Κράξιμο…


..είναι ο νέος όρος που εισήγαγε χθες ο Παναγιώτης Γιαννάκης μετά τον 3ο τελικό.. Φυσικά και ακολούθησε την εύκολη λύση, αφήνωντας αιχμές, αλλά δεν μας είπε πως κατάφερε να του γυρίσουμε παιχνίδι από το -14 με Γιασικεβίτσιους-Σπανούλη στην πεντάδα και χωρίς να καταφέρει να βγάλει ούτε μισό miss-match (κατά το «ούτε μισό καλάθι» που έλεγε κάποτε και κάποιος άλλος..)  Όπως έγραψε και ο Κογκαλίδης «Από τη στιγμή που το ταμπλό έδειξε 48-60, βαρέθηκα να βλέπω τον Παπαλουκά να χτυπά την μπάλα στο παρκέ. Τρύπα άνοιξε!».. Οπότε «ο Γιαννάκης, ο Μπουντούρης και τ’άλλα παιδιά», ας πουν το ποίημα τους στην πλειοψηφία των οπαδών τους, οι οποίοι τα τρώνε αμάσητα.. Μάλλον δεν έχουν καταλάβει  στον Ολυμπιακό ότι όσο επιδίδονται σε κυνήγι μαγισσών, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.. Χθες ήταν η μεγάλη τους ευκαιρία…

Πραγματικά επική η χθεσινή ανατροπή.. Ο Oμπράντοβιτς επέλεξε να αφήσει πάλι αρκετά ελεύθερα τρίποντα, αλλά αυτή τη φορά παρολίγο να μας στοιχίσει, καθώς δεν γίνεται οι Ολυμπιακοί να τουβλάρουν συνέχεια, κάποια στιγμή θα έμπαιναν (και περισσότερα από το συνηθισμένο). Στην επίθεση ήμασταν φανερά μπλοκαρισμένοι, καθώς ακόμα και στο πρώτο ημίχρονο τα (πολλά) τρίποντα  ήταν αρκετά τραβηγμένα (ασχέτως αν ο Νίκολας τα έβαζε), οπότε ο μοναδικός τρόπος να γυρίσουμε το παιχνίδι ήταν με την άμυνα. Όπως και έγινε.. Αναλυτικότερα..

Ο Διαμαντίδης δεν ήταν και στο καλυτερό του βράδυ, ίσως και να είχε εκνευριστεί από τους θεατρινισμούς και τα μακροβούτια του Τεόντοσιτς.. και μιας και τον ανέφερα τον Σέρβο, προβλέπεται ενώ έχει αποβληθεί με πέντε φάουλ να είναι συνεχώς όρθιος και στα time out να μπαίνει μέσα στο γήπεδο προκαλώντας τους διαιτητές; Έλεος..

Ο Σπανούλης όσο αρνητικός ήταν μέχρι το 4ο δεκάλεπτο, τόσο συνέβαλλε τα μέγιστα στην ανατροπή της τελευταίας περιόδου, μαζί με τον Γιασικεβίτσιους.. Όσο για το καλάθι του Λιθουανού στο τέλος της 3ης περιόδου, πραγματικά μόνο αυτός θα μπορούσε να το βάλει..

Δεύτερο συνεχόμενο θετικό παιχνίδι του Τέπιτς και δεύτερο στο οποίο ο Μπατίστ είναι (ψιλό) εκτός κλίματος (ανέβασε πάντως την απόδοσή του στο τελευταίο δεκάλεπτο).  Ο Περπέρογλου δε, στο ΟΑΚΑ είναι κυριολεκτικά ένας άλλος παίκτης, πάιζει με εντελώς διαφορετική ψυχολογία..

Ώρες ώρες ο Πέκοβιτς παίζει τελείως μόνος του και δυστυχώς με τον Μπατίστ σε τέτοια κατάσταση αποτελεί την μοναδική μας απειλή στο ζωγραφιστό..

Ο Φώτσης μπορεί να μην σκόραρε, αλλά (όσο έπαιξε) κυνήγησε αρκετά τον Κλέιζα (τουλάχιστον ο Λιθουανός δεν αλώνισε όπως στο ΣΕΦ), ενώ Τσαρτσαρής απόμαχος-ξεαπόμαχος δυο σουτ που έπρεπε να βάλει, τα έβαλε..

Ο Νίκολας τα έβαλε μαζεμένα στην αρχή, στο δεύτερο ημίχρονο κουράστηκε και επιδώθηκε σε αρκετά λάθη. Αν δεν ήταν αυτός όμως, πιθανότατα στο ημίχρονο να ήμασταν δέκα πόντους πίσω..

Την προηγούμενη Πέμπτη, οι Ολυμπιακοί ήταν σε κατάσταση αποσύνθεσης, αλλά με τη χαλαρότητά μας στο 2ο παιχνίδι τους επιτρέψαμε να ισοφαρίσουν (και ν’ανακάμψουν ψυχολογικά) μάλλον ευκολότερα απ’ότι περίμεναν.. Χθες στο τέλος της 3ης περιόδου το είχαν πιστέψει ότι μπορούν να μας κερδίσουν και εκτός έδρας.. Αυτά συμβαινουν όταν δεν καθαρίζεις τη σειρά νωρίς, υπάρχει ο κίνδυνος να το πληρώσεις..

