FIBA


Όπως διαβάσαμε πρόσφατα στο Sport24 ο Γιώργος Βασιλακόπουλος κήρυξε και επίσημα την έναρξη της δημόσιας συζήτησης για την Μεσογειακή Λίγκα, η αλλιώς «λίγκα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου με τη συμμετοχή αραβικών κρατών», όπως την περιέγραψε.. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα το σχέδιο της «Mediterranean League» περιλαμβάνει τις ακόλουθες ομάδες:

Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και πιθανότατα Άρη από την Ελλάδα,

Εφές Πίλσεν, Φενερμπαχτσέ και μία ακόμα ομάδα από την Τουρκία,

Μακάμπι Τελ Αβίβ και μία ακόμα ομάδα από το Ισραήλ,

Παρτιζάν και Ερυθρό Αστέρα από τη Σερβία

ΑΕ Λεμεσού (που’σαι ρε Πάπι να συμμετέχεις..) ή ΑΠΟΕΛ από την Κύπρο,

Λουκόιλ Ακαντέμικ από τη Βουλγαρία

Άζοβμας από την Ουκρανία,

και μια ομάδα από το Κατάρ…

Πάντως, σε σχετικό άρθρο πριν μερικές εβδομάδες η Κουρούνα ανέφερε πως ο «Σωλήνας» έφαγε πόρτα από Ιταλούς και Γάλλους, οι Τούρκοι θα δώσουν τις ομάδες που δεν παίζουν στην Ευρωλίγκα και αντίστοιχα από Σερβία και Μαυροβούνιο θα συμμετέχουν οι ομάδες που δεν παίζουν στην Αδριατική Λίγκα.. Οπότε ο (όποιος) σχεδιασμός ανατρέπεται.. Κατάρ, Βουλγαρία και Κύπρος δείχνουν σύμφωνες, ενώ στα υποψήφια ονόματα από την Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται και το όνομα του ΠΑΟΚ.. Τι θα είναι γίνει με την υπόλοιπη Α1 είναι άγνωστο. Υπάρχει η ιδέα η τρίτη Ελληνική ομάδα να προκύπτει μέσα από την Α1 και οι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός να παίζουν μόνο στα ελληνικά play-off..

P.S.1 Καθώς οι γεωγραφικοί περιορισμοί μάλλον έχουν αρθεί, μόνο για για ομάδες από τη Βαλτική λίγκα δεν ακούσαμε..

P.S.2 Αυτό το «δημόσια συζήτηση» μου θυμίζει κάτι δημόσιους διαλόγους στη βουλή, οι οποίοι συνήθως δεν καταλήγουν πουθενά..

Advertisements

Ποιός Γκάλης και ποιές σαραντάρες; Ποιός Καμπούρης ή Ανδρίτσος και ποιές βολές; Ποιός γεροΓιοβάισα και ποιό άστοχο τρίποντο; Ο πραγματικός MVP της Εθνικής μας Ομάδας στο Ευρωμπάσκετ του 1987 ονομάζεται Αβαλασβίλι.. Θα μου πείτε τώρα, τι σχέση μπορεί να έχει αυτός ο (κατά πάσα πιθανότητα) Γεωργιανός με το μπάσκετ, καθώς το επίθετο φέρνει περισσότερο σε αρσιβαρίστα.. Και όμως ο εν λόγω τύπος όπως άλλωστε θα καταλάβατε και από τη φωτογραφία που ακολουθεί ήταν διαιτητής αγώνων μπάσκετ..

Ωραία μέχρι εδώ.. Και τι περαιτέρω σχέση μπορεί να έχει με την Εθνική μας Ομάδα και το Ευρωμπάσκετ του ’87; Ο Φίλιππας Συρίγος λύνει το γρίφο στο βίντεο που ακολουθεί..

Το έχουμε πεί και κατά το παρελθόν.. Πάντα η συνέντευξη ενός διαιτητή έχει μεγάλο ενδιαφέρον, μόνο και μόνο για το γεγονος ότι η συγκεκριμένη «φατρία» σπάνια μιλάει.. Φυσικά και δεν περιμέναμε από τον όποιο διαιτητή να αποκαλύψει πράγματα επί της ουσίας, παρ’όλα αυτά η πρόσφατη συνέντευξη του Νίκου Πιτσίλκα στο allstar basket (και στο Νίκο Συρίγο) παρουσιάζει ενδιαφέρον.. Ξεκινάμε με την άποψη του Πιτσίλκα για τον Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς και για την φημολογούμενη επιρρόη που ασκούσε υπέρ της Γιουγκοσλαβίας όταν ήταν στις επάλξεις.. «Ο κ. Στάνκοβιτς είναι ένας θαυμάσιος άνθρωπος. Τον έχω γνωρίσει από κοντά και επειδή έχουμε συζητήσει πολλά θέματα, είναι απίστευτα έξυπνος και με φοβερές ιδέες για το μπάσκετ. Ποτέ, τουλάχιστον, απ’όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω δεν αναφέρθηκε σε θέματα διαιτησίας και πολύ περισσότερο έκανε νύξη σε κάποιον διαιτητή. Δεν μπορώ να ξέρω φυσικά για όλους τους διαιτητές, όμως με βάση αυτά που ξέρω δεν ασχολήθηκε ποτέ με τη διαιτησία σε αυτό το επίπεδο, να επηρεάσει δηλαδή τους διαιτητές για την Σερβία… Και για μας, ακούγονται διάφορα, έχουν δοθεί αφορμές, όμως η διαιτησία του μπάσκετ είναι τόσο δύσκολη, κρέμεται από μία κλωστή και ένα ανθρώπινο λάθος μπορεί να χαρακτηριστεί ως έγκλημα…» Βέβαια, αν ισχύει αυτό, τότε δεν καταλαβαίνουμε γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι του χώρου έχουν αρχίσει τους «επικήδειους» μετά την πρόσφατη ήττα του «Σωλήνα» στις διεργασίες της FIBA Europe.. Η πλάκα είναι ότι στη συνέχεια της συνέντευξης ο Πιτσίλκας μάλλον αυτοαναιρέιται αφήνωντας να εννοηθεί πως έχει δει λάθη «εγκλήματα».. Άλλα «ωραία» που είπε ο Πιτσίλκας; «Λάθος σφυρίγματα έω δώσει πολλά. Σφυρίγματα έδρας ποτέ». Επίσης, διέψευσε ότι του είχε γίνει πρόταση από την ΚΑΕ Ολυμπιακός για να αναλάβει κάποιο σχετικό πόστο όταν αποχωρησει από τη διατησία, ενώ στην αρχή της συνέντευξης αναφέρει πως έχει νιώσει σε αγώνα συναδελφό του να σφυρίζει περίεργα, χωρίς βέβαια να αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κάτι σκόπιμο ή ύποπτο.. Μάλιστα..

Το καλύτερο το αφήνουμε για το τέλος.. Σχεδόν οκτώ χρόνια μετά ο Πιτσίλκας αναφέρθηκε στον περιβόητο πλέον τελικό του Μουντομπάσκετ της Ινδιανάπολης (μεταξύ Αργεντινής και Γιουγκοσλαβίας) παραδεχόμενος πως έκανε λάθος: «Εκείνη τη στιγμή ήμουν σίγουρος ότι δεν έκανα λάθος. Μετά το ματς, είδα τη φάση από τρεις διαφορετικές κάμερες και η κάμερα που ήταν στο σημείο όπου βρισκόμουν κι εγώ έδειχνε ότι υπήρχε φάουλ. Από την άλλη όμως κάμερα φάνηκε ότι δεν υπήρχε επαφή. Λάθος χρόνος, λάθος θέση… Ήταν μία φάση από αυτές που εύχεσαι να μην σου τύχουν αλλά…» συμπληρώνοντας πως «δεν κοιμήθηκα για μια εβδομάδα… Από εκεί και ύστερα, το τι γράφτηκε και τι ειπώθηκε, με ενόχλησε αλλά όχι τόσο όσο ότι έκανα λάθος…» Αν θυμόμαστε καλά, οι Αργεντίνοι δεν διαμαρτύρονται μόνο για την φάση που αναφέρει ο Λαρισαίος ρέφερι, αλλά και για την επόμενη φάση και συγκεκριμένα για ένα φάουλ που δεν σφυρίχτηκε, σχεδόν σε νεκρό χρόνο.. Ακόμα του τα ‘χώνει ο (γνώριμός μας) Πέπε Σάντσεθ..

P.S. Αναζητείται ο συγκεκριμένος αγώνας σε περιγραφή Δημήτρη Χατζηγεωργίου..

Λίγο η συμμετοχή αρκετών παιχτών από την δευτεραθλήτρια κόσμου εθνική εφήβων, λίγο το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που έχει πάντα ένα τουρνουά νέων καθώς είναι ουσιαστικά ο καθρέφτης του επιπέδου της εγχώριας παραγωγής, λίγο (έως πολύ) οι προσιτές ώρες και η τηλεοπτική μετάδοση, λίγο το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού για κάποιους εκ των παιχτών, έχω κάτσει να δω κάποια παιχνίδια της Εθνικής ομάδας. Και έχω ικανοποιηθεί αρκετά ομολογώ. Το επίπεδο είναι αρκετά υψηλό και ειδικά η Ελληνική ομάδα δείχνει ιδιαίτερα δυνατή αλλά το κυριότερο πολύ «δεμένη» σαν σύνολο με ιδιαίτερα ταλαντούχους παίχτες που όμως έχουν συκγκεκριμένους ρόλους μέσα στο παιχνίδι και ανταποκρίνονται σωστά σε αυτούς (πράγμα που συνήθως λείπει από τους νεαρούς αθλητές) χαρακτηριστικό που δίνει στην ομάδα αν δεν της βγαίνει το επιθετικό παιχνίδι να διεκδικεί τα παιχνίδια να τα κερδίσει από την άμυνα. Ένα στυλ παιχνιδιού που ταιριάζει στις ελληνικές ομάδες…

Ειδική αναφορά φυσικά θα γίνει στον Μπόγρη που είναι το νέο απόκτημα του Παναθηναϊκού. Δείχνει πολύ καλά στοιχεία, δυνατός, αθλητικός, έξυπνος, με αντίληψη στην άμυνα, ιδιαίτερα στο μπλοκ και πολύ καλές κινήσεις στην επίθεση. Με δυο λόγια ιδιαίτερα εξελίξιμος. Επίσης καλές εντυπώσεις αφήνει και ο Κασελάκης που ακούγεται ότι είναι ο δέυτερος που ενδιαφέρει την ομάδα. Δυνατός, παθιασμένος με αξιόπιστο σουτ, ρίχνει και καμιά αγκωνιά στους Ισπανούς, στοιχείο που πάντα μετράει για  Έλληνα παίχτη.

Η πρώτη εικόνα της Εθνικής λοιπόν είναι πολύ καλή και δείχνει ότι όντως αξίζει για μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός να επενδύσει σε αυτούς τους αθλητές καθώς πολύ πιθανό ανάμεσά τους να βρίσκεται ο επόμενος Αλβέρτης ή ο επόμενος Διαμαντίδης.

Το ριπλέι του Κασελάκη
Ο Κασελάκης βάζει ένα α λα Ντέγιαν δίποντο από την γωνία με 180 μοίρες πίβοτ και φαίνεται να το αφιερώνει κάπου. Ενθουσιάζεται ο Ιωάννου και προβλέπει «θα δούμε σε ριπλέι την αφιέρωση». Ε, τι να κάνει και ο σκηνοθέτης, από το να φανεί ότι δεν έχει το ριπλέι το βγάζει στον αέρα και φαίνεται ο Κασελάκης να το αφιερώνει στον Ισπανικό πάγκο λέγοντας «πάρτε το στον κώλο!». Γειά σου ρε Ιωάννου!

Οι Λιθουανικές κόρνες
Ποτέ δεν άντεχα την φασαρία που κάνουν οι Λιθουανοί στο γήπεδο με τις κόρνες. το έθιμο αυτό αναβιώνει και στην ρόδο πλέον και ελπίζω να μην εξαπλωθεί και στην ενδοχώρα. Ευτυχώς στο ΟΑΚΑ δεν χρειάζονται κόρνες, υπάρχει η χορωδία του πέταλου 🙂

Ο κλασικός Χατζηγεωργίου
Αυτός ο Χ»γεωργίου δεν παλεύεται με τίποτα. Τέτοια δουλοπρέπεια πια; Τέσσερις φορές έδειξε η κάμερα τον Βασιλακόπουλο στο παιχνίδι με την Ιταλία, τέσσερις φωνές πετάχτηκε σαν ελατήριο να τον αποθεώσει. την τέταρτη φορά μάλιστα αφού επανέλαβε πόσο σημαντικός ειναι «ο πρόεδρος της FIBA Europe για το ευρωπαϊκό μπάσκετ» φρόντισε να μας μάθει και τι εστί FIBA: «για όσους δεν το γνωρίζουν η FIBA στο μπάσκετ είναι το αντίστοιχο της UEFA του ποδοσφαίρου» είπε και μείναμε κάγκελο. Πνίγηκε και ο Λημνιάτης από δίπλα… FIBA Eurocup όπως λέμε UEFA CHAMPIONS LEAGUE ε?

Λημνιάτης
Ο Λημνιάτης μου αρεσει σαν σχολιαστής. Κάποιες φορές μάλιστα με εντυπωσιάζει με τις παρεμβάσεις του. Χωρίς πολλά λόγια, ιδιαίτερα εύστοχος, δείχνει σα να «νιώθει» τι θέλει να μάθει ο τηλεθεατής και να του το δίνει.  Οι τοποθετήσεις του είναι σωστές, η αντίληψή του πολύ καλή, δίνει σωστά την απαραίτητη τεχνική ματιά στο τι γίνεται στο γήπεδο. Του ταιριάζει ο ρόλος…

Ως γνωστόν, αυτήν την εποχή οι ομάδες δίνουν κάποιους φιλικούς αγώνες προετοιμασίας. Όπως έχουμε πει και παλαιότερα, οι αγώνες αυτοί είναι κυρίως για να πειραματιστούν οι προπονητές σε διάφορα σχήματα και συστήματα και να βγάλουν κάποια συμπεράσματα για τις ομάδες τους. Εξάλλου, οι περισσότεροι έχουν κάνει την άποψή τους για τα δυνατά και τα τρωτά σημεία του φετινού Παναθηναϊκού και εμείς απλά θα κάνουμε λίγο υπομονή για να αρχίσουμε να βγάζουμε πιο σαφή συμπεράσματα.. Ως εκ τούτου, περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αλλαγές των κανονισμών που θα ισχύσουν φέτος και κυρίως οι εξελίξεις στο θέμα της κλειστής λίγκας που θέλει να δημιουργήσει ο Μπερτομέου (και η απαξίωση των γενικών συνελεύσεων της ULEB από τον Καταλανό δικηγόρο..)

Ο (αιφνιδιασμένος) Πορτέλα έκανε την δική του πρόταση για μια λίγκα «ανοικτού κώδικα» με τη συμμετοχή ομάδων από τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και με τη δημιουργία προκριματικών γύρων.. Απ’ότι φαίνεται έχουμε μια διχοτόμηση στις τάξεις της ULEB (μετά από την διάσπαση του 2000 μεταξύ FIBA και ULEB). Νομίζουμε πάντως πως η ιδέα μιας «κλειστής λίγκας», σε συνδυασμό και με την σταδιακή εξομοίωση των κανονισμών (μαζί με την οικονομική υπερίσχυση του Ευρώ) είναι ο μοναδικός τρόπος να προσεγγίσει κάπως η Ευρώπη το ΝΒΑ (όσο και αν υποβαθμιστούν τελείως τα Εθνικά Πρωταθλήματα). Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να υπάρξει σχεδιασμός και υιοθέτηση πρακτικών που θα ενισχύουν τον ανταγωνισμό (π.χ. σάλαρι καπ, ντραφτ) και να μην επικρατήσει η προχειρότητα.. Εξελίξεις τον Οκτώβριο..

P.S. Είναι αστείο να υπάρουν κανονισμοί (όπως η διάταξη σχετικά με το ημικύκλιο) που δεν θα ισχύουν στις εγχώριες διοργανώσεις..

Με τον καλύτερο τρόπο τελείωσε το Ολυμπιακό τουρνουά, καθώς σ’ένα ματς διαφήμηση του επιθετικού μπάσκετ, οι ΗΠΑ νίκησαν την Ισπανία στον μεγάλο τελικό με 118-107 και κατέκτησαν ένα χρυσό μετάλλιο στο μπάσκετ μετά από οκτώ χρόνια.. Πραγματικά χορταστικό παιχνίδι σε ξέφρενο ρυθμό.. Το γεγονός ότι στο ημίχρονο το σκορ ήταν 69-61 τα λέει όλα.. Όπως έχει αποδείξει η ιστορία, ο μοναδικός ίσως τρόπος για να κερδίσεις μια ομάδα επαγγελματιών από το ΝΒΑ είναι με υψηλό τέμπο (γιατί απλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να τους κρατήσεις χαμηλά στην άμυνα) υπό κάποιες προυποθέσεις: να μην σου ξεφύγουν στο σκορ (διότι κακά τα ψέμματα, τότε δύσκολα γυρνάει το παιχνίδι) και να φυσικά να κάνεις εσύ απίστευτο παιχνίδι επιθετικά.. Κάτι τέτοιο πήγε να κάνει σήμερα και η Ισπανία, αλλά δεν άντεξε μέχρι το τέλος..

Και αυτοί οι Αμερικάνοι απίστευτοι.. Μετά τα στραπάτσα των τελευταίων διοργανώσεων κάνουν «ολική επιστράτευση», παίρνουν σαφώς πιο σοβαρά την υπόθεση «Παγκόσμιο μπάσκετ» (με περισσότερη προετοιμασία και scouting των αντιπάλων) σε σχέση με τα «the best of the world vs. the rest of the world» κλπ. του παρελθόντος και στον τελικό παραλίγο να την πατήσουν εκ νέου.. Πάντως, μάλλον θα κάνω καιρό να ξαναδώ αγώνα μπάσκετ.. Είμαι καλυμμένος..

P.S. Yπάρχει και η (πολύ δύσκολη) συνταγή που εφάρμοσαν οι Αργεντίνοι το 2002, οι οποίοι βρισκόντουσαν μπροστά με 16 πόντους στο ημίχρονο..

Βλέποντας σχεδόν όλες τις ομάδες του τουρνουά επιβεβαιώνω όλο και περισσότερο αυτό που πίστευα πριν την έναρξη των αγώνων, δηλαδή ότι θα αποτελέσει έκπληξη πρώτου μεγέθους αν δεν προκριθούμε στους Ολυμπιακούς αγώνες. Δεν αναφέρομαι μόνο στον αγώνα με την Νέα Ζηλανδία, αφού οι «Tall Blacks» θα είναι τελικά οι αντίπαλοί μας στο χιαστί παιχνίδι του Προλυμπιακού τουρνουά..  Εαν με το καλό κερδίσουμε τους «Μαορί», θ’αντιμετωπίσουμε τον νικητή του αγώνα Σλοβενία-Πουέρτο Ρίκο.. Η πλήρης Σλοβενία μάλλον θα μας δυσκόλευε αρκετά (ενώ το ίδιο πιθανόν να συνέβαινε και με τις πλήρεις Βραζιλία και Κροατία), αλλά επειδή εν τέλει σημασία έχουν αυτοί που παίζουν, με βάση τα υπάρχουσα ρόστερ των αντιπάλων, μονάχα αν αυτοκτονήσουμε θα μείνουμε εκτός Ολυμπιάδας..

P.S.1 Ειλικρινά με παρεξένεψε πολύ αυτό που έγραψε σήμερα ο Παπαδογιάννης για τους Νεοζηλανδούς: «το υλικό τους δεν είναι πολύ διαφορετικό από εκείνο που πέτυχε θαύματα (όπως την 4η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002) στις αρχές της δεκαετίας». Ε, όχι και δεν είναι πολύ διαφορετικό.. Δεν υπάρχει ούτε ο Σον Μαρκς, ούτε ο Φιλ Τζόουνς, ούτε ο Μαρκ Ντίκελ, ούτε ο Εντ Μπουκ. Για την ακρίβεια νομίζω ότι μόνο ο Περο Κάμερον και ο Κερκ Πένι είναι οι συνδετικοί κρίκοι του 2002 με το 2008.. Anyway..

P.S.2 Έχει αρκετή πλάκα η ερμηνεία του χορού «Χάκα»..

Επόμενη σελίδα: »