Παύλος & Θανάσης


Οριστικοποιήθηκε λοιπόν ο επόμενος μπασκετικός σταθμός του Αντώνη Φώτση κι έτσι το πρώτο (από τα πολλά που αναμένονται) του φετινού καλοκαιριού κατέληξε αρνητικά για τον Παναθηναϊκό. Για ην απόφαση του Φώτση δεν υπάρχουν πολλά να πει κανείς. Με σύμβουλο τον πατέρα του πήγε εκεί που του έδωσαν έστω και τελευταία στιγμή μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ παραπάνω. Δεν δίστασε μάλιστα να αφήσει στα κρύα του λουτρού ακόμα κι ένα όνομα στον χώρο του ευρωπαϊκού μπάσκετ όπως η Μπαρτσελόνα.

Το αν έκανε καλά ή όχι θα το κρίνει η ιστορία. Προσωπικά φοβάμαι ότι στο Μιλάνο υπέγραψε την αγωνιστική του καταδίκη, τουλάχιστον σε ότι αφορά την αξία του στο ευρωπαϊκό χρηματιστήριο. Από την άλλη όντας ήδη 30 είχε την τελευταία του ευκαιρία για ένα πολύ καλό συμβόλαιο και απ’ ότι φαίνεται την άρπαξε.

Σε ότι αφορά την ίδια την Αρμάνι επειδή γενικά τα ελληνικά ΜΜΕ υποδέχτηκαν με έκπληξη την είδηση να πούμε ότι η Αρμάνι ακουγόταν από νωρίς ότι θα ρίξει λεφτά καθώς ο Αρμάνι θέλει να πάρει το πρωτάθλημα στην Ιταλία. Ευρωπαϊκός στόχος μάλλον δεν υπάρχει αλλά σε κάθε περίπτωση ο Φώτσης είναι για τους Ιταλούς μια πάρα πολύ καλή προσθήκη. Αρκεί να μην τον κρίνουν από τα πρώτα 3/4 της σαιζόν που θα σέρνεται…

Αντώνη καλή επιτυχία, ελπίζουμε οι δρόμοι μας να διασταυρωθούν για να γνωρίσεις την αποθέωση που σου αξίζει από τους οπαδούς της ομάδας όπως αρκετοί άλλοι πριν από εσένα.

Η αποχώρηση του Αντώνη Φώτση αντανακλά σαφώς τα νέα οικονομικά δεδομένα στην ΚΑΕ. Η άλλοτε κραταιά διοίκηση που «όποιον παίχτη θέλει ο Παναθηναϊκός τον κρατάει» φέτος έχει μπει σε άλλη λογική. Το κόστος λειτουργίας πρέπει να μειωθεί ως εκ τούτου τα συμβόλαια να μικρύνουν και ίσως και κάποιοι παίχτες να αποχωρήσουν και να αντικατασταθούν με φθηνότερους. Αυτή η κατάσταση βεβαίως δε μπορεί να αρέσει σε κανέναν οπαδό του Παναθηναϊκού που έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια η διοίκηση να ξοδεύει δεκάδες εκατομμύρια για να φέρει ότι καλύτερο κυκλοφορεί στην αγορά και ο Παναθηναϊκός (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) κάθε χρονιά να συγκαταλέγεται μέσα στα φαβορί για τον ευρωπαϊκό θρόνο. Αυτά τελείωσαν οριστικά. Η οικογένεια μπορεί να μην αποχωρεί τελικά όμως  εποχή των παχιών αγελάδων πέρασε ανεπιστρεπτί. Και με βάση την οικονομική και ψυχολογική κατάσταση των πολιτών αυτής της χώρας η απόφαση είναι κατ’εμέ απόλυτα σωστή. ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΩΣΤΗ!