P.S.1 Μπροστά στον Κλέιζα, ο Κόμαζετς ήταν καθηγητής ψυχολογίας.. 😛

P.S.2 Τι ρόλο βάραγε ο Κοχ στις θέσεις δίπλα στον παγκο του Παναθηναϊκού;

P.S.3 Tα φάουλ των παικτών του Ολυμπιακού στα τελευταία λεπτά (και ενώ το ματς είχε κριθεί) καθώς και η γενικότερη συμπεριφορά (κυρίως των ξένων) δείχνει τη νοοτροπία που έχουν στο λιμάνι .. Συγγνώμη κιόλας, αλλά σε αντίστοιχη περίπτωση θα τους είχε στείλει όλους στο διάολο ο Ομπράντοβιτς..

Ένας κάκιστος Παναθηναϊκός έχασε από έναν μέτριο Ολυμπιακό 79-72. Σε ένα μισοάδειο γήπεδο οι παίχτες του Ομπράντοβιτς έμοιαζαν να κάνουν αγγαρεία. Συνεχή λάθη, άσχημες επιθέσεις, πολλά χαμένα ριμπάουντ, και μηδενικός ρυθμός ήταν όσα έδειξαν στο παρκέ του ΣΕΦ.

Με τον Πέκοβιτς να σηκώνει το βάρος στην επίθεση αλλά να αποτελεί μαύρη τρύπα στην άμυνα και τον Τέπιτς στον λίγο χρόνο που έπαιξε να ξεχωρίζει ο Παναθηναϊκός δεν είχε τύχη. Ειδικά για τον Τέπιτς πρέπει να γίνει μια ιδιαίτερη μνεία καθώς δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες εμφανίσεις. Κράτησε τον Παναθηναϊκό όρθιο σε όλο το πρώτο δεκάλεπτο με 9 πόντους, μηδέν λάθη και ένα κλέψιμο και είναι απορίας άξιο γιατί έμεινε μιάμιση περίοδο πάγκο και συνολικά πήρε σκάρτα 10 λεπτά συμμετοχή. Τα ίδια και για τον Σάρας που ήταν ζεστός πρώτη φορά μετά από μήνες. Τα 13 λεπτά συμμετοχής ήταν λίγα.

Από τους υπόλοιπους τίποτα.

Ο Σπανούλης με 2 πόντους (στο τέλος) και ένα κάρο κατεστραμμένες επιθέσεις.

Ο Μπατίστ σαν αργοκίνητο καράβι.

Ο Φώτσης με το απόλυτο μηδέν σε όλα, με τον Κλέιζα να τον γλεντάει και ένα κάρο χαμένα ριμπάουντ.

Ο Νίκολας εκτός αγώνα (του έβγαλε την γλώσσα ο Πεν αλλά δεν πήρε και κανένα σκριν της προκοπής).

Ο Περπέρογλου πρέπει απαραίτητα να γίνει αναπληρωματικό τριάρι, είναι αστείο πλέον, βαρέθηκα να τον βλέπω να πετάει την μπάλα και να μαζεύει τάπες…

Ο Τσαρτσαρής έξω από τα νερά του.

Και τέλος ο Διαμαντίδης που αν και σε κακή μέρα γενικά ήταν θετικός (όπως πάντα)…

Πάντως ύστερα και από την σημερινή εμφάνιση (η οποία θύμιζε τον περσινό τέταρτο τελικό) πραγματικά δε μπορώ να καταλάβω γιατί παίζουμε κάθε φορά με την φωτιά. Αντί να μπουν μέσα και να τελειώσουν τον εμφανώς χεσμένο Ολυμπιακό, έπαιζαν σα να είναι εκείνοι με την πλάτη στον τοίχο. Απρόσεκτοι, ασυγκέντρωτοι, σε ένα ροντέο παιχνίδι με επιθέσεις της μιας πάσας. Για ποιο λόγο; Εντάξει, δεν είναι ότι ο Ολυμπιακός δείχνει ικανός να απειλήσει στο ΟΑΚΑ αλλά γιατί να το ρισκάρουμε; Σε τελική ανάλυση μπάσκετ είναι δεν θέλει και πολύ να γυρίσει η ψυχολογία και να γίνει η στραβή…

ΥΓ. Τα γελάκια του Ιτούδη με τον Τεόντοσιτς λίγο πριν το τέλος πολύ χαρακτηριστικά της ψυχολογίας παιδικής χαράς του Παναθηναϊκού…

Πάει λοιπόν και αυτό το final four.. Σαφώς και εμείς οι Παναθηναϊκοί φανταζόμασταν αλλιώς αυτό το ταξίδι στο Παρίσι, αλλά όταν έπρεπε να παίξουμε μπάσκετ εμείς ήμασταν απόντες.. Η απουσία του Παναθηναϊκού από τη μία και η παρουσία του Ολυμπιακού από την άλλη, μας έδωσε την «ευκαιρία» να χαζέψουμε διάφορα ωραία που γράφτηκαν στον Ελληνικά ΜΜΕ.. Ας δούμε λοιπόν μερικά από αυτά που αλιεύσαμε στα διάφορα sites (όσο προλάβαμε να σερφάρουμε στο Παρίσι..)

