Παύλος & Θανάσης


Οριστικοποιήθηκε λοιπόν ο επόμενος μπασκετικός σταθμός του Αντώνη Φώτση κι έτσι το πρώτο (από τα πολλά που αναμένονται) του φετινού καλοκαιριού κατέληξε αρνητικά για τον Παναθηναϊκό. Για ην απόφαση του Φώτση δεν υπάρχουν πολλά να πει κανείς. Με σύμβουλο τον πατέρα του πήγε εκεί που του έδωσαν έστω και τελευταία στιγμή μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ παραπάνω. Δεν δίστασε μάλιστα να αφήσει στα κρύα του λουτρού ακόμα κι ένα όνομα στον χώρο του ευρωπαϊκού μπάσκετ όπως η Μπαρτσελόνα.

Το αν έκανε καλά ή όχι θα το κρίνει η ιστορία. Προσωπικά φοβάμαι ότι στο Μιλάνο υπέγραψε την αγωνιστική του καταδίκη, τουλάχιστον σε ότι αφορά την αξία του στο ευρωπαϊκό χρηματιστήριο. Από την άλλη όντας ήδη 30 είχε την τελευταία του ευκαιρία για ένα πολύ καλό συμβόλαιο και απ’ ότι φαίνεται την άρπαξε.

Σε ότι αφορά την ίδια την Αρμάνι επειδή γενικά τα ελληνικά ΜΜΕ υποδέχτηκαν με έκπληξη την είδηση να πούμε ότι η Αρμάνι ακουγόταν από νωρίς ότι θα ρίξει λεφτά καθώς ο Αρμάνι θέλει να πάρει το πρωτάθλημα στην Ιταλία. Ευρωπαϊκός στόχος μάλλον δεν υπάρχει αλλά σε κάθε περίπτωση ο Φώτσης είναι για τους Ιταλούς μια πάρα πολύ καλή προσθήκη. Αρκεί να μην τον κρίνουν από τα πρώτα 3/4 της σαιζόν που θα σέρνεται…

Αντώνη καλή επιτυχία, ελπίζουμε οι δρόμοι μας να διασταυρωθούν για να γνωρίσεις την αποθέωση που σου αξίζει από τους οπαδούς της ομάδας όπως αρκετοί άλλοι πριν από εσένα.

Η αποχώρηση του Αντώνη Φώτση αντανακλά σαφώς τα νέα οικονομικά δεδομένα στην ΚΑΕ. Η άλλοτε κραταιά διοίκηση που «όποιον παίχτη θέλει ο Παναθηναϊκός τον κρατάει» φέτος έχει μπει σε άλλη λογική. Το κόστος λειτουργίας πρέπει να μειωθεί ως εκ τούτου τα συμβόλαια να μικρύνουν και ίσως και κάποιοι παίχτες να αποχωρήσουν και να αντικατασταθούν με φθηνότερους. Αυτή η κατάσταση βεβαίως δε μπορεί να αρέσει σε κανέναν οπαδό του Παναθηναϊκού που έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια η διοίκηση να ξοδεύει δεκάδες εκατομμύρια για να φέρει ότι καλύτερο κυκλοφορεί στην αγορά και ο Παναθηναϊκός (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) κάθε χρονιά να συγκαταλέγεται μέσα στα φαβορί για τον ευρωπαϊκό θρόνο. Αυτά τελείωσαν οριστικά. Η οικογένεια μπορεί να μην αποχωρεί τελικά όμως  εποχή των παχιών αγελάδων πέρασε ανεπιστρεπτί. Και με βάση την οικονομική και ψυχολογική κατάσταση των πολιτών αυτής της χώρας η απόφαση είναι κατ’εμέ απόλυτα σωστή. ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΩΣΤΗ!

Οπότε τι μέλλει γενέσθαι; Ο Παναθηναϊκός λογικά βάζει σαν κύριο στόχο την διατήρηση του τίτλου στην Ελλάδα. Για να το πετύχει αυτό η πρώτη έννοια είναι να μείνει ο Ομπράντοβιτς. Όσοι παρακολουθείτε αυτό το blog ξέρετε κατά καιρούς πόσο σκληρή κριτική έχει δεχτεί ο Σέρβος. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα επάνω του που ειδικά τώρα τον κάνουν αναντικατάστατο. Αφενός η γνώσεις και η εμπειρία του και αφετέρου (και κυρίως)  η εικόνα του. Ο Ομπράντοβιτς είναι ο μοναδικός που αυτή τη στιγμή μπορεί αν εγγυηθεί την ηρεμία στα αποδυτήρια και την απόλυτη προσήλωση των παιχτών (όποιοι κι αν είναι αυτοί) στον στόχο. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά θα είναι το ισχυρό όπλο του Παναθηναϊκού ακόμα και στο απευκταίο σενάριο που αρκετοί παίχτες πρώτης γραμμής αποχωρήσουν. Ο Ομπράντοβιτς είναι αυτός που θα πάρει τον οποιονδήποτε έρθει στην ομάδα και θα τον κάνει να αποδώσει το 110% των δυνατοτήτων του. Και επειδή γίνεται πολύ κουβέντα για τον αν θα μείνει ρισκάρω να προβλέψω ότι όχι μόνο θα μείνει αλλά δεν θα τεθεί καν επισήμως το θέμα της αποχώρησης. Ο σεβασμός που έχει ο Ομπράντοβιτς στον Παύλο και τον Θανάση είναι τεράστιος. Ήταν αρκετός για αν του συγχωρέσει το «ατόπημα» της περσινής φιέστας και θα είναι αρκετός για να μείνει στο τιμόνι του Παναθηναϊκού εφόσον τα αδέρφια του το ζητήσουν. Γιατί ο Σέρβος δεν ξεχνά και τιμάει το ότι αυτοί οι άνθρωποι τον έχουν κάνει πλούσιο τόσα χρόνια και του έχουν δώσει όλα τα εφόδια για να δουλέψει όπως θέλει και να γίνει αυτό που είναι σήμερα.

Από κει και πέρα θεωρώντας ότι ο Διαμαντίδης και ο Μπατίστ θα μείνουν τελικά καθώς και ότι θα βρεθεί η χρυσή τομή με τους Έλληνες (Τσαρτσαρή, Καϊμακόγλου, Καλάθη, Βουγιούκα) μένει να δούμε ποιοι εκ των Νίκολας, Μάριτς και Σάτο θα δεχτούν την μεγάλη μείωση αποδοχών που θα τους προταθεί.

ΥΓ. Βρήκαν την ευκαιρία με την αποχώρηση Φώτση κάποιοι «δήθεν οργισμένοι» να «τα χώσουν» στους Γιαννακόπουλους. Πλέον όμως τους έχουν πάρει χαμπάρι όλοι…

ΥΓ2. Η ανακοίνωση των Αγγελόπουλων σκιαγραφεί και την διαφορά ανάμεσα στις διοικήσεις Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού. Τα αδέρφια δεν θα έγραφαν ποτέ μια τόσο αστεία ανακοίνωση, αλλά ακόμα κι αν την έγραφαν όλο και κάποιος …Μπαλτάκος θα τους συγκρατούσε για να μην εκτεθούν. Στον Ολυμπιακό βεβαίως Μπαλτάκος δεν υπάρχει αλλά όπως φαίνεται δεν υπάρχει ούτε η στοιχειώδης αντίληψη.

Advertisements

Στην αρχή όλοι «παγώσαμε». Η είδηση έπεσε από το πουθενά και ξύπνησε στη μνήμη τις πρόσφατες δηλώσεις των Γιαννακόπουλων ότι έχουν κουραστεί και έχει έρθει η ώρα να αποχωρήσουν. Η συνάντηση του DPG με αμερικάνο επιχειρηματία με ιδιαίτερο παλμαρέ εμπορικών «επιτυχιών» για την πώληση της ομάδας σε αμερικάνους ακούστηκε τρομακτικό αλλά αληθινό σενάριο. Για να γίνει ακόμα πιο πιστευτό μπλέχτηκε και μια φήμη για εφοπλιστή (που είναι και της μοδός) και ο οποίος «μπαίνει στον πάγο» επειδή οι Αμερικάνοι έχουν προτεραιότητα.

Βεβαίως όσο πέρναγαν οι ώρες και η είδηση δεν επιβεβαιωνόταν μαζικά (παρά μόνο από το onsports και το theplayer) η αμφισβήτηση ως προς την εγκυρότητά της άρχισε να μεγαλώνει. Μέχρι ότου ήρθε o Γέμελος στο theplayer με την αγωνιώδη προσπάθεια να πείσει για την «επόμενη μέρα που δεν θα έχει στην καθημερινότητά της την οικογένεια» και όσοι γνωρίζουν τι εστί Γέμελος ουσιαστικά αποκρυπτογράφησαν αυτό το κείμενο αμέσως. Μετά ήρθε και το gazzetta να «αποκαλύψει» ότι επαφή δια ζώσης δεν υπήρξε ποτέ αλλά μόνο μια τηλεφωνική επικοινωνία και ουσιαστικά τίποτα συγκεκριμένο πέρα από μια γνωστοποίηση του «πωλητηρίου» του Παναθηναϊκού και έδεσε το γλυκό…

Φαίνεται λοιπόν ότι θέμα δεν υπάρχει… Σωστά; Λάθος!

Θέμα υπάρχει και μάλιστα σοβαρό. Η δημοσιοποίηση από τον Δημήτρη (με τις ευλογίες του Παύλου ο οποίος έσπευσε να επιβεβαιώσει) μιας τέτοιας «είδησης», σε συνδυασμό με τις δηλώσεις των προέδρων μετά το final four (και πολλάκις έκτοτε) δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Το τι είναι αυτό το κάτι το λέει ξεκάθαρα ο Γέμελος στο άρθρο του και προφανώς είναι αυτό που ισχύει αν υποθέσουμε ότι το άρθρο μάλλον γράφτηκε επί τούτου. Η οικογένεια (μάλλον πιο σωστά ο Παύλος) είναι χολωμένος με αυτή την μικρή μερίδα οπαδών που του επιτίθενται για τους χειρισμούς του στο λαοφιλές και μάλιστα δεν διστάζουν να του προσάψουν κατηγορίες όπως η προδοσία του Παναθηναϊκού. Και ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον Παύλο που νιώθει έτσι; Ό,τι λάθος και να έχει κάνει στο λαοφιλές (και βεβαίως ήταν λάθος που ασχολήθηκε εξαρχής με αυτό) δεν παύει να είναι ευεργέτης της «Παναθηναϊκής ιδέας» τόσο με τα εκατομμύριά του όσο και με το πάθος του και είναι τουλάχιστον άδικο κάποιοι να το «ξεγράφουν» εν μια νυκτί.

