Εθνική


Ναι, πέρασε λίγος (!) καιρός αλλά είμαστε πάλι εδώ. Μετά από ένα μικρό (!) διάστημα αποχής και …αποτοξίνωσης πίσω στην μπασκετική πραγματικότητα. Συνέβησαν αρκετά αυτούς τους μήνες με πιο σημαντικό (φυσικά) το Ευρωμπάσκετ, όπου όπως πάντα είχαμε διπλό ενδιαφέρον. Από την μια η Εθνική ομάδα μπάσκετ και από την άλλη ο Εθνικός θίασος παρουσιαστών. Η πρώτη πέτυχε τον στόχο της για πρόκριση στο προ-ολυμπιακό ο δεύτερος πέτυχε τον στόχο του να μας σπάσει τα νεύρα (για ακόμα μια φορά).

Σε ότι αφορά το αγωνιστικό μέρος, είναι επιτυχία η 6η θέση. Με τόσες ελλείψεις δε μπορεί κανείς να ισχυριστεί το αντίθετο. Και μεγάλο μέρος αυτής της επιτυχίας πιστώνεται στον Ζούρο (κι ας σας πιάνει μελαγχολία…). Βεβαίως από εκεί μέχρι να ανακηρύσσεται  ο Ζούρος «καλύτερος προπονητής του Ευρωμπάσκετ» υπάρχει απόσταση κε Παπαδογιάννη μας. Δηλαδή τι να πει κι ο Ντοκουζόφσκι που έφτασε 4ος με τα αγριοκάτσικα και πήρε και την ταυτότητα του Ηλία στο μεταξύ τους; Σε κάθε περίπτωση πάντως αξίζουν συγχαρητήρια στους παίχτες για την προσπάθεια, με λίγη τύχη και λίγη συγκέντρωση παραπάνω (κε Βασιλειάδη) θα μπορούσαν να έχουν περάσει την Γαλλία και να πηγαίνουν για μετάλλιο.

Από τις υπόλοιπες ομάδες, εντάξει, η Ισπανία εννοείται ότι δεν χρειάζεται ειδική μνεία αλλά πάρα πολύ μας άρεσε η Ρωσία κι ας μην πήγε τελικό. Ειδικά αυτός ο Σβεντ μας έβγαλε τα μάτια…

…Σε αντίθεση με κάτι άλλους που μας έβγαλαν τα αυτιά αφού όπως σε κάθε μεγάλη διοργάνωση που καλύπτει η ΕΡΤ έτσι και τώρα είχαμε το γνωστό ρεσιτάλ βλακείας. Ακούσαμε πολλά αλλά το καλύτερο ήταν η αποθέωση της Ισπανίας στον τελικό. Εκεί που ο  Χατζηγεωργίου που αναφέρθηκε σε «κάποιους κακεντρεχείς» που έλεγαν ότι ο Μαρκ Γκασόλ παίζει χάρη στον αδερφό του (ναι, ποιοι δύο να είναι άραγε;) Εκεί που ο Ρέγιες έγινε «πολύ καλό παιδί». Και εκεί που η Ισπανία που μέχρι χτες ήταν «οι απατεώνες που τους σπρώχνουν οι διαιτητές» ξαφνικά έγινε η πληρέστερη, καλύτερη κλπ ομάδα της δεκαετίας. Αιδώς πια! Δεν είμαστε χρυσόψαρα! Μην ξεφτιλίζεστε έτσι! Συρίγος που σας χρειάζεται…

Πάντως υπήρχαν και οι απολαυστικές στιγμές. Όπως η ψύχωση με το «Τε Πε». Κάποια στιγμή στην απονομή η κάμερα πέρναγε μπροστά από τους Γάλλους και ο Χ’’γεωργίου άρχισε να λέει ένα-ένα τα ονόματα τους: «…Νοά, Πιετρούς, Ζελαμπάλ, Τε-Πε…». Φαντάζεστε να μετέδιδε το ‘87; «…Ανδρίτσος, Ιωάννου, Γκανγκστερ, Δράκος, Αράχνη, Μπέμπης…». Είναι απόλαυση ο τύπος. Ποιος δεν θυμάται ποιος κέρδισε τον τελικό του ’81 στο Ρολάν Γκαρός;

Τέλος για να κλείσουμε το (πάντα αγαπημένο) κεφάλαιο ΕΡΤ, δυο λόγια για τον Ιωάννου.

