speaker.jpgΟ εικονιζόμενος -πρώην πλέον- εκφωνητής του ΟΑΚΑ. Δεν ξέρουμε το όνομά του, αλλά είναι θρυλική μορφή. Σχεδόν πάντα μαυροντυμένος, ξεσήκωνε το πλήθος με ατάκες όπως: «oύτε μισό καλάθι» , «…αν το βάλει όμως», «όπου ακούει πάει ο Mr. Green..», «φίλαθλοι…» μα κυρίως με αυτό το μακρόσυρτο «Σισκααααουσκας» το οποίο θα μας λείψει φέτος… Το καλοκαίρι έκανε την τελευταία -όπως αποδείχτηκε- εμφάνισή του στο γήπεδο στο Τουρνουά «Ακρόπολις», όπου μας εξέπληξε αφού εμφανίστηκε ντυμένος στα άσπρα! Τότε, η παρουσία του στη θέση του εκφωνητή δυσαρέστησε πολλούς μη Παναθηναϊκούς που βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ.. Το κενό του είναι δυσαναπλήρωτο..

– Ο Τάκης Μπαλτάκος. Ίσως η σοβαρότερη προσωπικότητα που ασχολήθηκε με τον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Διετέλεσε για χρόνια με απόλυτη επιτυχία νομικός εκπρόσωπος της ΚΑΕ, ώσπου, όπως όλα δείχνουν, εξωθήθηκε σε παραίτηση από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο (βλ. post Επικίνδυνα μπασκετικά φαινόμενα: Κεφάλαιο Τάκης Μπαλτάκος).. Αναμφισβήτητα, ήταν η σημαντικότερη απώλεια της «πράσινης» ΚΑΕ.. Πολυσχιδής προσωπικότητα με έντονο συγγραφικό έργο. Τα όνειρά μας είναι: 1ον) να εκδόσει βιβλίο με αυτά που ξέρει για το παρασκήνιο και 2ον) να επιστρέψει στο πόστο του. Σε ότι αφορά το πρώτο ξέρουμε ότι δε θα το κάνει ποτέ.. Σε ότι αφορά το δεύτερο «όσο ζούμε ελπίζουμε»..

– Ο Γιώργος Κογκαλίδης. Θα μπορούσε κάλλιστα να αρθρογραφεί στο blog μας, αλλά τον κέρδισε το Basketblog.gr. Γνωρίζει, κριτικάρει και αποκαλύπτει πρώτος κυριολεκτικά τα πάντα (από θέματα ευρυζωνικότητας μέχρι παραγωγές ερωτικού περιεχομένου), είτε επώνυμα, είτε με ψευδώνυμα προερχόμενα κυρίως από το τέως Ανατολικό μπλοκ.. Δεν συμφωνούμε πάντα με τις απόψεις του, αλλά μας αρέσει ο τρόπος σκέψης του. Συν τοις άλλοις, χωρίς κανένα ίχνος βεντετισμού είναι πάντα διαθέσιμος για επικοινωνία με τους αναγνώστες του. Απλά ατελείωτος..

-O Νίκος Μπουρλάκης. Ο απόλυτος «πράσινος» ρεπόρτερ.. Άπειρα άρθρα και ρεπορτάζ σε «Τρίποντο» και «Αθλητική Ηχώ», συνεχίζει στο «AllStar Basket», ενώ αρθρογραφεί και στο «Goal». Επιμελήθηκε μαζί με τον Φίλιππο Κουνέλη τα κείμενα του βιβλίου «Glory Days: Τα χρυσά χρόνια 1992-2007». Εκεί μας τα χάλασε, αλλά του το συγχωρούμε γιατί είναι ειλικρινής.. Ουδείς αλάθητος..-

– Ο Φίλιππος Συρίγος. Ο άνθρωπος που έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια μας. Κατά καιρούς έχει γίνει στόχος πολλών, για τον απλούστατο λόγο ότι λέει αλήθειες και κάνει αληθινό ρεπορτάζ (χωρίς να περιορίζεται μόνο στο μπάσκετ..) Ιδανικός στο να ψάχνει τις κάθε είδους συμβάσεις (π.χ. σύμβαση Δήμου Αθηναίων και Ευρωλίγκας) βρίσκοντας «μαύρες τρύπες». Τα άρθρα του στην «Sportday» και οι «Φιλιππικοί» του στην «Ελευθεροτυπία» αιχμηρά και «δίχως μαλλιά στη γλώσσα», οι μεταδόσεις του επί της ουσίας. Η κίνηση των Ελλήνων διεθνών προς το πρόσωπό του ήταν απλά ατυχέστατη.. Η εκπομπή του κάθε Παρασκευή στο Supersport (Basket Time) είναι απλά must..