Έχει σημασία όμως να αντιληφθούμε από πού πηγάζει το πρόβλημα. Γιατί το πρόβλημα στην πραγματικότητα δεν είναι αυτοί οι μερικές εκατοντάδες payrollάκηδες και φερέφωνα όψιμων σωτήρων που βρίζουν την οικογένεια όπου σταθούν και όπου βρεθούν. Ούτε τα μερικές εκατοντάδες ακόμα λαού που σιγοντάρουν μαγεμένοι από το «αδέκαστο» ύφος των πρώτων. Το πρόβλημα πηγάζει από αλλού, πηγάζει από όλους τους υπόλοιπους που δεν αντιδρούμε. Αυτή η ΑΠΑΘΕΙΑ που δείχνουμε είναι τελικά το πρόβλημα.
Και η απάθεια είναι αποτέλεσμα μιας και μοναδικής κατάστασης: ότι Θεωρούμε την οικογένεια ΔΕΔΟΜΕΝΗ.

Αυτό είναι το πρόβλημα. Είναι τέτοιες οι εικόνες που έχουμε από τους προέδρους στον τρόπο που πανηγυρίζουν, στον τρόπο που πλακώνονται με όποιον πάει να κάνει κακό στον Παναθηναϊκό, στον τρόπο που ευχαριστούν όσους «υπηρετούν την παναθηναϊκή ιδέα», στον τρόπο που μιλάνε όταν αναφέρονται στους παίχτες και τους προπονητές που δεν χωράει στο μυαλό μας ότι μπορεί ένα ωραίο πρωί να φύγουν από την ομάδα. Ίσως αν προσπαθήσουμε για μια στιγμή μέσα στο μυαλό μας να ζήσουμε το σενάριο σα να είναι πραγματικότητα τότε (ίσως λέω) να αντιληφθούμε τι θα σήμαινε μια πιθανή αλλαγή ιδιοκτησίας στον Παναθηναϊκό. Θα σήμαινε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ πισωγύρισμα. Ό,τι κι αν ήταν αυτός ο νέος ιδιοκτήτης. Είτε Έλληνας, είτε Αμερικάνος. Ο Αμερικάνος μπορεί να ήξερε να διοικεί ομάδα μπάσκετ αλλά μέχρι να μάθαινε την ελληνική πραγματικότητα θα είχε φάει τόσες μπουνιές που από τα αστράκια δεν θα έβρισκε ούτε την πόρτα να φύγει. Ο δε Έλληνας μπορεί να ήξερε την ελληνική πραγματικότητα αλλά μέχρι να μάθαινε να διοικεί ομάδα μπάσκετ θα ξαναγυρίζαμε στο 1990.

Πώς ακούγεται λοιόν το σενάριο; Επιστημονική φαντασία; Ίσως όχι πλέον…

ΥΓ. Τα περί κερδοφόρας ομάδας είναι τουλάχιστον αστεία. Όποιος το υποστηρίζει αυτό ας έρθει να μας εξηγήσει πως βγαίνουν κάθε χρόνο τα 20+ εκ. ευρώ που χρειάζονται ίσα για να έρθει στα ίσια του ο προϋπολογισμός.

ΥΓ2. Επίσης δεν καταλαβαίνω και αυτή τη σιγουριά περί «παράπλευρων ωφελειών». Το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο για να δίνει τέτοια δύναμη που να αξίζει ΑΥΤΗ την επένδυση. Η δύναμη που έχουν ήδη οι Γιαννακόπουλοι από την ΒΙΑΝΕΞ και την εξάρτηση του δημοσίου από τα φάρμακά τους είναι πολλαπλάσια και υπέρ-αρκετή για να πετύχουν τους επιχειρηματικούς τους στόχους.

Ένατο πρωτάθλημα σερί και 32ο συνολικά για τον Παναθηναϊκό. Και μάλιστα «το καλύτερο όλων» σύμφωνα με τον Ζέλικο. Και γιατί όχι; Σε μια χρονιά που όλοι λιγότερο ή περισσότερο αμφισβητήσαμε τις επιλογές του Ομπράντοβιτς στον μεταγραφικό σχεδιασμό και θεωρούσαμε την χρονιά χαμένη εξαρχής αυτός κατάφερε να πετύχει τον μέχρι σήμερα μεγαλύτερο άθλο: Πρωτάθλημα Ευρώπης αποκλείοντας με μειονέκτημα έδρας την πανίσχυρη κάτοχο του τίτλου και πρώτο φαβορί Μπαρτσελόνα και πρωτάθλημα Ελλάδας με μειονέκτημα έδρας απέναντι στον «κουμπάρο».

Ο τέταρτος τελικός βάφτηκε καταπράσινος και μάλιστα με τον πιο πειστικό τρόπο. Αν υπήρχε ένα πράγμα που ακούμε όλα αυτά τα χρόνια από τους Ολυμπιακούς  (μετά φυσικά την ατελείωτη καραμέλα της διαιτησίας) είναι ότι ο Παναθηναϊκός χωρίς Διαμαντίδη είναι τελειωμένος. Και κακά τα ψέματα κάπου μέσα μας όλοι πιστεύαμε ότι χωρίς αυτόν ο Παναθηναϊκός χάνει πολύ μεγάλο μέρος της δύναμής του. Ο Διαμαντίδης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όλων μας ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας και μέχρι προχτές το επιβεβαίωναν αυτό τα στατιστικά και οι …βραβεύσεις. Το άνευ προηγουμένου ατομικό triple crown στην Ευρωλίγκα ήταν στα μάτια όλων μας η απόδειξη ότι ο πρωταθλητής Ευρώπης στηρίζεται ψυχή τε και σώματι επάνω στον αρχηγό του.

Και ξαφνικά προχτές βρίσκεται ανάσκελα στο παρκέ μορφάζοντας και βλέποντάς τον καταλάβαμε όλοι τι είχε συμβεί. Διαμαντίδης γιοκ στο πιο κρίσιμο παιχνίδι του πρωταθλήματος! Και γεμάτοι αγωνία περιμέναμε όλοι να δούμε πως θα αντιδράσει η ομάδα. Και αντέδρασε σα να μην συμβαίνει τίποτα! Ο Καλάθης πήρε τη μπάλα και οργάνωσε άψογα. Ο Φώτσης (που σούταρε σαν Ντανίλοβιτς) και ο Καϊμακόγλου ανέβηκαν πάνω από τους μέσους όρους τους και κάλυψαν το κενό στην επίθεση, ο Καλάθης (πάλι) και ο Τέπιτς ανέλαβαν να καλύψουν το κενό στην άμυνα  και βεβαίως ο Μπατίστ που για ένα ακόμα παιχνίδι ήταν συγκλονιστικός ανέλαβε να παίξει τον ρόλο του εμπνευστή, του leader. Η αυταπάρνησή του ήταν παροιμιώδης και αποδίδεται απόλυτα στην σκηνή που –νικητής πλέον- σωριάζεται στον πάγκο  και κατεβάζει απνευστί ένα μπουκαλάκι νερό πιάνοντας την σπλήνα του.

Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός. ΟΜΑΔΑ (που λέει και ο Λεάνης *). Ένας απόλυτα υγιής οργανισμός (ειδικά παό τη στιγμή που απέβαλλε το περσινό καρκίνωμα) που για να τον καταβάλλει κανείς πρέπει να τον «χτυπήσει» σε πολλά σημεία συγχρόνως (πχ όπως στο πρώτο παιχνίδι της κανονικής περιόδου με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ). Διαφορετικά βρίσκει ΠΑΝΤΑ τον τρόπο να τα καταφέρνει.

Συγχαρητήρια λοιπόν στους παίχτες για την μοναδική ψυχή που κατέθεσαν όλη την χρονιά. Συγχαρητήρια στους προπονητές που πίστεψαν (σε πείσμα των περισσοτέρων από εμάς) σε αυτούς τους παίχτες και με την μεθοδική δουλειά τους έφεραν αυτά τα αποτελέσματα. Και βεβαίως για μια ακόμα φορά συγχαρητήρια στην διοίκηση, στην οικογένεια Γιαννακόπουλου, που πιστή στο όραμά της συνεχίζει να στηρίζει οικονομικά το πιο πετυχημένο τμήμα σε όλα τα σπορ στην Ελλάδα (και όχι μόνο).

ΥΓ1. Φοβερή η ατάκα του Σπανούλη στην συνέντευξη τύπου: «Να επενδύσουμε σε αυτή την ομάδα», είπε, και έχει σημασία το πρώτο πληθυντικό. Βλέπω να του  λένε οι Αγγελόπουλοι «Θέλεις να επενδύσεις στην ομάδα; Πάρε 30% μείωση για αρχή για να κάνουμε καμιά μεταγραφή και βλέπουμε…». Ευτυχώς ακόμα οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι έχουν βάλει στην ομάδα τους. Λίγο η γαυροσύνη που πουλάει, λίγο τα ωραία λόγια έχει ακόμα την εύνοια του «πύρινου κόσμου».

ΥΓ2. Ο Νίκολας ήταν πολύ κατώτερος του αναμενόμενου και προκάλεσε σχόλια αλλά είναι παιχταράς και τον πιστεύουμε πολύ. Του χρόνου θα το πάρει μόνος του αφού εκτός από τον Διαμαντίδη δεν θα βάλουμε στον τελευταίο τελικό ούτε τον Φώτση, έτσι για να είναι πιο δίκαιο.

ΥΓ3. Η βουτιά του Μπουρούση στην γραμματεία για να πιάσει το αντικείμενο που εκτοξεύτηκε ήταν ΤΟ highlight. Το έπιασε με την χερούκλα του και το ξαναπέταξε κάτω από το τραπέζι… Όχι απλά Θεός, ημίθεος (που λέει και μια ψυχή)! Έλα στην Πανάθα ρε παιχταρά να κάνουμε sold out σε κάθε παιχνίδι.

ΥΓ4. Ο Αγγέλου δήλωσε κάτι για 100-0 διαιτησία υπέρ του Παναθηναϊκού. Καλά νέα! Και το επόμενο χαλαρά θα το πάρουμε! Αυτοί δεν βάζουν μυαλό με τίποτα…

ΥΓ5. βόμβα Ζέλικο για Τέπιτς: «Αν παρουσιάσει στο παρκέ το 50% όσων δείχνει στην προπόνηση, τότε θα έχουμε έναν σημαντικό παίκτη στο ρόστερ μας. Δουλεύει πολύ στις προπονήσεις, μας βοήθησε στους τελικούς, σίγουρα μπορεί να παίξει καλύτερα. Την επόμενη χρονιά πιστεύουμε ότι θα δούμε καλύτερο Τέπιτς και θα πάρουμε περισσότερα πράγματα από αυτόν». Τί να πω; Ο Ζοτς ξέρει… :-#

ΥΓ6. Για τα επεισόδια τα είπαμε τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή όμως τις δηλώσεις του Τυφώνα ότι γινόμαστε περίγελως όλης της Ευρώπης θέλω να το ξαναπώ. Αν δεν κάνουν ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ κάτι, στα δικά μου μάτια η ομάδα θα είναι συνένοχη.

ΥΓ7. Το αναφέρετε αρκετοί και συμφωνώ απόλυτα! Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ αυτό που γίνεται με τους τσαμπατζήδες! Έχω πάει σε αγώνες και αγώνες με τον Ολυμπιακό εντός και εκτός έδρας και πρώτη φορά στη ζωή μου χτες ένιωσα ότι κινδυνεύω. Για πρώτη φορά ένιωσα ότι το να ΣΚΟΤΩΘΕΙ κάποιος στο γήπεδο είναι υπαρκτό σενάριο και όχι επιστημονική φαντασία… Και δεν είμαι υπερβολικός…  Δεν είναι δυνατόν σε γήπεδο χωρητικότητας 18.000 να μπαίνουν 25.000. Μια φωτιά να έμπαινε κάπου (πόσο απίθανο είναι με τόσα καπνογόνα να πάει ένα σε κάτι εύφλεκτο; ), λίγος πανικός να επικρατούσε και θα γινόταν Χέιζελ το ΟΑΚΑ… Και αν αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΔΕΝ είναι), όλα αυτά τα βεγγαλικά και τα δυναμιτάκια που «πέταγαν» δίπλα από τα πρόσωπα του antinowhereleague13 και των υπολοίπων αν πετύχαιναν κάποιον στο μάτι  για πείτε μου εσείς πως στο διάολο θα έβγαινε έξω ή θα ερχόταν ο γιατρός να τον δει; Και αν και αυτό ακούγεται υπερβολικό (που ΣΑΦΩΣ και ΔΕΝ είναι) ρωτάω το άλλο. Αν κάποιος πάθαινε μια ανακοπή (κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές ακόμα και στο ΟΑΚΑ) ΠΩΣ στο καλό θα έφτανε εγκαίρως ο γιατρός; Από που θα κατέβαινε; Με stage diving θα ερχόταν;

Κύριοι εγκληματείτε! Σε κανένα ευνομούμενο κράτος οι αρχές δεν θα επέτρεπαν έναρξη αγώνα υπό αυτές τις συνθήκες. Αλά στην Ελλάδα του 2011 η έννοια «κανόνες ασφάλειας» είναι ψιλά γράμματα μπροστά στις υπέρτατες έννοιες «πύρινη έδρα» και «κολασμένη ατμόσφαιρα».

* Οι αναλύσεις του Λεάνη στον sport fm με την συνοδεία «βρώμικου» μετά τα εντός έδρας παιχνίδια είναι παράδοση. Και επειδή ο τύπος ξέρει μπάσκετ όσο εγώ ξέρω κέρλινγκ πέφτει πάντα το γέλιο της αρκούδας. Το μόνο πράγμα για το οποίο είναι απολύτως βέβαιος και ως εκ τούτου το επαναλαμβάνει πάντα είναι ότι ο Παναθηναϊκός κερδίζει γιατί είναι ΟΜΑΔΑ (με όλα κεφαλαία).

«Παπούλη, άντε σιγά-σιγά προς χώμα μεριά, μέσα από την ψυχή μου»

Αυτό το μήνυμα που δημοσιεύτηκε από χρήστη του gazzetta.gr με «αποδέκτη» τον Θανάση Γιαννακόπουλο εξόργισε τον DPG ο οποίος εισέβαλλε στα γραφεία της ιστοσελίδας και προσπάθησε (σύμφωνα με όσα υποστηρίζει το ίδιο το site) να βρει -με άγνωστες προθέσεις- τον δημοσιογράφο Ν. Βασιλαρά.

Εντάξει, το μήνυμα είναι απαράδεκτο, όμως ποιος μπορεί να σκεφτεί ότι αποτελεί «άποψη» του gazzetta.gr και όχι αυτό που μοιάζει προφανές στην κοινή λογική δηλαδή αποτέλεσμα της έλλειψης προσοχής ενός moderator; Τι εννοώ… Το gazzetta.gr είναι ένα site πολύ μεγάλης επισκεψιμότητας, αυτή τη στιγμή είναι μαζί με το sport24 τα δύο μεγαλύτερα αθλητικά sites. Και έχει ένα community δεκάδων χιλιάδων εγγεγραμμένων χρηστών οι οποίοι καθημερινά παράγουν κάποιες χιλιάδες (κυριολεκτικά χιλιάδες) σχόλια. Τα σχόλια δημοσιεύονται κατόπιν ελέγχουν και για αυτή την δουλεία (αποκλειστικά για αυτή τη δουλειά) το site έχει σύμφωνα με τις πληροφορίες μας 4 moderators σε πλήρη απασχόληση. Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε moderator διαβάζει κάθε μέρα πάνω από 1000 μηνύματα. Πόσο δύσκολο λοιπόν είναι από απροσεξία/αμέλεια/βαρεμάρα ή οτιδήποτε άλλο να «περάσει» και μερικά απρεπή μηνύματα; Η απάντηση είναι προφανής…

Κατ’ επέκταση γεννάται η απορία πως αποφάσισε ο ΔΠΓ ότι το μήνυμα αυτό είναι τόσο σημαντικό για να προκαλέσει μια «δυναμική» αντίδραση και ότι ο καλύτερος τρόπος να αντιδράσει είναι να εισβάλει σε ξένη ιδιοκτησία και να απειλήσει δημοσίως και ενώπιων μαρτύρων συγκεκριμένα πρόσωπα. Προφανώς το μήνυμα ήταν απλά η αφορμή η αιτία βρίσκεται αλλού. Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω τι πρεσβεύει ο κος Βασιλαράς (http://www.gazzetta.gr/bloggers/vasilaras/) καθώς δεν τον διαβάζω αλλά δε μπορώ να φανταστώ τι θα μπορούσε να γράφει που να δικαιολογεί τέτοια αντίδραση.

Η ουσία είναι αλλού. Δυστυχώς ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος συνεχίζει να προκαλεί το κοινό αίσθημα με την dr Jekyll / mr Hyde προσωπικότητα του. Μέχρι πρόσφατα αυτή του η συμπεριφορά είχε αντίκτυπο αποκλειστικά και μόνο στους οπαδούς του Παναθηναϊκού οπότε μπορεί και να μην τον ένοιαζε ιδιαίτερα, από δω και πέρα όμως τέτοιες συμπεριφορές θα έχουν αντίκτυπο και στις επιχειρηματικές του επενδύσεις… Ο ΔΠΓ δυστυχώς φαίνεται να μην καταλαβαίνει ότι ο κόσμος (στον οποίο πλέον απευθύνεται μέσα από τον όμιλο DPG και τις δραστηριότητές του) έχει ελάχιστη ανοχή σε τέτοια φαινόμενα. Η εικόνα του «υπεράνω νόμων και θεσμών» ευκατάστατου επιχειρηματία κάποτε μπορεί να προκαλούσε και έναν υπόγειο θαυμασμό τώρα όμως προκαλεί αποστροφή.

Κρίμα, πολύ κρίμα, για έναν άνθρωπο που έχει όλα τα εφόδια για να πετύχει να αυτοκαταστρέφεται κατ’αυτό τον τρόπο και ακόμα μεγαλύτερο κρίμα να αμαυρώνει το σπουδαίο όνομα της οικογένειάς του. Ελπίζω ακόμα και την ύστατη στιγμή να το αντιληφθεί και να αλλάξει ρότα…

Τα χωσε...Τα’χωσε (ξανά) ο Ζοτς στους Καλάθη, Τέπιτς, βουγιούκα στην συνέντευξη τύπου. Παράλληλα έκανε και μια μίνι κριτική για τους υπόλοιπους. Αυτό που αξίζει σχολιασμού είναι κάτι που είπε για τον Περπέρογλου που νομίζω το έχουμε αντιληφθεί όλοι αλλά δεν το έχει αναφέρει κανείς. Είπε ο Ζοτς:
“Κάτι που μου αρέσει σ’ αυτόν (σ.σ. στον Περπέρογλου) είναι πως είναι πιο επιθετικός στην επίθεση”. Όντως, έχει κάνει εντύπωση γενικά, ο Περπέρογλου παίζει πολύ πιο άνετα, σουτάρει μάλλον καλύτερα από το τρίποντο, κάνει πολλά drive και γενικά δείχνει να σαν να έχει “αποφορτιστεί”.

Νομίζω ότι η μεταμόρφωση αυτό οφείλεται στην παρουσία του Σάτο που δεν του φορτώνει τους ώμους με το βάρος του μοναδικού τριαριού…

Κατά τ’άλλα για μια ακόμα φορά αρνήθηκε ότι χρειάζεται άλλος παίχτης αλλά δήλωσε με νόημα:
“Η μεγαλύττερη ευχή μου είναι να έχω άπαντες υγιείς. Αν είναι, θα είμαι ευτυχής.”

κι εμείς, Ζοτς, κι εμείς… Αν δεν όμως;

ΥΓ. Έχει αρχίσει να με συγχίζει αυτό το …kill-bill σφύριγμα όποτε βάζει βολή ο Σπανούλης. Εκείνοι πως το αντέχουν;

Το διαβάσαμε όλοι. Ο Τυφώνας ήταν ξεκάθαρος. Ο προπονητής δεν θέλει τον Γιασικεβίτσιους οπότε δεν θα τον ανανεώσουμε. Το διαβάσαμε, το ξαναδιαβάσαμε και δεν το πιστεύουμε. Πραγματικά δε μπορούμε να κατανοήσουμε αυτή την απόφαση…

Ο Σάρας δεν είναι τυχαία το αγαπημένο παιδί της πράσινης εξέδρας. Ο κόσμος τον λατρεύει όχι μόνο για τις μπασκετικές του ικανότητες αλλά για το πάθος του, την «γραφική» γκρίνια του, την αύρα του. Ο Σάρας είναι το (απαραίτητο) αναπάντεχο στην υπερβολικά αυτοματοποιημένη πράσινη μηχανή. Είναι ο παίχτης που όποτε μπαίνει στο παρκέ οι παλμοί αυξάνονται περιμένοντας να δει τι θα γίνει. Θα διαλύσει τους αντιπάλους και θα προσκυνάμε ή θα διαλύσει την λειτουργία της ομάδας; Και ακόμα κι όταν δεν είναι στη μέρα του και αποσύρεται στον πάγκο κακήν κακώς για να μπούν τα «ρομπότ» τον χειροκροτούμε. Γιατί ξέρουμε πως ότι κι αν έκανε μέσα στο παρκέ βγήκε από την καρδιά του και το ένστικτό του. Το ίδιο ένστικτό που τον έκανε αυτό που είναι.

Αλλά όταν είναι στη μέρα του… Ε, ρε όταν είναι στη μέρα του! Τότε είναι που νιώθει μέχρι και το τελευταίο κύτταρο του κορμιού σου τι σημαίνει «μπασκετική απόλαυση». Δεν σε νοιάζει αν θα φας καλάθι. Θέλεις μόνο να τελειώνουν οι «άλλοι» για να πάρει τη μπάλα «εκείνος». Άλλωστε όταν η μπάλα δεν είναι στα χέρια του δεν κοιτάς τον αγώνα. Προτιμάς να χαζεύεις το μαγεμένο πλήθος που εκστασιασμένο μονολογεί «τι έκανε πάλι ο πούστης;».

Ο Σάρας δεν είναι για τα εύκολα. Στα εύκολα βαριέται. Ξενερώνει. Ο Σάρας είναι για τα δύσκολα. Εκεί που η μπάλα καίει και οι ανάσες κόβονται. Εκεί θα το πάρει πάνω του. Κάπως έτσι:

Αυτός ο παίχτης δεν έχει ταίρι σε αυτή την ήπειρο. Και είναι ΤΡΑΓΙΚΟ λάθος να τον αφήνουμε να φύγει. Ένα τραγικό λάθος την ευθύνη για το οποίο φέρει ο Ομπράντοβιτς. Και μη γυρίσει να πει κανείς «ο Ομπράντοβιτς ξέρει» γιατί και ο οπαδός ξέρει και ξέρει καλύτερα από τον Ομπράντοβιτς τι του αρέσει να παρακολουθεί. Ο Σάρας δεν είναι απλά ένας ακόμα παίχτης. Είναι μπασκετικό αξιοθέατο. Και ακόμα κι αν ο Παναθηναϊκός κάνει triple crown του χρόνου (που σιγά μην κάνει με την περιφέρεια που έχει) ο Σάρας και πάλι θα έχει λείψει αν όχι σε όλους, σε πολλούς από εμάς.

Τέλος πέρα από την εντύπωση που προκαλεί αυτό καθ’αυτό το γεγονός της μη ανανέωσης, μεγαλύτερη εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός ο Σάρας να δηλώνει ότι θέλει να μείνει στον Παναθηναϊκό και θα δεχόταν και μείωση αποδοχών και δυο μέρες μετά ο Θανάσης να λέει ότι ο Ομπράντοβιτς δεν τον θέλει. Καλά, στον ίδιο τον παίχτη τόσες εβδομάδες κανείς δεν σκέφτηκε να το πει; Να τον πάρει ένα τηλέφωνο και να του πει «ξέρεις ρε φίλε, δεν σε θέλω». Ή «δεν σε θέλει ο προπονητής. Ψάξε βρες ομάδα». Έπρεπε να βγει να δηλώσει την αφοσίωσή του στην ομάδα για να πάρει απάντηση; Είναι συμπεριφορά αυτή απέναντι σε μια τέτοια μπασκετική προσωπικότητα με τέτοιο γκελ στο κόσμο; Πραγματικά αρνούμαι να πιστέψω ότι ο επίσημος Παναθηναϊκός έκανε τέτοιο λάθος. Αρνούμαι να πιστέψω ότι δεν θα ξαναδώ τον Σάρας με την φόρμα του να παίζει με την μπάλα στον πάγκο περιμένοντας να μπει μέσα να μπουμπουνίσει δύο τρίποντα να βγάλει 2 ασίστ, να γκρινιάξει στον διαιτητή, να φάει μια τεχνική ποινή και να βγει έξω. Απλά αρνούμαι…

ΥΓ. Μέσα σε όλα βγήκε και η κα Κούτρα στο basketnet.gr να γράψει από «έγκυρες δημοσιογραφικές πηγές» ότι ήξερε ότι τον Σάρας θα τον «φάει ο Ομπράντοβιτς» γιατί της το είπε «στενός φίλος του προπονητή του Παναθηναϊκού από πέρσι το Καλοκαίρι». Συγνώμη αλλά την έκφραση «Μετά Χριστόν Προφήτες» την ξέρετε κυρία μου; Εγώ νομίζω ότι τον Σάρας τον έφαγε ο Διαμαντίδης όπως έφαγε και τον Σπανούλη. Γιατί θέλει εκτός από ηγέτης στο παρκέ να είναι ηγέτης και στις καρδιές των οπαδών. Επίσης ο Σάρας είναι πιο όμορφος.

ΥΓ2.  Για όσους δεν το κατάλαβαν το νόημα του τίτλου είναι διττό…

Ο τίτλος του post ακούγεται προβοκατόρικος η διάθεση όμως μόνο τέτοια δεν είναι. Ξεκαθαρίζοντας την θέση μας πρώτα απ’όλα πιστεύουμε ότι ο Σπανούλης έπραξε σωστά:

Τα χρήματα ήταν περισσότερα (και για έναν άνθρωπο που είναι τοις πάσοι γνωστό ότι τα μετράει τα χρήματα αυτό παίζει πρωταρχικό ρόλο),

Οι συνθήκες είναι πολύ καλές (ο Ολυμπιακός θα πρωταγωνιστήσει σε Ελλάδα και λογικά και σε Ευρώπη και φέτος)

Η νέα του ομάδα θα χτιστεί από την αρχή (οπότε ο Σπανούλης μπορεί να διεκδικήσει την θέση του ηγέτη που ποτέ δεν θα είχε και δεν θα άξιζε να έχει στον Παναθηναϊκό λόγω Διαμαντίδη)

Προπονητής θα είναι ο αναλώσιμος στα 67 του Ίβκοβιτς ο οποίος σε περίπτωση αποτυχίας θα πληρώσει το μάρμαρο (και δεν θα είναι η πρώτη φορά στον Ολυμπιακό)

Ως εκ τούτου στο καλό…

Το θεμα πλέον είναι τι κάνει ο Παναθηναϊκός. Αναμφίβολα με την απώλεια του Σπανούλη μετά κι από αυτήν του Πέκοβιτς το ρόστερ έχει αποδυναμωθεί πολύ. Αν δεν γίνει η …αναστροφή με Σάρας και φύγει κι αυτός τα πράγματα θα είναι ακόμα χειρότερα.

Κι αν το κενό του Πέκοβιτς θα μπορούσε να καλυφθεί με Μάριτς το κενό του Σπανούλη θα ήταν λάθος να προσπαθήσει η ομάδα να το καλύψει με έναν παίχτη που θα έχει ρόλο αντίστοιχο με αυτό του Λαρισαίου. Νομίζω ότι ο οδηγός μας τώρα πρέπει να είναι το 2007. Η μπακέτα στον Διαμαντίδη και όλη η ομάδα στημένη γύρω από αυτόν. Ξεκάθαροι ρόλοι ως προς το ποιος κουμαντάρει (και όχι μπερδέματα τύπου Σπανούλη), ξεκάθαροι ρόλοι ως προς το τι κάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Αν χρειαστεί να φέρουμε πίσω και τον Ντέλκ…

Σε κάθε περίπτωση πάντως για να δουλέψει αυτό το σχήμα θα πρέπει να φέρουμε πίσω τον Σισκάουκας. Κι επειδή αυτό είναι μάλλον απίθανο θα πρέπει να βρεθεί το τριάρι εκείνο που θα μοιραστεί με τον Περπέρογλου τον χρόνο και θα έχει ικανότητες σκοραρίσματος τόσο απ’έξω όσο κι από διείσδυση. Ποιος είναι αυτός; Δεν ξέρω… Μπορεί να είναι ο Σάτο; Αν με ρώταγε κάποιος πέρσι θα έλεγα ναι, φέτος… χμμ… δεν ξέρω… Μπορεί να είναι ο Καϊμακόγλου; Όχι, σε αυτό το σχήμα δε μπορεί να είναι ο Καϊμακόγλου (τον οποίο εκτιμώ πάντως ιδιαίτερα). Οπότε ποια είναι η λύση; Αμερικάνος; Πιτ Μαίκλ; Ίσως. Θέλει σκέψη πάντως. Σίγουρα όμως δεν είναι ο Τέπιτς, έτσι Ζέλικο;

Άλλωστε ο Τέπιτς λογικά θα κληθεί να καλύψει την κενή θέση στα γκαρντ. Την θέση που ξέρει και προφανώς του αρέσει να παίζει. Και ταιριάζει σε όλα. Ακόμα και σαν ιδιοσυγκρασία είναι απολύτως ταιριαστός με το μοντέλο «Διαμαντίδης μαέστρος».

Τέλος νομίζω θα χρειαστεί κι ένα τεσσάρι. Με Φώτση (και τα σκαμπανεβάσματά του στην απόδοση) και Τσαρτσαρή (και τους τραυματισμούς του) δε μπορεί να βγει η χρονιά. Δεν ξέρω μήπως χρειαζόμαστε και πενταδάτο τεσσάρι αλλά έτσι όπως έχει η κατάσταση μοιάζει μάλλον απίθανο να χτυπήσουμε παίχτη τύπου Τελέτοβιτς ή Κριάπα… Οπότε θα συμβιβαζόμουνα και με έναν …Νάχμπαρ (λέμε τώρα)…

ΥΓ1. Η μεταγραφή Βουγιούκα μπορεί να θεωρηθεί καλή κίνηση συνυπολογίζοντας το ότι είναι Έλληνας και ότι ουσιαστικά αντικαθιστά τον Σερμαντίνι αδειάζοντας μια (πολυτιμότατη) θέση κοινοτικού.

ΥΓ2. Μια απ’τα ίδια και για Καιμακόγλου αν όντως έρθει στον Παναθηναϊκό. Χρήσιμη μεταγραφή κυρίως λόγω υπηκοότητας. Δεν είναι το τριάρι που θα σηκώσει την ομάδα όταν ο Διαμαντίδης θα έχει μπλοκάρει.

ΥΓ3. Ξεκίνησε η διάθεση των διαρκείας. Θυμίζουμε ότι τα διαρκείας δεν αντικατοπτρίζουν την προσμονή για την χρονιά που έρχεται αλλά πάνω απ’όλα την αναγνώριση των όσων έχουν γίνει και την εμπιστοσύνη στην ομάδα (από τον διοίκηση μέχρι τους φροντιστές). Οπότε δεν υπάρχει δικαιολογία (εφόσον φυσικά το κόστος δεν είναι απαγορευτικό μιας και οι καιροί είναι δύσκολοι)…

ΥΓ4. Τι θα γίνει με τον Μπατίστ; Θα γίνει Μπατίστας καμιά στιγμή;

ΥΓ5. Εντάξει, για τον Τυφώνα δεν ενδιαφέρεται, ο Ζέλικο δεν τον νοιάζει, τους οπαδούς τους έχει γραμμένους, την Σπανούλα ρε απαράδεκτε δεν την σκέφτηκες;

Επόμενη σελίδα: »