Ο τύπος είναι γλοιώδης. Τελεία. Δεν τον είχα ποτέ σε εκτίμηση, τον θεωρούσα πάντα γλύφτη του κερατά αλλά δεν περίμενα να ακούσω αυτά που άκουσα. Ξαφνικά ο Ιωάννου ανακάλυψε ότι ο Τεόντοσιτς είναι επιπόλαιος, κάνει πολλά λάθη, καταστρέφει επιθέσεις και όλα τα σχετικά. Ο ίδιος Τεόντοσιτς που μέχρι πριν λίγους μήνες ήταν ηγέτης, το έλεγε η καρδιά του και είχε «βαρίδια». Ρε ουστ! Η δε ατάκα του στο ματς με την Γαλλία ότι «η υπέρβαση για την Ελλάδα πρέπει να έρθει από την επίθεση» άφησε εποχή. Μέχρι και ο Χ”γεωργίου  δαγκώθηκε. Αλλά ο μπούλης απτόητος. Προκειμένου να αυτοεπιβεβαιωθεί πηγαίνει στην μικτή ζώνη και ρωτάει τον Ζήση πρώτη ερώτηση: «Η υπέρβαση έπρεπε να έρθει από την επίθεση έτσι δεν είναι;». Άντε ρε φιόγκο! Από τα μακρινά ριμπάουντ έπρεπε να έρθει η υπέρβαση, γελοίε! (τα είπα και ξαλάφρωσα…)

Τέλος πάντων το Ευρωμπάσκετ πέρασε και πλέον το ενδιαφέρον μετατοπίζεται εκεί που πραγματικά πρέπει. Στον εξάστερο, την πιο πετυχημένη ευρωπαϊκή ομάδα της τελευταίας 15ετίας (για να μην ξεχνιόμαστε). Πάνω που λέγαμε (και κλαίγαμε) ότι η ομάδα διαλύεται ξαφνικά αντιλαμβανόμαστε ότι η ομάδα είναι αρκετά καλή ακόμα και για Final Four! Και πάνω που λέγαμε ότι το μπάτζετ θα μηδενιστεί ξαφνικά αντιλαμβανόμαστε πως …χμμμ… δεν μειώθηκε και τόοοοσο πολύ τελικά. Η μόνη απουσία που θα έχει αντίκτυπο είναι ο Φώτσης. Για τον Νίκολας δε μου καίγεται καρφί προσωπικά, ειδικά για τον περσινό Νίκολας. Περισσότερο θα λείψει η Κοκκίνου :Ρ

ΥΓ1. Αν το κατσίκι του Βελιγραδίου (ή ο Γεωργιανός Μπόρατ) γίνουν αιτία να μην επιστρέψει στην ομάδα ο Μάγος της Βαλτικής θα πέσει πολύ γιούχα του χρόνου. Δεν το νομίζω φυσικά, θέλω να ελπίζω ότι είναι τελειωμένη υπόθεση. Άντε να ξανάρθει Αθήνα να ξανακάνει τα γνωστά «μαγουλάκια» γιατί πολύ αδυνατισμένο τον είδα στο Ευρωμπάσκετ και ανησύχησα 🙂

ΥΓ2. Αυτό που γίνεται φέτος στον Ολυμπιακό είναι φοβερό. Η ομάδα κάνει προετοιμασία και  ο αρχηγός κάνει μπάνια. Και την ίδια ώρα τον προπονητή τον κράζει ακόμα και ο …Σλάβνιτς! Για να μην μιλήσω για μεταγραφικό σχεδιασμό… Ποιος ξέρει να πει απ’έξω τους ξένους του Αμερικάνους του Ολυμπιακού (μην κλέβετε, ε!);

ΥΓ3. Αρχίσαμε από νωρίς με τους τραυματισμούς. Να δούμε πόσος καιρός θα είναι οι 2 εβδομάδες φέτος…

ΥΓ4. Άντε καλή αρχή! Ποιος δεν πήρε διαρκείας ακόμα;

Το Μουντομπάσκετ μας τελείωσε, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέκτησαν μετά από το 1994 την πρώτη θέση (με τον Ντουράντ στα τρία τελευταία ματς να έχει Μ.Ο. συμμετοχής 38 λεπτά!!) και εμείς πάμε να σχολιάσουμε συνοπτικά κάποια πράγματα που μας έμειναν..

Σε ότι αφορά την Εθνική μας Ομάδα..  Αρχικά, ας καταλάβουν κάποιοι ότι αυτή η κωμωδία που ονομάζεται τουρνουά Ακρόπολις είτε πρέπει να καταργηθεί τελείως, είτε πρέπει να σφυρίζουν και ξένοι διαιτητές.. Αυτη η κατάσταση με τις υπερ του δέοντος άνετες νίκες μόνο καλό δεν μας κάνουν.. Επι λέξη μετά το περιβόητο ματς με τη Σερβία γράφαμε κάτι για «ελάχιστη προσομοίωση στις συνθήκες που θ’αντιμετωπίσουμε στην Τουρκία». Ξεπερνόντας την αστεία δικαιολογία ότι επηρεαστήκαμε από τα επεισόδια που έγιναν στο Ακρόπολις (οι Σέρβοι γιατι δεν επηρεάστηκαν;), γράφτηκε ότι επηρεαστήκαμε και από την βαριά ήττα από τις ΗΠΑ την παραμονή της αναχώρησής μας για την Άγκυρα.. Λες και πρέπει de facto να κερδίσουμε όλα τα φιλικά.. Πάντως το πιο κωμικό που ακούσαμε όλες αυτές τις ημέρες, ήταν πως επηρεαστήκαμε από την υπερβολικά χαλαρή άμυνα ζώνης των Κινέζων.. Μας αποσυντόνισε λέει..

Όσο για τα τραγελαφικά γεγονότα της τελευταίας αγωνιστικής.. Από τη στιγμή που η Γαλλία αγωνιζόταν αργότερα από εμάς με αποτέλεσμα να είναι στα δικό τους χέρι ενδεχόμενη επιλογή αντιπάλων στις διασταυρώσεις, μάλλον σκάψαμε μόνοι μας το λάκκο μας.. Καθήσαμε να χάσουμε, δείχνοντας ότι φοβόμαστε ΗΠΑ, αλλά και Ισπανία (ας μην κοροϊδευόμαστε) και εν τέλει πέσαμε πάνω στην Ισπανία από την οποία ξαναχάσαμε.. Γενικώς η κουτοπονηριά πληρώνεται κάποια στιγμή και είτε ξεβρακώνεσαι (βλ. Ελλάδα), είτε γελιοποιείσαι (βλ. Γαλλία η οποία έχασε περισσότερο απ’όσο ήθελε και αντί για τη Ρωσία αντιμετώπισε την Τουρκία..) Άξιοι της μοίρας τους και οι δυο..

Στα αγωνιστικά, ο Διαμαντίδης παρ’ότι δεν ήταν σε καθόλου καλή κατάσταση, έκανε το καλύτερο του παιχνίδι εκεί που έπρεπε (στο τελευταίο του παιχνίδι με το Εθνόσημο), ενώ ο Τσαρτσαρής ήταν ανέλπιστα θετικός.. Ο Καϊμακόγλου έδειξε ότι θα μας είναι χρήσιμος, ενώ ο Φώτσης ήταν «as usual».. Αυτοί που εμφανίστηκαν κατώτεροι των προσδοκιών ήταν οι Περπέρογλου, Καλάθης και Βουγιούκας . Μια από τα ίδια (και χειρότερα) ο Τέπιτς.. Όσο και αν προσπαθείς να το δεις θετικά, με Καλάθη και Τέπιτς δεν βγαίνει..

Ο Χατζηγεωργίου πάλι μας χάρισε δυνατές συγκινήσεις (έστω και στο πάρα πέντε) με το «σινικό τείχος της Τουρκίας» (βλ. Ερντέν), τον Ιλιασόβα που είναι Ουζμπέκος (το έλεγε κάθε φορά που έπιανε τη μπάλα στα χέρια του), τον Γκονλούμ που κάποτε ήταν το μεγάλο project του Τουρκικού μπάσκετ και διάφορα άλλα ωραία.. Από την άλλη ο Ιωάννου σε κάθε ευκαιρία μας υπενθύμιζε πως ο ηγέτης της Εθνικής είναι ο Σπανούλης, ενώ πανηγύρισε το τρίποντο του Τεόντοσιτς εναντίον της Ισπανίας λες και έπαιζε ο Ολυμπιακός τελικό Ευρωλίγκας.. Όσο για τα 1000+1 καλάθια, μπορεί να μας έκαναν να λησμονήσουμε με τον Περπερίδη (Vamos Eurobasket και τα σχετικά), οφείλουμε όμως να ομολογήσουμε ότι μας έδωσαν και το απόλυτο highlight..

