NBA


..όπως θα έλεγε και ο Δημήτρης Ιτούδης.. Φυσικά και αναφερόμαστε στον Μάρκους Χάισλιπ, ο οποίος όπως όλα δείχνουν θα κληθεί να καλύψει τα κενά που υπάρχουν στην ρακέτα μας.. Όπως έχει ήδη ειπωθεί, ο συγκεκριμένος παίκτης αναμένεται ν’αποτελέσει τη χαρά του Γιασικεβίτσιους στην επίθεση.. Το ζητούμενο είναι ο βαθμός προσαρμογής του στο αμυντικό κομμάτι, καθώς οι περισσότεροι παίκτες που αποκτάμε μεσούσης της περιόδου αντιμετωπίζουν σχετικές δυσκολίες.. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι ο «αθλητής Χάισλιπ» διαθέτει Ευρωπαική εμπειρία και ξέρει που έρχεται.. Επιτέλους, αποκτήσαμε έναν παίκτη που δείχνει ότι μπορεί να βοηθήσει επί της ουσίας και ο οποίος βρίσκεται σε «γόνιμη» μπασκετική ηλικία και δεν καταφύγαμε σε λυσεις τύπου Πρκάτσιν, Γκόλεματς, Μπάξτερ κλπ.. Αν μη τι άλλο, προσόντα έχει άφθονα ο Χάισλιπ. Για του λόγου το αληθές ρωτήστε και τον Τουρκσάν..

P.S. Ενδιαφέρον θα έχει και η αντίδραση του Φίλιππα στις επερχόμενες μεταδόσεις, καθώς (αν θυμάμαι καλά) ο «μουσάτος» συχνά-πυκνά τον ειρωνευότανε στην τελευταία του χρονιά στη Μάλαγα..

Ναι, εντάξει, ξέρω ότι θα περιμένατε όλοι να γράψουμε κάτι για τον Γκόλεματς. Σιγά μην γράψουμε για κάποιον που έρχεται ως αντι-Τσαρτσαρής (για αντί-Μπατίστ ούτε λόγος φυσικά). Προτιμούμε να γράψουμε για πιο σημαντικές προσωπικότητες του ευρωπαϊκού μπάσκετ…

Μεγαλειώδης!

Μέχρι σήμερα λοιπόν όλοι θα πρέπει λογικά να ξέρετε ποιός είναι ο αγαπημένος ταβερνιάρης αυτού του blog. Ο άνθρωπος που λατρεύουμε να …λατρεύουμε. Αφορμή για αυτό το ποστ στάθηκε ένα άρθρο από το superbasket.gr. Τί έκανε λοιπόν ο μεγάλος Πίνι;

Η Μακάμπι έπαιζε φιλικό με τους Νικς στην Αμερική. Ο Γκέρσον με το γνωστό …ταπεραμέντο του κατάφερε στην τρίτη περίοδο και ενώ το σκορ ήταν 49-73 για τους Νικς να πάρει δεύτερη τεχνική ποινή σε φάση που σφυρίχτηκε επιθετικό φάουλ υπέρ της Μακάμπι. Ο διαιτητής με μια «Αμερικάνικη» κίνηση του έδειξε την τεχνική ποινή  και την έξοδο από το γήπεδο και φυσικά ο Πίνχας, δεν πήγαινε πουθενά. Ήρθαν λευκοί, ήρθαν μαύροι, ήρθαν παίχτες, ήρθαν παράγοντες, ήρθε ο υπεύθυνος ασφάλειας, ήρθε Ραβίνος, ο Πίνχας τίποτα. Μουλάρι… Τελικά μετά από 5-6 λεπτά διαβουλεύσεων και …αμηχανίας (παιχνιδάκια με την κάμερα, χαζολογήματα κλπ) αποφάσισε να αποχωρήσει μέσα σε αποθέωση.  Α, ρε Πίνχας μεγάλε!

ΥΓ. Σε αποθέωση γράψαμε; Ναι, σε αποθέωση… Και δεν είναι ότι το αμερικανικό κοινό λάτρεψε τον Πίνι. Ο λόγος της αποθέωσης είναι και η απόδειξη ότι μπροστά στην Μακάμπι κάτι Παναθηναϊκοί και Ολυμπιακοί φαντάζουν στα μάτια των Αμερικάνων σαν οι φτωχοί συγγενείς. Ο λόγος (και απόδειξη) από το 4:37 του βίντεο έως το 5:00 (θέλει ήχο για να ακούτε τους Αμερικάνους σχολιαστές)

ΥΓ2. Άντε να γράψουμε και για τον Γκόλεματς. Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση που δεν έχει ομάδα. Ομολογώ ότι δεν τον έχω παρακολουθήσει πολύ αλλά από τον Πανελλήνιο που τον θυμάμαι, ειδικά στο μεταξύ μας παιχνίδι στην Κυψέλη όπου είχαμε χάσει έμοιαζε με τον Ντίβατς. Όταν δεν σκόραρε έβγαζε ασίστ… Τώρα πως κατάφερε να μείνει χωρίς ομάδα τέτοια εποχή και μάλιστα και σαν εν ενεργεία διεθνής της Σλοβενίας ένας Θεός ξέρει. Σε κάθε περίπτωση αυτό που ελπίζουμε να έρχεται σαν αντικαταστάτης του Σερμαντίνι. Ο μικρός έχει παλέψει για την θέση του στην ομάδα και τώρα είναι η ευκαιρία του.

Ως γνωστόν, αυτήν την εποχή οι ομάδες δίνουν κάποιους φιλικούς αγώνες προετοιμασίας. Όπως έχουμε πει και παλαιότερα, οι αγώνες αυτοί είναι κυρίως για να πειραματιστούν οι προπονητές σε διάφορα σχήματα και συστήματα και να βγάλουν κάποια συμπεράσματα για τις ομάδες τους. Εξάλλου, οι περισσότεροι έχουν κάνει την άποψή τους για τα δυνατά και τα τρωτά σημεία του φετινού Παναθηναϊκού και εμείς απλά θα κάνουμε λίγο υπομονή για να αρχίσουμε να βγάζουμε πιο σαφή συμπεράσματα.. Ως εκ τούτου, περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αλλαγές των κανονισμών που θα ισχύσουν φέτος και κυρίως οι εξελίξεις στο θέμα της κλειστής λίγκας που θέλει να δημιουργήσει ο Μπερτομέου (και η απαξίωση των γενικών συνελεύσεων της ULEB από τον Καταλανό δικηγόρο..)

Ο (αιφνιδιασμένος) Πορτέλα έκανε την δική του πρόταση για μια λίγκα «ανοικτού κώδικα» με τη συμμετοχή ομάδων από τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και με τη δημιουργία προκριματικών γύρων.. Απ’ότι φαίνεται έχουμε μια διχοτόμηση στις τάξεις της ULEB (μετά από την διάσπαση του 2000 μεταξύ FIBA και ULEB). Νομίζουμε πάντως πως η ιδέα μιας «κλειστής λίγκας», σε συνδυασμό και με την σταδιακή εξομοίωση των κανονισμών (μαζί με την οικονομική υπερίσχυση του Ευρώ) είναι ο μοναδικός τρόπος να προσεγγίσει κάπως η Ευρώπη το ΝΒΑ (όσο και αν υποβαθμιστούν τελείως τα Εθνικά Πρωταθλήματα). Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να υπάρξει σχεδιασμός και υιοθέτηση πρακτικών που θα ενισχύουν τον ανταγωνισμό (π.χ. σάλαρι καπ, ντραφτ) και να μην επικρατήσει η προχειρότητα.. Εξελίξεις τον Οκτώβριο..

P.S. Είναι αστείο να υπάρουν κανονισμοί (όπως η διάταξη σχετικά με το ημικύκλιο) που δεν θα ισχύουν στις εγχώριες διοργανώσεις..

Με τον καλύτερο τρόπο τελείωσε το Ολυμπιακό τουρνουά, καθώς σ’ένα ματς διαφήμηση του επιθετικού μπάσκετ, οι ΗΠΑ νίκησαν την Ισπανία στον μεγάλο τελικό με 118-107 και κατέκτησαν ένα χρυσό μετάλλιο στο μπάσκετ μετά από οκτώ χρόνια.. Πραγματικά χορταστικό παιχνίδι σε ξέφρενο ρυθμό.. Το γεγονός ότι στο ημίχρονο το σκορ ήταν 69-61 τα λέει όλα.. Όπως έχει αποδείξει η ιστορία, ο μοναδικός ίσως τρόπος για να κερδίσεις μια ομάδα επαγγελματιών από το ΝΒΑ είναι με υψηλό τέμπο (γιατί απλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να τους κρατήσεις χαμηλά στην άμυνα) υπό κάποιες προυποθέσεις: να μην σου ξεφύγουν στο σκορ (διότι κακά τα ψέμματα, τότε δύσκολα γυρνάει το παιχνίδι) και να φυσικά να κάνεις εσύ απίστευτο παιχνίδι επιθετικά.. Κάτι τέτοιο πήγε να κάνει σήμερα και η Ισπανία, αλλά δεν άντεξε μέχρι το τέλος..

Και αυτοί οι Αμερικάνοι απίστευτοι.. Μετά τα στραπάτσα των τελευταίων διοργανώσεων κάνουν «ολική επιστράτευση», παίρνουν σαφώς πιο σοβαρά την υπόθεση «Παγκόσμιο μπάσκετ» (με περισσότερη προετοιμασία και scouting των αντιπάλων) σε σχέση με τα «the best of the world vs. the rest of the world» κλπ. του παρελθόντος και στον τελικό παραλίγο να την πατήσουν εκ νέου.. Πάντως, μάλλον θα κάνω καιρό να ξαναδώ αγώνα μπάσκετ.. Είμαι καλυμμένος..

P.S. Yπάρχει και η (πολύ δύσκολη) συνταγή που εφάρμοσαν οι Αργεντίνοι το 2002, οι οποίοι βρισκόντουσαν μπροστά με 16 πόντους στο ημίχρονο..

«Δεν έχω πρόβλημα να παίξω στην Ελλάδα, την Ρωσία, την Ιταλία… Με 40 εκατ. δολάρια τον χρόνο έρχομαι στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει τίποτα πιο απλό» δήλωσε τις προάλλες ο Κόμπι Μπράιαντ.. ΟΚ, στην Ρωσία πληρώνουν αβέρτα, ενώ οι κατά καιρούς μεταγραφές των ΝΒΑερς  στην Ελλάδα είναι αρκετά γνωστές στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Όμως το παρηκμασμένο τα τελευταία χρόνια Ιταλικό πρωτάθλημα πως ακριβώς του ήρθε του Κόμπι να το αναφέρει; Η απάντηση είναι απλή.. Ο πατέρας του Κόμπι, Τζο Μπράιαντ (γνωστός και ως «Jellybean») στα μέσα των 80’s (και ύστερα από οκτώ χρόνια καριέρας στο ΝΒΑ) αγωνίστηκε για επτά σεζόν στην Ιταλία. Όπως ήταν λογικό πήρε μαζί του και τον μικρό Κόμπι και μοιραία τον έγραψε σε Ιταλικό σχολείο. «Εκεί έπαιζαν όλοι ποδόσφαιρο. Την πρώτη φορά που μου πέταξε την πορτοκαλί μπάλα ο πατέρας μου, προσπάθησα να την στείλω στο καλάθι με τα πόδια. Ευτυχώς, μου έδειξε το σωστό» είχε πει αργότερα ο Κόμπι.. Στην φωτογραφία (που ξετρύπωσα σε κάποιο παλίο Τρίποντο) απεικονίζεται ο μικροΚόμπι με τον πατέρα του.. Ο μύθος λέει ότι σε ηλικία 10 ετών, ο Κόμπι νίκησε σε διαγωνισμό τριπόντων τον Τζέι Τζέι Άντερσον.. Ναι, αυτόν που αργότερα αγωνίστηκε στον Άρη και ο οποίος τότε ήταν πρώτος σκόρερ στο Ιταλικό Πρωτάθλημα.. Πάντως, την Ισπανία δεν την ανέφερε ο Κόμπι..

..από το πρώτο «κύμα» διακοπών αυτό που μου έκανε εντύπωση όσο απουσίαζα είναι τα όσα μάθαινα από τις εφημερίδες καθώς και από διάφορους φίλους σχετικά με τα ποσά που δαπανήθηκαν για ορισμένες μεταγραφές. Ο «la bomba» Ναβάρο επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα με πενταετή συμφωνία η οποία θα του αποφέρει περίπου 20 εκ. $, ο Τσάιλντρες συμφώνησε με τον Ολυμπιακό για τρία χρόνια με συνολικές απολαβές γύρω στα 20 εκ. $, οι Ντελφίνο και Γκαρμπαχόσα θα εισπράξουν περίπου 9 εκ. € έκαστος για τρία χρόνια συνεργασίας με την Κίμκι, ενώ ο Νάχμπαρ θα εισπράξει γύρω στα 3 εκ. $ ετησίως από τη Δυναμό Μοσχας.. Τι ακριβώς έχουμε; Την τρέλλα προέδρων που θέλουν να δουν την ομάδα τους στην κορυφή (Αγγελόπουλοι), το «ξέπλυμα»(?) του χρήματος στην Ρωσία, την υπερίσχυση του Ευρώ έναντι του Δολλαρίου και το ότι ένα σημαντικό ποσοστό στις ΗΠΑ πηγαίνει στην εφορία..

Σε ότι αφορά την Εθνική Ομάδα, μετά την αναμενόμενη πρόκριση στους Ολυμπιακούς αγώνες, δεν μας χάλασε καθόλου η τοποθέτησή μας στον όμιλο μαζί με Ανγκόλα, Κίνα, Ισπανία, ΗΠΑ και Γερμανία (ενώ ο άλλος όμιλος απαρτίζεται από Αργεντινή, Αυστραλία, Ιράν, Λιθουανία, Ρωσία και Κροατία), καθώς στο χιαστί παιχνίδι που οδηγεί στην οκτάδα αποφεύγουμε Αμερικάνους και Ισπανούς.. Αναλυτικά οι αγωνες της Εθνικής μας ομάδας στη φάση των ομίλων (σε ώρα Ελλάδος):

10/08 Ισπανία-Ελλάδα (09:30)
12/08 Ελλάδα-Γερμανία (09:30)
14/08 ΗΠΑ-Ελλάδα (15:00)
16/08 Ελλάδα-Ανγκόλα (04:00)
18/08 Ελλάδα-Κίνα (09:30)

Σε ότι αφορά τον Παναθηναϊκό, ο assistant-Ιτούδης γύρισε από το Ντιτρόιτ και ο scouter-Πιστιόλης παρακολουθεί από κοντά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων.

P.S.1 Αντιγράφοντας από ένα σχετικό αφιέρωμα του ΕΘΝΟΣΠΟΡ net σε ότι αφορά τον Ντομινίκ Ουίλκινς:  «Οι ετήσιες απολαβές του ανέρχονταν στα 3,6 εκατομμύρια ευρώ, ήτοι 1,2 δισ. δρχ. τότε». 

P.S.2 Είχαμε και γενέθλια τις προάλλες.. Ιδού και το πρώτο post..

P.S.3 Kάπου πήρε το μάτι μου ότι το κλειστό γυμναστήριο του Πύργου ονομάζεται: Κλειστό Γυμναστήριο «Γιώργος Βασιλακόπουλος». Άνευ σχολίων..

..τις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις του Παναθηναϊκού, και προσπαθώντας να δούμε ρεαλιστικά την κατάσταση έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Η διαφαινόμενη προσθήκη του «δικού μας παιδιού» Φώτση θα μας ενισχύσει σημαντικά, για τους εξής λόγους:   α) πρόκειται για έναν παίκτη που έχει ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν με τον Ομπράντοβιτς (και μάλιστα εις διπλούν, οπότε θεωρητικά θα ταιριάξει αμέσως και δεν θα χρειαστεί προσαρμογή), β) θα δώσει στην front-line μας, ταχύτητα, αθλητικά προσόντα και ριμπάουντ (που τόσο μας λείπουν). Εξάλλου, τη θέση του Ντικούδη (ο οποίος καλώς ή κακώς δεν μπόρεσε να προσφέρει στο ελάχιστο τα αναμενόμενα) θα πάρει στο ρόστερ.. Όσο για τα ονόματα που αναφέρθηκαν ως αντικαταστάτες του Μπετσίροβιτς, θα υπενθυμίσω ότι του χρόνου θα υπάρχουν και πάλι οι Διαμαντίδης, Σπανούλης και λογικά ο Γιασικεβίτσιους, οπότε θα μονοπωλήσουν εκ νέου τον χρόνο συμμετοχής.. Εδώ τη σεζόν που μόλις τελείωσε, έφυγε ο Βούγιανιτς για να αποσυμφορηθεί η κατάσταση και επειδή αυτό δεν συνέβη, στη συνέχεια παροπλίστηκε και ο Μπετσίροβιτς.. Οπότε, ποιό είναι το νόημα της απόκτησης π.χ. ενός Χαλπερίν (αποτελεί μεγάλη μου συμπάθεια και εμένα) ή πολύ περισσότερο ενός ΜακΙντάϊρ; Πολύ πιο λογικό μου ακούγεται να είναι ένας Έλληνας αυτός που τελικά θ’αποκτηθεί (π.χ. ο εξελίξιμος Βεργίνης, για τον -επίσης συμπαθέστατο αγωνιστικά- Καλαμπόκη δυστυχώς το βλέπω πολύ δύσκολο). Κατα τ’άλλα, ο Ντελφίνο είναι πολύ καλή περίπτωση (αν και έχει μια τάση προς το «2»).  Άποψή μου είναι ότι επειδή ο Ομπράντοβιτς δεν εμπιστεύεται εύκολα Αμερικανούς χωρίς Ευρωπαϊκή εμπειρία (είτε διότι έχει «καεί» από τον Ντελκ, είτε διότι πολύ απλά δεν γνωρίζει καλά την Αμερικάνικη αγορά), δύσκολα θα προχωρήσει σε απόκτηση περιφερειακού παίκτη χωρίς Ευρωπαϊκό παρελθόν στη θέση του Ουίνστον.. Όσο για τον Ρούντυ Φερνάντεζ, η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε πριν από δυο χρόνια. Ας προσέχαμε.. Για τον αντικαταστάτη του Ζίζιτς (εφ’όσον αυτός αποτελέσει παρελθόν) κάποιος παίκτης στο στυλ του Λαβρίνοβιτς θα ήταν ιδανικός. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι πλην του Μαυροβούνιου Πέκοβιτς φημολογείται ότι θ’αποκτήσουμε και έναν Σέρβο παίκτη.. Τέλος, ήδη θα έπρεπε να έχουμε ..απαγάγει τον Βουίσιτς και να τον υποβάλλουμε σε εξονυχιστικά ιατρικά τεστ στα μυστικά εργαστήρια του Χάντζου..

P.S.1 Ο Σάκοτα γιατί επέστρεψε; Για «αναλώσιμο υλικό» σε κάποια ενδεχόμενη «τράμπα» καλός θα ήταν, όχι όμως και να μείνει σε εμάς..

P.S.2 Μιας και αναφέρθηκε ο Ντικούδης νωρίτερα, προσωπικά, την κίνησή του να μην πάει στο γλέντι του τίτλου την θεωρώ επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ.. ΟΚ, έχεις τσακωθεί με τον Ομπράντοβιτς, αλλά μόνο και μόνο από σεβασμό στους προέδρους που σου έδωσαν ένα τσουβάλι λεφτά έπρεπε να ήσουν εκεί (ιδιαίτερα δε όταν δεν συνέτρεχε κάποιος σοβαρός λόγος απουσίας). Στο κάτω κάτω, Έλληνας παίκτης είσαι (και όχι κανένας ξένος χωρίς πολλά πολλά με τους συμπαίκτες σου), κάτι το οποίο σημαίνει ότι μπορούσες να πας έστω για λίγο να πεις δυο-τρια πράγματα με τους συμπαίκτες σου (και στην Εθνική Ομάδα) και μετά να αποχωρήσεις.. Π.χ. και ο Μπετσίροβιτς γνώριζε ότι θα αποτελεσει παρελθόν, αλλά ανέβαλε την αναχώρησή του για μια ημέρα, όχι μόνο πήγε, αλλά μίλησε και με τα καλύτερα για όλους.. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες..

P.S.3 Koυϊζ: Ποιός άλλος πρώην παίκτης μας έχει λέιψει «αδικαιολόγητα» σε αντίστοιχο γλέντι τίτλου στο παρελθόν; Μην μου πείτε για τον Ράτζα το 1999 (αυτό θα έλειπε, να πήγαινε κιόλας μετά από όσα είχαν συμβεί), μιλάμε για Έλληνα..

P.S.4 Επιφυλλάσσομαι προσεχώς για post-αφιέρωμα στον Σάνι..

P.S.5 Αυτήν την εβδομάδα θα έχουμε νέες εισόδους και ανακατατάξεις στα δυο Halls..

P.S.6 To post το είχα γράψει την Παρασκευή, αλλά νομίζω ότι είναι σήμερα ακόμα πιο επίκαιρο..

Επόμενη σελίδα: »