– Ο Γιώργος Συρίγος. Κινητή εγκυκλοπαίδεια για το μπάσκετ, χωρίς όμως να καταναλώνεται σε άσκοπες επιδείξεις γνώσεων (όπως π.χ. ο Σωτηρακόπουλος). Αν συνεχίσει έτσι, δεν αποκλείεται να ξεπεράσει ακόμα και τον πατέρα του, τον οποίο μονίμως διορθώνει όταν μεταδίδουν μαζί.. Παρουσιάζει και την μοναδική σοβαρή εκπομπή που ασχολείται με την Ευρωλίγκα (Super Euroleague), κάθε Πέμπτη μετά τους αγώνες..

– Ο Δημήτρης Καρύδας. Ο πρώτος άνθρωπος που ασχολήθηκε με την αξιολόγηση των στατιστικών κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Ανήσυχο πνέυμα, τα άρθρα του πάντα περιλαμβάνουν ποικίλλες προεκτάσεις. Τα αφιερώματά του στο «Τρίποντο» για τους κάθε λογής ξένους/κοινοτικούς («Η λεγεώνα των ξένων») έχουν αποτελέσει σταθμό. Έχει αναπτύξει συγγραφικό έργο με θέματα που αφορούν τον αθλητισμό, αλλά εσχάτως και με μυθιστορήματα.. Η συνύπαρξη του με τον Φίλιππα Συρίγο στις μεταδόσεις του Supersport είναι ανεπανάληπτη.. (του «τη λέει» σε μόνιμη βάση!)

– Ο Γιώργος Ραμπότας. Ο λόγος που τον συμπεριλάβαμε σ΄αυτή τη λίστα αφορά τη συγγραφή του βιβλίου «Νίκος Γκάλης: ένας θρύλος όπως τον έζησα». Σαφώς και δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ποιά από τα γεγονότα που περιγράφονται είναι αληθή και ποιά όχι. Είναι επίσης γεγονός ότι στο βιβλίο εμπεριέχεται το στοιχείο της υπερβολής (και ως προς τον Γκάλη και ως προς τον ίδιο τον συγγραφέα..) Από την άλλη πλευρά, όπως σωστά αναφέρει και ο «Ράμπο»: «μιάς και περνάνε τα χρόνια και στην ιστορία θα είχε καταγραφεί η μισή αλήθεια, έπρεπε να γίνουν γνωστά κάποια πράγματα που ο ίδιος ο Γκάλης λόγω χαρακτήρα δεν θα τα έλεγε ποτέ..». Αυτή η λεπτομερής περιγραφή ολόκληρης της πορείας του ανθρώπου που άλλαξε την ιστορία του Ελληνικού αθλητισμού τον κατατάσσει στη σχετική λίστα..

– Ο Μιχάλης Κακιούζης. Η είσοδος του αρχηγού της Εθνικής Ομάδας σε αυτή την κατηγορία έχει να κάνει όχι με κάποιο ανάποδο λέι-απ (η σπεσιαλιτέ του), αλλά με την ιδιότητά του ως συγγραφέα. Το «Όνειρα & Αλήθειες» διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα του δώσουν επάξια μια θέση στο ράφι δίπλα στο βιβλίο του Ραμπότα: προσωπικά βιώματα, ιστορίες «μέσα από τα αποδυτήρια» και επιπλέον το πλεονέκτημα ότι τα γεγονότα που περιγράφει είναι φρέσκα.. Το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν αρκετά αντίστοιχα βιβλία δίνει από μόνο του αρκετούς πόντους και υπερκαλύπτει τις όποιες ατέλειες..

– Ο Τάσος Δελημπαλταδάκης. Αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ελέγχει την πλειοψηφία των Ελλήνων παικτών και όχι μόνο… Κυκλοφορούν πάμπολλες ιστορίες που αφορούν συμφωνίες του, οι οποίες συχνά αγγίζουν τα όρια του μύθου..