Ξεκινάμε με τις δηλώσεις Εθνικής συσπείρωσης και υπερηφάνιας του «Σωλήνα» πριν το final four.. «Ελπίζω να το πάρει η ελληνική ομάδα, για να καταλάβουν οι Ευρωπαίοι ότι η Ελλάδα δεν είναι παρίας και φτωχός συγγενής. Δεν μπορούν συνεχώς να μας λοιδορούν. Να συνειδητοποιήσουν πως έχουμε ικανότητες..» Κάπως έτσι τα είπε ο πρόεδρος της FIBA Europe και φυσικά για άλλη μια φορά μας «μάγεψε».. Ειδικά αυτό το «παρίας» είχα να το ακούσω από το Λούφα και Παραλλαγή..

..και συνεχίζουμε με τις αναλύσεις του ψυχολόγου Ασπρούλια πριν τον ημιτελικό, οι οποίες «έγραψαν» και πάλι.. «Οι Σέρβοι, μοιάζουν να είναι ευτυχισμένοι μόνο και μόνο επειδή είναι εδώ» και οι παίκτες του Ολυμπιακού «αποπνέουν μία σιγουριά». Εν τέλει, ο «σίγουρος» Ολυμπιακός μάλλον έκλεψε τη νίκη από τους «ευτυχισμένους απλά και μόνο από τη συμμετοχή» Σέρβους, οδηγώντας ανέλπιστα το ματς στην παράταση..

Μπορεί η αγωνιστική ανωτερότητα της Μπαρτσελόνα να ήταν ξεκάθαρη στον τελικό, αλλά τις σπόντες τους λίγο-πολύ τις ψιλοπέταξαν.. Από τον προπονητή (αλίμονο), τον πρόεδρο μέχρι τον Κογκαλίδη και το δίδυμο των Σκουντή-Μαγουλά.. Φυσικά για την παρουσία του λόρδου ..Φακίνι στον ημιτελικό γαργάρα..

Επίσης, επειδή έχει τύχει να έχω ακούσει από πολλούς κάτι αντίστοιχο με αυτό που έγραψε πρόσφατα ο Βετάκης στη στήλη του στην «Πράσινη», ότι δηλαδή: «ο αποκλεισμός του Παναθηναϊκού είναι η μεγαλύτερη ανακούφιση των υπόλοιπων ομάδων» απλά θα υπενθυμίσω ότι τα τελευταία δυο χρόνια σε τέσσερα παιχνίδια έχουμε μαζέψει συνολικά πενήντα πόντους διαφορά από τους Καταλανούς.. Τελικά, μήπως ο αποκλεισμός της Μπαρτσελόνα ήταν η μεγαλύτερη ανακούφισή μας στο Βερολίνο; Ναι, όταν πηγαίνουμε σε final four επί Ομπράντοβιτς συνήθως κατακτάμε και τον τίτλο, αλλά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις όπου χάσαμε από καλύτερες ομάδες (βλ. Παρίσι 2001, Μόσχα 2005).. Δεν είμαστε η αρχή και το τέλος του μπασκετικού κόσμου..

Φυσικά το ίδιο ισχύει και για τα σημερινές εξυπνάδες του στυλ: «Στο ’59 μας γύρισε ο Ολυμπιακός στο Παρίσι. Το -18 του τελικού (86-68) αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη διαφορά στην ιστορία του κορυφαίου ευρωπαϊκού θεσμού» που αναφέρει η ίδια στήλη.. Λες και το -18 έχει τεράστια διαφορά από το -14 που χάσαμε εμείς το 2001 στο ίδιο γήπεδο.. Έλεος πια με την επιλεκτική τύφλωση..

Συμπερασματικά, το ατομικό ταλέντο των παικτών (Τσίλντρες, Κλέιζα, Τεόντοσιτς κλπ.) και οι ..ποικιλίες  (που έγραψε χθες ο Διαμαντόπουλος, ο οποίος παρεπιπτόντως μάλλον αποτελεί την πιο σοβαρή ερυθρόλευκη πένα, τόσο από αυτά που γράφει στο «Φως», όσο και από αυτά που postαρε στο Sport24 και μάλλον θ’ανταλλάξει χωλ με τον Βετάκη) δεν φτάνουν για να σηκώσεις την Ευρωλίγκα. Μπορεί να αρκούν για  αποκλείσεις την Κίμκι, την Πρόκομ (ή έστω την Κάχα Λαμποράλ) ή να σώσεις την παρτίδα με την Παρτιζάν, αλλά κάποια στιγμή θα αντιμετωπίσεις μια ΟΜΑΔΑ και θα το πληρώσεις ακριβά..

Τελειώνοντας, φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει ο Συρίγος, ο οποίος οργίασε και πάλι αποκαλώντας μετά τον τελικό τον Ναβάρο «μπασκετικό σίχαμα«.. Ενώ άμα ήταν Έλληνας θα λέγαμε για την «πονηριά του Παπαλουκά», που λέει και ο Σκουντής.. Εντάξει, ο γερο-Φίλιππας μάλλον μίλησε ως πρώην εκπρόσωπος τύπου της Εθνικής Ομάδας..

P.S. Που ήταν η γνωστή ξανθιά φίλαθλος της ΤΣΚΑ;

Απροπόνητοι, άνευροι, βαριεστημένοι, ασυγκέντρωτοι…
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ!

Και τραγικότερος απ’όλους ο Ομπράντοβιτς.
Έχουμε και λέμε:
Ούτε λεπτό ο Σάρας… Λες και ο Σπανούλης ή ο Διαμαντίδης ήταν καλύτεροι… Που τρώγανε τα τρίποντα μέσα στη μούρη τους στην άμυνα και κουτουλούσαν στην επίθεση… Αλλά βέβαια, πρέπει να υπερασπιστεί την ηλίθια επιλογή του στο πρωτάθλημα…
Ο Πέκοβιτς που ήταν όλη η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο ξεχάστηκε στον πάγκο. Ο Μπατίστ κουτουλούσε στα στεφάνια από ένα σημείο και μετά….
Ο Χάισλιπ επίσης ξεχάστηκε στον πάγκο. Κόντεψε να σκάσει ο Φώτσης. Και τελικά όταν μπήκε άρχισε να το παίζει Κόμπε και ο Σέρβος του έδινε και εύσημα…
Ο Νίκολας δεν έχει πάρει ΕΝΑ σκριν να βγει να σουτάρει ελεύθερος… Έχω βαρεθεί να τον βλέπω να παλεύει χοροπηδώντας ντριμπλάροντας.
Για τον Σπανούλη δεν λέω τίποτα. Εκτός τόπου και χρόνου και παρ’όλα αυτά συνεχίζει να έχει τη μπάλα στα χέρια συνεχώς…

Μιζέρια. Αυτός δεν είναι Παναθηναϊκός…

Πού είναι τώρα όλοι αυτοί που λέγαν ότι καλά έκανε και άφησε τον Σάρας έξω; Να τους δω τώρα τι θα λένε…
Να δω τι θα πει και ο Ομπράντοβιτς. Θα αρχίσει πάλι τις «απειλές»; Τα «κάποιοι δεν παίζουν»; Κάποιοι δεν προπονούνται καν, Ζέλικο!
Τόσες χαμένες βολές, τόσα χαμένα τρίποντα, τόσο αργή ανάπτυξη, τόσο αργές αλληλοκαλύψεις στην άμυνα. Γίνεται καθόλου προπόνηση Ζέλικο ή είμαστε στα καζίνα και τα μπαρ μέχρι το πρωί;

Τραγικοί! Και αυτό που τους κάνει απαράδεκτους είναι ότι η αξία τους είναι δεδομένη. Αλλά έχει εμφανιστεί πάλι το ίδιο σύμπτωμα. Όλοι περιμένουν να βγάλουν το φίδι από την τρύπα οι υπόλοιποι…
Τώρα κύριοι το φίδι από την τρύπα δεν το βγάζει κανείς. Λυπάμαι χάσατε… Η Ευρωλίγκα τελείωσε για εσάς γιατί είσαστε απλά κατώτεροι των περιστάσεων. Όλοι σας!

Κοιτάξτε να χάσετε και το κύπελλο από τον γαύρο.

Όσο για σένα Ζέλικο κοίτα να σφίξεις τα λουριά στην προπόνηση και κυρίως κοίτα να σταματήσεις τις δηλώσεις που αποπροσανατολίζουν την ομάδα γιατί γίνεσαι περίγελος. Σήκωσες το γάντι και τρως τα νοκ ντάουν το ένα μετά το άλλο. Το παίζεις πρωταθλητής αλλά στο ρινγκ γίνεσαι ο σάκος του μποξ. Και εντάξει, να σου παίρνει την ταυτότητα ο Βουγιόσεβιτς το καταλαβαίνω, είναι απλά καλύτερός σου, να σου παίρνει τα σ΄ώβρακα όμως ο Μπαρτζώκας σε ματς ζωής και θανάτου μέσα στο ΟΑΚΑ είναι τραγικό. Κοίτα μην σου κάνει καμιά κηδεία και στο πρωτάθλημα και μετά βγει να δηλώσει μέσα στη μούρη σου «όποιος νομίζει ότι είναι καλύτερος να έρθει να μας κερδίσει στο γήπεδο».

