Διαιτησία


Φεύγοντας από το γήπεδο η αίσθηση μου ήταν ότι το παιχνίδι χάθηκε από λάθη των Μπατίστ – Διαμαντίδη στο τέλος. Κακό τελείωμα του Mike στα τελευταία 55» αλλά και έλλειψη καθαρής σκέψης του Διαμαντίδη στην τελευταία επίθεση..

Ωστόσο, ξαναβλέποντας το παιχνίδι αναθεώρησα την άποψη μου για τη διαιτησία. Οι Μαρτιν και Γιουγκενμπραντ εγκλημάτησαν κατά του Παναθηναϊκού. Αν και δεν μ’αρέσει αυτή η διαδικασία, απαριθμώ τις φάσεις που αδικήθηκαν οι μεν και οι δε. Έχουμε και λέμε..

1)στο 1:30 πρώτο λεπτό φάουλ Καϊμακόγλου σε Κιριλένκο σε διεκδίκηση ριμπάουντ, πιθανώς δεν ήταν (Martin)

2)φάουλ Σάτο στο 5:30 (Martin)

3)φάουλ Σίσκα σε Διαμαντίδη που δεν δίνεται και είναι δύο βολές (Γιουγκεμπραντ)

4)στο 6ο λεπτό φάουλ Μπατίστ σε Τεόντοσιτς (Μαρτιν)

5)φάουλ στον Λόγκαν από Σίσκα στη λήξη του πρώτου δεκαλέπτου, μία βολή (Γιουγκεμπραντ)

6)στο 11:30 φάουλ Σβεντ σε Λόγκαν, 2 βολές που δεν δόθηκαν

7)φάουλ στο 18 σε Καϊμακόγλου (αίματα!), δύο βολές που δεν δίνονται

8)φάουλ Σβεντ σε Διαμαντίδη 3″ πριν λήξει ημίχρονο, δύο βολές

9)στο 27:30 ο Μαρτίν δεν σφυρίζει φάουλ σε Μπατίστ και αμέσως σφυρίζει αμυντικό του Καϊμακόγλου που δεν είναι σε καμία περίπτωση

10)στο 29:30 φάουλ Κιριλένκο σε Διαμαντίδη, 2 βολές που δεν δίνονται

11)στο 31ο λεπτό ο Μαρτίν από μακρυά (δεν ελέγχει τη φάση αυτός) δίνει επιθετικό του Μπατίστ στον Τεόντοσιτς,  που είναι αμυντικό

12)στο 36:30 επιθετικό ανακάλυψη από Γιούγκεμπραντ σε Μάριτς

13)στην επόμενη φάση ο Μάριτς μάλλον βγάζει καθαρά την μπάλα πάνω από το στεφάνι

14)βήματα Σάρας στο 37:00 (είναι) αλλά πρώτα είναι αμυντικό Τεόντοσιτς (Μαρτίν)

15)φάουλ σε Μπατίστ από Κριστς-Κιριλένκο στο 38:30, δύο βολές που δεν δίνονται. Αποτέλεσμα να γίνει φάουλ σε Σβεντ και 2 βολές για να σταματήσει αιφνιδιασμός

16)στο 39:20 βγάζει την μπάλα καθαρά ο Σβέντ (μπροστά στον Μαρτίν) και αμέσως μετά πετυχαίνει καλάθι ο Τεόντοσιτς ερχόμενος απ’έξω.

17)βήματα Τεόντοσις στο 39:45

Υπέρ μας ήταν α) στο 28 φάουλ Καϊμακόγλου σε Βοροντσέβιτς και β) φάουλ Περπέρογλου στο 33 σε Κιριλένκο

χειρουργείο..

Όσες φάσεις αναφέρω είναι κραυγαλέες περιπτώσεις που οι δύο διαιτητές έκαναν τα στραβά μάτια. Ξαναλέω, δεν μου αρέσει η ενασχόληση με τη διαιτησία αλλά αυτή τη φορά η μη ενασχόληση αγγίζει τα όρια του δονκιχωτισμού ή καλύτερα του μαλάκα! Εύκολοι πόντοι (δύο βολές) δίνονταν μόνο από τη μία πλευρά και πέρα από αυτό πρέπει να ανεχτούμε και τις ειρωνείες του Ρήγα. Είμαι υπέρμαχος της συνήθειας οι μεγάλες ομάδες να σφυρίζονται.. Επίσης, παραδέχομαι ότι «πρέπει» οι διαιτητές να βοηθήσουν την ΤΣΣΚΑ να μπει στο παιχνίδι. ΌΜΩΣ, μεγαλύτερη ομάδα είναι ο Παναθηναϊκός και η «βοήθεια» έφτασε τα όρια του «χειρουργείου». Σε όσες φάσεις αναφέρω δεν υπάρχει ο Κροάτης Ράντοβιτς. Οι δύο διαιτητές στέρησαν την ευκαιρία στον ΠΑΟ να διεκδικήσει ένα δεύτερο συνεχόμενο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, κάνοντας το περίφημο repeat..

υ.γ: Πολύ κακός ο Μήτσος. Πέρα από τα πρώτα 7-8 λεπτά, σε όλο το παιχνίδι είχε επιπόλαιες και κακές επιλογές. Αποκορύφωμα η τελευταία φάση

υ.γ1: Ο άψογος Ζέλικο, στην τελευταία φάση τα θαλάσσωσε. Γνώμη μου είναι ότι ο Μπατίστ δεν έπρεπε να βρίσκεται μέσα και τη θέση να έπαιρνε ο Περπέρογλου. Επίσης, ίσως ήταν καλύτερη λύση να ήταν μέσα ο Καλάθης (αντί του Σάτο) και να πάρει εκείνος τη μπάλα έχοντας γρήγορα πόδια επιδιώκοντας κάποιο drive και πάσα έξω ή τελείωμα της φάσης..

υ.γ2: πιθανώς είναι λάθος το timing του post ενόψει τελικών, αλλά δεν άντεξα!

Ασχολήθηκε και ο Ομπράντοβιτς στην σημερινή συνέντευξη τύπου με την διαιτησία και όλη την φιλολογία που έχουν αναπτύξει οι Καταλανοί. Και τί είπε; Πως δεν υπάρχει κανένα θέμα και προκαλεί όποιον θέλει να δει το βίντεο. Επίσης είπε ότι η Ευρωλίγκα είναι σοβαρή διοργάνωση (ευτυχώς δεν ήταν ο Παύλος στην αίθουσα να φωνάζει «thieves! thieves!») και κάτι τέτοια…

Μέγα λάθος Ζέλικο!

Σε αυτές τις περιπτώσεις όταν ο αντίπαλος έχει τρομοκρατήσει τον εαυτό του βλέποντας φαντάσματα δεν πρέπει να λες ούτε να κάνεις τίποτα παρά μόνο να τον αφήσεις να αυτοκαταστραφεί. Το καλύτερο που είχε να κάνει ο κόουτς ήταν να τηρήσει μια στάση δήθεν «ένοχης σιωπής». Τέτοια που να κάνει τους ήδη θολωμένους Καταλανούς να νιώσουν «δικαίωση» για τις εμμονές τους και να έρθουν εδώ προκατειλημμένοι. Η συνέχεια είναι γνωστή. Γκρίνια σε κάθε σφύριγμα και η συγκέντρωση πάει περίπατο. Ότι πάθαινε ο Ολυμπιακός επί Γιαννάκη δηλαδή…

Εμείς ψάξαμε όλο το παιχνίδι καρέ-καρέ και βρήκαμε με χίλια ζόρια τη μία και μοναδική φάση που ο Παναθηναϊκός ευνοήθηκε. Την ποστάρουμε με την ελπίδα να την δει καμιά El Mundo και να τη δημοσιεύσει ρίχνοντας περισσότερο νερό στον μύλο της παράνοιας των μπλαουγκράνα.

Ο Διαμαντίδης δεν περνάει το κέντρο εντός 8 δευτερολέπτων

 

Κύριοι Καταλανοί,

Δεν έχετε ελπίδα. Το γήπεδο θα είναι κόλαση, η ομάδα καυλωμένη και η διαιτησία μαζί μας. Και είσαστε τυχεροί που μας πετυχαίνετε τώρα γιατί διαφορετικά θα σας ντροπιάζαμε μέσα στην πόλη σας στον τελικό.

Φιλικά,

Ζέλικο and the crew

ΥΓ. Χαιρετίσματα από τον Στόγιαν

..και να λοιπόν που έγινε το break.. Ότι δεν έγινε την Τρίτη, έγινε τελικά χθες (έστω και αν στο τέλος πήγαμε να τα κάνουμε θάλασσα). Τι είδαμε συνολικά στα δυο πρώτα ματς; Έναν Παναθηναϊκό προετοιμασμένο, μα πάνω απ’όλα πεισμωμένο.. Αίσθησή μου είναι πως οι περισσότερες ομάδες στη Ευρώπη θα κατέρρεαν όταν διαφορά πήγε στο -16 (και ενώ έχεις χάσει έτσι όπως έχεις χάσει το πρώτο παιχνίδι, απέναντι σε μια τέτοια ομάδα και ειδικά μέσα σε μια τέτοια έδρα), αλλά ο Παναθηναϊκός κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι.. Αφήσαμε το μπάσκετ «ελευθέρας βοσκής» (που θα έλεγε και ο Πεδουλάκης..) με τις ποικιλίες του Νίκολας (που ακούστηκε να κατεβάζει και να δημιουργεί, αντί να εκτελεί) και παίξαμε πιο ορθολογιστικά..

Το ζητούμενο είναι να διαχειριστούμε την (φυσιολογική) ευφορία που κυριαρχεί αυτή τη στιγμή για να μην έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις.. Η σειρά εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολη, η Μπαρτσελόνα θα «λυσσάξει» για να ξαναπάρει το πλεονέκτημα και να πάει στο δικό της final four.. Γι’αυτό ας κρατάμε μικρό καλάθι και ας είμαστε ακόμα φειδωλοί.. Έχει δρόμο ακόμα η σειρά.. Οι «φιέστες» μπορούν έυκολα να γίνουν «κηδείες» (όπως π.χ. έγινε χθες στο ΣΕΦ)

Το ερώτημα είναι το αυτονόητο: αν θ’αντέξουν οι Διαμαντίδης και Μπατίστ δυο ακόμα 35λεπτα και 30λεπτα αντίστοιχα.. Επίσης, μακάρι ο Σάτο ν’αφήσει αυτά τα άσκοπα (και άστοχα) postαρίσματα που έκανε όλη τη χρονιά (ή μάλλον τον έβαζαν να κάνει) και να κάνει ότι έκανε και χθες, θυμίζοντας το αγρίμι που βλεπαμε στη Σιένα.. Ο Καλάθης ήταν πραγματικά μια ευχάριστη έκλπηξη χθες στο β΄ημίχρονο, οι Περπέρογλου-Καιμακόγλου μάλλον έχουν φανεί κατώτεροι των περιστάσεων, ενώ ο Τέπιτς είναι DNP. Η βοήθεια από τον πάγκο είναι απαραίτητη για να «βγουν» τα δυο επόμενα παιχνίδια.. Ας ελπίσουμε και ο Μάριτς να μπορεί να αντέξει λίγα λεπτά παραπάνω..

P.S.1 Φυσικά το χθεσινό διπλό θα μπορούσε να συνδυαστεί μόνο με μέγα Συρίγο.. Τι για Ρότζερς ακούσαμε, τι για Σάντσεθ, ενώ ο Φίλιππας μάλλον περιμένει ακόμα τον Φώτση να εκτελέσει δυο βολές λίγο πριν το τέλος (και ενώ η Μπαρτσελόνα είχε 4 ομαδικά φάουλ..) Εποποιία..

P.S.2 Οι δηλώσεις του Πασκουάλ είναι για τα μπετά.. Μάλλον ο τύπος ζει μέσα σε μια γυάλα.. Όταν σου γυρνάνε παιχνίδι από το -16 μέσα στην έδρα σου είναι θρασύτατο να μιλάς για τους διαιτητές.. Αλλά τι να λέμε τώρα, εδώ το παλικάρι εξέφρασε παράπονα και για το πρώτο παιχνίδι..

P.S.3 Ε όχι και να χάσουμε από σουτ του Λάκοβιτς.. Να ήταν ο Ναβάρο (respect, πήγε να το γυρίσει μόνος του), να το συζητήσουμε..

Το Μουντομπάσκετ μας τελείωσε, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέκτησαν μετά από το 1994 την πρώτη θέση (με τον Ντουράντ στα τρία τελευταία ματς να έχει Μ.Ο. συμμετοχής 38 λεπτά!!) και εμείς πάμε να σχολιάσουμε συνοπτικά κάποια πράγματα που μας έμειναν..

Σε ότι αφορά την Εθνική μας Ομάδα..  Αρχικά, ας καταλάβουν κάποιοι ότι αυτή η κωμωδία που ονομάζεται τουρνουά Ακρόπολις είτε πρέπει να καταργηθεί τελείως, είτε πρέπει να σφυρίζουν και ξένοι διαιτητές.. Αυτη η κατάσταση με τις υπερ του δέοντος άνετες νίκες μόνο καλό δεν μας κάνουν.. Επι λέξη μετά το περιβόητο ματς με τη Σερβία γράφαμε κάτι για «ελάχιστη προσομοίωση στις συνθήκες που θ’αντιμετωπίσουμε στην Τουρκία». Ξεπερνόντας την αστεία δικαιολογία ότι επηρεαστήκαμε από τα επεισόδια που έγιναν στο Ακρόπολις (οι Σέρβοι γιατι δεν επηρεάστηκαν;), γράφτηκε ότι επηρεαστήκαμε και από την βαριά ήττα από τις ΗΠΑ την παραμονή της αναχώρησής μας για την Άγκυρα.. Λες και πρέπει de facto να κερδίσουμε όλα τα φιλικά.. Πάντως το πιο κωμικό που ακούσαμε όλες αυτές τις ημέρες, ήταν πως επηρεαστήκαμε από την υπερβολικά χαλαρή άμυνα ζώνης των Κινέζων.. Μας αποσυντόνισε λέει..

Όσο για τα τραγελαφικά γεγονότα της τελευταίας αγωνιστικής.. Από τη στιγμή που η Γαλλία αγωνιζόταν αργότερα από εμάς με αποτέλεσμα να είναι στα δικό τους χέρι ενδεχόμενη επιλογή αντιπάλων στις διασταυρώσεις, μάλλον σκάψαμε μόνοι μας το λάκκο μας.. Καθήσαμε να χάσουμε, δείχνοντας ότι φοβόμαστε ΗΠΑ, αλλά και Ισπανία (ας μην κοροϊδευόμαστε) και εν τέλει πέσαμε πάνω στην Ισπανία από την οποία ξαναχάσαμε.. Γενικώς η κουτοπονηριά πληρώνεται κάποια στιγμή και είτε ξεβρακώνεσαι (βλ. Ελλάδα), είτε γελιοποιείσαι (βλ. Γαλλία η οποία έχασε περισσότερο απ’όσο ήθελε και αντί για τη Ρωσία αντιμετώπισε την Τουρκία..) Άξιοι της μοίρας τους και οι δυο..

Στα αγωνιστικά, ο Διαμαντίδης παρ’ότι δεν ήταν σε καθόλου καλή κατάσταση, έκανε το καλύτερο του παιχνίδι εκεί που έπρεπε (στο τελευταίο του παιχνίδι με το Εθνόσημο), ενώ ο Τσαρτσαρής ήταν ανέλπιστα θετικός.. Ο Καϊμακόγλου έδειξε ότι θα μας είναι χρήσιμος, ενώ ο Φώτσης ήταν «as usual».. Αυτοί που εμφανίστηκαν κατώτεροι των προσδοκιών ήταν οι Περπέρογλου, Καλάθης και Βουγιούκας . Μια από τα ίδια (και χειρότερα) ο Τέπιτς.. Όσο και αν προσπαθείς να το δεις θετικά, με Καλάθη και Τέπιτς δεν βγαίνει..

Ο Χατζηγεωργίου πάλι μας χάρισε δυνατές συγκινήσεις (έστω και στο πάρα πέντε) με το «σινικό τείχος της Τουρκίας» (βλ. Ερντέν), τον Ιλιασόβα που είναι Ουζμπέκος (το έλεγε κάθε φορά που έπιανε τη μπάλα στα χέρια του), τον Γκονλούμ που κάποτε ήταν το μεγάλο project του Τουρκικού μπάσκετ και διάφορα άλλα ωραία.. Από την άλλη ο Ιωάννου σε κάθε ευκαιρία μας υπενθύμιζε πως ο ηγέτης της Εθνικής είναι ο Σπανούλης, ενώ πανηγύρισε το τρίποντο του Τεόντοσιτς εναντίον της Ισπανίας λες και έπαιζε ο Ολυμπιακός τελικό Ευρωλίγκας.. Όσο για τα 1000+1 καλάθια, μπορεί να μας έκαναν να λησμονήσουμε με τον Περπερίδη (Vamos Eurobasket και τα σχετικά), οφείλουμε όμως να ομολογήσουμε ότι μας έδωσαν και το απόλυτο highlight..

P.S.1 Πραγματικά είναι πολύ διασκεδαστικό να βλέπεις τους Σέρβους να διαμαρτύρονται για τη διαιτησία.. Είναι σαν να σου λέει ένας κλέφτης ότι του διέρρηξαν το σπίτι..

P.S.2 Δεν μπορώ να μην υποκλιθώ στον πραγματικό MVP Μαρτίνας Πότσιους.. Ο τύπος έχει μετατρέψει το μειονέκτημά του σε πλεονέκτημα.. Respect..

Είναι πολλά τα οποία μπορεί να γράψει κανείς μετά από τα χθεσινά έκτροπα στο ΟΑΚΑ και φυσικά αυτά δεν είναι αγωνιστικά.. Συνοπτικά..

Το έχουμε αναφέρει πολλάκις στο παρελθόν ότι οι διαιτησίες κάθε χρόνο στα τουρνουά Ακρόπολις είναι για πραγματικά γέλια.. Μια από τα ίδια και φέτος.. Επίδειξη διαιτητικού «πατριωτισμού» και ελάχιστη προσομοίωση στις συνθήκες που θ’αντιμετωπίσουμε στην Τουρκία (όπου και λόγω τις ήττας που υπέστη ο «Σωλήνας» στις αρχαιρεσίες της FIBA Europe τα πράγματα να μην είναι όπως τα έχουμε συνηθίσει). Από την άλλη πλευρά είναι επιεικώς αστείο να βλέπεις έναν άνθρωπο 70 Μαΐων να βρίσκει αφορμή από αυτά τα φαλτσοσφυρίγματα και να προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα εν’όψει της επόμενης σεζόν. Δεύτερο unfair του «Σοφού» μετά τις υποτιμητικές αναφορές του για τους προκατόχους του στον πάγκο του Ολυμπιακού. Παρατηρούμε μια μικρή νευρικότητα ή κάνουμε λάθος;

Γενικώς οι Σέρβοι δεν γουστάρουν να χάνουν και όταν χάνουν εκνευρίζονται, ειδικά όταν νιώθουν ότι αδικούνται.. Μάλλον καλόμαθαν (εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων) από την χρυσή εφταετία 1995-2002.. Για θυμηθείτε λίγο τις δηλώσεις του Μίλισιτς ύστερα από τον αγώνα Ελλάδας-Σερβίας στο Ευρωμπάσκετ του 2007..

Ο Τεόντοσιτς πραγματικά χρειάζεται τεχνική υποστήριξη.. Είναι κλασική περίπτωση απροσάρμοστου.. Όσο για τον Κρστιτς, το καλύτερο το φύλαγε για το τέλος, καθώς μετά από όλα όσα έγιναν υποστήριξε ότι μπέρδεψε τον Μπουρούση με… οπαδό.. Αφού γλύτωσε τον ξυλοδαρμό από τον Sofo και αφού τον άφησαν ελεύθερο, μας δουλεύει και από πάνω..

Οι χθεσινοβραδυνές εικόνες μας έφεραν στο μυαλό τον αγώνα Ελλάδας-Βοσνίας στο Ευρωμπάσκετ του 2001 (επί Τουρκικού εδάφους) και τα όσα κωμικοτραγικά είχαν γίνει εκεί.. Παρ’ότι το παίχνίδι ήταν επίσημο, τότε δεν τιμωρήθηκε κανένας.. Η αλήθεια πάντως είναι ότι ένας αρχηγός σαν τον Σιγάλα έλειπε χθες..

Ποιός Γκάλης και ποιές σαραντάρες; Ποιός Καμπούρης ή Ανδρίτσος και ποιές βολές; Ποιός γεροΓιοβάισα και ποιό άστοχο τρίποντο; Ο πραγματικός MVP της Εθνικής μας Ομάδας στο Ευρωμπάσκετ του 1987 ονομάζεται Αβαλασβίλι.. Θα μου πείτε τώρα, τι σχέση μπορεί να έχει αυτός ο (κατά πάσα πιθανότητα) Γεωργιανός με το μπάσκετ, καθώς το επίθετο φέρνει περισσότερο σε αρσιβαρίστα.. Και όμως ο εν λόγω τύπος όπως άλλωστε θα καταλάβατε και από τη φωτογραφία που ακολουθεί ήταν διαιτητής αγώνων μπάσκετ..

Ωραία μέχρι εδώ.. Και τι περαιτέρω σχέση μπορεί να έχει με την Εθνική μας Ομάδα και το Ευρωμπάσκετ του ’87; Ο Φίλιππας Συρίγος λύνει το γρίφο στο βίντεο που ακολουθεί..

…το (γ) «Θα το διακόψει ο Λάρυ»

Σήμερα στο παρκέ υπήρχαν δύο ομάδες. Μια ΟΜΑΔΑ με ΑΡΧΙΔΙΑ και μια αρχίδια ομάδα. Νόμιζαν ότι ο Παναθηναϊκός θα κωλώσει σε πιθηκιές και κανιβαλισμούς, σε ηλίθια πανό (που ήταν η αστυνομία, δεν είναι προσβολή κατά πρόσωπο αυτά τα πανό;), μπουκάλια και κροτίδες. Ε, η μαγκιά τους κράτησε μισή περίοδο. Μόλις αντιλήφθηκαν ότι οι παίχτες και το προπονητικό τιμ του Παναθηναϊκού δε μασάνε, χέστηκαν επάνω τους. Και αμέσως πήγαν στην ασφαλή αντίδραση. Γκρίνια, «τινάγματα» στα σκριν, ειρωνικά γελάκια, ότι χρειάζεται δηλαδή για να βγάλουν από πάνω τους την ευθύνη.

Και το παιχνίδι συνεχιζόταν… Και όσο νύχτωνε, το αγγούρι μεγάλωνε… Και μεγάλωνε… Και πλέον το είδαν να έρχεται… Déjà vu. Το είχαν ξαναδεί και πέρσι. Το ίδιο κακό όνειρο. Ο ίδιος εφιάλτης… Π.Π.

Και στις εξέδρες τα ίδια συναισθήματα… Έπρεπε να εκπληρώσουν και την υπόσχεσή τους ότι θα γκρεμιστεί το ΣΕΦ. Οπότε, αφού χαμένο ήταν το παιχνίδι έτσι κι αλλιώς είπαν «δε βαριέσαι» ας τα κάνουμε πουτάνα. Και τα έκαναν. Σίγουρα κάποιοι από αυτούς θα πίστεψαν ότι και σήμερα φταίνε οι διαιτητές, όμως νομίζω ότι οι περισσότεροι πλέον ξέρουν, είδαν, κατάλαβαν.

Είσαστε λίγοι κύριοι! Και είσαστε λίγοι γιατί ενώ έχετε προέδρους που αγαπάνε την ομάδα και έχουν όραμα έχετε ποτιστεί ΟΛΟΙ με την μιζέρια του προπονητή σας. Ο πήχης σας θα έπρεπε να είναι στον ουρανό και ο Γιαννάκης τον κρατάει στο πάτωμα. Γιατί μέχρι εκεί μπορεί. Γιατί οι προσδοκίες πρέπει να είναι χαμηλές διαφορετικά θα φανεί η γύμνια του. Γιατί πάντα υπάρχει η εύκολη δικαιολογία, τα «εμπόδια», αυτοί που «θέλουν να κάνουν κακό στο Ολυμπιακό μας», αυτοί που αποτελούν το κατεστημένο. Περιμένω με αγωνία να διαβάσω τι θα πει σήμερα ο …δράκος στην συνέντευξη τύπου. Τι δικαιολογίες θα βρει.

Όπως και να’ χει πάντως η βραδιά είναι του Παναθηναϊκού. Του ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ Παναθηναϊκού που κλείνει την χρονιά όχι απλά παίρνοντας το πρωτάθλημα αλλά ουσιαστικά αφήνοντας τον μεγάλο του αντίπαλο διαλυμένο. Σε όλα τα επίπεδα. Πριν από μερικούς μήνες γράφαμε για το συμφέρον του Παναθηναϊκού να δημιουργηθεί ένταση στους τελικούς. Και αποδίδαμε εκεί τις τότε δηλώσεις του Παπαδόπουλου και του Ομπράντοβιτς. Αποδείχθηκε ότι έτσι είναι τα πράγματα. Ο Ολυμπιακός κατέρρευσε υπό την πίεση για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Όλη η παραφιλολογία των προηγούμενων ημερών, όλη η ένταση τον καθήλωσε. Στην πραγματικότητα σήμερα ο Παναθηναϊκός έπαιζε χωρίς αντίπαλο. Κι αυτό γιατί από την μια υπήρχαν παίχτες προσηλωμένοι στον αγώνα κι από την άλλη υπήρχαν μοιρολάτρες εκ των προτέρων εκνευρισμένοι για την αδικία που ΘΑ τους βρει. Αντίθετα με αυτούς του Ολυμπιακού, οι παίχτες του Παναθηναϊκού σήμερα ήταν πραγματικοί καμικάζι. Ποιόν να ξεχωρίσεις; Τον Μπατίστ που τα έσταζε από παντού; Τον Τσαρτσαρή που κατάπιε τον «Πιστολίνας» (τρομάρα σας), τον χέστη τον Κλέιζα; Τον Σπανούλη που για άλλη μια φορά είδε κόκκινο και γυάλισε το μάτι του; Τον Πέκοβιτς που έκανε τον Σοφοκλή να φαίνεται μπαλαρίνα μπροστά του; Τον Νίκολας που ήταν ο πρώτος που έδειξε ότι δεν μασάει και τα έχωσε στον Παπαλουκά και τον Τσίλντρες; Τον Φώτση που σε όλη την σειρά των τελικών έπαιξε την άμυνα της ζωής του; Όλους και καθέναν ξεχωριστά τους ξεχωρίζω. Όμως σήμερα πάνω απ’όλους θα ξεχωρίσω τον Διαμαντίδη. Όχι γι’αυτά που έκανε, αλλά γιατί σήμερα έδειξε ΜΕΓΑΛΑ ΑΡΧΙΔΙΑ. Με ένα ολόκληρο γήπεδο να τον έχει στοχοποιήσει κι έναν τσάμπα μάγκα ψυχασθενή Σέρβο να τον προκαλεί τους έγραψε στις αρχιδάρες του, έκανε το παιχνίδι του και έφυγε. Πραγματικός αρχηγός βρίσκεται επάξια στα βήματα του Αλβέρτη.

εικόνα από το superbasket.gr


Η χρονιά τελείωσε λοιπόν. Το αν είναι πετυχημένη ή αποτυχημένη μπορούμε να το συζητήσουμε αλλά αυτό που μένει και έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι ότι η ομάδα βρήκε το σθένος μετά από μια καταστροφική περίοδο 3-4 μηνών από Νοέμβριο μέχρι μέσα Φλεβάρη να σηκώσει κεφάλι και να φτάσει στον …μόνιμο στόχο της, το πρωτάθλημα. Και για αυτό αξίζουν συγχαρητήρια στους παίχτες αλλά και στους προπονητές και ειδικά στον Ομπράντοβιτς (που όλοι ξέρετε πόση κριτική του έχει ασκηθεί από αυτό το blog). Παρεμπιπτόντως πλέον ο Ομπράντοβιτς τα έκανε όλα. Έχει πάρει πρωταθλήματα με κάθε τρόπο. Με πλεονέκτημα, με μειονέκτημα, τώρα πήρε και μέσα στο ΣΕΦ…

Κλείνοντας θέλω να γράψω δύο λόγια για τους Αγγελόπουλους. Τα κλισέ τα σιχαίνομαι αλλά εδώ ταιριάζει απόλυτα αυτό που λένε ότι η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή. Οι Αγγελόπουλοι είναι άξιος αντίπαλος. Έχουν πληρώσει και έχουν πάθει. Μένει να αρχίσουν να μαθαίνουν. Τις τελευταίες μέρες υπέπεσαν σε ένα τεράστιο ολίσθημα, υιοθέτησαν την γραμμή των οπαδών. Μπορεί κανείς να καταλάβει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έπραξαν αυτό το λάθος. Η απογοήτευση, η πίεση του κόσμου, η έλλειψη εμπειρίας. Όμως σαν έξυπνοι άνθρωποι που δεν αμφιβάλλω ότι είναι θα έπρεπε να έχουν διδαχτεί από το παρελθόν. Άλλωστε όπως λέει και το άλλο κλισέ «ο βλάκας μαθαίνει από τα λάθη του, ο έξυπνος μαθαίνει από τα λάθη τω άλλων». Έπρεπε να έχουν μάθει από τα λάθη των Γιαννακόπουλων. Έπρεπε κάποιος να τους δείξει τα βίντεο του Παύλου να πιάνει τους παράγοντες του ΕΣΑΚΕ από τον γιακά και μετά τον Ιωαννίδη να σηκώνει κούπες… Είμαι σίγουρος ότι με την αποθέωση που δέχτηκαν από τον κόσμο του Ολυμπιακού μετά τις περίφημες μπουρδολογίες τους περί αποχώρησης από τον τελευταίο τελικό και το πρωτάθλημα νιώθουν ότι πετάνε. Δεν καταλαβαίνουν ότι στην πραγματικότητα έχουν πατήσει την μπανανόφλουδα και απλά βρίσκονται στον αέρα έτοιμοι να σωριαστούν στο έδαφος.

ΥΓ1. Το ειρωνικό γέλιο του Τόμιτς στον Βορεάδη όλα τα λεφτά.

ΥΓ2. Το είχε πει ο μεγάλος Φραγκιάς και τον κράζαμε: «Το πρωτάθλημα θα το πάρει η ομάδα που θα κάνει το break». Άλλο εννοούσες αλλά έπεσες μέσα μεγάλε!

ΥΓ3. Μια καλή ιδέα τώρα που δεν θα γίνει 5ος τελικός θα ήταν να προταθεί στον Ολυμπιακό να έρθει για φιλικό την Τετάρτη για την φιέστα. Αν αρνηθεί μπορεί έστω να έρθει μια μικτή διαλεγμένη από τον Μίλος Τεόντισιτς (“Milos and friends” ή κάτι τέτοιο);

Επόμενη σελίδα: »