Οπότε τι μέλλει γενέσθαι; Ο Παναθηναϊκός λογικά βάζει σαν κύριο στόχο την διατήρηση του τίτλου στην Ελλάδα. Για να το πετύχει αυτό η πρώτη έννοια είναι να μείνει ο Ομπράντοβιτς. Όσοι παρακολουθείτε αυτό το blog ξέρετε κατά καιρούς πόσο σκληρή κριτική έχει δεχτεί ο Σέρβος. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα επάνω του που ειδικά τώρα τον κάνουν αναντικατάστατο. Αφενός η γνώσεις και η εμπειρία του και αφετέρου (και κυρίως)  η εικόνα του. Ο Ομπράντοβιτς είναι ο μοναδικός που αυτή τη στιγμή μπορεί αν εγγυηθεί την ηρεμία στα αποδυτήρια και την απόλυτη προσήλωση των παιχτών (όποιοι κι αν είναι αυτοί) στον στόχο. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά θα είναι το ισχυρό όπλο του Παναθηναϊκού ακόμα και στο απευκταίο σενάριο που αρκετοί παίχτες πρώτης γραμμής αποχωρήσουν. Ο Ομπράντοβιτς είναι αυτός που θα πάρει τον οποιονδήποτε έρθει στην ομάδα και θα τον κάνει να αποδώσει το 110% των δυνατοτήτων του. Και επειδή γίνεται πολύ κουβέντα για τον αν θα μείνει ρισκάρω να προβλέψω ότι όχι μόνο θα μείνει αλλά δεν θα τεθεί καν επισήμως το θέμα της αποχώρησης. Ο σεβασμός που έχει ο Ομπράντοβιτς στον Παύλο και τον Θανάση είναι τεράστιος. Ήταν αρκετός για αν του συγχωρέσει το «ατόπημα» της περσινής φιέστας και θα είναι αρκετός για να μείνει στο τιμόνι του Παναθηναϊκού εφόσον τα αδέρφια του το ζητήσουν. Γιατί ο Σέρβος δεν ξεχνά και τιμάει το ότι αυτοί οι άνθρωποι τον έχουν κάνει πλούσιο τόσα χρόνια και του έχουν δώσει όλα τα εφόδια για να δουλέψει όπως θέλει και να γίνει αυτό που είναι σήμερα.

Από κει και πέρα θεωρώντας ότι ο Διαμαντίδης και ο Μπατίστ θα μείνουν τελικά καθώς και ότι θα βρεθεί η χρυσή τομή με τους Έλληνες (Τσαρτσαρή, Καϊμακόγλου, Καλάθη, Βουγιούκα) μένει να δούμε ποιοι εκ των Νίκολας, Μάριτς και Σάτο θα δεχτούν την μεγάλη μείωση αποδοχών που θα τους προταθεί.

ΥΓ. Βρήκαν την ευκαιρία με την αποχώρηση Φώτση κάποιοι «δήθεν οργισμένοι» να «τα χώσουν» στους Γιαννακόπουλους. Πλέον όμως τους έχουν πάρει χαμπάρι όλοι…

ΥΓ2. Η ανακοίνωση των Αγγελόπουλων σκιαγραφεί και την διαφορά ανάμεσα στις διοικήσεις Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού. Τα αδέρφια δεν θα έγραφαν ποτέ μια τόσο αστεία ανακοίνωση, αλλά ακόμα κι αν την έγραφαν όλο και κάποιος …Μπαλτάκος θα τους συγκρατούσε για να μην εκτεθούν. Στον Ολυμπιακό βεβαίως Μπαλτάκος δεν υπάρχει αλλά όπως φαίνεται δεν υπάρχει ούτε η στοιχειώδης αντίληψη.

Στην αρχή όλοι «παγώσαμε». Η είδηση έπεσε από το πουθενά και ξύπνησε στη μνήμη τις πρόσφατες δηλώσεις των Γιαννακόπουλων ότι έχουν κουραστεί και έχει έρθει η ώρα να αποχωρήσουν. Η συνάντηση του DPG με αμερικάνο επιχειρηματία με ιδιαίτερο παλμαρέ εμπορικών «επιτυχιών» για την πώληση της ομάδας σε αμερικάνους ακούστηκε τρομακτικό αλλά αληθινό σενάριο. Για να γίνει ακόμα πιο πιστευτό μπλέχτηκε και μια φήμη για εφοπλιστή (που είναι και της μοδός) και ο οποίος «μπαίνει στον πάγο» επειδή οι Αμερικάνοι έχουν προτεραιότητα.