Σε ένα αρκετά σκληρό παιχνίδι σε μια από τις πιο καυτές έδρες του πρωταθλήματος ο Παναθηναϊκός δυσκολεύτηκε αλλά κέρδισε τον Πανιώνιο στη Ν. Σμύρνη με 76-80. Σε αυτά τα παιχνίδια και ειδικά τέτοια εποχή το αποτέλεσμα είναι το μοναδικό κριτήριο, έτσι δε μπορούμε παρά να είμαστε ικανοποιημένοι από την ομάδα σήμερα, ειδικά από την στιγμή που την προηγούμενη αγωνιστική σε αυτό το ίδιο γήπεδο είχε χάσει ο Ολυμπιακός. Κλειδί της αναμέτρησης η ζώνη του Παναθηναϊκού για μεγάλο μέρος του αγώνα που τον κράτησε ζωντανό σε ένα παιχνίδι που δεν ήταν σε καλή μέρα αμυντικά.

Στο πρώτο ημίχρονο ο Πανιώνιος ξεκίνησε δυνατά με πολύ πιεστική άμυνα και πολύ ενέργεια σε άμυνα και επίθεση και ο Παναθηναϊκός ασφυκτιούσε. Παρ’όλα αυτά επανήλθε με όπλο την ζώνη στην άμυνα (!) και το inside game στην επίθεση. Ο Φώτσης πολύ καλή δουλειά στο πρώτο ημίχρονο στα ριμπάουντ (αλλά και επιθετικά) ενώ ο Σπανούλης κουβαλούσε την ομάδα. Μάλιστα για λίγα λεπτά πήγε στον πάγκο και αμέσως ο Παναθηναϊκός έμεινε πίσω στο σκορ με αποτέλεσμα ο Καλάθης να ξαναβρεί το καρεκλάκι του στον πάγκο πολύ γρήγορα. Το πιο αρνητικό σημείο στο παιχνίδι του Παναθηναϊκόυ στο πρώτο ημίχρονο ήταν τα λάθη, στοιχείο που έκανε τον Ομπράντοβιτς πολύ γρήγορα να πάρει το γνωστό βυσινί χρώμα. Τελικά η ζώνη 2-3 λειτούργησε στην άμυνα, τα τρίποντα του Πανιώνιου έπαψαν να βρίσκουν στόχο και ο Παναθηναϊκός έκλεισε το ημίχρονο μπροστά στο σκορ με 42-40.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός έδειχνε να κυριαρχεί. Εξασφάλιζε διαφορές (τις οποίες όμως δε μπορούσε να και κρατήσει) αλλά γενικά είχε επιβάλει τον αργό ρυθμό που ήθελε και φαινόταν ότι ελέγχει το παιχνίδι. Μέχρι δύο λεπτά πριν το τέλος όπου όντας 7 πόντους προστά ο Ομπράντοβιτς αποφάσισε να κάνει πειράματα. Έβαλε μέσα και τους δύο ψηλούς κάνοντας τον Παναθηναϊκό στατικό για 3 επιθέσεις και βγάζοντάς τον εκτός ρυθμού με αποτέλεσμα το παιχνίδι να έρθει πολύ γρήγορα στο καλάθι. Τελικά το λάθος του Ράις κλείδωσε το παιχνίδι αν και αν δεν ήταν ο Σάρας να γλυτώσει τον Παναθηναϊκό από παράβαση 8 δευτερολέπτων στην τελευταία φάση θα είχαμε περιπέτειες. Τέλος καλό όλα καλά…

Από τον Παναθηναϊκό ξεχώρισε ο Πέκοβιτς επιθετικά όπου με τον Μπράιαντ αντίπαλο είχε εύκολο έργο κι αν δεν έχανε και μερικά εύκολα καλάθια θα είχε πάει κοντά τους 30 πόντους. Παράλληλα ο Σπανούλης ήταν ξανά το μυαλό της ομάδας και όποτε έβγαινε για να ξεκουραστεί ο Παναθηναϊκός είχε πρόβλημα.
Θετικός και ο Σάρας για ένα ακόμα παιχνίδι. Με αρκετούς πόντους, καλές επιλογές, αρκετές ασίστ, ένα αντιαθλητικό (!) αλλά κυρίως με το γνωστό του πάθος και την ανακατοσούρα που έφερε στην αντίπαλη άμυνα βοήθησε πολύ. Επίσης θετικός και ο Περπέρογλου που πάλεψε και στην άμυνα. Ο Φώτσης κατέβασε αρκετά ριμπάουντ και σπρώχτηκε πολύ κάτω από την ρακέτα. Για ένα ακόμα παιχνίδι βρήκε στόχο από τα 6.25, έχασε όμως και ένα πέναλτι προς το τέλος που θα μπορούσε να τελειώσει τον αγώνα λίγο νωρίτερρα και να μας σώσει από την αγωνία. Από τους υπόλοιπους τίποτα ιδιαίτερο, ειδικά ο Καλάθης πελάγωσε από την πίεση της περιφέρειας του Πανιωνίου, ενώ ο Νίκολας είναι ντεφορμέ.

