι θέλει και μας δουλεύουν ομαδικώς).. και επειδή δεν είμαστε μέσα στο μυαλό του Ζοτς για να ξέρουμε γιατί άλλαξε γνώμη (και μάλιστα ύστερα από μια άκρως επιτυχημένη χρονιά), συνεπώς το μονο που μπορούμε να κάνουμε είναι εικασίες..

Επί της ουσίας.. Ο Σάρας θα συμπληρώνει με την εμπειρία του και την κλάση του την περιφέρειά μας. Όποιος περιμένει από αυτόν να παίζει 25+ λεπτά είναι μάλλον αφελής.. Το απρόβλεπτο στοιχείο προστίθεται και πάλι στο παιχνίδι μας. Υπάρχει ένας ακόμα παίκτης στο ρόστερ ο οποίος έχει άγνοια κινδύνου και μπορεί ν’αλλάξει τη ροή ενός αγώνα.. Ας μην ξεχνάμε και ότι αντικαθιστά έναν τύπο ο οποίος πρακτικά ποτέ δεν κατάφερε να γίνει ενεργό μέλος αυτής της ομάδας..

Tα υπόλοιπα είναι γνωστά.. Κάποιοι θα πανηγυρίζουν που πήραμε έναν τελειωμένο, ξοφλημένο, πρώην αθλητή, τον οποίο θα στοχοποιούν αγωνιστικά επειδή δεν είναι καλός αμυντικός έχει αργά πόδια κλπ κλπ.. Όπως πανηγύριζαν άλλωστε και στο πρόσφατο παρελθόν..

Μην τους παρεξηγείτε, είναι αυτό που λέμε απωθημένο..

P.S. Η αρχή έγινε.. Τώρα απομένει να αποχωρήσει και ο Σερμαντίνι..

Ένατο πρωτάθλημα σερί και 32ο συνολικά για τον Παναθηναϊκό. Και μάλιστα «το καλύτερο όλων» σύμφωνα με τον Ζέλικο. Και γιατί όχι; Σε μια χρονιά που όλοι λιγότερο ή περισσότερο αμφισβητήσαμε τις επιλογές του Ομπράντοβιτς στον μεταγραφικό σχεδιασμό και θεωρούσαμε την χρονιά χαμένη εξαρχής αυτός κατάφερε να πετύχει τον μέχρι σήμερα μεγαλύτερο άθλο: Πρωτάθλημα Ευρώπης αποκλείοντας με μειονέκτημα έδρας την πανίσχυρη κάτοχο του τίτλου και πρώτο φαβορί Μπαρτσελόνα και πρωτάθλημα Ελλάδας με μειονέκτημα έδρας απέναντι στον «κουμπάρο».

Ο τέταρτος τελικός βάφτηκε καταπράσινος και μάλιστα με τον πιο πειστικό τρόπο. Αν υπήρχε ένα πράγμα που ακούμε όλα αυτά τα χρόνια από τους Ολυμπιακούς  (μετά φυσικά την ατελείωτη καραμέλα της διαιτησίας) είναι ότι ο Παναθηναϊκός χωρίς Διαμαντίδη είναι τελειωμένος. Και κακά τα ψέματα κάπου μέσα μας όλοι πιστεύαμε ότι χωρίς αυτόν ο Παναθηναϊκός χάνει πολύ μεγάλο μέρος της δύναμής του. Ο Διαμαντίδης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όλων μας ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας και μέχρι προχτές το επιβεβαίωναν αυτό τα στατιστικά και οι …βραβεύσεις. Το άνευ προηγουμένου ατομικό triple crown στην Ευρωλίγκα ήταν στα μάτια όλων μας η απόδειξη ότι ο πρωταθλητής Ευρώπης στηρίζεται ψυχή τε και σώματι επάνω στον αρχηγό του.

Και ξαφνικά προχτές βρίσκεται ανάσκελα στο παρκέ μορφάζοντας και βλέποντάς τον καταλάβαμε όλοι τι είχε συμβεί. Διαμαντίδης γιοκ στο πιο κρίσιμο παιχνίδι του πρωταθλήματος! Και γεμάτοι αγωνία περιμέναμε όλοι να δούμε πως θα αντιδράσει η ομάδα. Και αντέδρασε σα να μην συμβαίνει τίποτα! Ο Καλάθης πήρε τη μπάλα και οργάνωσε άψογα. Ο Φώτσης (που σούταρε σαν Ντανίλοβιτς) και ο Καϊμακόγλου ανέβηκαν πάνω από τους μέσους όρους τους και κάλυψαν το κενό στην επίθεση, ο Καλάθης (πάλι) και ο Τέπιτς ανέλαβαν να καλύψουν το κενό στην άμυνα  και βεβαίως ο Μπατίστ που για ένα ακόμα παιχνίδι ήταν συγκλονιστικός ανέλαβε να παίξει τον ρόλο του εμπνευστή, του leader. Η αυταπάρνησή του ήταν παροιμιώδης και αποδίδεται απόλυτα στην σκηνή που –νικητής πλέον- σωριάζεται στον πάγκο  και κατεβάζει απνευστί ένα μπουκαλάκι νερό πιάνοντας την σπλήνα του.

Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός. ΟΜΑΔΑ (που λέει και ο Λεάνης *). Ένας απόλυτα υγιής οργανισμός (ειδικά παό τη στιγμή που απέβαλλε το περσινό καρκίνωμα) που για να τον καταβάλλει κανείς πρέπει να τον «χτυπήσει» σε πολλά σημεία συγχρόνως (πχ όπως στο πρώτο παιχνίδι της κανονικής περιόδου με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ). Διαφορετικά βρίσκει ΠΑΝΤΑ τον τρόπο να τα καταφέρνει.

Συγχαρητήρια λοιπόν στους παίχτες για την μοναδική ψυχή που κατέθεσαν όλη την χρονιά. Συγχαρητήρια στους προπονητές που πίστεψαν (σε πείσμα των περισσοτέρων από εμάς) σε αυτούς τους παίχτες και με την μεθοδική δουλειά τους έφεραν αυτά τα αποτελέσματα. Και βεβαίως για μια ακόμα φορά συγχαρητήρια στην διοίκηση, στην οικογένεια Γιαννακόπουλου, που πιστή στο όραμά της συνεχίζει να στηρίζει οικονομικά το πιο πετυχημένο τμήμα σε όλα τα σπορ στην Ελλάδα (και όχι μόνο).

ΥΓ1. Φοβερή η ατάκα του Σπανούλη στην συνέντευξη τύπου: «Να επενδύσουμε σε αυτή την ομάδα», είπε, και έχει σημασία το πρώτο πληθυντικό. Βλέπω να του  λένε οι Αγγελόπουλοι «Θέλεις να επενδύσεις στην ομάδα; Πάρε 30% μείωση για αρχή για να κάνουμε καμιά μεταγραφή και βλέπουμε…». Ευτυχώς ακόμα οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι έχουν βάλει στην ομάδα τους. Λίγο η γαυροσύνη που πουλάει, λίγο τα ωραία λόγια έχει ακόμα την εύνοια του «πύρινου κόσμου».

ΥΓ2. Ο Νίκολας ήταν πολύ κατώτερος του αναμενόμενου και προκάλεσε σχόλια αλλά είναι παιχταράς και τον πιστεύουμε πολύ. Του χρόνου θα το πάρει μόνος του αφού εκτός από τον Διαμαντίδη δεν θα βάλουμε στον τελευταίο τελικό ούτε τον Φώτση, έτσι για να είναι πιο δίκαιο.

ΥΓ3. Η βουτιά του Μπουρούση στην γραμματεία για να πιάσει το αντικείμενο που εκτοξεύτηκε ήταν ΤΟ highlight. Το έπιασε με την χερούκλα του και το ξαναπέταξε κάτω από το τραπέζι… Όχι απλά Θεός, ημίθεος (που λέει και μια ψυχή)! Έλα στην Πανάθα ρε παιχταρά να κάνουμε sold out σε κάθε παιχνίδι.

ΥΓ4. Ο Αγγέλου δήλωσε κάτι για 100-0 διαιτησία υπέρ του Παναθηναϊκού. Καλά νέα! Και το επόμενο χαλαρά θα το πάρουμε! Αυτοί δεν βάζουν μυαλό με τίποτα…

ΥΓ5. βόμβα Ζέλικο για Τέπιτς: «Αν παρουσιάσει στο παρκέ το 50% όσων δείχνει στην προπόνηση, τότε θα έχουμε έναν σημαντικό παίκτη στο ρόστερ μας. Δουλεύει πολύ στις προπονήσεις, μας βοήθησε στους τελικούς, σίγουρα μπορεί να παίξει καλύτερα. Την επόμενη χρονιά πιστεύουμε ότι θα δούμε καλύτερο Τέπιτς και θα πάρουμε περισσότερα πράγματα από αυτόν». Τί να πω; Ο Ζοτς ξέρει… :-#

ΥΓ6. Για τα επεισόδια τα είπαμε τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή όμως τις δηλώσεις του Τυφώνα ότι γινόμαστε περίγελως όλης της Ευρώπης θέλω να το ξαναπώ. Αν δεν κάνουν ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ κάτι, στα δικά μου μάτια η ομάδα θα είναι συνένοχη.

ΥΓ7. Το αναφέρετε αρκετοί και συμφωνώ απόλυτα! Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ αυτό που γίνεται με τους τσαμπατζήδες! Έχω πάει σε αγώνες και αγώνες με τον Ολυμπιακό εντός και εκτός έδρας και πρώτη φορά στη ζωή μου χτες ένιωσα ότι κινδυνεύω. Για πρώτη φορά ένιωσα ότι το να ΣΚΟΤΩΘΕΙ κάποιος στο γήπεδο είναι υπαρκτό σενάριο και όχι επιστημονική φαντασία… Και δεν είμαι υπερβολικός…  Δεν είναι δυνατόν σε γήπεδο χωρητικότητας 18.000 να μπαίνουν 25.000. Μια φωτιά να έμπαινε κάπου (πόσο απίθανο είναι με τόσα καπνογόνα να πάει ένα σε κάτι εύφλεκτο; ), λίγος πανικός να επικρατούσε και θα γινόταν Χέιζελ το ΟΑΚΑ… Και αν αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΔΕΝ είναι), όλα αυτά τα βεγγαλικά και τα δυναμιτάκια που «πέταγαν» δίπλα από τα πρόσωπα του antinowhereleague13 και των υπολοίπων αν πετύχαιναν κάποιον στο μάτι  για πείτε μου εσείς πως στο διάολο θα έβγαινε έξω ή θα ερχόταν ο γιατρός να τον δει; Και αν και αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΣΑΦΩΣ και ΔΕΝ είναι) ρωτάω το άλλο. Αν κάποιος πάθαινε μια ανακοπή (κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές ακόμα και στο ΟΑΚΑ) ΠΩΣ στο καλό θα έφτανε εγκαίρως ο γιατρός; Από που θα κατέβαινε; Με stage diving θα ερχόταν;

Κύριοι εγκληματείτε! Σε κανένα ευνομούμενο κράτος οι αρχές δεν θα επέτρεπαν έναρξη αγώνα υπό αυτές τις συνθήκες. Αλά στην Ελλάδα του 2011 η έννοια «κανόνες ασφάλειας» είναι ψιλά γράμματα μπροστά στις υπέρτατες έννοιες «πύρινη έδρα» και «κολασμένη ατμόσφαιρα».

* Οι αναλύσεις του Λεάνη στον sport fm με την συνοδεία «βρώμικου» μετά τα εντός έδρας παιχνίδια είναι παράδοση. Και επειδή ο τύπος ξέρει μπάσκετ όσο εγώ ξέρω κέρλινγκ πέφτει πάντα το γέλιο της αρκούδας. Το μόνο πράγμα για το οποίο είναι απολύτως βέβαιος και ως εκ τούτου το επαναλαμβάνει πάντα είναι ότι ο Παναθηναϊκός κερδίζει γιατί είναι ΟΜΑΔΑ (με όλα κεφαλαία).

Έγινε όπως αναμενόταν το 2-0. Ήρεμα κι απλά κι ας φωνάζουν οι άλλοι για τους διαιτητές.

Στα του Παναθηναϊκού καταρχήν θα ξεκινήσω με κάτι που οφείλω. Για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι… Τον είχαμε κράξει  πριν λίγες μέρες όμως χτες ο Ντίνος ήταν το κλειδί για την νίκη. Άμυνες, ριμπάουντ, πόντοι και όλα σε κρίσιμα σημεία. Με την παρουσία του έγειρε οριστικά την πλάστιγγα υπέρ του Παναθηναϊκού. Στο Σεφ περιμένω και –τουλάχιστον- ένα τρίποντο από την γωνία. Από κει και πέρα είναι σημαντικό ότι ο Ντρου έβαλε κάποιους (λίγους αλλά από το ολότελα…) πόντους. Στο ΣΕΦ θα βάλει περισσότερους.

Όσο για τον Ολυμπιακό, δεν έχει νόημα να πολυασχοληθεί κανείς μαζί τους όμως πλέον είναι φανερό ότι νιώθουν τόσο σίγουροι για την δικαιολογία της διαιτησίας και ότι αυτή θα «απορροφηθεί» από τους οπαδούς τους που δεν διστάζουν να την πιπιλίσουν κατά συρροή. Οι δε δηλώσεις του Σπανούλη περί φόβου για άμυνα είναι για γέλια. Στο χωριό μου αυτό το ονομάζουν γαυροσύνη και δεν είναι τιμητικό κε Σπανούλη.  Απαντήστε μας παρακαλώ, φέτος άρχισαν να «βαράνε» στην άμυνα οι παίχτες του Παναθηναϊκού; Ξεφτίλα!

Η καλύτερη είδηση όμως ήταν η κλήση σε απολογία του Τεόντοσιτς για το μπουκάλι. Μπράβο στον γάτο από την εξέδρα που το «έπιασε» με το κινητό του. Πάντως είναι να απορεί κανείς με την ευφυΐα ορισμένων ανθρώπων. Σε τελικό πρωταθλήματος που στο γήπεδο υπάρχουν τόσες κάμερες πήγε και πέταξε το μπουκάλι με το τονωτικό υγρό το οποίο μπουκάλι είχε επάνω και τον αριθμό του (18)! Βεβαίως από την άλλη μπορεί να πόνταρε στο ότι οι κάμερες ήταν της ΝΕΤ άρα θα σκέφτηκε ότι αποκλείεται να το πιάσουν. Περιμένω να δω ποια θα είναι η απόφαση του αθλητικού δικαστή. Αν τελικά (ω μη γένοιτο) τιμωρηθεί (λέμε τώρα) ο Ομπράντοβιτς θα πρέπει να βρει τρόπο να τον αντικαταστήσει στην άμυνα που ήταν σταθερά ο καλύτερός μας παίχτης.

Πάντως η μεγάλη πλάκα είναι ότι το μπουκάλι του Τεόντοσιτς φιγουράρει στο εξώφυλλο του Φωτός ως «αποδεικτικό στοιχείο» για τα αντικείμενα που έπεσαν…

Τέλος ένα μήνυμα προς εκείνον, τον έναν, τον μοναδικό! Έλα ρε παιχταρά στην Πανάθα λέμε! Κανονικά αυτόν τον τύπο δεν πρέπει να τον ζητήσει ο προπονητής. Πρέπει να τον απαιτήσει το τμήμα Μάρκετινγκ. Ατραξιόν! Οι frogs μπροστά του είναι ερασιτέχνες. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι θέαμα μπορεί να παράξει ο Μπουρούσης με ένα τραμπολίνο; Έλα ρε παιχταρά στον Παναθηναϊκό να γίνεις το καλύτερο δυαροτριάρι στην Ευρώπη! License to kill (από το τρίποντο)!

ΥΓ. Απόσμασμα από την ανακοίνωση Μπιτσαξή «…Στο δεύτερο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, η συμπεριφορά της συντριπτικής πλειονότητας των φιλάθλων του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ήταν άριστη. Δυστυχώς όμως, μία μερίδα ανεγκέφαλων με το προσωπείο οπαδών, επιχείρησε να διαταράξει την ομαλότητα του παιχνιδιού, με ρίψη κροτίδων και αντικειμένων.».
http://www.gazzetta.gr/article/item/198296-mpitsaxes-o-purosvestes

Όχι κε Γ.Γ. ένας ανεγκέφαλος με προσωπείο παίχτη την έκανε τη ζημιά…

ΥΓ2. Σόρρυ για την καθυστέρηση στα posts, η καθημερινότητα είανι αμείλικτη…

Με την φυγή Σπανούλη το καλοκαίρι ήταν κοινός τόπος ότι ο Παναθηναϊκός θα πορευτεί τη νέα χρονιά με δύο αρχές.

Α) Θα ζήσει και θα πεθάνει από την άμυνα, και
Β) Η μπαγκέτα στον Διαμαντίδη στην επίθεση.

Κοινώς long live Διαμαντίδης!

Μέχρι στιγμής στην Ευρώπη όλα έχουν πάει καλά (παρά τα σκαμπανεβάσματα), ο Παναθηναϊκός  είναι ήδη στο Final Four έχοντας αποκλείσει το μεγάλο φαβορί και βλέποντας με ιδιαίτερη ικανοποίηση των «αιώνιο» (μόνο κατ’ ευφημισμό)  να μένει εκτός.

Και βεβαίως η λειτουργία της ομάδας όλους τους προηγούμενους μήνες ήταν σύμφωνη με τις προβλέψεις. Ως εκ τούτου δεν αποτελεί έκπληξη η επιλογή του Διαμαντίδη και φέτος (για 6η φορά σε 7 χρόνια) για τον τίτλο του καλύτερου αμυντικού της Ευρώπης. Ο Διαμαντίδης τη φετινή σαιζόν δεν είχε τα καλύτερα στατιστικά από τους υπόλοιπους. Δεν ήταν πρώτος στα κλεψίματα ούτε καν πρώτος στα ριμπάουντ από τους γκαρντ όπως άλλες χρονιές. Όμως για το βραβείο ψηφίζουν οι προπονητές των ομάδων άρα άνθρωποι που μπορούν να δουν περισσότερα πράγματα από αυτά που λένε τα στατιστικά και έτσι αναγνωρίστηκε ο κομβικής σημασίας ρόλος του στην συνολική αμυντική εικόνα του Παναθηναϊκού. Έχω την αίσθηση ότι η πλάστιγγα έγειρε οριστικά υπέρ του Διαμαντίδη μετά τα ματς με την Μπαρτσελόνα.  Και επειδή ειδικά σε εκείνα τα παιχνίδια έκανε και θαύματα στην επίθεση δεν θα ήταν απίθανο να δούμε στην Βαρκελώνη να παίρνει και τον τίτλο του MVP της διοργάνωσης.  Και αν όλα πάνε καλά και στο Final Four ο Δημητράκης (που λέει ο Φίλιππας) κερδίζοντας και τον τίτλο του MVP του Final Four θα πάει για ένα ιδιότυπο triple-crown προσωπικών διακρίσεων που όχι μόνο δεν θα έχει επαναληφθεί στο παρελθόν αλλά πολύ δύσκολα θα επαναληφθεί και στο μέλλον.

*…ride like the wind…

«Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς!»

Υπάρχουν κάποια πράγματα που τα ξεχνάς την στιγμή που θα συμβούν. Και υπάρχουν και κάποια άλλα που όσα χρόνια κι αν περάσουν σου φαίνονται σαν χτες και ξέρεις ότι δεν θα τα ξεχάσεις ποτέ.

Τα μαγικό χαρτάκι

Μπορεί να πέρασαν 15 ολόκληρα χρόνια από τότε αλλά ποιος να ξεχάσει εκείνη τη βραδιά; Το πρώτο είναι πιο γλυκό λένε και κάτι ξέρουν. Από τότε μέχρι σήμερα έχουμε πανηγυρίσει άλλα 4 αλλά όταν ο νους μου αρχίζει να αναπολεί πάντα ξεκινάει από εκεί, πάντα οι πρώτες φωτογραφίες που βγαίνουν από το κουτί γράφουν πάνω «Απρίλιος 1996, Palais Omnisports Paris Bercy».

Πέμπτη 11 Απριλίου 1996. Πράσινο παντού, μέσα-έξω. Λαοθάλασσα. Άλλωστε οι φίλοι από Αθήνα ήταν σαφέστατοι την προηγούμενη μέρα. «Δεν φαντάζεστε τι γίνεται στην Αθήνα. Της πουτάνας! Ξεκινάνε χιλιάδες για να έρθουν εκεί πέρα!».  Και ήρθαν. Και βούλιαξε το γήπεδο. Στο ένα πέταλο λίγοι οπαδοί της Μπαρτσελόνα, στο άλλο πέταλο λίγοι οπαδοί της Ρεάλ και στη μέση η πράσινη λάβα.  «Κι όταν το κύπελλο σηκώσω μπορεί να παλαβώσω…»

Πραγματικά τα λόγια είναι φτωχά. Στόγιαν, Ντομινίκ, Μπόζινταρ (γιατί όχι; ), Φραγκίσκο, Νίκο, Παναγιώτη (κι ας πάτησες τη μπανάνα) και βεβαίως Παύλο και Θανάση, ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για εκείνη την βραδιά.

Αντί επιλόγου ένα σύνθημα που τα λέει όλα:

Κι αν έφυγε ο Ντομινίκ Θέε μου,
Κι αν χάσαμε τον Στόγιαν τον τρελό,
Δεν θα ξεχάσω τι μου χάρισαν ποτέ μου
Και μια ζωή θα τραγουδώ…

 

Ο Παναθηναϊκός σήμερα ολοκλήρωσε έναν μικρό άθλο. Λέω «μικρό» γιατί αυτή η ομάδα έχει κάνει τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια που πλέον τίποτα δεν φαντάζει ακατόρθωτο. Όμως αυτό που έκανε την τελευταία εβδομάδα δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο το έκανε και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επιτεύχθηκε αποδεικνύουν περίτρανα κάποια πράγματα. Η ομάδα έχει cojones (που λένε και οι Ισπανοί) και το προπονητικό τιμ ΕΙΝΑΙ το καλύτερο στην Ευρώπη.

Ο Ομπράντοβιτς και ο Ιτούδης σε 4(!) παιχνίδι έδεσαν κόμπο τον Πασκουάλ και τον υπερόπτη Ναβάρο και οδήγησαν τον Παναθηναϊκό σε μια επική πρόκριση με μειονέκτημα έδρας απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης. Μια ομάδα που κατά γενική ομολογία ήταν το φαβορί έχοντας πληρέστατο ρόστερ και έξτρα κίνητρο της διοργάνωσης του Final Four στην έδρα της.

Ακόμα και σήμερα σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς (2 φάουλ Διαμαντίδη  και τραυματισμό του Ντρου) η ΟΜΑΔΑ του Παναθηναϊκού βρήκε τις λύσεις από τους υπόλοιπους. Με άμυνα που τσάκιζε κόκκαλα και επίθεση με μυαλό έδεινε την εικόνα της απόλυτης κυριαρχίας ανά πάσα στιγμή. Και έτσι ήταν. Οι Ισπανοί είχαν παραδοθεί από το τέλος του προηγούμενου αγώνα. Είχαν παίξει και κάψει όλα τους τα χαρτιά και δεν τους είχε βγει τίποτα. Ο Πασκουάλ έμοιζε ανήμπορος να αντιδράσει στις συνδυαστικές άμυνες των Ομπράντοβιτς/Ιτούδη και ο Ναβάρο «εκλιπαρούσε» για μερικά σφυρίγματα. Όσο καλή ομάδα κι αν είναι η Μπαρτσελόνα σε αυτή τη σειρά έπεσε πάνω στον πράσινο οδοστροτήρα.

Αναμφίβολα τους αξίζουν συγχαρητήρια. Και τους αξίζει η αναγνώριση της απόλυτης δικαίωσης σε ότι αφορά το ρόστερ.

Κι αυτός είναι ο σκοπός αυτού του ποστ. γιατί όταν κάνουμε λάθος πρέπει να το παραδεχόμαστε και να αποδίδουμε τα του Καίσαρως τω Καίσαρι.

Κύριοι, ήρθε η (ευχάριστη) ώρα της κωλοτούμπας. Ξεκινάμε εμείς και περιμένουμε να ακολουθήσετε κι εσείς. Οι δικές μας κωλοτούμπες είναι οι παρακάτω:

Γράφαμε ότι ο Ομπράντοβιτς έχει χάσει το κίνητρό του. Ο Ομπράντοβιτς όταν χρειάζεται ΕΙΝΑΙ ο κορυφαίος στην Ευρώπη. Η κατάκτηση της φετινής Ευρωλίγκας θα είναι (άλλη μια) απόδειξη.

Γράφαμε ότι με αυτό το ρόστερ δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε Final Four. Το ρόστερ είανι μια χαρά. Απόλυτα δεμένο, προσηλωμένο στον (εκάστοτε) στόχο, μια γροθιά. Όταν γυρίσει και ο Μάριτς και είναι πλήρως έτοιμος θα είμαστε υπερπλήρεις (μακριά από τραυματισμούς)

Γράφαμε ότι ο Βουγιούκας δεν κάνει για τα μεγάλα παιχνίδια. Ο Βουγιούκας σήμερα έγινε άντρας. Τα έβαλε με την καλύτερη φροντ λάιν της Ευρώπης και όχι μόνο τους πάτησε σε άμυνα και επίθεση αλλά το έκανε και με μια «παροιμιώδη» απάθεια. Ο τύπος ακόμα κι αν τριγύρω του γκρεμίζονται τα πάντα θα παραμείνει ανέκφραστος. Τον βλέπει ο  Βάσκεζ και του κόβονται τα πόδια.

Γράφαμε ότι ο Καλάθης δεν έχει (ακόμα) what it takes για να αναλάβει το βάρος του point guard του Παναθηναϊκού. Ο Καλάθης έγινε πυρηνικό όπλο, εξουδετέρωσε τον Ναβάρο, οργάνωσε άψογα, εκτέλεσε όποτε χρειάστηκε, κάλυψε απόλυτα το κενό του Διαμαντίδη όταν βγήκε γρήγορα με φάουλ, τα έκανε όλα και τα έκανε σωστά. Και όχι μόνο σήμερα, σε όλη τη σειρά…

Γράφαμε ότι ο Μπατίστ έχει μεγαλώσει και δεν θα μπορεί να σηκώσει το βάρος του βασικού σέντερ. Για τον Μάικ δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε περισσότερα. Τους κατάπιε. Ριμπάουντ, μπλοκ άουτ, πόντοι, άμυνα, τα πάντα. Αειθαλής. Τεράστιος.

Αυτές είναι οι δικές μας οι κωλοτούμπες. Μπορεί να έχουμε γράψει κι άλλα που δεν τα θυμάμαι τώρα, μόλις τα θυμηθώ θα επανέλθω με νέα …ακροβατικά.

Σειρά σας τώρα… Ξέρετε ποιοι είστε… 🙂

ΥΓ1. Το γήπεδο πρέπει να είχε 25.000 κόσμο σήμερα. Πρωτόγνωρο αυτό που γινόταν. Ο δε θόρυβος ήταν κάτι το εξωπραγματικό. Στην αρχή πήγε να χαθεί ο έλεγχος από τον κόσμο ευτυχώς όμως διατηρήθηκε η ψυχραιμία και τελικά οι οπαδοί έσπρωξαν την ομάδα στη νίκη. Μοναδική ατμόσφαιρα.

ΥΓ2. Ο Διαμαντίδης έκανε 4 ΑΨΟΓΑ παιχνίδια. Ήταν απίστευτος. Η στιγμή που βάζει το τρίποντο και κάνει σήμα στους υπόλοιπους για ηρεμία μένει στο πάνθεον των στιγμών απόλυτης αυτοσυγκράτησης και αυτοέλεγχου.

ΥΓ3. Ο  Φώτσης μπορεί σε μια ολόκληρη regular season να είναι ωσεί παρών αλλά στα κρίσιμα ξέρεις ότι θα είναι πάντα σταθερά θετικός. Έτσι και σε αυτή την σειρά, βοήθησε πάρα πολύ και με τους πόντους του αλλά κυρίως με την άμυνά του και τα ριμπάουντ.

ΥΓ4. Ο Νίκολας ήταν ο μεγάλος άτυχος. Όμως έχω την εντύπωση ότι ο τραυματισμός του λειτούργησε σαν έξτρα κίνητρο για τους υπόλοιπους. Ελπίζουμε να μην είναι κάτι σοβαρό.

ΥΓ5. Ο Λαμόνικα απέδειξε ότι είναι ο μεγαλύτερος σύγχρονος διαιτητής. Σεμινάριο διαιτησίας. Ορισμένα σφυρίγματα που πήρ ο Ιταλός δεν θα «άντεχε» να τα πάρει κανείς άλλος. Γενικά η διαιτησία ήταν αρκετά καλή για τον Παναθηναϊκό σε όλη τη σειρά.

ΥΓ6. Πλέον ο Παναθηναϊκός είναι το απόλυτο φαβορί για την Ευρωλίγκα. Με βάση αυτά που είδαμε σε αυτή την σειρά η Σιένα και ο Πιανιτζιάνι θα πρέπει να αποτελέσουν βορά στα δόντια του Ομπράντοβιτς και του Ιτούδη. Ο δε τελικός είτε με την Ισπανική (όποια είναι) είτε με την Μακαμπί θα έχει πάλι τον Παναθηναϊκό φαβορί. Προσωπικά θα προτιμούσα την Ρεάλ παρά τον Πέσιτς στο FF.

ΥΓ6. Έλειψε σε κανέναν ο Σπανούλης;

ΥΓ7. Μοναδική παραφωνία ο συνήθης ύποπτος Τέπιτς. Τι κρίμα για αυτό το παιδιί…

Επόμενη σελίδα: »