Βεβαίως όσο πέρναγαν οι ώρες και η είδηση δεν επιβεβαιωνόταν μαζικά (παρά μόνο από το onsports και το theplayer) η αμφισβήτηση ως προς την εγκυρότητά της άρχισε να μεγαλώνει. Μέχρι ότου ήρθε o Γέμελος στο theplayer με την αγωνιώδη προσπάθεια να πείσει για την «επόμενη μέρα που δεν θα έχει στην καθημερινότητά της την οικογένεια» και όσοι γνωρίζουν τι εστί Γέμελος ουσιαστικά αποκρυπτογράφησαν αυτό το κείμενο αμέσως. Μετά ήρθε και το gazzetta να «αποκαλύψει» ότι επαφή δια ζώσης δεν υπήρξε ποτέ αλλά μόνο μια τηλεφωνική επικοινωνία και ουσιαστικά τίποτα συγκεκριμένο πέρα από μια γνωστοποίηση του «πωλητηρίου» του Παναθηναϊκού και έδεσε το γλυκό…

Φαίνεται λοιπόν ότι θέμα δεν υπάρχει… Σωστά; Λάθος!

Θέμα υπάρχει και μάλιστα σοβαρό. Η δημοσιοποίηση από τον Δημήτρη (με τις ευλογίες του Παύλου ο οποίος έσπευσε να επιβεβαιώσει) μιας τέτοιας «είδησης», σε συνδυασμό με τις δηλώσεις των προέδρων μετά το final four (και πολλάκις έκτοτε) δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Το τι είναι αυτό το κάτι το λέει ξεκάθαρα ο Γέμελος στο άρθρο του και προφανώς είναι αυτό που ισχύει αν υποθέσουμε ότι το άρθρο μάλλον γράφτηκε επί τούτου. Η οικογένεια (μάλλον πιο σωστά ο Παύλος) είναι χολωμένος με αυτή την μικρή μερίδα οπαδών που του επιτίθενται για τους χειρισμούς του στο λαοφιλές και μάλιστα δεν διστάζουν να του προσάψουν κατηγορίες όπως η προδοσία του Παναθηναϊκού. Και ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον Παύλο που νιώθει έτσι; Ό,τι λάθος και να έχει κάνει στο λαοφιλές (και βεβαίως ήταν λάθος που ασχολήθηκε εξαρχής με αυτό) δεν παύει να είναι ευεργέτης της «Παναθηναϊκής ιδέας» τόσο με τα εκατομμύριά του όσο και με το πάθος του και είναι τουλάχιστον άδικο κάποιοι να το «ξεγράφουν» εν μια νυκτί.

Έχει σημασία όμως να αντιληφθούμε από πού πηγάζει το πρόβλημα. Γιατί το πρόβλημα στην πραγματικότητα δεν είναι αυτοί οι μερικές εκατοντάδες payrollάκηδες και φερέφωνα όψιμων σωτήρων που βρίζουν την οικογένεια όπου σταθούν και όπου βρεθούν. Ούτε τα μερικές εκατοντάδες ακόμα λαού που σιγοντάρουν μαγεμένοι από το «αδέκαστο» ύφος των πρώτων. Το πρόβλημα πηγάζει από αλλού, πηγάζει από όλους τους υπόλοιπους που δεν αντιδρούμε. Αυτή η ΑΠΑΘΕΙΑ που δείχνουμε είναι τελικά το πρόβλημα.
Και η απάθεια είναι αποτέλεσμα μιας και μοναδικής κατάστασης: ότι Θεωρούμε την οικογένεια ΔΕΔΟΜΕΝΗ.

Αυτό είναι το πρόβλημα. Είναι τέτοιες οι εικόνες που έχουμε από τους προέδρους στον τρόπο που πανηγυρίζουν, στον τρόπο που πλακώνονται με όποιον πάει να κάνει κακό στον Παναθηναϊκό, στον τρόπο που ευχαριστούν όσους «υπηρετούν την παναθηναϊκή ιδέα», στον τρόπο που μιλάνε όταν αναφέρονται στους παίχτες και τους προπονητές που δεν χωράει στο μυαλό μας ότι μπορεί ένα ωραίο πρωί να φύγουν από την ομάδα. Ίσως αν προσπαθήσουμε για μια στιγμή μέσα στο μυαλό μας να ζήσουμε το σενάριο σα να είναι πραγματικότητα τότε (ίσως λέω) να αντιληφθούμε τι θα σήμαινε μια πιθανή αλλαγή ιδιοκτησίας στον Παναθηναϊκό. Θα σήμαινε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ πισωγύρισμα. Ό,τι κι αν ήταν αυτός ο νέος ιδιοκτήτης. Είτε Έλληνας, είτε Αμερικάνος. Ο Αμερικάνος μπορεί να ήξερε να διοικεί ομάδα μπάσκετ αλλά μέχρι να μάθαινε την ελληνική πραγματικότητα θα είχε φάει τόσες μπουνιές που από τα αστράκια δεν θα έβρισκε ούτε την πόρτα να φύγει. Ο δε Έλληνας μπορεί να ήξερε την ελληνική πραγματικότητα αλλά μέχρι να μάθαινε να διοικεί ομάδα μπάσκετ θα ξαναγυρίζαμε στο 1990.

Πώς ακούγεται λοιόν το σενάριο; Επιστημονική φαντασία; Ίσως όχι πλέον…

ΥΓ. Τα περί κερδοφόρας ομάδας είναι τουλάχιστον αστεία. Όποιος το υποστηρίζει αυτό ας έρθει να μας εξηγήσει πως βγαίνουν κάθε χρόνο τα 20+ εκ. ευρώ που χρειάζονται ίσα για να έρθει στα ίσια του ο προϋπολογισμός.

ΥΓ2. Επίσης δεν καταλαβαίνω και αυτή τη σιγουριά περί «παράπλευρων ωφελειών». Το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο για να δίνει τέτοια δύναμη που να αξίζει ΑΥΤΗ την επένδυση. Η δύναμη που έχουν ήδη οι Γιαννακόπουλοι από την ΒΙΑΝΕΞ και την εξάρτηση του δημοσίου από τα φάρμακά τους είναι πολλαπλάσια και υπέρ-αρκετή για να πετύχουν τους επιχειρηματικούς τους στόχους.

Ένατο πρωτάθλημα σερί και 32ο συνολικά για τον Παναθηναϊκό. Και μάλιστα «το καλύτερο όλων» σύμφωνα με τον Ζέλικο. Και γιατί όχι; Σε μια χρονιά που όλοι λιγότερο ή περισσότερο αμφισβητήσαμε τις επιλογές του Ομπράντοβιτς στον μεταγραφικό σχεδιασμό και θεωρούσαμε την χρονιά χαμένη εξαρχής αυτός κατάφερε να πετύχει τον μέχρι σήμερα μεγαλύτερο άθλο: Πρωτάθλημα Ευρώπης αποκλείοντας με μειονέκτημα έδρας την πανίσχυρη κάτοχο του τίτλου και πρώτο φαβορί Μπαρτσελόνα και πρωτάθλημα Ελλάδας με μειονέκτημα έδρας απέναντι στον «κουμπάρο».

Ο τέταρτος τελικός βάφτηκε καταπράσινος και μάλιστα με τον πιο πειστικό τρόπο. Αν υπήρχε ένα πράγμα που ακούμε όλα αυτά τα χρόνια από τους Ολυμπιακούς  (μετά φυσικά την ατελείωτη καραμέλα της διαιτησίας) είναι ότι ο Παναθηναϊκός χωρίς Διαμαντίδη είναι τελειωμένος. Και κακά τα ψέματα κάπου μέσα μας όλοι πιστεύαμε ότι χωρίς αυτόν ο Παναθηναϊκός χάνει πολύ μεγάλο μέρος της δύναμής του. Ο Διαμαντίδης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όλων μας ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας και μέχρι προχτές το επιβεβαίωναν αυτό τα στατιστικά και οι …βραβεύσεις. Το άνευ προηγουμένου ατομικό triple crown στην Ευρωλίγκα ήταν στα μάτια όλων μας η απόδειξη ότι ο πρωταθλητής Ευρώπης στηρίζεται ψυχή τε και σώματι επάνω στον αρχηγό του.

Και ξαφνικά προχτές βρίσκεται ανάσκελα στο παρκέ μορφάζοντας και βλέποντάς τον καταλάβαμε όλοι τι είχε συμβεί. Διαμαντίδης γιοκ στο πιο κρίσιμο παιχνίδι του πρωταθλήματος! Και γεμάτοι αγωνία περιμέναμε όλοι να δούμε πως θα αντιδράσει η ομάδα. Και αντέδρασε σα να μην συμβαίνει τίποτα! Ο Καλάθης πήρε τη μπάλα και οργάνωσε άψογα. Ο Φώτσης (που σούταρε σαν Ντανίλοβιτς) και ο Καϊμακόγλου ανέβηκαν πάνω από τους μέσους όρους τους και κάλυψαν το κενό στην επίθεση, ο Καλάθης (πάλι) και ο Τέπιτς ανέλαβαν να καλύψουν το κενό στην άμυνα  και βεβαίως ο Μπατίστ που για ένα ακόμα παιχνίδι ήταν συγκλονιστικός ανέλαβε να παίξει τον ρόλο του εμπνευστή, του leader. Η αυταπάρνησή του ήταν παροιμιώδης και αποδίδεται απόλυτα στην σκηνή που –νικητής πλέον- σωριάζεται στον πάγκο  και κατεβάζει απνευστί ένα μπουκαλάκι νερό πιάνοντας την σπλήνα του.

Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός. ΟΜΑΔΑ (που λέει και ο Λεάνης *). Ένας απόλυτα υγιής οργανισμός (ειδικά παό τη στιγμή που απέβαλλε το περσινό καρκίνωμα) που για να τον καταβάλλει κανείς πρέπει να τον «χτυπήσει» σε πολλά σημεία συγχρόνως (πχ όπως στο πρώτο παιχνίδι της κανονικής περιόδου με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ). Διαφορετικά βρίσκει ΠΑΝΤΑ τον τρόπο να τα καταφέρνει.

Συγχαρητήρια λοιπόν στους παίχτες για την μοναδική ψυχή που κατέθεσαν όλη την χρονιά. Συγχαρητήρια στους προπονητές που πίστεψαν (σε πείσμα των περισσοτέρων από εμάς) σε αυτούς τους παίχτες και με την μεθοδική δουλειά τους έφεραν αυτά τα αποτελέσματα. Και βεβαίως για μια ακόμα φορά συγχαρητήρια στην διοίκηση, στην οικογένεια Γιαννακόπουλου, που πιστή στο όραμά της συνεχίζει να στηρίζει οικονομικά το πιο πετυχημένο τμήμα σε όλα τα σπορ στην Ελλάδα (και όχι μόνο).

ΥΓ1. Φοβερή η ατάκα του Σπανούλη στην συνέντευξη τύπου: «Να επενδύσουμε σε αυτή την ομάδα», είπε, και έχει σημασία το πρώτο πληθυντικό. Βλέπω να του  λένε οι Αγγελόπουλοι «Θέλεις να επενδύσεις στην ομάδα; Πάρε 30% μείωση για αρχή για να κάνουμε καμιά μεταγραφή και βλέπουμε…». Ευτυχώς ακόμα οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι έχουν βάλει στην ομάδα τους. Λίγο η γαυροσύνη που πουλάει, λίγο τα ωραία λόγια έχει ακόμα την εύνοια του «πύρινου κόσμου».

ΥΓ2. Ο Νίκολας ήταν πολύ κατώτερος του αναμενόμενου και προκάλεσε σχόλια αλλά είναι παιχταράς και τον πιστεύουμε πολύ. Του χρόνου θα το πάρει μόνος του αφού εκτός από τον Διαμαντίδη δεν θα βάλουμε στον τελευταίο τελικό ούτε τον Φώτση, έτσι για να είναι πιο δίκαιο.

ΥΓ3. Η βουτιά του Μπουρούση στην γραμματεία για να πιάσει το αντικείμενο που εκτοξεύτηκε ήταν ΤΟ highlight. Το έπιασε με την χερούκλα του και το ξαναπέταξε κάτω από το τραπέζι… Όχι απλά Θεός, ημίθεος (που λέει και μια ψυχή)! Έλα στην Πανάθα ρε παιχταρά να κάνουμε sold out σε κάθε παιχνίδι.

ΥΓ4. Ο Αγγέλου δήλωσε κάτι για 100-0 διαιτησία υπέρ του Παναθηναϊκού. Καλά νέα! Και το επόμενο χαλαρά θα το πάρουμε! Αυτοί δεν βάζουν μυαλό με τίποτα…

ΥΓ5. βόμβα Ζέλικο για Τέπιτς: «Αν παρουσιάσει στο παρκέ το 50% όσων δείχνει στην προπόνηση, τότε θα έχουμε έναν σημαντικό παίκτη στο ρόστερ μας. Δουλεύει πολύ στις προπονήσεις, μας βοήθησε στους τελικούς, σίγουρα μπορεί να παίξει καλύτερα. Την επόμενη χρονιά πιστεύουμε ότι θα δούμε καλύτερο Τέπιτς και θα πάρουμε περισσότερα πράγματα από αυτόν». Τί να πω; Ο Ζοτς ξέρει… :-#

ΥΓ6. Για τα επεισόδια τα είπαμε τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή όμως τις δηλώσεις του Τυφώνα ότι γινόμαστε περίγελως όλης της Ευρώπης θέλω να το ξαναπώ. Αν δεν κάνουν ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ κάτι, στα δικά μου μάτια η ομάδα θα είναι συνένοχη.

ΥΓ7. Το αναφέρετε αρκετοί και συμφωνώ απόλυτα! Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ αυτό που γίνεται με τους τσαμπατζήδες! Έχω πάει σε αγώνες και αγώνες με τον Ολυμπιακό εντός και εκτός έδρας και πρώτη φορά στη ζωή μου χτες ένιωσα ότι κινδυνεύω. Για πρώτη φορά ένιωσα ότι το να ΣΚΟΤΩΘΕΙ κάποιος στο γήπεδο είναι υπαρκτό σενάριο και όχι επιστημονική φαντασία… Και δεν είμαι υπερβολικός…  Δεν είναι δυνατόν σε γήπεδο χωρητικότητας 18.000 να μπαίνουν 25.000. Μια φωτιά να έμπαινε κάπου (πόσο απίθανο είναι με τόσα καπνογόνα να πάει ένα σε κάτι εύφλεκτο; ), λίγος πανικός να επικρατούσε και θα γινόταν Χέιζελ το ΟΑΚΑ… Και αν αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΔΕΝ είναι), όλα αυτά τα βεγγαλικά και τα δυναμιτάκια που «πέταγαν» δίπλα από τα πρόσωπα του antinowhereleague13 και των υπολοίπων αν πετύχαιναν κάποιον στο μάτι  για πείτε μου εσείς πως στο διάολο θα έβγαινε έξω ή θα ερχόταν ο γιατρός να τον δει; Και αν και αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΣΑΦΩΣ και ΔΕΝ είναι) ρωτάω το άλλο. Αν κάποιος πάθαινε μια ανακοπή (κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές ακόμα και στο ΟΑΚΑ) ΠΩΣ στο καλό θα έφτανε εγκαίρως ο γιατρός; Από που θα κατέβαινε; Με stage diving θα ερχόταν;

Κύριοι εγκληματείτε! Σε κανένα ευνομούμενο κράτος οι αρχές δεν θα επέτρεπαν έναρξη αγώνα υπό αυτές τις συνθήκες. Αλά στην Ελλάδα του 2011 η έννοια «κανόνες ασφάλειας» είναι ψιλά γράμματα μπροστά στις υπέρτατες έννοιες «πύρινη έδρα» και «κολασμένη ατμόσφαιρα».

* Οι αναλύσεις του Λεάνη στον sport fm με την συνοδεία «βρώμικου» μετά τα εντός έδρας παιχνίδια είναι παράδοση. Και επειδή ο τύπος ξέρει μπάσκετ όσο εγώ ξέρω κέρλινγκ πέφτει πάντα το γέλιο της αρκούδας. Το μόνο πράγμα για το οποίο είναι απολύτως βέβαιος και ως εκ τούτου το επαναλαμβάνει πάντα είναι ότι ο Παναθηναϊκός κερδίζει γιατί είναι ΟΜΑΔΑ (με όλα κεφαλαία).

«Παπούλη, άντε σιγά-σιγά προς χώμα μεριά, μέσα από την ψυχή μου»

Αυτό το μήνυμα που δημοσιεύτηκε από χρήστη του gazzetta.gr με «αποδέκτη» τον Θανάση Γιαννακόπουλο εξόργισε τον DPG ο οποίος εισέβαλλε στα γραφεία της ιστοσελίδας και προσπάθησε (σύμφωνα με όσα υποστηρίζει το ίδιο το site) να βρει -με άγνωστες προθέσεις- τον δημοσιογράφο Ν. Βασιλαρά.

Εντάξει, το μήνυμα είναι απαράδεκτο, όμως ποιος μπορεί να σκεφτεί ότι αποτελεί «άποψη» του gazzetta.gr και όχι αυτό που μοιάζει προφανές στην κοινή λογική δηλαδή αποτέλεσμα της έλλειψης προσοχής ενός moderator; Τι εννοώ… Το gazzetta.gr είναι ένα site πολύ μεγάλης επισκεψιμότητας, αυτή τη στιγμή είναι μαζί με το sport24 τα δύο μεγαλύτερα αθλητικά sites. Και έχει ένα community δεκάδων χιλιάδων εγγεγραμμένων χρηστών οι οποίοι καθημερινά παράγουν κάποιες χιλιάδες (κυριολεκτικά χιλιάδες) σχόλια. Τα σχόλια δημοσιεύονται κατόπιν ελέγχουν και για αυτή την δουλεία (αποκλειστικά για αυτή τη δουλειά) το site έχει σύμφωνα με τις πληροφορίες μας 4 moderators σε πλήρη απασχόληση. Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε moderator διαβάζει κάθε μέρα πάνω από 1000 μηνύματα. Πόσο δύσκολο λοιπόν είναι από απροσεξία/αμέλεια/βαρεμάρα ή οτιδήποτε άλλο να «περάσει» και μερικά απρεπή μηνύματα; Η απάντηση είναι προφανής…

Κατ’ επέκταση γεννάται η απορία πως αποφάσισε ο ΔΠΓ ότι το μήνυμα αυτό είναι τόσο σημαντικό για να προκαλέσει μια «δυναμική» αντίδραση και ότι ο καλύτερος τρόπος να αντιδράσει είναι να εισβάλει σε ξένη ιδιοκτησία και να απειλήσει δημοσίως και ενώπιων μαρτύρων συγκεκριμένα πρόσωπα. Προφανώς το μήνυμα ήταν απλά η αφορμή η αιτία βρίσκεται αλλού. Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω τι πρεσβεύει ο κος Βασιλαράς (http://www.gazzetta.gr/bloggers/vasilaras/) καθώς δεν τον διαβάζω αλλά δε μπορώ να φανταστώ τι θα μπορούσε να γράφει που να δικαιολογεί τέτοια αντίδραση.

Η ουσία είναι αλλού. Δυστυχώς ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος συνεχίζει να προκαλεί το κοινό αίσθημα με την dr Jekyll / mr Hyde προσωπικότητα του. Μέχρι πρόσφατα αυτή του η συμπεριφορά είχε αντίκτυπο αποκλειστικά και μόνο στους οπαδούς του Παναθηναϊκού οπότε μπορεί και να μην τον ένοιαζε ιδιαίτερα, από δω και πέρα όμως τέτοιες συμπεριφορές θα έχουν αντίκτυπο και στις επιχειρηματικές του επενδύσεις… Ο ΔΠΓ δυστυχώς φαίνεται να μην καταλαβαίνει ότι ο κόσμος (στον οποίο πλέον απευθύνεται μέσα από τον όμιλο DPG και τις δραστηριότητές του) έχει ελάχιστη ανοχή σε τέτοια φαινόμενα. Η εικόνα του «υπεράνω νόμων και θεσμών» ευκατάστατου επιχειρηματία κάποτε μπορεί να προκαλούσε και έναν υπόγειο θαυμασμό τώρα όμως προκαλεί αποστροφή.

Κρίμα, πολύ κρίμα, για έναν άνθρωπο που έχει όλα τα εφόδια για να πετύχει να αυτοκαταστρέφεται κατ’αυτό τον τρόπο και ακόμα μεγαλύτερο κρίμα να αμαυρώνει το σπουδαίο όνομα της οικογένειάς του. Ελπίζω ακόμα και την ύστατη στιγμή να το αντιληφθεί και να αλλάξει ρότα…

Επόμενη σελίδα: »