Highlights

Το τούβλο του Τέπιτς στην πρώτη του προσπάθεια για τρίποντο. Ούτε ο Τσαρτσαρής τέτοιο σουτ. Τι εθνικότητα είπαμε είσαι αγόρι μου; Btw τελικά αυτός δεν έχει ξυριστεί. Ακόμα σαν 13χρονος έφηβος είναι… Τώρα που το σκέφτομαι σαν 13χρονος σουτάρει κιόλας…

Οι ασίστ του Σάρας στον Μπατίστ που αναβίωσαν τα γνωστά από πέρσι πικ εν ρολ των δυο τους. Με την ευκαιρία κύριοι του ΣΚΑΙ τα ριπλέι είναι για να τα βλέπουμε όχι για να δείχνετε διαφημίσεις επάνω τους. Σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες είναι που βγάζω το καπέλο στην ΕΡΤ που αν μη τι άλλο σεβόταν το άθλημα και τον θεατή στη μετάδοσή της.

Η Νέα Σμύρνη. Πολύ μας αρέσει που βλέπουμε ξανά τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη. Άλλη ομάδα ο Πανιώνιος εκεί. All time classic οι μούτζες και τα κωλοδάχτυλα σε πρώτο πλάνο διανθισμένα με την κλασική γκρίνια προς τους διαιτητές για οτιδήποτε συμβαίνει στο παρκέ. Στρούγκα!

Λαβράκια

Ο Δάρδαλης δεν ξέρω τι θέλει να αποδείξει στα αφεντικά του γαυροκάναλου στο οποίο δουλεύει αλλά το να κάνει ότι δεν βλέπει την εμφανή μεταφορά μπάλας λίγο πριν το τέλος ή να φωνάζει για 8 δευτερόλεπτα από τα 6 είναι προκλητικό. Τέλος πάντων η αναφορά σε αυτόν έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν εξετάσουμε τις φορές που φαίνεται να έχει κολλήσει Χατζηγεωργίτιδα.

Τα καλύτερα σήμερα:
«Μπαίνει ο Γιάνκοβιτς, γιός του αείμνηστου αδερφού μας Μπόμπαν». Εντάξει, όλοι τον συμπαθούσαμε τον Μπόμπαν, αλλά μην μπασκετο-λαϊκίζουμε κιόλας.
«Σιούτης στον Σπανούλη και τρίποντο!». Μπέρδεψε ο σπίκερ τον Μπατίστ με τον Σιούτη που καθόταν δίπλα του…
Και βέβαια το κορυφαίο όλων με το οποίο ο σπίκερ επέλεξε να ανοίξει την πρώτη μετάδοση της χρονιάς. Η πιο ηλίθια ευχή που έχω ακούσει ποτέ…
Στον Σπανούλη για την γέννηση του γιού του: «ευχόμαστε τα καλύτερα, σε 20 χρόνια να τον δει να καρφώνει στα μούτρα του Λεμπρόν Τζέιμς». Καταρχήν, συγνώμη κιόλας, αλλά αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς να σκεφτείς για ένα νεογέννητο; Και κατά δεύτερον σε 20 χρόνια ο Λεμπρόν Τζέιμς θα είναι 46 ετών, πόσο δύσκολο θα είναι να καρφώσει κάποιος στα μούτρα του; Πάω στοίχημα ότι σκεφτόταν όλο το βράδυ για να βρει μια πραγματική «μπασκετική» ευχή.

Μιας και μιλάμε για την μετάδοση, ο Σιούτης είναι εντελώς άχρωμος και άγευστος, χωρίς καμία διάθεση να μεταδώσει τις γνώσεις του, χωρίς να προσπαθήσει να εξηγήσει τι γίνεται στον αγωνιστικό χώρο και γεμάτος κλισέ του στυλ «ο Ομπράντοβιτς είναι ένας μεγάλος προπονητής». Έεεεελα!
Πώς λέμε Λημνιάτης; Καμία σχέση.

…και η βαρυχειμωνιά έχει μπει για τα καλά πλέον στο ΟΑΚΑ.

Σε ένα παιχνίδι που επί της ουσίας ήταν παιχνίδι γοήτρου ο Παναθηναϊκός δεν ήταν αρκετά προετοιμασμένος, έχασε από την Ρεάλ 67-76 και θα πρέπει να νιώθει και χαρούμενος.

Σήμερα όλα πήγαν στραβά.

Η άμυνα δεν λειτουργούσε σωστά στις αλληλοκαλύψεις (πέτρα του σκανδάλου στις περισσότερες περιπτώσεις τα 4άρια μας) με αποτέλεσμα οι Ισπανοί να έχουν πολλές ευκαιρίες είτε για split είτε για σουτ μετά από τρίπλα.

Στην επίθεση ο Παναθηναϊκός έμοιαζε ανήμπορος έξω από την γραμμή του τρίποντου και μόνο προς το τέλος έδειξε να συνέρχεται αλλά ήταν ήδη αργά. Με αυτό το δεδομένο η Ρεάλ μάλλον φυσιολογικά μπούκωσε την ρακέτα της με αποτέλεσμα ο Πέκοβιτς, ο Μπατίστ και ο Φώτσης να περάσουν πολύ δύσκολες στιγμές. Το έχουμε πει και θα το επαναλαμβάνουμε σε κάθε ευκαιρία. Ο Παναθηναϊκός αν είναι σε καλή μέρα από το τρίποντο είναι ανίκητος. Αν δεν είναι όμως έχει πρόβλημα. Και φέτος με εξαίρεση το ξεκίνημα του Νίκολας που τα μπουμπούναγε από παντού οι υπόλοιποι είναι «μαγκωμένοι». Και φυσικά οι Τέπιτς, Καλάθης απλά δεν το έχουν…

Επίσης ο Παναθηναϊκός για άλλη μια φορά έδειξε να «κωλώνει» στα κρίσιμα. Ειδικά όταν η διαφορά κατέβηκε στους 7 στην τέταρτη περίοδο, κόλλησε, έκανε 3 συνεχόμενα λάθη στην επίθεση, έφαγε και 2 τρίποντα απανωτά και αντίο ζωή.

Σήμερα έλειψε ο Διαμαντίδης. Δεν χρειάζεται νομίζω περισσότερη ανάλυση. Έλειψε όμως ακόμα περισσότερο (βάσει της εξέλιξης του ματς) ο Σάρας. Τον έβλεπα στον πάγκο με το …καρούμπαλο στο πόδι και τον φανταζόμουν να μπαίνει μέσα, να πετάει 2 τρίποντα., να κάνει 1-2 ανόητα φάουλ, να γκρινιάζει στους διαιτητές, να χασκογελάει, ότι θα χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός για να γυρίσει το παιχνίδι. Αυτό δε μπορεί να το δώσει κανένας άλλος παίχτης. Οι δύο αυτές απουσίες δεν επέτρεψαν στον Ομπράντοβιτς να παίξει και το σχήμα με 3 κοντούς πιέζοντας στην περιφέρεια και ανοίγοντας τον ρυθμό. Μας έλειψε ο αιφνιδιασμός σήμερα.

Τέλος  θέλω να απευθυνθώ σε 3 μέλη της ομάδας:

Φώτση αγόρι μου θα σταματήσεις να κοροϊδεύεις τον κόσμο και να παίξεις λίγο μπάσκετ; Παίζεις σαν παλαίμαχος! Είναι τέτοια η αδιαφορία σου που ακόμα κι όταν πας να διαμαρτυρηθείς στους διαιτητές το κάνεις υποτονικά, λες και κάνεις αγγαρεία. Δεν μιλάω για την άμυνά σου, σήμερα και οι τυφλοί είδαν… Ευτυχώς παίρνεις κανά ριμπάουντ (χάνεις όμως και αρκετά).

Μιλένκο απ’ότι φαίνεται το ξύρισες το μουστάκι και μπράβο. Αυτό ήταν ένα καλό πρώτο βήμα. Τώρα πρέπει να μάθεις και να σουτάρεις. Άμεσα σε παρακαλώ…

Ζέλικο καταλαβαίνω την λογική σου να μην δείχνει η ομάδα όλες τις δυνατότητές της από νωρίς και να κρατάει άσσους στο μανίκι για τα δύσκολα αλλά το να είσαι 20+ πόντους πίσω και να κρατάς μέσα τον αρνητικό Φώτση και να μην βάζεις τον Τσαρτσαρή ή έστω τον Σερμαντίνι είναι αδικαιολόγητο. Τι διάολο έκανε ο Τσαρτσαρής και τον κράτησες πάνω από 3 περιόδους στον πάγκο; Επίσης πάτησες από νωρίς την μπανανόφλουδα της διαιτησίας, ο κόσμος επηρεάστηκε  και ο εκνευρισμός κυριάρχησε του καθαρού μυαλού. Οι δηλώσεις σου στο τέλος έχουν αφορμή (όντως οι διαιτησία ήταν «περίεργη») αλλά το να αναφέρεσαι μόνο στην διαιτησία και όχι στην πολύ κακή απόδοση της ομάδας αλλά και τη δική σου είναι στρουθοκαμηλισμός.

ΥΓ. Ο Νίκολας είναι ιδιαίτερα άστοχος στα τελευταία παιχνίδια. Γενικά είναι παίχτης ψυχολογίας και αυτό φαίνεται όχι μόνο από τα τρίποντα αλλά και από τις βολές. Σήμερα είχε 4/7 βολές και 2/7 τρίποντα. Δυστυχώς η ψυχολογία του δεν πρόκειται να αλλάξει οπότε ελπίζω να βρίσκεται σε καλή φάση όταν έρθουν τα κρίσιμα.

ΥΓ2. Ο Περπέρογλου ελπίζω να βελτιωθεί από τη νέα χρονιά γιατί ώρες ώρες είναι αρνητικός. Σου δίνει την αίσθηση ότι θα ήταν καλύτερα να παίζουμε με 4 παίχτες.

ΥΓ3. Η αγκωνία του Μπατίστ στον Πριτζιόνι ήταν αδικαιολόγητη. Αν υπάρχουν ελεγκτικά όργανα στην Ευρωλίγκα 1-2 αγωνιστικές τις έχει χαλαρά από το βίντεο

ΥΓ4. Η Ρεάλ έχει απίστευτα πλούσιο ρόστερ. Άξιο θαυμασμού… Δυστυχώς γι’αυτούς όμως φέτος δεν τους βλέπω να παίρνουν ευρωπαϊκό.

Από το Φάληρο φεύγουμε...

Ένας απαράδεκτος Παναθηναϊκός ηττήθηκε σήμερα καθαρά  με 87-76 από έναν ανώτερο Ολυμπιακό. Οι λόγοι είναι απλοί:

Η ασφυκτική πίεση που έπρεπε να υπάρχει στα γκαρντ του Ολυμπιακού μεταφράστηκε σε 20 πόντους του Παπαλουκά με ελεύθερα τρίποντα και εύκολα drive. Απορώ για ποιο λόγο έπαιξε ο Καλάθης αφού δεν είχε εντολή να πιέσει…

Το να μην βρει ρυθμό ο Κλέιζα που έπρεπε να εξασφαλίσουμε μεταφράστηκε σε 4 συνεχόμενα καλάθια (3 τρίποντα) στην τελευταία περίοδο που ουσιαστικά μας τελείωσαν. Όσο ο Κλέιζα ήταν εκτός παιχνιδιού ο Παναθηναϊκός το πάλευε.

Οι βοήθειες που έπρεπε να δοθούν στις ατομικές ενέργειες του Τσίλντρες μεταφράστηκαν σε 19 πόντους του Αμερικανού με 3 καλάθι και φάουλ

Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τα κάκιστα ποσοστά μας από το τρίποντο (ο Φώτσης παίζει πλέον σαν παλαίμαχος, αν δε μπορείς αγόρι μου πήγαινε στον Άρη, είτε την ομάδα είτε τον πλανήτη), την αδυναμία μας να παίξουμε από το ζωγραφιστό, τα αρκετά χαμένα αμυντικά ριμπάουντ, τα πολλά λάθη μας και κυρίως την αδυναμία μας να τελειώσουμε τις «κρίσιμες» επιθέσεις (αυτές που θα μας έφερναν στην ισοπαλία ή θα προσπερνάγαμε) μας έριξαν εύκολα στο καναβάτσο.

Μόνοι διασωθέντες ο Σπανούλης που στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό είναι σταθερά υψηλή η απόδοσή του, ο Νίκολας που στο πρώτο ημίχρονο προσπάθησε να πάρει τον Παναθηναϊκό από το χέρι και ο Διαμαντίδης αν και ιδιαίτερα εκνευρισμένος. Από την άλλη ο Τσαρτσαρής δεν υπήρχε, ο Πέκοβιτς χρεωνόταν «εύκολα» τα φάουλ, ο Φώτσης… τα είπαμε, ο Καλάθης δεν είχε reason why στο παρκέ και ο Περπέρογλου έμεινε εκτός αποστολής (ναι, το ξέρω ότι έπαιξε αλλά έτσι όπως έπαιξε το «εκτός αποστολής» τον τιμά). Δεν βρέθηκε χρόνος για να παίξουν ο Βεργίνης, ο Γκόλεματς και ο Σερμαντίνι. Ειδικά για τον τελευταίο δεν καταλαβαίνω τον λόγο…

ΥΓ. Η τελική διαφορά των 11 πόντων δεν είναι τεράστια και σαφώς ο Παναθηναϊκός μπορεί να την ανατρέψει αλλά σίγουρα θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι καλύτερα.

ΥΓ2. Αποδεικνύεται, δυστυχώς, ότι χωρίς τον Γιασικεβίτσιους ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα τόσο προβλέψιμη που ξέρεις από τώρα τι θα κάνει στην επόμενη επίθεση. Ειδικά σήμερα ο Γιαννάκης έμοιαζε με μαέστρο των πάγκων καθώς ο Ομπράντοβιτς δεν του επιφύλαξε ΚΑΜΙΑ απολύτως έκπληξη.

ΥΓ3. Η μετάδοση ήταν τραγική. Η κάμερα ήταν σε λάθος γωνία με αποτέλεσμα να χάνεται η γενική εικόνα του γηπέδου ενώ ο Σκουντής έχει γεράσει πλέον και έχει αρχίσει να τα χάνει.

ΥΓ4. Έχω βαρεθεί να βλέπω τον Γιασικεβίτσιους με πολιτικά στον πάγκο και να μην μπορεί να πει κανείς πότε θα γυρίσει. Η υπόθεση βρωμάει ιδιαίτερα και έχει αρχίσει να δημιουργεί υποψίες.

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »