Euroleague


Δεν ενθουσίασε… Όμως ήταν Παναθηναϊκός. Σοβαρός, στιβαρός, σίγουρος. Ο Παναθηναϊκός είχε τον έλεγχο σε όλο το παιχνίδι και έφτασε –όχι εύκολα πάντως- στην πολυπόθητη νίκη στο Καζάν η οποία αποτελεί μισό εισιτήριο για το Final Four.

Είναι σαφής επιτυχία για τον Παναθηναϊκό το ότι έχει προκριθεί στο ΤΟΡ-8 λαμβάνοντας υπόψη την προϊστορία τις ζυγές χρονιές. Από την άλλη είναι- ίσως όχι αποτυχία- αλλά σίγουρα προβληματικό το γεγονός ότι σε έναν όμιλο τουλάχιστον του χεριού του έπρεπε να παίξει την πρώτη θέση την τελευταία αγωνιστική στο παγωμένο Καζάν. Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα μετράει και αυτό λέει ότι ο Παναθηναϊκός θα έχει το πλεονέκτημα έδρας στο ΤΟΡ-8.

Ποιάς έδρας όμως…;

Τα τελευταία χρόνια η Ευρωλίγκα προσεγγίζει όλο και πιο πολύ το ΝΒΑ. Όχι σε ταλέντο, ούτε σε σκορ. Σε βαρεμάρα… Αυτό το «εκφύλισμα» της έδρας που βλέπουμε στην Ευρωλίγκα τα τελευταία χρόνια δεν μας αρέσει. Καλώς ή κακώς έχουμε μεγαλώσει ξέροντας ότι κάποια γήπεδα σε κάποιες χώρες «γέρνουν». Πήγαινες στην Ιταλία και αν κέρδιζες ήταν πρωτοσέλιδο για 3 ημέρες. Στην Ισπανία τα ίδια και «χειρότερα». Ακόμα και το Βελιγράδι που κάποτε ήταν υπολογίσιμη έδρα, πλέον μόνο τον Παναθηναϊκό φαίνεται να κομπλάρει. Κάτι Κροατίες, Τουρκίες και Σλοβενίες που κάποτε ήταν τουλάχιστον υπολογίσιμες έδρες τώρα αποτελούν ταξίδι αναψυχής. Η μόνη έδρα που μπορεί να υποστηρίξει ότι έχει διασωθεί του ναυαγίου και έχει κρατήσει την αξιοπρέπειά της είναι το Τελ-Αβιβ κι αυτή όμως όχι στο ακέραιο.

Ακόμα και αυτό, το ΟΑΚΑ, η άλλοτε κραταιά έδρα, φέτος είδε 2 ήττες στο ΤΟΡ-16 από Ούνιξ και Αρμάνι ενώ ακόμα και σε κάποιες νίκες όπως με την Brose η εμφάνιση του γηπεδούχου Παναθηναϊκού ήταν μάλλον απογοητευτική.

Άρα κατά πόσο ο Παναθηναϊκός αποκτά ΟΝΤΩΣ πλεονέκτημα από αυτή την πρώτη θέση; Προσωπική άποψη, ναι, αποκτά πλεονέκτημα. Κυρίως όμως όχι λόγω έδρας αλλά λόγω διασταύρωσης. Απίστευτα βαριά φανέλα η Μακάμπι όμως κατά πόσο η φανέλα από μόνη της μπορεί να προβληματίσει τον Αυτοκράτορα της Ευρώπης; Άποψή μας η φετινή Μακάμπι είναι μια μάλλον άχρωμη ομάδα η οποία στα χαρτιά και στα …βίντεο μοιάζει από πολύ δύσκολο έως απίθανο να κερδίσει 3 παιχνίδια στα 5 απέναντι σε έναν σοβαρό Παναθηναϊκό, ακόμα κι αν έπαιζαν σε …ουδέτερο. Άρα η πρώτη θέση παίζει σημαντικό ρόλο.

Όσο για τον ρόλο της έδρας; Remains to be seen, ειδικά όταν μέσα σε ένα γήπεδο με 15.000+ οπαδούς θα μπει ο …Παπαλεφτάς σαν αντίπαλος. Από την άλλη ίσως αυτό να αποδειχθεί και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σειράς…

ΥΓ. Απαράδεκτο να μην υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ πρωτοσέλιδο με λογοπαίγνιο σχετικό με το Καζάν. Ούτε ένα «Την έριξε στο Καζαν-ι», ούτε «Κέρασε Καζαν Ντιπί», ούτε «Καζανόβας», τίποα. Μάλλον εξαντλήθηκαν όλα μετά το πρώτο παιχνίδι…

Χωρίς καμία όρεξη για σοβαρό μπάσκετ ο Παναθηναϊκός γνώρισε μια άνευ σημασίας αλλά άκρως ξενερωτική ήττα από την Αρμάνι μέσα στο ΟΑΚΑ με 58-67.

Ουσιαστικά το παιχνίδι ήταν μια επανάληψη αυτού με την Ούνιξ. Ένας Παναθηναϊκός άνευρος, χωρίς παλμό και χωρίς νεύρο αφέθηκε στα χέρια της Αρμάνι η οποία δεν έχασε την ευκαιρία για μια μάλλον ιστορική νίκη μέσα στην (άλλοτε) πιο ισχυρή έδρα της Ευρώπης. Και μόνο η δήλωση του Σκαριόλο ότι στο τέλος σκέφτηκαν ακόμα και το ενδεχόμενο να καλύψουν την διαφορά του πρώτου αγώνα λέει πολλά για το πόσο …πιέστηκαν από τον Παναθηναϊκό χτες.

Η κοινή αίσθηση είναι ότι ο Παναθηναϊκός φέτος «διαλέγει» παιχνίδια. Εκούσια ή ακούσια κανείς δεν ξέρει πέρα από τους παίχτες και τον προπονητή όμως είναι γεγονός πως τα σκαμπανεβάσματα που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός φέτος δεν χαρακτήριζαν την ομάδα τις καλές της προηγούμενες χρονιές. Όχι ότι ο Παναθηναϊκός δεν έκανε πάντα κάποιες χαζές ήττες. Όμως τα προηγούμενα χρόνια ήξερες ότι η ομάδα ήταν ντεφορμέ, τα περισσότερα παιχνίδια τα κέρδιζε έστω και δύσκολα και μπορεί να έχανε και κάποια. Φέτος δεν είναι ακριβώς έτσι η εικόνα. Στα μισά παιχνίδια ο Παναθηναϊκός τρομάζει τους αντιπάλους και στα άλλα μισά τρομάζει τους οπαδούς του. Για κάθε Κάουνας υπάρχει μια Καβάλα, για κάθε Μιλάνο υπάρχει μια Ούνιξ και για κάθε Κωνσταντινούπολη ένα ΣΕΦ ή ένα ΟΑΚΑ που ο Παναθηναϊκός δεν βλέπεται. Και μπορεί ο Ομπράντοβιτς να έχει ευθύνη για αυτή την εικόνα όμως πλέον κάποιοι παίχτες πρέπει να σκεφτούν πολύ σοβαρά το τι κάνουν στην ομάδα…

Ο Σάρας ψάχνει να βρει το περίστροφο για να τη "μπουμπουνίσει" στον Σκαριόλο αλλά ανακαλύπτει πως το έχει ξεχάσει στην Λιθουανία

Είναι δεδομένο, μην κρυβόμαστε, ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχει το κίνητρο που είχε άλλες χρονιές. Κι ας λέει ο Ομπράντοβιτς και ο Ιτούδης τα δικά τους. Δεν λέω ότι δεν θα έχουν κίνητρο στο FF ή στον τελικό Κυπέλλου ή στους τελικούς του πρωταθλήματος αλλά όπως και να το κάνει κανείς τον δρόμο που έχεις χιλιοπερπατήσει κάποια στιγμή τον βαριέσαι ακόμα κι αν οδηγεί στην άκρη του ουράνιου τόξου. Αυτό έχει πάθει ο Παναθηναϊκός. Έχει βαρεθεί την διαδρομή. Θα ήθελε πολύ να ξυπνήσει ένα πρωί και να παίζει ημιτελικό FF, όμως αυτό δεν γίνεται. Και πολύ φοβάμαι ότι αυτή η χαλαρότητα μπορεί να αφήσει …κατάλοιπα μέσα στην ομάδα τα οποία δύσκολα θα ξεπεραστούν σε μια βραδιά.

Πέρα από την έλλειψη κίνητρου όμως φέτος ειδικά υπάρχει και κάτι άλλο που λογικά θα έχει επηρεάσει. Μιλάω για την γενική αίσθηση της «τελευταίας χρονιάς». Τελευταία χρονιά των προέδρων, τελευταία χρονιά του προπονητή, τελευταία χρονιά των μεγάλων αστεριών, τελευταία χρονιά του Παναθηναϊκού στην πρώτη γραμμή του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Οι δηλώσεις των προέδρων, κάποιες δηλώσεις του Ομπράντοβιτς δεν είναι απίθανο να έχουν δημιουργήσει μια ρωγμή στην (πάντα) εύθραυστη ψυχολογία των αθλητών. Πάντως όπως και να ‘χει ισχύει αυτό που γράφτηκε σήμερα, ο Παναθηναϊκός έχει ήδη προκριθεί στο ΤΟΡ-8 κι αυτό είναι σημαντικό αν φέρει κανείς στο μυαλό του τις πρόσφατες ζυγές χρονιές.

Και επειδή η Ούνιξ σε καμία περίπτωση δεν είναι ομάδα που θα κερδίσει τον Παναθηναϊκό δύο φορές θα τερματίσει πρώτος στον όμιλο και θα περιμένει με πλεονέκτημα έδρας την χειρότερη Μακάμπι των τελευταίων ετών για να σφραγίσει εισιτήριο για την Πόλη. Και τα Final Four  συνήθως  γίνονται του Άγιου Ομπράντοβιτς ανήμερα.

ΥΓ.  «Οι κύκλοι του Παναθηναϊκού απαντάνε στους κύλους του Ολυμπιακού πως… γι αυτό φοράνε φούστες!». αχαχαχα! Με τέτοιον Τυφώνα Θανάση δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα!

Περίπατος στην Πόλη, δεύτερο διπλό στη φάση του τοπ16 αλλά η πρωτιά θέλει και …τρίτο! Το παιχνίδι δεν αντέχει κριτικής και έχει αρκετά κοινά σημεία με αυτό απέναντι στην Ολίμπια Μιλάνου. Ποια είναι αυτά;

Άμυνα! Από τους 89 της Ούνιξ πέσαμε στους 56 (57 με Αρμάνι) με Φενέρ. Οι Τούρκοι δεν φημίζονταν για την ομαδικότητα τους (τελευταίοι σε assist) και η σωστή αντιμετώπιση των Ούκιτς-Μπογκντάνοβιτς-Πρέλζιτς τους έβγαλε εκτός παιχνιδιού. Ρισκάραμε κάποια σουτ από την περιφέρεια, αυτά δεν μπήκαν, και το παιχνίδι κάπου εκεί τελείωσε. Στο 56 συνέβαλλε και το μειωμένο rotation από τον Ομπράντοβιτς! Πέρα από τα DNP των Περπέρογλου-Μάριτς, οι Βουγιούκας-Σάρας-Λόγκαν-Σμιθ (οι χειρότεροι αμυντικοί) έπαιξαν συνολικά 37 λεπτά.

Εκμετάλλευση όλων των miss match. Από το πρώτο δευτερόλεπτο «σημαδέψαμε» τις αμυντικές αδυναμίες των Τούρκων. Ποστάρισμα από Μπατίστ, ποστάρισμα από Σάτο, ποστάρισμα από Καϊμακόγλου, ποστάρισμα από Διαμαντίδη! Η προσπάθεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα τον έλεγχο του ρυθμού, τη φθορά των αντιπάλων και μερικούς εύκολους πόντους. Μπορεί ο συγκεκριμένος τρόπος παιχνιδιού να μην είναι ιδιαίτερα ελκυστικός, φέρνει,όμως, τίτλους!

Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα έρθει το 4-1 στο ΟΑΚΑ και μετά τελικός στο Καζάν! Άσχετα αν χρειαστεί το +6 ή το +1, πιστεύω δύσκολα θα ξαναχάσουμε από την παρέα του Ντόμερκαντ. Η Ούνιξ είναι σε ένα μήνα και μέχρι τότε το πρόγραμμα έχει Φενέρ, Αρμάνι και …ΟΣΦΠ!  Σε αυτό το διάστημα κάποιοι πρέπει να βρουν τη φόρμα τους και κάποιοι να ξυπνήσουν.. Δεν πρέπει να δημιουργούμε αυταπάτες, γιατί τα δύσκολα θα έρθουν, και αν δεν εμφανιστούμε έτοιμοι, ο Ομπράντοβιτς θα γίνει ξανά μελιτζανής και εμείς θα «αφορίζουμε» κόσμο!  Χωρίς καμία πρόθεση να υποβαθμίσω τις εμφανίσεις μας, αλλά κερδίσαμε σε δύο έδρες που πέρασαν οι Κάχα Λαμποράλ, Μπιλμπάο, Εφές, Παρτιζάν, Ρεαλ! Αν μείνουμε σε αυτές, θα (ξανα)πέσουμε σε παγίδες και αντίο F4..

Πέρασαν,λοιπόν, τρεις αγωνιστικές,  και αν δικαιωθεί ο Παπαδογιάννης, πολύ δύσκολα η Καντού ή αυτή η Μακάμπι θα μας στερήσει το F4! Εγώ διαφωνώ και ρισκάρω με τη δική μου πρόβλεψη! Τσσκα-Ρεάλ, Σιένα-Εφές, Παναθηναϊκός-Μακάμπι και Μπαρτσελόνα-Ούνιξ βλέπω στο τοπ8 και αν θέλετε να το πάμε μακρύτερα.. Τσσκα-Μπάρτσα-Παναθηναϊκός και Σιένα θα είναι οι τέσσερις στην Κωνσταντινούπολη!

υ.γ: O σταρ από την Καρδίτσα συνεχίζει το show.. 0/4,0/2 και -1 στην αξιολόγηση!

Μην μου πείτε πως δεν το έχετε ξαναζήσει;; Κλασικά τέτοια εποχή, τέλη Γενάρη, όλο και κάποια ήττα που «πονάει» θα κάνει την εμφάνιση της.. Ντεφορμάρισμα για κάποιους παίκτες, «ντεφορμάρισμα» στον πάγκο, γκρίνια στη κερκίδα, απαισιοδοξία από τους δημοσιογράφους!  Απέναντι σε μία διαβασμένη ομάδα, με συγκεκριμένο πλάνο και διακριτούς ρόλους σε επίθεση και άμυνα η ήττα ήρθε πολύ λογικά. Δεχτήκαμε 89 πόντους μέσα στο ΟΑΚΑ παλεύοντας να βγάλουμε μία καλή άμυνα σε ολόκληρο το 2ο ημίχρονο. Ίσως ήταν το παιχνίδι που ο Ζοτς έψαχνε στον πάγκο περισσότερο από ποτέ  να βρει τον Φώτση και «έπεφτε» πάνω στους Καιμακόγλου – Τσαρτσαρή – Σμιθ! Ο Batman άλλαζε στα σκριν, λειτουργούσε άψογα στις περιστροφές και βοηθούσε πάνω από το στεφάνι καλύτερα από τον καθένα!  Ο Batman πήγε σε άλλες πολιτείες και το κενό του πρέπει να καλυφθεί εκ των έσω, είτε ατομικά, είτε μέσω ομαδικής δουλειάς. Πρέπει πάση θυσία να καλυφθεί! Όσον αφορά το χθεσινό παιχνίδι πάντως, πιστεύω ότι όλο το πλάνο αμυντικά είχε τα προβλήματα του.

 Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η λανθασμένη αντιμετώπιση στον Ντόμερκαντ. Συγκεκριμένα, όταν είχε τη μπάλα και μετά έπαιρνε  σκριν, η αντιμετώπιση ήταν hedge out  , hedge out και παγίδα και σπάνια αλλαγή στο σκριν. Προϋπόθεση για  πετύχει όλο αυτό είναι να λειτουργήσουν άψογα οι περιστροφές, κάτι που δεν έγινε. Το περίεργο είναι ότι επιμείναμε στο ίδιο πλάνο και δεν δοκιμάσαμε (πέρα από μία ζώνη 2-3) κάτι διαφορετικό. Η εμπειρία των παικτών της Ούνιξ, οι σωστές επιλογές των palymaker και του Βερεμένκο (ή τελείωνε εύκολα τη φάση ή έβρισκε ελεύθερο τρίποντο)  δεν μας επέτρεψαν να ελπίζουμε και οι 89 πόντοι ήρθαν φυσιολογικά!

Επίσης, στους Lyday και Greer η αντιμετώπιση ήταν ο παίκτης να περνάει πάνω από το σκριν και ο ψηλός να μένει πίσω, με αποτέλεσμα οι κοντοί της Ούνιξ να τελειώνουν τις φάσεις ή να βρίσκουν τον ψηλό μόνο του με το καλάθι. Η άμυνα αυτή χρειάζεται σωστές βοήθειες, οι οποίες πολλές φορές δεν ήρθαν.

Πέρα από τα προβλήματα στην άμυνα, αντιμετωπίσαμε προβλήματα και επιθετικά. Ο Πασούτιν θυμήθηκε τον Βουγιόσεβιτς, μετέτρεψε τους Βερεμένκο-Σαβρασένκο σε Βράνιες, έκλεισε την άμυνα του, ρίσκαρε να δεχτεί τρίποντο όταν δεν προλάβαιναν στις περιστροφές, αντιμετώπιζοντας έτσι το pick n roll και τους Διαμαντίδη-Μπατιστ. Σ’αυτό συνέβαλλε και ο Ζοτς, που ξέχασε τον Βουγιούκα σε όλο το 2ο ημίχρονο, ενώ θα μπορούσε να φορτώσει το low post παιχνίδι φθείροντας τους αντίπαλους ψηλούς και παράλληλα να βρει μερικά εύκολα καλάθια. Ο Βουγιούκας στα 5:44(!!!) πήρε την μπάλα 6-7 φορές, στις 4 πέτυχε καλάθι, στη μία κέρδισε φάουλ και στην άλλη αστόχησε. Συνολικά κέρδισε 4 φάουλ! Πραγματικά άστοχη η επιλογή του Ομπράντοβιτς να τον αφήσει έξω.

Όλα αυτά λοιπόν, μαζί με κάποια «τρελά σουτ» του Ντόμερκαντ, οδήγησαν στην πρώτη ήττα στη φάση του top16 και πλέον δεν κινδυνεύει μόνο η πρώτη θέση αλλά και η πρόκριση. Την επόμενη αγωνιστική  έχει Φενέρ έξω και πολλά θα εξαρτηθούν από το παιχνίδι αυτό. Ο Ομπράντοβιτς σίγουρα ξέρει τη λύση, μένει να ενεργοποιηθούν και οι παίκτες του. Οι Καλάθης – Σάτο είναι εκτός φόρμας, οι Μάριτς – Λόγκαν εκτός γενικά, ο Διαμαντίδης κοιτάει ξανά πρώτα την πάσα και μετά να τελειώσει, ο Μπατίστ προσπαθεί να γίνει Μπατίστ, οι Περπέρογλου-Τσαρτσαρής προσπαθούν να επανέλθουν, ο Σμιθ πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του προπονητή του, κυρίως μέσα από την άμυνα. Φτάνει ο χρόνος για να γίνουν όλα αυτά ή θα έχουμε τα deja vu των 2008-2010;;

υ.γ:  Να σου ζήσει τρελέ!

… αυτή την απορία είχα όταν τελείωσε το παιχνίδι! Ήταν τόσο χάλια η Αρμάνι, όπως λέει ο eksasteros, ή τους κάναμε εμείς να μοιάζουν με τσίρκο; Προσωπικά, νομίζω η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.. Είδαμε ένα Παναθηναϊκό συγκεντρωμένο, με σωστό αμυντικό πλάνο, που έβγαλε εκτός παιχνιδιού μια ομάδα(λέμε τώρα) η οποία έχει απλά 3-4 καλές μονάδες. Πριν το παιχνίδι, δεν κρύβω ότι είχα τις φοβίες μου. Λίγο τα ντεφορμαρίσματα στη φάση του top16, λίγο το παραμύθι των δημοσιογράφων για την ομάδα των «σταρ» (στην πράξη μόνο έναν έχουν…) από το Μιλάνο, είχα πέσει στην παγίδα και είχα ξεχάσει το συνονθύλευμα του Σκαριόλο με το οποίο γέλαγε όλη η μπασκετική Ευρώπη στη regular season. Η ομάδα του Ιταλού έχει άγνωστες τις λέξεις «πλάνο», «συνεργασίες», «ομαδικότητα» ! Υπήρχαν σημεία του αγώνα που το παιχνίδι τους θύμιζε αγώνα ακαδημιών!

στα δικά μας τώρα!

Κρατάμε την καλή εμφάνιση (θύμισε προετοιμασία) του Λόγκαν! Αυτό που μου άρεσε, δεν είναι τα 6/6 δίποντα αλλά η  προσπάθεια να αποβάλλει από μέσα του τον Λόγκαν της Πρόκομ και να μπει στη λογική Ομπράντοβιτς. Δεν είδαμε περιττές ενέργειες, τραβηγμένα σουτ και επιπόλαιες πάσες. Λέτε να βοηθήσει στη συνέχεια;

Ένα ακόμη θετικό στοιχείο είναι η επιβεβαίωση της ανόδου του Μπατίστ. Δεν επηρεάστηκε παίζοντας αντίπαλος με την παλιά του αγάπη και έδειξε ότι ολοένα και περισσότερο βρίσκει τα πατήματα του!

Όλα καλά λοιπόν, μέχρι που ο Θάνος Μικρούτσικος (καλεσμένος στον Φίλιππα) μας επανέφερε στην πραγματικότητα.. Τα λόγια του «μπορεί του χρόνου ο Διαμαντίδης και ο Ομπράντοβιτς να μην είναι στον ΠΑΟ»  με έκανε να ξεχάσω top16 και F4 και να σκέφτομαι πως αν δεν αλλάξει κάτι, ένας κύκλος 15 χρόνων κλείνει..

υ.γ: το αφιέρωμα στον Μπουρούση το αφήνω στον Scire!

υ.γ1: α ρε, Ντρου! Τι χάλια είναι αυτά;

υ.γ2: Πάλι πρώτος ο Σάρας!

2012… ζυγός αριθμός το ‘2’ αλλά το 2002 ήταν το πιο γλυκό τρόπαιο.. θα επιβεβαιωθεί η στατιστική ή θα έχουμε επανάληψη της διετίας 2001-2002  δέκα χρόνια μετά ??  Ό,τι και να γίνει, το top16 έφτασε ,και πριν αρχίσουμε να λιγουρευόμαστε πολίτικες γεύσεις, καλό θα ήταν να κάνουμε μία αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν της φάσης αυτής.. Ξεκινάμε..

2001-2002

Πρώτη «ενιαία ευρωλίγκα» και ελληνικοί εμφύλιοι!  ΠΑΟ-ΟΣΦΠ-ΑΕΚ και ΟΛΙΜΠΙΑ. 5-1 νίκες και στο τοπ8 Άλμπα.. Μόνο εύκολη δεν ήταν η πρόκριση, καθώς χρειάστηκε να γίνει ένα μικρό θαύμα από την Ολίμπια μέσα στο ΣΕΦ! mvp; ποιος άλλος;; SEX DROGA ΚΑΙ DEJAN BODIROGA…  24.7 στην αξιολόγηση της euroleague και … η συνέχεια γνωστή!

2002-2003

δύο ιταλικές (Σκίπερ – Σιένα) και  Φενέρ. 3η θέση με απολογισμό 3 νίκες και 3 ήττες. Τρεις εκτός έδρας ήττες, 2η φορά που δεν καταφέραμε να  υπερασπιστούμε τον τίτλο μας. Τουλάχιστον, χαμογέλασε ο Σάρας

2003-2004

Σιένα-Μπένετον και Μπάρτσα. «πάρτι» των Ιταλών στον όμιλο και … 4η θέση! next year..

2004-2005

Tαού – Μπολόνια και Ζαλγκίρις. 4-2 νίκες και πλεονέκτημα έδρας στη φάση των »8». mvp o Λάκοβιτς που τελείωσε το τοπ16 με 18,5 πόντους μ.ο..

2005-2006

Εφές-Μπένετον και Τσιμπόνα. ξεκίνημα με 0-3 και όχι μόνο δεν αποκλειστήκαμε αλλά περάσαμε και ως πρώτοι!! mvp ο Mike των 13 πόντων και 11 ριμπάουντ μ.ο! Δυστυχώς, δεν είδαμε την Πράγα.. ήταν κανείς στην ομάδα???

2006-2007

Μπαρτσελόνα-Πρόκομ-Εφες. Ίσως την περίοδο αυτή παίξαμε το καλύτερο μπάσκετ τα τελευταία χρόνια! 5-0 και ταξιδάκι στο τέλος στη Βαρκελώνη! Mvp;; Η ομάδα! Ρυθμός, χημεία, ομαδικότητα!  Απόλαυση

2007-2008

εκεί που λέγαμε πάμε για το repeat, ήρθε η κατραπακιά από τα αμούστακα της Παρτιζάν και η προσγείωση ήταν απότομη! Παρτιζαν-Σιενα και η Εφες του Ντρου, που μας σκότωσε στο πρώτο παιχνίδι, ήταν οι αντίπαλοι.

2008-2009

Αυτή τη φορά όλα καλά! Παρτιζαν-Μάλαγα και Ρόμα οι αντίπαλοι.. 5-1 με όχι ιδιαίτερα πειστικές εμφανίσεις αλλά το πλεονέκτημα έδρας  αποκτήθηκε. Ίσως με  το πληρέστερο ρόστερ όλων των εποχών καταφέραμε και αποκτήσαμε την Ευρωλίγκα  για 5η φορά!

2009-2010

Και όμως γίνεται… Παρτιζαν-Μαρούσι και Μπαρτσελόνα! Ήταν η καλύτερη δυνατή κλήρωση αλλά η ομάδα σερνόταν! 4 παιχνίδια στο ΟΑΚΑ αλλά και 4 ήττες! Η φόρμα άργησε να έρθει, οι τραυματισμοί πονοκεφάλιαζαν τον Ζοτς και άλλη μία προσπάθεια υπεράσπισης του τίτλου οδηγήθηκε στην αποτυχία!

2010-2011

Η στατιστική δεν πέφτει έξω! Μπορεί να χάθηκε η πρωτιά από την Κάχα, η κούπα όμως ήρθε! Κάχα-Λιέτουβος και μία κακή Μάλαγα ήταν ένας εύκολος όμιλος για την πρώτη θέση αλλά καταφέραμε το αδύνατο!

2011-2012

WHAT???

Ελπίζω να κατάφερα να σας θυμίσω όλες αυτές τις εικόνες που έχουμε από την πολύπαθη αυτή φάση της euroleague! Κάνοντας αυτό το flashback, καταλαβαίνω αυτό που λέει ο Ζοτς. Δεν υπάρχει εύκολος αντίπαλος! Στα εύκολα αποτύχαμε, στα δύσκολα τα πήγαμε περίφημα! Με εξαιρέσεις βέβαια! Συνοψίζοντας, ή τραβάει η ομάδα και όλα πάνε καλά ή ….

στα του «μπαμ» της μεταγραφής μου! Πρώτα απ’όλα να πω ένα Ευχαριστώ στους Scire και Drazen.  Θα προσπαθήσω να βάλω και εγώ την πινελιά μου και να βοηθήσω να γίνει το blog καλύτερο. Ελπίζω να μην αποδειχθώ κατσίκης! Ωστόσο, για να γίνει αυτό, πέρα από τις προσπάθειες που θα γίνουν από τα παιδιά και μένα, χρειάζεται η συμμετοχή όλων! Προτείνω λοιπόν,  όποιος έχει μια καλή ιδέα, όποιος έχει να κάνει μία πρόταση που θα δώσει ζωντάνια στο blog, υπάρχει το mail και το συζητάμε!

ξεκινάω πρώτος και σας καλώ να συμμετέχετε στη λίγκα του doubleteam! σε κάποιους έχει σταλεί mail πρόσκλησης στη λίγκα. Αργήσαμε βέβαια, αλλά  έχουμε ακόμα 10-12 παιχνιδιά. όνομα: Double Team, password: sixstars. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι εγγραφή εδώ, να φτιάξετε ομάδα και μετά εγγραφή στο private league του doubleteam! γραφτείτε με τα user σας στο blog για να ξέρουμε ποιος κερδίζει!

Μπορεί τα σενάρια να μίλαγαν για ελληνοισπανική μονομαχία κορυφής στο ΤΟΡ-16 όμως όλοι υπολόγιζαν χωρίς τον …Μπερναμπέου. Σύμφωνα με τα προγνωστικά (τηρουμένων των κριτηρίων) ο Παναθηναϊκός θα έπεφτε στον Όμιλο με επικεφαλής έναν εκ των Ρεάλ ή Μπαρτσελόνα και ο Ολυμπιακός στον άλλο (Μπαρτσελόνα ή Ρεάλ αντίστοιχα) με πιο πιθανό σενάριο το πρώτο. Υπήρχε μάλιστα μεγάλη παραφιλολογία για το πιο κριτήριο είναι πιο αδύναμο και πιο είναι πιο δυνατό… Τελικά για μια ακόμα χρονιά αποδείχθηκε ότι τα κριτήρια είναι για να σπάνε και βάζοντας δύο τούρκικες στον έναν όμιλο και τρεις ισπανικές στον άλλο ο …Μπερναμπέου έκανε την μεγάλη ανατροπή.

Το πιο ...πιθανό σενάριο σύμφωνα με τον Συρίγο

 

Φενέρ, Ούνιξ, Αρμάνι ή αλλιώς όμιλος λουκούμι. Χωρίς καμία από τις τρεις αντιπάλους να …προβληματίζει η πρώτη θέση του ομίλου εξαρτάται απόλυτα από την ομάδα και την κατάσταση που αυτή θα βρίσκεται. Ένας αξιοπρεπής Παναθηναϊκός δεν θα προβληματιστεί καθόλου να κάνει 5 νίκες. Αρκεί βεβαίως να σοβαρευτεί και να σταματήσει να χαβαλεδιάζει όπως έκανε και σήμερα στο Ρέθυμνο (αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα).

Ο Παναθηναϊκός σύμφωνα με το πρόγραμμα που έχει αναρτηθεί στο site της Ευρωλίγκας ξεκινάει εκτός με την Αρμάνι, συνεχίζει εντός με την Ούνιξ, ολοκληρώνει τον πρώτο γύρο στην Τουρκία απέναντι στην Φενέρ.

Είναι τέτοια η δυναμικότητα των αντιπάλων που δεν είναι υπερβολή να ισχυριστεί κανείς ότι το σημαντικότερο στοιχείο στην κλήρωση είναι η …Αρμάνι. Των δύο πρώην δικών μας και του ειδώλου από την Καρδίτσα. Είναι σίγουρο ότι το ΟΑΚΑ θα  γνωρίσει …παιάνες την 5η αγωνιστική!

Το καλό της υπόθεσης είναι ότι έτσι όπως ήρθαν οι διασταυρώσεις μάλλον πάμε για Final Four χωρίς Εβραίους και κατά πάσα πιθανότητα χωρίς Τούρκους (εκτός αν βγει πρώτη η Ρεάλ στον όμιλό της και την αποκλείσει η Εφες με μειονέκτημα έδρας). Οπότε  «Κλείστε εισιτήρια» (που είπε κάποτε και κάποιος άλλος).  Όταν με το καλό τα βγάλουν οι Τούρκοι (απορώ τι κάνουν σε λίγο έρχεται Γενάρης…)

* Όλοι το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »