Κόουτς


«Να δεις που θα χάσουμε και θα βγει μετά ο Ομπράντοβιτς να πει ότι κάποιοι δεν ξέρουν που βρίσκονται». Τα …προφητικά λόγια του Ντράζεν κάπου στα μέσα του παιχνιδιού με την Μπάμπεργκ αποτυπώνουν απόλυτα το πώς αντιμετωπίστηκε ο αγώνας από τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Η πραγματικότητα είναι ότι κανείς απ’ όσους είδαν το παιχνίδι δεν εκπλάγηκε ιδιαίτερα από αυτή την ήττα. Αν δεν ξέραμε τον Ομπράντοβιτς μετά από τόσα χρόνια μπορεί τώρα να γράφαμε για την ομάδα που δεν ήταν σε καλή μέρα, τον πάγκο που δεν βοήθησε κι άλλα τέτοια. Αλλά η πραγματικότητα είναι μάλλον πως ο πάγκος του Παναθηναϊκού δεν το χτύπησε το παιχνίδι. Η γενική εικόνα ήταν «μπείτε παίξτε και κάντε ότι νομίζετε» και η εντύπωση που αποκομίσαμε ήταν ότι ο Ομπράντοβιτς ήθελε να δημιουργήσει την ευκαιρία για μερικά …γκάζια. Και ίσως αυτό να ήταν απαραίτητο λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Παναθηναϊκός παίζει αφύσικα καλά για την εποχή, ο Ολυμπιακός αγκομαχάει και αυτός ο συνδυασμός πιθανών να έχει δημιουργήσει έναν εφησυχασμό στην ομάδα. Οπότε τι καλύτερο από μια …ανώδυνη αλλά ευεργετική ήττα πριν το ντέρμπι, έτσι για να σφίξουν τα γάλατα; Διαφορετικά δε μπορεί να εξηγηθεί η παρουσία τόσην ώρα του εκνευρισμένου από το πρώτο λεπτό Διαμαντίδη, το DNP του Σάρας, το «ξέχασμα» του Σμιθ και φυσικά η μη χρησιμοποίηση ζώνης η οποία φάνταζε ως ιδανική λύση απέναντι σε μια ομάδα που απειλούσε από μέση και κοντινή απόσταση και έπαιρνε και αρκετά επιθετικά ριμπάουντ.

Όπως και να’χει πάντως το παιχνίδι με τους Γερμανούς είανι παρελθόν και τώρα είναι ώρα για ντέρμπι. Και αυτό που είναι βέβαιο πλέον είναι πως ο Παναθηναϊκός δεν έχει κανένα περιθώριο να μπει με έπαρση. Η συνταγή λογικά θα είναι απλή. Πίεση μέχρι εσχάτων στον Σπανούλη με Καλάθη και Λόγκαν, ο Διαμαντίδης στο 2 να ποστάρει την κοντύτερη και αδύναμη αμυντικά περιφέρεια του Ολυμπιακού, ο Μπατίστ απέναντι στον Χάινς και οι Μάριτς/Βουγιούκας απέναντι στον δεινόσαυρο Παπαδόπουλο και κλείδωσε το ματς. Είναι άλλωστε η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που ο Παναθηναϊκός μοιάζει να υπερέχει σε όλες τις γραμμές. Και στα γκαρντ, και στους φόργουορντ και στους ψηλούς. Από πού μπορεί να χαθεί αυτό το παιχνίδι; Θεωρητικά από πουθενά, πρακτικά μόνο από την κακή εμφάνιση του Παναθηναϊκού σε συνδυασμό με καμιά τρελή και απροσδόκητη εξέλιξη του στυλ κανάς Κέσελ να κάνει το παιχνίδι της ζωής του. Προσωπικά δεν περιμένω μεγάλη σε έκταση νίκη, όμως θεωρώ ότι είναι απόλυτα εφικτό να τελειώσει ο Παναθηναίκός τον αγώνα με μια διαφορά που θα μοιάζει ικανή να του εξασφαλίζει την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο. Όλα αυτά βέβαια μένουν να αποδειχθούν στο γήπεδο.

Για στατιστικούς λόγους και μόνο αναφέρω την απόδοση που δίνει η sportingbet: 1.15 ο Παναθηναϊκός, 4.75 ο Ολυμπιακός. Ομολογώ ότι δεν θυμάμαι ποτέ στο παρελθόν τέτοια απόκλιση στις αποδόσεις…

Και όμως.. Είναι αλήθεια.. Ο Γιασικεβίτσιους επέστρεψε στον Παναθηναϊκό.. Ειλικρινά όταν πέρισυ τέλη Αυγούστου ο Θανάσης δήλωνε: «Ο Γιασικεβίτσιους δεν θα μείνει. Δεν είναι ότι δεν τον θέλουμε εμείς, αλλά δεν τον θέλει ο ίδιος ο προπονητής», δεν νομίζω ότι υπήρχε έστω και ένας που θα υποστήριζε ότι ο Λιθουανός κάποτε θα επέστρεφε.. Είναι γεγονός ότι η όλη υπόθεση είναι περίεργη.. Δεν μας κάνει ο Σάρας του 2010 και μας κάνει ο Σάρας του 2011; Ναι, ΟΚ, έχει ξεπεράσει τον τραυματισμό του και οι οικονομικές του απολαβές θα είναι χαμηλές, αλλά επί Ομπράντοβιτς παίκτης που φεύγει από την ομάδα δεν επιστρέφει εύκολα πίσω.. Και δεν μιλάμε για επιστροφές τύπου Φώτση, Σπανούλη ή Μπατίστ, καθώς στην περίπτωση του Σάρας δεν τον ήθελε ο Ομπράντοβιτς (εκτός και αν ο Θανάσης λέει ότι θέλει και μας δουλεύουν ομαδικώς).. και επειδή δεν είμαστε μέσα στο μυαλό του Ζοτς για να ξέρουμε γιατί άλλαξε γνώμη (και μάλιστα ύστερα από μια άκρως επιτυχημένη χρονιά), συνεπώς το μονο που μπορούμε να κάνουμε είναι εικασίες..

Επί της ουσίας.. Ο Σάρας θα συμπληρώνει με την εμπειρία του και την κλάση του την περιφέρειά μας. Όποιος περιμένει από αυτόν να παίζει 25+ λεπτά είναι μάλλον αφελής.. Το απρόβλεπτο στοιχείο προστίθεται και πάλι στο παιχνίδι μας. Υπάρχει ένας ακόμα παίκτης στο ρόστερ ο οποίος έχει άγνοια κινδύνου και μπορεί ν’αλλάξει τη ροή ενός αγώνα.. Ας μην ξεχνάμε και ότι αντικαθιστά έναν τύπο ο οποίος πρακτικά ποτέ δεν κατάφερε να γίνει ενεργό μέλος αυτής της ομάδας..

Tα υπόλοιπα είναι γνωστά.. Κάποιοι θα πανηγυρίζουν που πήραμε έναν τελειωμένο, ξοφλημένο, πρώην αθλητή, τον οποίο θα στοχοποιούν αγωνιστικά επειδή δεν είναι καλός αμυντικός έχει αργά πόδια κλπ κλπ.. Όπως πανηγύριζαν άλλωστε και στο πρόσφατο παρελθόν..

Μην τους παρεξηγείτε, είναι αυτό που λέμε απωθημένο..

P.S. Η αρχή έγινε.. Τώρα απομένει να αποχωρήσει και ο Σερμαντίνι..

Οριστικοποιήθηκε λοιπόν ο επόμενος μπασκετικός σταθμός του Αντώνη Φώτση κι έτσι το πρώτο (από τα πολλά που αναμένονται) του φετινού καλοκαιριού κατέληξε αρνητικά για τον Παναθηναϊκό. Για ην απόφαση του Φώτση δεν υπάρχουν πολλά να πει κανείς. Με σύμβουλο τον πατέρα του πήγε εκεί που του έδωσαν έστω και τελευταία στιγμή μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ παραπάνω. Δεν δίστασε μάλιστα να αφήσει στα κρύα του λουτρού ακόμα κι ένα όνομα στον χώρο του ευρωπαϊκού μπάσκετ όπως η Μπαρτσελόνα.

Το αν έκανε καλά ή όχι θα το κρίνει η ιστορία. Προσωπικά φοβάμαι ότι στο Μιλάνο υπέγραψε την αγωνιστική του καταδίκη, τουλάχιστον σε ότι αφορά την αξία του στο ευρωπαϊκό χρηματιστήριο. Από την άλλη όντας ήδη 30 είχε την τελευταία του ευκαιρία για ένα πολύ καλό συμβόλαιο και απ’ ότι φαίνεται την άρπαξε.

Σε ότι αφορά την ίδια την Αρμάνι επειδή γενικά τα ελληνικά ΜΜΕ υποδέχτηκαν με έκπληξη την είδηση να πούμε ότι η Αρμάνι ακουγόταν από νωρίς ότι θα ρίξει λεφτά καθώς ο Αρμάνι θέλει να πάρει το πρωτάθλημα στην Ιταλία. Ευρωπαϊκός στόχος μάλλον δεν υπάρχει αλλά σε κάθε περίπτωση ο Φώτσης είναι για τους Ιταλούς μια πάρα πολύ καλή προσθήκη. Αρκεί να μην τον κρίνουν από τα πρώτα 3/4 της σαιζόν που θα σέρνεται…

Αντώνη καλή επιτυχία, ελπίζουμε οι δρόμοι μας να διασταυρωθούν για να γνωρίσεις την αποθέωση που σου αξίζει από τους οπαδούς της ομάδας όπως αρκετοί άλλοι πριν από εσένα.

Η αποχώρηση του Αντώνη Φώτση αντανακλά σαφώς τα νέα οικονομικά δεδομένα στην ΚΑΕ. Η άλλοτε κραταιά διοίκηση που «όποιον παίχτη θέλει ο Παναθηναϊκός τον κρατάει» φέτος έχει μπει σε άλλη λογική. Το κόστος λειτουργίας πρέπει να μειωθεί ως εκ τούτου τα συμβόλαια να μικρύνουν και ίσως και κάποιοι παίχτες να αποχωρήσουν και να αντικατασταθούν με φθηνότερους. Αυτή η κατάσταση βεβαίως δε μπορεί να αρέσει σε κανέναν οπαδό του Παναθηναϊκού που έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια η διοίκηση να ξοδεύει δεκάδες εκατομμύρια για να φέρει ότι καλύτερο κυκλοφορεί στην αγορά και ο Παναθηναϊκός (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) κάθε χρονιά να συγκαταλέγεται μέσα στα φαβορί για τον ευρωπαϊκό θρόνο. Αυτά τελείωσαν οριστικά. Η οικογένεια μπορεί να μην αποχωρεί τελικά όμως  εποχή των παχιών αγελάδων πέρασε ανεπιστρεπτί. Και με βάση την οικονομική και ψυχολογική κατάσταση των πολιτών αυτής της χώρας η απόφαση είναι κατ’εμέ απόλυτα σωστή. ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΩΣΤΗ!

Οπότε τι μέλλει γενέσθαι; Ο Παναθηναϊκός λογικά βάζει σαν κύριο στόχο την διατήρηση του τίτλου στην Ελλάδα. Για να το πετύχει αυτό η πρώτη έννοια είναι να μείνει ο Ομπράντοβιτς. Όσοι παρακολουθείτε αυτό το blog ξέρετε κατά καιρούς πόσο σκληρή κριτική έχει δεχτεί ο Σέρβος. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα επάνω του που ειδικά τώρα τον κάνουν αναντικατάστατο. Αφενός η γνώσεις και η εμπειρία του και αφετέρου (και κυρίως)  η εικόνα του. Ο Ομπράντοβιτς είναι ο μοναδικός που αυτή τη στιγμή μπορεί αν εγγυηθεί την ηρεμία στα αποδυτήρια και την απόλυτη προσήλωση των παιχτών (όποιοι κι αν είναι αυτοί) στον στόχο. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά θα είναι το ισχυρό όπλο του Παναθηναϊκού ακόμα και στο απευκταίο σενάριο που αρκετοί παίχτες πρώτης γραμμής αποχωρήσουν. Ο Ομπράντοβιτς είναι αυτός που θα πάρει τον οποιονδήποτε έρθει στην ομάδα και θα τον κάνει να αποδώσει το 110% των δυνατοτήτων του. Και επειδή γίνεται πολύ κουβέντα για τον αν θα μείνει ρισκάρω να προβλέψω ότι όχι μόνο θα μείνει αλλά δεν θα τεθεί καν επισήμως το θέμα της αποχώρησης. Ο σεβασμός που έχει ο Ομπράντοβιτς στον Παύλο και τον Θανάση είναι τεράστιος. Ήταν αρκετός για αν του συγχωρέσει το «ατόπημα» της περσινής φιέστας και θα είναι αρκετός για να μείνει στο τιμόνι του Παναθηναϊκού εφόσον τα αδέρφια του το ζητήσουν. Γιατί ο Σέρβος δεν ξεχνά και τιμάει το ότι αυτοί οι άνθρωποι τον έχουν κάνει πλούσιο τόσα χρόνια και του έχουν δώσει όλα τα εφόδια για να δουλέψει όπως θέλει και να γίνει αυτό που είναι σήμερα.

Από κει και πέρα θεωρώντας ότι ο Διαμαντίδης και ο Μπατίστ θα μείνουν τελικά καθώς και ότι θα βρεθεί η χρυσή τομή με τους Έλληνες (Τσαρτσαρή, Καϊμακόγλου, Καλάθη, Βουγιούκα) μένει να δούμε ποιοι εκ των Νίκολας, Μάριτς και Σάτο θα δεχτούν την μεγάλη μείωση αποδοχών που θα τους προταθεί.

ΥΓ. Βρήκαν την ευκαιρία με την αποχώρηση Φώτση κάποιοι «δήθεν οργισμένοι» να «τα χώσουν» στους Γιαννακόπουλους. Πλέον όμως τους έχουν πάρει χαμπάρι όλοι…

ΥΓ2. Η ανακοίνωση των Αγγελόπουλων σκιαγραφεί και την διαφορά ανάμεσα στις διοικήσεις Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού. Τα αδέρφια δεν θα έγραφαν ποτέ μια τόσο αστεία ανακοίνωση, αλλά ακόμα κι αν την έγραφαν όλο και κάποιος …Μπαλτάκος θα τους συγκρατούσε για να μην εκτεθούν. Στον Ολυμπιακό βεβαίως Μπαλτάκος δεν υπάρχει αλλά όπως φαίνεται δεν υπάρχει ούτε η στοιχειώδης αντίληψη.

Ένατο πρωτάθλημα σερί και 32ο συνολικά για τον Παναθηναϊκό. Και μάλιστα «το καλύτερο όλων» σύμφωνα με τον Ζέλικο. Και γιατί όχι; Σε μια χρονιά που όλοι λιγότερο ή περισσότερο αμφισβητήσαμε τις επιλογές του Ομπράντοβιτς στον μεταγραφικό σχεδιασμό και θεωρούσαμε την χρονιά χαμένη εξαρχής αυτός κατάφερε να πετύχει τον μέχρι σήμερα μεγαλύτερο άθλο: Πρωτάθλημα Ευρώπης αποκλείοντας με μειονέκτημα έδρας την πανίσχυρη κάτοχο του τίτλου και πρώτο φαβορί Μπαρτσελόνα και πρωτάθλημα Ελλάδας με μειονέκτημα έδρας απέναντι στον «κουμπάρο».

Ο τέταρτος τελικός βάφτηκε καταπράσινος και μάλιστα με τον πιο πειστικό τρόπο. Αν υπήρχε ένα πράγμα που ακούμε όλα αυτά τα χρόνια από τους Ολυμπιακούς  (μετά φυσικά την ατελείωτη καραμέλα της διαιτησίας) είναι ότι ο Παναθηναϊκός χωρίς Διαμαντίδη είναι τελειωμένος. Και κακά τα ψέματα κάπου μέσα μας όλοι πιστεύαμε ότι χωρίς αυτόν ο Παναθηναϊκός χάνει πολύ μεγάλο μέρος της δύναμής του. Ο Διαμαντίδης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όλων μας ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας και μέχρι προχτές το επιβεβαίωναν αυτό τα στατιστικά και οι …βραβεύσεις. Το άνευ προηγουμένου ατομικό triple crown στην Ευρωλίγκα ήταν στα μάτια όλων μας η απόδειξη ότι ο πρωταθλητής Ευρώπης στηρίζεται ψυχή τε και σώματι επάνω στον αρχηγό του.

Και ξαφνικά προχτές βρίσκεται ανάσκελα στο παρκέ μορφάζοντας και βλέποντάς τον καταλάβαμε όλοι τι είχε συμβεί. Διαμαντίδης γιοκ στο πιο κρίσιμο παιχνίδι του πρωταθλήματος! Και γεμάτοι αγωνία περιμέναμε όλοι να δούμε πως θα αντιδράσει η ομάδα. Και αντέδρασε σα να μην συμβαίνει τίποτα! Ο Καλάθης πήρε τη μπάλα και οργάνωσε άψογα. Ο Φώτσης (που σούταρε σαν Ντανίλοβιτς) και ο Καϊμακόγλου ανέβηκαν πάνω από τους μέσους όρους τους και κάλυψαν το κενό στην επίθεση, ο Καλάθης (πάλι) και ο Τέπιτς ανέλαβαν να καλύψουν το κενό στην άμυνα  και βεβαίως ο Μπατίστ που για ένα ακόμα παιχνίδι ήταν συγκλονιστικός ανέλαβε να παίξει τον ρόλο του εμπνευστή, του leader. Η αυταπάρνησή του ήταν παροιμιώδης και αποδίδεται απόλυτα στην σκηνή που –νικητής πλέον- σωριάζεται στον πάγκο  και κατεβάζει απνευστί ένα μπουκαλάκι νερό πιάνοντας την σπλήνα του.

Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός. ΟΜΑΔΑ (που λέει και ο Λεάνης *). Ένας απόλυτα υγιής οργανισμός (ειδικά παό τη στιγμή που απέβαλλε το περσινό καρκίνωμα) που για να τον καταβάλλει κανείς πρέπει να τον «χτυπήσει» σε πολλά σημεία συγχρόνως (πχ όπως στο πρώτο παιχνίδι της κανονικής περιόδου με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ). Διαφορετικά βρίσκει ΠΑΝΤΑ τον τρόπο να τα καταφέρνει.

Συγχαρητήρια λοιπόν στους παίχτες για την μοναδική ψυχή που κατέθεσαν όλη την χρονιά. Συγχαρητήρια στους προπονητές που πίστεψαν (σε πείσμα των περισσοτέρων από εμάς) σε αυτούς τους παίχτες και με την μεθοδική δουλειά τους έφεραν αυτά τα αποτελέσματα. Και βεβαίως για μια ακόμα φορά συγχαρητήρια στην διοίκηση, στην οικογένεια Γιαννακόπουλου, που πιστή στο όραμά της συνεχίζει να στηρίζει οικονομικά το πιο πετυχημένο τμήμα σε όλα τα σπορ στην Ελλάδα (και όχι μόνο).

ΥΓ1. Φοβερή η ατάκα του Σπανούλη στην συνέντευξη τύπου: «Να επενδύσουμε σε αυτή την ομάδα», είπε, και έχει σημασία το πρώτο πληθυντικό. Βλέπω να του  λένε οι Αγγελόπουλοι «Θέλεις να επενδύσεις στην ομάδα; Πάρε 30% μείωση για αρχή για να κάνουμε καμιά μεταγραφή και βλέπουμε…». Ευτυχώς ακόμα οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι έχουν βάλει στην ομάδα τους. Λίγο η γαυροσύνη που πουλάει, λίγο τα ωραία λόγια έχει ακόμα την εύνοια του «πύρινου κόσμου».

ΥΓ2. Ο Νίκολας ήταν πολύ κατώτερος του αναμενόμενου και προκάλεσε σχόλια αλλά είναι παιχταράς και τον πιστεύουμε πολύ. Του χρόνου θα το πάρει μόνος του αφού εκτός από τον Διαμαντίδη δεν θα βάλουμε στον τελευταίο τελικό ούτε τον Φώτση, έτσι για να είναι πιο δίκαιο.

ΥΓ3. Η βουτιά του Μπουρούση στην γραμματεία για να πιάσει το αντικείμενο που εκτοξεύτηκε ήταν ΤΟ highlight. Το έπιασε με την χερούκλα του και το ξαναπέταξε κάτω από το τραπέζι… Όχι απλά Θεός, ημίθεος (που λέει και μια ψυχή)! Έλα στην Πανάθα ρε παιχταρά να κάνουμε sold out σε κάθε παιχνίδι.

ΥΓ4. Ο Αγγέλου δήλωσε κάτι για 100-0 διαιτησία υπέρ του Παναθηναϊκού. Καλά νέα! Και το επόμενο χαλαρά θα το πάρουμε! Αυτοί δεν βάζουν μυαλό με τίποτα…

ΥΓ5. βόμβα Ζέλικο για Τέπιτς: «Αν παρουσιάσει στο παρκέ το 50% όσων δείχνει στην προπόνηση, τότε θα έχουμε έναν σημαντικό παίκτη στο ρόστερ μας. Δουλεύει πολύ στις προπονήσεις, μας βοήθησε στους τελικούς, σίγουρα μπορεί να παίξει καλύτερα. Την επόμενη χρονιά πιστεύουμε ότι θα δούμε καλύτερο Τέπιτς και θα πάρουμε περισσότερα πράγματα από αυτόν». Τί να πω; Ο Ζοτς ξέρει… :-#

ΥΓ6. Για τα επεισόδια τα είπαμε τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή όμως τις δηλώσεις του Τυφώνα ότι γινόμαστε περίγελως όλης της Ευρώπης θέλω να το ξαναπώ. Αν δεν κάνουν ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ κάτι, στα δικά μου μάτια η ομάδα θα είναι συνένοχη.

ΥΓ7. Το αναφέρετε αρκετοί και συμφωνώ απόλυτα! Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ αυτό που γίνεται με τους τσαμπατζήδες! Έχω πάει σε αγώνες και αγώνες με τον Ολυμπιακό εντός και εκτός έδρας και πρώτη φορά στη ζωή μου χτες ένιωσα ότι κινδυνεύω. Για πρώτη φορά ένιωσα ότι το να ΣΚΟΤΩΘΕΙ κάποιος στο γήπεδο είναι υπαρκτό σενάριο και όχι επιστημονική φαντασία… Και δεν είμαι υπερβολικός…  Δεν είναι δυνατόν σε γήπεδο χωρητικότητας 18.000 να μπαίνουν 25.000. Μια φωτιά να έμπαινε κάπου (πόσο απίθανο είναι με τόσα καπνογόνα να πάει ένα σε κάτι εύφλεκτο; ), λίγος πανικός να επικρατούσε και θα γινόταν Χέιζελ το ΟΑΚΑ… Και αν αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΔΕΝ είναι), όλα αυτά τα βεγγαλικά και τα δυναμιτάκια που «πέταγαν» δίπλα από τα πρόσωπα του antinowhereleague13 και των υπολοίπων αν πετύχαιναν κάποιον στο μάτι  για πείτε μου εσείς πως στο διάολο θα έβγαινε έξω ή θα ερχόταν ο γιατρός να τον δει; Και αν και αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΣΑΦΩΣ και ΔΕΝ είναι) ρωτάω το άλλο. Αν κάποιος πάθαινε μια ανακοπή (κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές ακόμα και στο ΟΑΚΑ) ΠΩΣ στο καλό θα έφτανε εγκαίρως ο γιατρός; Από που θα κατέβαινε; Με stage diving θα ερχόταν;

Κύριοι εγκληματείτε! Σε κανένα ευνομούμενο κράτος οι αρχές δεν θα επέτρεπαν έναρξη αγώνα υπό αυτές τις συνθήκες. Αλά στην Ελλάδα του 2011 η έννοια «κανόνες ασφάλειας» είναι ψιλά γράμματα μπροστά στις υπέρτατες έννοιες «πύρινη έδρα» και «κολασμένη ατμόσφαιρα».

* Οι αναλύσεις του Λεάνη στον sport fm με την συνοδεία «βρώμικου» μετά τα εντός έδρας παιχνίδια είναι παράδοση. Και επειδή ο τύπος ξέρει μπάσκετ όσο εγώ ξέρω κέρλινγκ πέφτει πάντα το γέλιο της αρκούδας. Το μόνο πράγμα για το οποίο είναι απολύτως βέβαιος και ως εκ τούτου το επαναλαμβάνει πάντα είναι ότι ο Παναθηναϊκός κερδίζει γιατί είναι ΟΜΑΔΑ (με όλα κεφαλαία).

Ο Παναθηναϊκός σήμερα ολοκλήρωσε έναν μικρό άθλο. Λέω «μικρό» γιατί αυτή η ομάδα έχει κάνει τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια που πλέον τίποτα δεν φαντάζει ακατόρθωτο. Όμως αυτό που έκανε την τελευταία εβδομάδα δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο το έκανε και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επιτεύχθηκε αποδεικνύουν περίτρανα κάποια πράγματα. Η ομάδα έχει cojones (που λένε και οι Ισπανοί) και το προπονητικό τιμ ΕΙΝΑΙ το καλύτερο στην Ευρώπη.

Ο Ομπράντοβιτς και ο Ιτούδης σε 4(!) παιχνίδι έδεσαν κόμπο τον Πασκουάλ και τον υπερόπτη Ναβάρο και οδήγησαν τον Παναθηναϊκό σε μια επική πρόκριση με μειονέκτημα έδρας απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης. Μια ομάδα που κατά γενική ομολογία ήταν το φαβορί έχοντας πληρέστατο ρόστερ και έξτρα κίνητρο της διοργάνωσης του Final Four στην έδρα της.

Ακόμα και σήμερα σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς (2 φάουλ Διαμαντίδη  και τραυματισμό του Ντρου) η ΟΜΑΔΑ του Παναθηναϊκού βρήκε τις λύσεις από τους υπόλοιπους. Με άμυνα που τσάκιζε κόκκαλα και επίθεση με μυαλό έδεινε την εικόνα της απόλυτης κυριαρχίας ανά πάσα στιγμή. Και έτσι ήταν. Οι Ισπανοί είχαν παραδοθεί από το τέλος του προηγούμενου αγώνα. Είχαν παίξει και κάψει όλα τους τα χαρτιά και δεν τους είχε βγει τίποτα. Ο Πασκουάλ έμοιζε ανήμπορος να αντιδράσει στις συνδυαστικές άμυνες των Ομπράντοβιτς/Ιτούδη και ο Ναβάρο «εκλιπαρούσε» για μερικά σφυρίγματα. Όσο καλή ομάδα κι αν είναι η Μπαρτσελόνα σε αυτή τη σειρά έπεσε πάνω στον πράσινο οδοστροτήρα.

Αναμφίβολα τους αξίζουν συγχαρητήρια. Και τους αξίζει η αναγνώριση της απόλυτης δικαίωσης σε ότι αφορά το ρόστερ.

Κι αυτός είναι ο σκοπός αυτού του ποστ. γιατί όταν κάνουμε λάθος πρέπει να το παραδεχόμαστε και να αποδίδουμε τα του Καίσαρως τω Καίσαρι.

Κύριοι, ήρθε η (ευχάριστη) ώρα της κωλοτούμπας. Ξεκινάμε εμείς και περιμένουμε να ακολουθήσετε κι εσείς. Οι δικές μας κωλοτούμπες είναι οι παρακάτω:

Γράφαμε ότι ο Ομπράντοβιτς έχει χάσει το κίνητρό του. Ο Ομπράντοβιτς όταν χρειάζεται ΕΙΝΑΙ ο κορυφαίος στην Ευρώπη. Η κατάκτηση της φετινής Ευρωλίγκας θα είναι (άλλη μια) απόδειξη.

Γράφαμε ότι με αυτό το ρόστερ δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε Final Four. Το ρόστερ είανι μια χαρά. Απόλυτα δεμένο, προσηλωμένο στον (εκάστοτε) στόχο, μια γροθιά. Όταν γυρίσει και ο Μάριτς και είναι πλήρως έτοιμος θα είμαστε υπερπλήρεις (μακριά από τραυματισμούς)

Γράφαμε ότι ο Βουγιούκας δεν κάνει για τα μεγάλα παιχνίδια. Ο Βουγιούκας σήμερα έγινε άντρας. Τα έβαλε με την καλύτερη φροντ λάιν της Ευρώπης και όχι μόνο τους πάτησε σε άμυνα και επίθεση αλλά το έκανε και με μια «παροιμιώδη» απάθεια. Ο τύπος ακόμα κι αν τριγύρω του γκρεμίζονται τα πάντα θα παραμείνει ανέκφραστος. Τον βλέπει ο  Βάσκεζ και του κόβονται τα πόδια.

Γράφαμε ότι ο Καλάθης δεν έχει (ακόμα) what it takes για να αναλάβει το βάρος του point guard του Παναθηναϊκού. Ο Καλάθης έγινε πυρηνικό όπλο, εξουδετέρωσε τον Ναβάρο, οργάνωσε άψογα, εκτέλεσε όποτε χρειάστηκε, κάλυψε απόλυτα το κενό του Διαμαντίδη όταν βγήκε γρήγορα με φάουλ, τα έκανε όλα και τα έκανε σωστά. Και όχι μόνο σήμερα, σε όλη τη σειρά…

Γράφαμε ότι ο Μπατίστ έχει μεγαλώσει και δεν θα μπορεί να σηκώσει το βάρος του βασικού σέντερ. Για τον Μάικ δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε περισσότερα. Τους κατάπιε. Ριμπάουντ, μπλοκ άουτ, πόντοι, άμυνα, τα πάντα. Αειθαλής. Τεράστιος.

Αυτές είναι οι δικές μας οι κωλοτούμπες. Μπορεί να έχουμε γράψει κι άλλα που δεν τα θυμάμαι τώρα, μόλις τα θυμηθώ θα επανέλθω με νέα …ακροβατικά.

Σειρά σας τώρα… Ξέρετε ποιοι είστε… 🙂

ΥΓ1. Το γήπεδο πρέπει να είχε 25.000 κόσμο σήμερα. Πρωτόγνωρο αυτό που γινόταν. Ο δε θόρυβος ήταν κάτι το εξωπραγματικό. Στην αρχή πήγε να χαθεί ο έλεγχος από τον κόσμο ευτυχώς όμως διατηρήθηκε η ψυχραιμία και τελικά οι οπαδοί έσπρωξαν την ομάδα στη νίκη. Μοναδική ατμόσφαιρα.

ΥΓ2. Ο Διαμαντίδης έκανε 4 ΑΨΟΓΑ παιχνίδια. Ήταν απίστευτος. Η στιγμή που βάζει το τρίποντο και κάνει σήμα στους υπόλοιπους για ηρεμία μένει στο πάνθεον των στιγμών απόλυτης αυτοσυγκράτησης και αυτοέλεγχου.

ΥΓ3. Ο  Φώτσης μπορεί σε μια ολόκληρη regular season να είναι ωσεί παρών αλλά στα κρίσιμα ξέρεις ότι θα είναι πάντα σταθερά θετικός. Έτσι και σε αυτή την σειρά, βοήθησε πάρα πολύ και με τους πόντους του αλλά κυρίως με την άμυνά του και τα ριμπάουντ.

ΥΓ4. Ο Νίκολας ήταν ο μεγάλος άτυχος. Όμως έχω την εντύπωση ότι ο τραυματισμός του λειτούργησε σαν έξτρα κίνητρο για τους υπόλοιπους. Ελπίζουμε να μην είναι κάτι σοβαρό.

ΥΓ5. Ο Λαμόνικα απέδειξε ότι είναι ο μεγαλύτερος σύγχρονος διαιτητής. Σεμινάριο διαιτησίας. Ορισμένα σφυρίγματα που πήρ ο Ιταλός δεν θα «άντεχε» να τα πάρει κανείς άλλος. Γενικά η διαιτησία ήταν αρκετά καλή για τον Παναθηναϊκό σε όλη τη σειρά.

ΥΓ6. Πλέον ο Παναθηναϊκός είναι το απόλυτο φαβορί για την Ευρωλίγκα. Με βάση αυτά που είδαμε σε αυτή την σειρά η Σιένα και ο Πιανιτζιάνι θα πρέπει να αποτελέσουν βορά στα δόντια του Ομπράντοβιτς και του Ιτούδη. Ο δε τελικός είτε με την Ισπανική (όποια είναι) είτε με την Μακαμπί θα έχει πάλι τον Παναθηναϊκό φαβορί. Προσωπικά θα προτιμούσα την Ρεάλ παρά τον Πέσιτς στο FF.

ΥΓ6. Έλειψε σε κανέναν ο Σπανούλης;

ΥΓ7. Μοναδική παραφωνία ο συνήθης ύποπτος Τέπιτς. Τι κρίμα για αυτό το παιδιί…

Ασχολήθηκε και ο Ομπράντοβιτς στην σημερινή συνέντευξη τύπου με την διαιτησία και όλη την φιλολογία που έχουν αναπτύξει οι Καταλανοί. Και τί είπε; Πως δεν υπάρχει κανένα θέμα και προκαλεί όποιον θέλει να δει το βίντεο. Επίσης είπε ότι η Ευρωλίγκα είναι σοβαρή διοργάνωση (ευτυχώς δεν ήταν ο Παύλος στην αίθουσα να φωνάζει «thieves! thieves!») και κάτι τέτοια…

Μέγα λάθος Ζέλικο!

Σε αυτές τις περιπτώσεις όταν ο αντίπαλος έχει τρομοκρατήσει τον εαυτό του βλέποντας φαντάσματα δεν πρέπει να λες ούτε να κάνεις τίποτα παρά μόνο να τον αφήσεις να αυτοκαταστραφεί. Το καλύτερο που είχε να κάνει ο κόουτς ήταν να τηρήσει μια στάση δήθεν «ένοχης σιωπής». Τέτοια που να κάνει τους ήδη θολωμένους Καταλανούς να νιώσουν «δικαίωση» για τις εμμονές τους και να έρθουν εδώ προκατειλημμένοι. Η συνέχεια είναι γνωστή. Γκρίνια σε κάθε σφύριγμα και η συγκέντρωση πάει περίπατο. Ότι πάθαινε ο Ολυμπιακός επί Γιαννάκη δηλαδή…

Εμείς ψάξαμε όλο το παιχνίδι καρέ-καρέ και βρήκαμε με χίλια ζόρια τη μία και μοναδική φάση που ο Παναθηναϊκός ευνοήθηκε. Την ποστάρουμε με την ελπίδα να την δει καμιά El Mundo και να τη δημοσιεύσει ρίχνοντας περισσότερο νερό στον μύλο της παράνοιας των μπλαουγκράνα.

Ο Διαμαντίδης δεν περνάει το κέντρο εντός 8 δευτερολέπτων

 

Κύριοι Καταλανοί,

Δεν έχετε ελπίδα. Το γήπεδο θα είναι κόλαση, η ομάδα καυλωμένη και η διαιτησία μαζί μας. Και είσαστε τυχεροί που μας πετυχαίνετε τώρα γιατί διαφορετικά θα σας ντροπιάζαμε μέσα στην πόλη σας στον τελικό.

Φιλικά,

Ζέλικο and the crew

ΥΓ. Χαιρετίσματα από τον Στόγιαν

Έχουν περάσει δύο μέρες από την Τετάρτη του ντέρμπι και πλέον με την σκόνη καθισμένη τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Σ’αυτές τις δύο μέρες βεβαίως γράφτηκαν πολλά, τόσα πολλά που δεν πρέπει να υπάρχει σενάριο που να μην κυκλοφόρησε είτε ως σοβαρό είτε ως ανέκδοτο. Από τον Ομπράντοβιτς που το έκανε δώρο στον κουμπάρο του μέχρι τους Σέρβους που το έχουν στήσει για δύο εκτός έδρας διπλά για το στοίχημα. Όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και ο απλός οπαδός του Παναθηναϊκού – ο οποίος κάτι σκαμπάζει από το άθλημα με τόσα χρόνια ενασχόλησης – το έχει καταλάβει πριν καν ακουστεί η κόρνα της λήξης την Τετάρτη στο ΟΑΚΑ. Το τελικό αποτέλεσμα είναι δίκαιο.

Το ερώτημα που προκύπτει λοιπόν είναι *τι* οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Ήταν ο Παναθηναϊκός που έχασε ή ο Ολυμπιακός που κέρδισε; Θα μιλήσω πολύ ειλικρινά με βάση όσα είδα την Τετάρτη από το γήπεδο αλλά και όσα μου επισημάνθηκαν σε συζητήσεις από ανθρώπους που εκτιμώς την γνώμη τους γιατί γνωρίζουν το άθλημα.

Το συμπέρασμά μου είναι ότι ο Ολυμπιακός κέρδισε έναν πολύ κακό Παναθηναϊκό. Όμως η εικόνα του Παναθηναϊκού δεν οφειλόταν μόνο στην κακή δικιά του μέρα, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το παιχνίδι ο Ολυμπιακός. Με βάση δύο παράγοντες -και οι δύο αφορούν την άμυνα- ο Ολυμπιακός κατάφερε να κόψει από τον Παναθηναϊκό τους εύκολους πόντους και παράλληλα να ελέγξει απόλυτα τον ρυθμό πηγαίνοντάς τον στο βολικό για αυτόν χαμηλό σκορ. Οι δύο παράγοντες ήταν η πιεστική άμυνα σε όλες τις επαναφορές -πολλές φορές ακόμα και στα 4/4 του γηπέδου-, καθώς και η πολύ καλή αμυντική λειτουργία στην αντιμετώπιση των drives των περιφερειακών.

Το πρώτο δυσκόλεψε πάρα πολύ την κυκλοφορία, εξουθένωσε τον ήδη καταπονημένο Διαμαντίδη και ανάγκασε πολλές φορές η επαναφορά των 14ων να γίνει στο 3 ή στο 4 με ότι αυτό συνεπάγεται στο χάσιμο χρόνου επίθεσης. Ως αποτέλεσμα είχε πολλές επιθέσεις να γίνουν εκτός συστήματος, βεβιασμένα στη λήξη του χρόνου.

Το δεύτερο έκοψε αυτή την «έξτρα πάσα» που συνηθίζουν να λένε οι δημοσιογράφοι που έχει ο Παναθηναϊκός μέσα στην ρακέτα. Η συνταγή ήταν απλή και σίγουρα πολλά βίντεο σε όλη την ευρώπη έχουν πάρει φωτιά από χτες. Στο πικ εν ρολ του Παναθηναϊκού ο ψηλός δε μένει ψηλά αλλά κατεβαίνει γρήγορα ακόμα και ρισκάροντας το σουτ (που’σαι Σάρας;;;). Όταν ο περιφερειακός (Διαμαντίδης ή Νίκολας χτες) κάνουν το dive ο ψηλός τους αφήσει το σουτ από μέση απόσταση αλλά θωρακίζει την ρακέτα. Καθώς το 4 ή το 5 του Παναθηναϊκού παίρνει θέση στην ρακέτα ο ψηλός τοποθετεί το σώμα του ανάμεσα στην μπαλά και στον αντίπαλο ψηλό και μαρκάρει την πάσα. Η αδυναμία του Διαμαντίδη και του Νίκολας να τελειώσουν από κοντά είναι γνωστή στον Ίβκοβιτς και την εκμεταλλεύτηκε. Αυτή η τακτική είχε σαν αποτέλεσμα πέρα από το άμεσο κλέψιμο που ήρθε σε κάποιες περιπτώσεις ο εκάστωτε ψηλός να μην πάρει τη μπάλα με σωστή τοποθέτηση και να πρέπει είτε να την βγάλει πάλι έξω για ένα απονενοημένο σουτ είτε να τελειώσει τη φάση με όχι ιδανικές γι’αυτόν συνθήκες. Το ρίσκο του Ίβκοβιτς ήταν σημαντικό και είναι απορίας άξιο πως ο Ομπράντοβιτς άργησε ένα ημίχρονο να αντιδράσει. Όταν το έκανε έδωσε την –προφανή- εντολή στον Νίκολας να μην πηγαίνει μέχρι μέσα αλλά να εκμεταλλεύεται το κενό με ένα εύκολο σουτ από τα 4 μέτρα πράγμα που έγινε και κράτησε τον Παναθηναϊκό αρκετή ώρα. Βεβαίως ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη και με σουτάκια από τα 4-5 μέτρα δεν κερδίζει παιχνίδια κι έτσι μοιραία ήρθε η ήττα.

Σαν γενική εικόνα πάντως (με τον απαραίτητο βαθμό διαίσθησης και λαμβάνοντας υπόψη τις πολλές μαζεμένες ατυχίες του Παναθηναϊκού με τραυματισμούς, ιώσεις κλπ πριν το ματς) μπορώ να πω ότι ο έτοιμος Παναθηναϊκός αν βρει στον δεύτερο γύρο ή στα πλέι οφ έναν ίδιο Ολυμπιακό μπορεί κάλλιστα να σπάσει την έδρα του αντιπάλου. Αν και πιστεύω πως ούτε ο Ολυμπιακός χτες ήταν σε καλή κατάσταση και το παιχνίδι στο δεύτερο γύρο καλώς εχόντων των πραγμάτων θα γίνει ανάμεσα σε δύο πολύ πιο έτοιμους αντιπάλους.

ΥΓ1. Δεν περιμένω βέβαια να δω καλύτερο παιχνίδι στον δεύτερο γύρο όπως ούτε στους τελικούς. Σέρβος με Σέρβο που να δεις μπάσκετ… Άσε που με τους Σέρβους προπονητές αντίπαλους προπονητές δεν τα πάει καλά ο Ζοτς

ΥΓ2. Ο Τέπιτς που ήταν χτες; Ο Διαμαντίδης κόντευε να πεθάνει, ούτε την στεφάνι δεν έφτανε και ο Τέπιτς γυάλιζε πάγκο. Δηλαδή τόση εμπιστοσύνη του έχει τελικά ο προπονητής;

ΥΓ3. Μου μεταφέρθηκε και το γράφω γιατί ήταν πολύ εύστοχο. Ο Τσαρτσαρής έκανε με το που μπήκε σχεδόν δύο φάουλ στα τσεκαρίσματα. Δύο φάουλ ΣΤΑ ΤΣΕΚΑΡΙΣΜΑΤΑ!

ΥΓ4. Ο Παπαλουκάς είναι μισητός, αηδιαστικός και λαϊκιστής. Επίσης είναι παππούς, παλαίμαχος και όλο μιλάει. Όταν η μπάλα καίει όμως ξέρει τι να την κάνει…Το δύο καλάθια του στο τέλος κλείδωσαν το παιχνίδι και η άνεση με την οποία τα έβαλε είναι ενδεικτική ψυχολογίας τεράστιου παίχτη. Όσο χάλια κι αν ήταν η άμυνά μας.

ΥΓ5.  Τελικά τον Λάνγκφορντ τον θέλουμε ή δεν τον θέλουμε; http://prasinanea.gr/basket/article747191.ece

ΥΓ6 …και σημαντικότερο. Κάποια στιγμή πρέπει να διακοπεί ο αγώνας. Είναι κρίμα που δεν έγινε χτες. Να διακοπεί ένας, να διακοπούν δύο τρεις, πέντε, δέκα, όσοι χρειαστούν μέχρι οι ίδιοι οι οπαδοί να πάρουν το νόμο στα χέρια τους και να ξεφτιλίσουν στο ξύλο το επόμενο 15χρονο που επειδή η τεστοστερόνη του βαράει κόκκινα και δεν του κάθεται καμία γκομενίτσα να γαμήσει και ντρέπεται να πάει και σε κανά μπουρδέλο νομίζει ότι μπορεί να γαμήσει ένα παιχνίδι ενώπιων 20.000 κόσμου και να κινδυνέψουν ζωές. Προσοχή! Δεν κρίνω ούτε το …μομέντουμ, ούτε ποιόν ευνόησε η διακοπή ούτε τίποτα από αυτά. Αυτά είναι δευτερεύοντα. Μιλάω για την απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση με την φωτοβολίδα στον Παπαλουκά και την απόπειρα ανθρωποκτονίας από …μαλακία της κοπέλας που κάθεται (μόνιμα) στις άσπρες καρέκλες η οποία στα καλά καθούμενα έφαγε μια φωτοβολίδα από πιστόλι που 40 πόντους πιο πάνω αν πήγαινε θα την καρφωνόταν στο στομάχι. Άει σιχτίρ πια! Αυτός ο τύπος με το πιστόλι είναι δολοφόνος. Σήμερα θα έπρεπε να αντιμετωπίζει φυλάκιση 25 ετών, στεγνά! Άλλα έτσι και μπούκαρε μέσα η Αστυνομία να τον μαντρώσει θα λέγαμε για την βία της εξουσίας και τους μπάτσους τους δολοφόνους που βαράνε το παιδάκι… Α, ρε Βερολίνο που σας χρειάζεται… Κυρίες ήσασταν εκεί κουφάλες…

Επόμενη σελίδα: »