P.S.1 Πραγματικά είναι πολύ διασκεδαστικό να βλέπεις τους Σέρβους να διαμαρτύρονται για τη διαιτησία.. Είναι σαν να σου λέει ένας κλέφτης ότι του διέρρηξαν το σπίτι..

P.S.2 Δεν μπορώ να μην υποκλιθώ στον πραγματικό MVP Μαρτίνας Πότσιους.. Ο τύπος έχει μετατρέψει το μειονέκτημά του σε πλεονέκτημα.. Respect..

Είναι πολλά τα οποία μπορεί να γράψει κανείς μετά από τα χθεσινά έκτροπα στο ΟΑΚΑ και φυσικά αυτά δεν είναι αγωνιστικά.. Συνοπτικά..

Το έχουμε αναφέρει πολλάκις στο παρελθόν ότι οι διαιτησίες κάθε χρόνο στα τουρνουά Ακρόπολις είναι για πραγματικά γέλια.. Μια από τα ίδια και φέτος.. Επίδειξη διαιτητικού «πατριωτισμού» και ελάχιστη προσομοίωση στις συνθήκες που θ’αντιμετωπίσουμε στην Τουρκία (όπου και λόγω τις ήττας που υπέστη ο «Σωλήνας» στις αρχαιρεσίες της FIBA Europe τα πράγματα να μην είναι όπως τα έχουμε συνηθίσει). Από την άλλη πλευρά είναι επιεικώς αστείο να βλέπεις έναν άνθρωπο 70 Μαΐων να βρίσκει αφορμή από αυτά τα φαλτσοσφυρίγματα και να προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα εν’όψει της επόμενης σεζόν. Δεύτερο unfair του «Σοφού» μετά τις υποτιμητικές αναφορές του για τους προκατόχους του στον πάγκο του Ολυμπιακού. Παρατηρούμε μια μικρή νευρικότητα ή κάνουμε λάθος;

Γενικώς οι Σέρβοι δεν γουστάρουν να χάνουν και όταν χάνουν εκνευρίζονται, ειδικά όταν νιώθουν ότι αδικούνται.. Μάλλον καλόμαθαν (εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων) από την χρυσή εφταετία 1995-2002.. Για θυμηθείτε λίγο τις δηλώσεις του Μίλισιτς ύστερα από τον αγώνα Ελλάδας-Σερβίας στο Ευρωμπάσκετ του 2007..

Ο Τεόντοσιτς πραγματικά χρειάζεται τεχνική υποστήριξη.. Είναι κλασική περίπτωση απροσάρμοστου.. Όσο για τον Κρστιτς, το καλύτερο το φύλαγε για το τέλος, καθώς μετά από όλα όσα έγιναν υποστήριξε ότι μπέρδεψε τον Μπουρούση με… οπαδό.. Αφού γλύτωσε τον ξυλοδαρμό από τον Sofo και αφού τον άφησαν ελεύθερο, μας δουλεύει και από πάνω..

Οι χθεσινοβραδυνές εικόνες μας έφεραν στο μυαλό τον αγώνα Ελλάδας-Βοσνίας στο Ευρωμπάσκετ του 2001 (επί Τουρκικού εδάφους) και τα όσα κωμικοτραγικά είχαν γίνει εκεί.. Παρ’ότι το παίχνίδι ήταν επίσημο, τότε δεν τιμωρήθηκε κανένας.. Η αλήθεια πάντως είναι ότι ένας αρχηγός σαν τον Σιγάλα έλειπε χθες..

Δεν ξέρω πόσοι παρατηρήσανε ότι από τον πάγκο του Παναθηναϊκού στο κλειστό της Ν. Σμύρνης έλειπε ο Φραγκίσκος Αλβέρτης. Αποδείχθηκε ότι ήταν στα Ιωάννινα για έναν αγώνα παλαιμάχων (χαχαχα!) σαν μέρος της «Εθνικής παλαιμάχων» εναντίων της «Μικτής παλαιμάχων Ιωαννίνων». Φιλικό παιχνίδι που έγινε προς τιμήν του Αλβέρτη και διοργανώθηκε από τον Σύλλογο παλαιμάχων (με πρόεδρο τον Σάκη Τζαλαλή!).

Για την Εθνική παλαιμάχων έπαιξαν οι Φραγκίσκος Αλβέρτης, Μπανε Πρέλεβιτς (ΠΑΟΚ), Ευθύμης Ρεντζιάς (ΠΑΟΚ), Χρήστος Λημνιάτης (Δάφνη, ΠΑΟΚ, Ιωνικός Ν.Φ. και σε κάτι άλλους), Γιώργος Μπαλογιάννης (ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκός), Γιάννης Μυλωνάς (Περιστέρι), Δημήτρης Δημακόπουλος (Παναθηναϊκός – Απόλλων Πάτρας), Χρήστος Κωνσταντινίδης (ΠΑΟΚ) ενώ ο άρχοντας του Παγκρατίου Σάκης Τζαλαλής έπαιξε με την Εθνική παλαιμάχων Ιωαννίνων.

Στον επόμενο αγώνα ίσως κληθεί και ο Τσαρτσαρής...

ΥΓ. Πάντως η μεγάλη είδηση της βραδιάς δεν είναι ούτε ο Αλβέρτης, ούτε η βράβευση του Δουβή που έγινε στο περιθώριο του αγώνα, ούτε η παρουσία του Ψωμιάδη που έδωσε μια νότα κιτς γκλαμουριάς στην εκδήλωση. Η είδηση της βραδιάς έχει αύρα θυληκού. Ο Σύλλογος παλαιμάχων Ιωαννίνων βράβευσε την Βίκυ Μιχέλη για την πολυετή της προσφορά στο άθλημα. Ακούς Ντράζεν;

Ο Διαμαντίδης και ο Παπαλουκάς ανανέωσαν την συνεργασία τους με την WIND. Στην συνέντευξη τύπου λοιπόν είπαν διάφορα γλυκανάλατα (πόσο χαίρονται που ανανέωσαν, τι καλή που είναι η WIND και τα σχετικά), είπε και την κοτσάνα του ο Παπαλουκάς που υποσχέθηκε η ευστοχία του φέτος να είναι αυξημένη (*) είπαν και για την Εθνική. Και οι δύο λοιπόν δήλωσαν ότι θα είναι παρόντες στην Τουρκία στο παγκόσμιο. Ο Παπαλουκάς άφησε και ένα ενδεχόμενο για το αντίθετο (αν τον βαστάει το σώμα του κι αν είναι μέσα στα πλάνα του προπονητή όπως είπε χαρακτηριστικά). Ο Δημητράκης ήταν πιο βέβαιος. Φαίνεται λοιπόν ότι η εκτίμηση που είχα ότι ίσως να έχει τελειώσει η Εθνική για τον Διαμαντίδη ήταν λάθος, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να πω «ευτυχώς» ή «γαμώτο».

(*) θυμίζω ότι για κάθε καλάθι τους η WIND δίνει 100€ για την ανέγερση γηπέδου στο Μενίδι. Και εντάξει, ο Διαμαντίδης κάτι μπορεί να βγάλει, ο Παπαλουκάς όμως ούτε τις μπασκέτες δεν βγάζει φέτος

ΥΓ. Είχα πάει για μια δουλειά στο ΠΛΑΙΣΙΟ στο mall σήμερα και έπεσα επάνω σε ένα μικρό πανηγύρι που έστησε η nike στο κατάστημά της με παίχτς του Ολυμπιακού. Τι κρίμα να μην έχω μαζί μια φωτογραφία «10 μέρες» του Μπουρούση να μου την υπογράψει. Είχανε στήσει και ένα εντελώς pathetic σκηνικό όπου πήγαινε ο κόσμος και σούταρε σε μια μικρή μπασκέτα έχοντας από την μια τις τσιρλίντερς να χαζοκουνιούνται από την άλλη τον Κλέιζα να χαζοχειροκροτάει αμήχανα και παραδίπλα τον εκφωνητή (αυτόν που παλιά ήταν στο Μαρούσι και φώναζε «καρφώνει ο Λούυυυυυης») να περιμένει υπομονετικά να πέσει κανένα από τα αναρίθμητα τούβλα των οπαδών του θρύλου στο καλάθι για να αποθεώσει. Κάποια στιγμή συνέβει το θαύμα και ξέδωσε: «Γιάαααααααανης».

ΥΓ2. Χωρίς Δράκο, Μανουσέλη, Τόμιτς τέτοια happenings δεν έχουν αξία…

Θησαυρός γνώσης από τα golden boys της ελληνικής αθλητικογραφίας

Το ευρωμπάσκετ τελείωσε και μας αφήνει μια ευχάριστη επίγευση. Ο λόγος φυσικά για την επιτυχία της Εθνικής αλλά είναι μόνο αυτό; Όχι βέβαια. Όπως σε κάθε διοργάνωση την μετάδοση της οποίας αναλαμβάνει η αγαπημένη μας ΕΡΤ έτσι και σε αυτό το Ευρωμπάσκετ γίναμε σοφότεροι! Και φυσικά αυτή η μοναδική γνώση είναι το πραγματικό κέρδος!

Και τι δεν μάθαμε…

Μάθαμε ότι ο Πάου Γκασόλ είναι ο «πρώτος Ισπανός πρωταθλητής του ΝΒΑ» που όταν τραυματίστηκε δήλωσε ότι «θα είναι στο Ευρωμπάσκετ για το χρυσό»

Μάθαμε ότι ο έγχρωμος Γερμανός Green είναι «φιλαράκι, κολλητός, συγκάτοικος του Νοβίτσκι»

Μάθαμε ότι ο Στεφάνωφ στο τρίτο παιχνίδι της πρώτης φάσης έδινε «την τελευταία του παράσταση». Μετά κατάλαβε ο Χατζηγεωργίου ότι η FYROM θα προκριθεί οπότε αυτομάτως ο Στεφάνωφ έδινε «μια από τις τελευταίες του παραστάσεις».

Μάθαμε ότι «ο Μαρκ Γκασολ παλιά έπαιζε με μέσο αλλά βελτιώθηκε και πλέον παίζει με την αξία του»

Επίσης μάθαμε ότι ο Ιωάννου αν ήταν προπονητής θα έκανε συνεχώς φάουλ . Στα 30 δευτερόλεπτα και ενώ νικάει με 4 πόντους – φάουλ. Στα 18 δευτερόλεπτα και ενώ νικάει με 2 πόντους – φάουλ. Δεν είναι απόλυτα βέβαιος ακόμα αν θα κάνει φάουλ στα 8 δευτερόλεπτα και ενώ χάνει με 2 πόντους (!)… Επίσης θα έκανε φάουλ σε όποιον παίχτη ήθελε άσχετα με το που γίνεται η επαναφορά. Μετά θα καταλάβαινε ότι αυτό πλέον δίνεται αντιαθλητικό…

Από τον Ιωάννου όμως μάθαμε και το «πολυτιμότερο στοιχείο στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ»… Μα φυσικά «το μακρινό ριμπάουντ»(!)

Και φυσικά μάθαμε ότι ο Σχορτσανίτης «έχει 16% λίπος μόνο στο σώμα του που είναι πολύ λιγότερο από τον μέσο μπασκετμπολίστα»

Πέρα όμως από αυτά που ακούσαμε, σημασία έχουν και αυτά που είδαμε…

Είδαμε ότι οι Πολωνοί δεν ξέρουν να σκηνοθετούν μπάσκετ και ότι δεν υπάρχει κάποιος Maciej Galanowiak να τροφοδοτεί με στατιστικά.

Είδαμε τα σκονάκια του Σκαριόλο στην τσέπη του πουκάμισου

Είδαμε τον Γκασόλ να από Πάου να γίνεται Ζάρκο στα πρώτα παιχνίδια. Μετά ήρθε στα ίσα του…

Είδαμε το τεράστιο πανό των FYROMιανών

Είδαμε την Ολυμπία και την Φανή

Τέλος είδαμε τον πολίστα και το Τσολιά (αλλά δεν είδαμε την Νάντια και αυτό ήταν απώλεια)…

Δυστυχώς λόγω ωρών μετάδοσης δεν κατάφερα να δω όλα τα παιχνίδια οπότε είναι βέβαιο ότι έχω δεν έχω ακούσει και δεν έχω δει αρκετά ενδιαφέρονται και πικάντικα. Παρακαλώ προσθέστε τον πολύτιμο οβολό σας…

Ξεκινάει το Ευρωμπάσκετ! Επιτέλους, γιατί δεν θα άντεχα άλλα αδιάφορα φιλικά-σπαζοκεφαλιές όπου η εξαγωγή συμπερασμάτων για τον τρόπο παιχνιδιού της Εθνικής είναι πιο δύσκολη από την εξαγωγή φρονιμίτη. Η ώρα έφτασε λοιπόν να μας δείξει η «επίσημη αγαπημένη» (που λένε και οι μασόνοι) τι ψάρια πιάνει και κυρίως *πώς* ακριβώς σκοπεύει να τα πιάσει. Μέχρι τώρα έχουμε δει τις εξής παραλαγές:

Α) Του Λιθουανού: Γρήγορο τέμπο, αναζήτηση του αιφνιδιασμού και επιθετική άμυνα. Μας αρέσει αυτή η Εθνική ομολογούμε αλλά έχει αδυναμία να μείνει προσηλωμένη σε αυτό το παιχνίδι για όλο το παιχνίδι. Δεν ξέρουμε αν οφείλεται στην κούραση των γκαρντ ή στην ενστικτώδη αλλαγή παιχνιδιού λόγω συνήθειας σε αυτό…

Β) Του Έλληνα: Αργό τέμπο, προσπάθεια για πιεστική άμυνα, πολλές φορές σε όλο το γήπεδο, αλλά με ιδιαίτερη αποτυχία δεδομένου ότι λείπουν τα μακριά χέρια του Διαμαντίδη, η αμυντική διαίσθηση του Παπαλουκά και σε δεύτερη ανάλυση ακόμα και τα γρήγορα –για 4άρι- πόδια του Τσαρτσαρή.

Στην Πολωνία λοιπόν θα πρέπει μοιραία να διατηρηθεί μια «βασική» φιλοσοφία. Λογικά από αύριο θα είμαστε σε θέση να δούμε και να πούμε περισσότερα αλλά αν κρίνουμε από τα φιλικά μάλλον ο Καζλάουσκας θα στρίψει το νόμισμα για να αποφασίσει.

Αυτό που περιμένουμε όμως είναι τον Σπανούλη να παίρνει το «χρίσμα» του ηγέτη με την μπάλα αγκαλιά για 20 δευτερόλεπτα. Επίσης λογικά η Εθνική θα προσπαθήσει να παίξει στο ζωγραφιστό με Σχορτσιανίτη και Κουφό ενώ δεν θα μας κάνει έκπληξη αν δούμε πολλές φορές και σχήμα με 2 σέντερ (πχ με τον Μπουρούση σε ρόλο PF).

ΥΓ. Γράφει ο Παπαδογιάννης για την Εθνική: «Είτε τερματίσει 2η είτε 16η είτε κάπου ενδιάμεσα, το αποτέλεσμα θα εντάσσεται στο -διευρυμένο έστω- πλαίσιο της λογικής. Κατά πάσα πιθανότητα, πάμε για «κάπου ενδιάμεσα»: 6η ή κάτι τέτοιο».
Δηλαδή για να καταλάβω πέρα από την Ισπανία που δικαίως λογίζεται ως το απόλυτο φαβορί υπάρχουν άλλες 4 ομάδες ΤΟΣΟ καλύτερες από την Ελλάδα που αν τις περάσουμε στην τελική κατάταξη θα πρέπει να το θεωρήσουμε και έκπληξη; Και πώς στο καλό η 16η θέση (και οποιαδήποτε θέση εκτός 8άδας θα έλεγα) είναι μέσα στο πλαίσιο της λογικής;
Είτε υποτιμάτε τις ικανότητες των παιχτών και του προπονητή είτε υποτιμάτε την νοημοσύνη μας. Ή το πιο πιθανό και τα δύο…

ΥΓ2. Ξέρω ότι οι περισσότεροι θα έχουν τα μάτια τους στον Καλάθη για μια πρώτη εκτίμηση τι μπορεί να καταφέρει σε υψηλό επίπεδο και τι να περιμένουμε την χρονιά που έρχεται. Εμείς όμως θα έχουμε τα μάτια μας και αλλού… Στον Καλαμπόκη φυσικά που θα είναι η έκπληξη αποκάλυψη του τουρνούα (λέμε τώρα!)

Επόμενη σελίδα: »