– O Κώστας Βαϊμάκης και ο Γιάννης Τσαούσης. Αχτύπητο δίδυμο, οργιάζουν καθημερινά στο «Fight Club» στον SuperSport Fm. Απίστευτες ατάκες, γέλιο μέχρι δακρύων, ενώ όλα τα λεφτά είναι τα μηνύματα των ακροατών το τελευταίο μισάωρο.. Αν κάποια βραδιά Champions League, βαριέστε ν’ακούτε τον Βερνίκο, κλείστε τον ήχο της τηλεόρασης, ανοίξτε το ράδιο και απολαύστε τους.. Συχνά πυκνά αρθρογραφούν στο site Sportnet.gr, ενώ ο Βαϊμάκης αρθρογραφεί καθημερινά και στην «Πράσινη».. Μέχρι και σελίδα στο ίντερνετ έχει δημιουργηθεί για την πάρτη τους από πιστούς οπαδούς τους, ενώ από το forum της εν λόγω εκπομπής υπάρχει και σχετικό αρχείο.. Έτσι.. Μάλιστα…

– H Τζούλια Κοφίτσα. Μπορεί ακόμα να μην έχει μάθει τι εστί pick’n’roll, αλλά φυσικά τη συγχωρούμε..

– Η Βίκυ Μιχέλη. Πρωτοπόρος στο ρεπορτάζ αγωνιστικού χώρου, έχει γράψει ιστορία στα 90’s στο κλειστό της Γλυφάδας (και όχι μόνο..)

– Ο Πάρις Καλημερίδης. Ο απόλυτος μπασκετάνθρωπος. Δεν μασάει τα λόγια του και δεν διστάζει συχνά να συγκρουστεί με το κατεστημένο της Αθήνας και όχι μόνο… Απλά ασυμβίβαστος.

– Ο Ευρωκόουτς Κώστας Πολίτης και τα σχολιά του στις μεταδόσεις της ΕΡΤ… Ματσισκάουσκας, Ντόπερμαν και υπεραθλητής Μπατίστ… Απολαυστικός…

– Ο Τζώρτζης Δικαιουλάκος. Ο τέλειος αναλυτής συστημάτων. Ο μοναδικός που μπορεί να κατανοήσει πλήρως τις υποδείξεις του Σάνι Μπετσίροβιτς κατά την εκτέλεση επιθέσεων pick’n’roll.  «Πλαϊνά pick’n’roll», «hedge out» και τα μυαλά στα κάγκελα. Ωραίος..

– Ο Νίκος Παπαδογιάννης. Παλιά καραβάνα και αυτός στο χώρο, επίσης κόκκινων πεποιθήσεων, αλλά έχει βρεί αυτή την λεπτή γραμμή που χωρίζει δημοσιογράφο και οπαδό στην οποία μονίμως ακροβατεί (με επιτυχία πάντως…). Σοβαρές μεταδόσεις (τo ακούτε εκεί στην ΕΡΤ;) και ακόμα πιο σοβαρά και εύστοχα τα περισσότερα άρθρα του στην Sportday.

– Ο Μάνος Μανουσέλης. Τα άρθρα του είναι πάντα γεμάτα ιδέες, ενώ ασχολείται και με την προπονητική. Το γεγονός ότι μετά το ασημένιο μετάλλιο της Εθνικής Ομάδας Νέων το 2005 δεν παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα που αρθρογραφεί καθημερινά («Ο Φίλαθλος») φανερώνει τη σεμνότητά του..

– Ο Ανδρέας Μιαούλης. Άνθρωπος με αρχές, ήθος και όραμα για το μπάσκετ. Οι διοργανώσεις του πάντα άρτιες.

– Ο Βαγγέλης Ιωάννου. Μπορεί να είναι γαύρος με ολική τύφλωση και να φοράει μονίμως κόκκινα γυαλιά όταν μεταδίδει, αλλά έχει αυτή τη μπάσα φωνή που μας αρέσει και μας νανουρίζει…

– Ο Λάκης Τσάβας. Ο άνθρωπος που έχει ταυτιστεί με μπάσκετ και Εθνική Ομάδα (το πιο γερό ποτήρι..) δίνει ρεσιτάλ έγκυρων και έγκαιρων σχολίων στις μεταδόσεις της ΕΤ3 με αυτή την μαγευτική χροιά της φωνής του. Σαν το παλιό καλό κρασί…

– Ο Κώστας Μπατής. Σοβαρός, μετρημένος, με σωστό τόνο στη φωνή του (ούρλιαζε κάποτε σε κάθε κάρφωμα του Λέβινγκστον), μα κυρίως με θητεία δίπλα στην Γκρέτα Λυμπεροπούλου..

– Ο Σταύρος Πετρακόπουλος. Μυθική μορφή, ο γκουρού των στατιστικών στον χώρο του Ελληνικού ποδοσφαίρου.. Όταν περιγράφει κρατώντας μακρόσυρτα τις καταλήξεις των ονομάτων που τελειώνουν σε -ίδης (Τσακμακίδης, Κυζερίδης κλπ.) είναι ανεπανάληπτος..

– Last but not least o ανεπανάληπτος Γιώργος Μίνος. Απίστευτη φωνή και εξίσου απίστευτα τα πέτσινα μπουφάν που φοράει τις κρύες νύχτες του χειμώνα κυνηγώντας έξω από το γήπεδο της Τούμπας τον εκάστοτε διαιτητή για δηλώσεις.. Έχει μια ιδιαίτερη αδυναμία στον Γιώργο Καζναφέρη..

43 Σχόλια to “Hall Of Fame”


  1. Νομίζω ότι για όλους αυτούς υπάρχει ένας τουλάχιστον λόγος ν’ αλλάξουν χολ…

  2. thanos Says:

    Νομίζω πως μπορούμε όλοι να καταλάβουμε ότι το «πνεύμα» πολλών από τις παραπάνω θέσεων του blog έχει και την ανευ όρων χιουμοριστική διάθεση. Είναι δηλαδή όπως καθόμαστε ένα ωραίο καλοκαιρινό βράδυ κ λέμε ιστορίες από τα παλιά και στο τέλος να κλαίμε από τα γέλια..

  3. drazen93 Says:

    Προφανώς.. Το ίδιο ισχύει και για το απέναντι χωλ.. Όπως αναφέρουμε και στο «Μανιφέστο» οποιοσδήποτε μπλέξει μαζί μας μπορεί να γίνει από ήρωας αποδιοπομπαίος τράγος και ανάποδα.. Μπορεί κάλλιστα να βρεθεί και εκτός μπασκετικής μασωνίας..

  4. scire10 Says:

    Με συγχωρείτε αλλά ο Περπερίδης δεν αλλάζει χωλ που να βγάλει την γραβάτα πεοδείκτη που φόραγε στο Ακρόπολις και να την κάνει λάσο!

  5. thanos Says:

    Ίσως να μην έφταιγε η γραβάτα γι’ αυτό, απλά να ήταν δεμένο το τζηνάκι ψηλά.. Λέω ίσως!

  6. k.j. Says:

    Αν έχουμε φτάσει στο σημείο να βάζουμε τον χαρτοπαίκτη, εμπαθή, ιπποδρομιάκια και βαμμένο βαζέλα τελευταία Συρίγο στο Hall of Fame τοτε τι να πω?

    Κατ αρχήν να μάθει όταν γραφει να βάζει τον τίτλο εκείνο στα άρθρα του που να ταιριάζει και στο περιεχόμενο των άρθρων του: π.χ. Συνδικαλισμός και Πρωταθλητισμός δεν πάνε μαζί και μέσα στο κείμενο να αναγνωρίζει άλλο σαν το μεγαλύτερο πρόβλημα της Εθνικής. Προφανώς ήθελε να χτυπήσει μια μορφή συνδικαλισμού, η οποία ξεχωρίζει για αυτά που κατάφερε για τους αθλητές Β κατηγορίας της Α2. Αυτό βέβαια δεν νοιάζει κανέναν…Βέβαια το άρθρο και ο τίτλος σκόπευαν να βοηθήσουν τον άνθρωπο που τον έχει ευεργετήσει τον Βασιλακόπουλο.

    Κατά δεύτερο να σταματήσει να αναφέρει αυθαίρετες γενικεύσεις συνεπικουρούμενες του στυλ εξ όσων γνωρίζω, προκειμένου να ενισχύσει τα επιχειρήματά του. Όταν γενικεύεις δεν μπορείς να επικαλείσαι το εξ όσων γνωρίζω.

    Ας περάσουμε στα τωρινά. Σήμερα έβγαλε άλλο ένα κατάπτυστο άρθρο: αναφέρομαι στα εκτός αγωνιστικά κυρίως θέματα και όχι στα αγωνιστικά στα οποία του αναγνωρίζω μεγάλη ευστοχία. Στο σημερινό του άρθρο στη Σπορτντέι αναφέρθηκε πάλι στην συνδικαλιστική δράση των παικτών, στο πόσο κακό έκανε αυτή (scire) και αναφέρει ότι εξ όσων γνωρίζει η συνδικαλιστική αυτή δράση στάθηκε αιτία πόλωσης ανάμεσα στους παίκτες. Δεν μας είπε όμως αν ισχύει εξ όσων γνωρίζει πριν το παιχνίδι με την Αμερική αν οι διεθνείς συζήταγαν συνδικαλιστικά θέματα. Προφανώς δεν γνωρίζει τι γινόταν πριν από τον «μεγαλύτερο» θρίαμβο της Ελληνικής ομάδας. Να που και οι συνδικαλιστές ενίοτε θριαμβεύουν.

    Έχοντας χρεώσει προκαταβολικά στους ψηλους και ειδικά στον Παπαδόπουλο την πιθανότητα αποτυχίας πάνω στην χειρότερη στιγμή του Παπαδόπουλου τον ξαναχτυπάει αποκαλώντας τον με την επίμαχη έκφραση Αχίλλειος πτέρνα η οποία είναι στοχευμένη και κοιτάει να πλήξει ακόμη περισσότερο τον συγκεκριμένο παίκτη προκειμένου να αναδειχθεί ο Φίλιππας Συρίγος σε προφήτη δικαιωμένο δημοσιογράφο. Μέσα του παρακαλάει για την αποτυχία της ομάδας η οποία θα είναι μια προσωπική του δικαίωση. Ειλικρινά εξεπλάγην με το χρονικό σημείο του άρθρου αυτού. Θεωρούσα ότι θα άφηνε την ομάδα ήσυχη τουλάχιστον για το τουρνουά αφού προ του τουρνουά δημιούργησε εξ όσων γνωρίζω πρόβλημα στις σχέσεις των παικτών.

    Αλλά δεν άντεξε και ήθελε ξανά τη δημοσιότητα ο άνθρωπος που είχε το θράσος σε συνέντευξη να δηλώσει: λόγω της κριτικής που έκανα στους Ολυμπιακούς αγώνες έχασα πόσες θέσεις εργασίας ή ευκαιρίες εργασίας. Τώρα πότε έγινε αυτό…? Mήπως έχασε και ο γιος του θέσεις εργασίας?

    Εκτός των άλλων έφτασε στο σημείο να θεωρήσει ότι η Εθνική με ένα χάλκινο μετάλλιο θα σώσει την παρτίδα. Εδώ βέβαια έχουν ευθύνη μεγάλη οι παίκτες οι οποίοι νόμισαν ότι είναι το αδιαφιλονίκητο Ν1 ή Ν2 του τουρνουά. Εδώ συμφωνώ με τον scire στην ανάλυση που έκανε για τις προσθήκες παικτών στις ομάδες οι οποίες άλλαξαν τα δεδομένα (Λιθουανία….)

    Αυτός ακόμα ο κύριος είναι στο Hall of Fame του Blog, οπότε στο συγκεκριμένο θέμα σας κατατάσσω στο Hall of Shame.

  7. scire10 Says:

    k.j. έχεις τρικυμία εν κρανίω (που λέει και ο Συρίγος)! 🙂

    Το θέμα έχει συζητηθεί αρκετά αναλυτικά οπότε η άποψη μας είναι γνωστή.

    Εμείς δεν θα κρίνουμε το τάιμινγκ των δηλώσεων, είμαστε της άποψης ότι αν θέλεις να λέγεσαι σοβαρός δημοσιογράφος γράφεις αυτό που θεωρείς πραγματικό και αληθινό τη στιγμή που αυτό συμβαίνει. Κι αυτό ο αναγνώστης πρέπει να είναι τουλάχιστον κακοπροαίρετος για να το κρίνει ως «κατάπτυστο» όπως γράφεις. Και είναι μαγκιά του Συρίγου που πήρε το ΤΕΡΑΣΤΙΟ ρίσκο να γίνει δεικτικός και να προδικάσει καταστάσεις σε αντίθεση με άλλους δημοσιογράφους γύρω από την εθνική που τα έβλεπαν όλα ρόδινα (και θα συνεχίσουν να τα βλέπουν μετά την διοργάνωση ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος).

    Μέσα του δεν ξέρω τι παρακαλάει (επιτυχία ή αποτυχία) και φαντάζομαι ούτε εσύ το ξέρεις, αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως για τον Συρίγο θα ήταν πολύ εύκολο, αν ήθελε να επιτεθεί στην συνδικαλιστική δράση των παιχτών, να περιμένει το τέλος του πρωταθλήματος και σε πιθανή αποτυχία της Ελλάδας να βγει εκ του ασφαλούς και πει τα χίλια μύρια.

    Δεν το έκανε όμως… Προτίμησε να εκτεθεί, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα δημιουργήσει αντιπάθειες, επειδή αυτό θεώρησε ότι όφειλε να κάνει ως σοβαρός δημοσιογράφος.

    Στο Hall of fame έχει μπει γιατί έχει άποψη και την λέει. Μπορεί να συμφωνείς ή να διαφωνείς μαζί του αλλά αδιάφορο δεν τον λες. Ο Σκουντής για παράδειγμα είναι το ακριβώς αντίθετο. Προσπαθεί να τα έχει πάντα καλά με όλους, πάει εκ του ασφαλούς και όλοι τον συμπαθούν. Ε, εμάς αυτό το «μοντέλο», σόρρυ, δεν μας κάνει…

    Όσο για τον Παπαδόπουλο, ας αποδείξει μέσα στο γήπεδο ότι ο Συρίγος έχει άδικο. Μέχρι στιγμής πάντως η περιγραφή «Αχίλλειος πτέρνα» του ταιριάζει γάντι.

    ΥΓ. Το τι θέσεις έχασε ο Συρίγος δεν ενδιαφέρει καθόλου αυτό το blog και είναι εντελώς άσχετο με το θέμα. Το ίδιο ισχύει και για τις προσωπικές του δραστηριότητες όπως τις αναφέρεις (σε τελική ανάλυση χαρτιά και Ιππόδρομος είναι νόμιμες δραστηριότητες οπότε what’s your point?)

  8. k.j. Says:

    Scire στη ζωή μερικά πράγματα έχουν δύο όψεις.

    Δεν ενδιαφέρει για παράδειγμα το blog το τι θέσεις έχασε ο Συρίγος, αλλά αν για παράδειγμα αυτό είναι ψέμματα ή μισή αλήθεια προκειμένου να περάσει την κυρίαρχη άποψή του, ότι λόγω της κριτικής του δεν πήρε αυτά που άξιζε και ότι ουσιαστικά για χάρη της γνώμης του στερήθηκε πραγμάτων και πάλι δεν ενδιαφέρει το site. Η αναφορά στις θέσεις που έχασε ο Συρίγος δεν έχει να κάνει με αυτές καθ αυτές τις θέσεις, αλλά με την αναφορά των θέσεων αυτών προκειμένου να παρουσιαστεί ως καταδιωκόμενο θύμα λόγω της κριτικής του. Δεν είναι και από τους περιθωριοποιημένους δημοσιογράφους, κάθε άλλο θα έλεγα.

    Όσον αφορά την αναφορά σου για την Αχίλλειο πτέρνα στον Παπαδόπουλου, στο πρώτο άρθρο του είχε χαρακτηρίσει Αχίλλειο πτέρνα τους ψηλούς της ομάδας: «Ομως, ό,τι και αν γίνει, οι ψηλοί θα είναι έτσι κι αλλιώς η «αχίλλειος πτέρνα» της ομάδας». Αυτό το αφήνω στην κρίση σου, αλλά το θεωρώ τουλάχιστον αντιδεοντολογικό να χαρακτηρίζεις έναν παίκτη Αχίλλειο πτέρνα της ομάδας στην πιο δύσκολη στιγμή του, όταν δηλαδή έχει γονατίσει και όταν μάλιστα εσύ ήσουν ο θεσμικός εκπρόσωπος τύπος και συνοδοιπόρος αυτής της ομάδας. Ξέρεις πολλές φορές αξιολογείται και το ήθος αυτού που κριτικάρει. Αλλά για σένα scire προφανώς όπως και για τον Συρίγο έχει μεγαλύτερη σημασία το να λες τη γνώμη σου οποιαδήποτε στιγμή και με οποιοδήποτε τίμημα. Σε προκαλώ λοιπόν scire να μου απαντήσεις το εξής:

    Στον τρίτο αγώνα των πλεϊ-οφ πριν 2 χρόνια που ο Παναθηναϊκός νίκησε την ΑΕΚ με 80 – 71 βγήκε ο Νίκος Χατζής και μίλησε για εύνοια της διαιτησίας υπερ του Παναθηναϊκού. Έγραψε τότε ο κολλητός του Βασιλακόπουλου (για το χτύπημα προς τον συνδικαλισμό πάει ο χαρακτηρισμός αυτός και την ταυτοποίηση της ήττας συνειδητά ή ασυνείδητα με την συνδικαλιστική δράση…) Φίλιππας Συρίγος, ότι ο Νίκος Χατζής με τις δηλώσεις του αυτές απαξιώνει το προϊόν της Α1 και δεν θα έπρεπε να προβεί στις δηλώσεις αυτές. Σε αντιδιαστολή με αυτές τις δηλώσεις του Χατζή έβαλε τις δηλώσεις του Μπεν Ουάλας ο οποίος δεν έκανε νύξη για τη διαιτησία σε ένα αντίστοιχο παιχνίδι στον τελικό με τους Σπερς, επαινώντας τον ουσιαστικά για τη στάση του. Αφού λοιπόν: «αν θέλεις να λέγεσαι σοβαρός δημοσιογράφος γράφεις αυτό που θεωρείς πραγματικό και αληθινό τη στιγμή που αυτό συμβαίνει» γιατί δεν αναγνωρίζεις το δικαίωμα στην άποψη των παικτών για αυτά που συμβαίνουν στο γήπεδο στο όνομα της μη απαξίωσης του προϊόντος της Α1. Εσύ κύριε Συρίγο δεν απαξιώνεις το προϊόν (παίκτες και ομάδα) της Εθνικής με αυτές σου τις κρίσεις όταν μάλιστα ήσουν ο θεσμικός εκπρόσωπος τύπου αυτής της ομάδας. Θα πρέπει επομένως αποφασίσει ο κύριος Συρίγος πότε ήταν σωστός και πότε όχι (θυμίζει πολιτική πρακτική αυτό που λέω, αλλά είναι απλή παράθεση γεγονότων).

    Αγαπητέ scire, αυτό που θέλω να τονίσω και δεν το κατάλαβες από το άρθρο μου δεν είναι οι αγωνιστικές κρίσεις του κυρίου Συρίγου.

    Πρώτον του αναγνώρισα μεγάλη ευστοχία στις αγωνιστικές του κρίσεις.

    Δεύτερον του καταλογίζω σκοπιμότητα στην αναφορά στον συνδικαλισμό, η οποία συνδέεται με τον κύριο Βασιλακόπουλο καθώς και με την καθεστκύια τάξη , μέρος της οποίας αποτελεί και ο ίδιος. Κάθε φωνή που δεν είναι συμβιβασμένη και σε ένα πλαίσιο αυτών που ελέγχουν το μπάσκετ πρέπει να σιωπάσει. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κάποιος με την γνώμη αυτή, δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει ότι η αντιμετώπισή του προς τον κύριο Βασιλακόπουλο (μέσα από συνεντεύξεις στο Φιλμνετ…) για τα μεγάλα λάθη που έχει κάνει στο παρελθόν (Ευρωλίγκα….) ήταν τουλάχιστον αβανταδόρικη στο παρελθόν και χάρη και σε αυτήν την αντιμετώπιση είχε και αυτός ανάλογη εύνοια από τον «Σουλήνα».

    Η αναφορά να σώσουμε την παρτίδα με το τρίτο μετάλλιο μέσα από το άρθρο του αποτελεί ουσιαστικά άλλη μια παραδοχή του προκειμένου να περάσει την άποψη ότι είχα δίκιο το καλοκαίρι, αλλά δυστυχώς σε αυτό οι ίδιοι παίκτες έβαλαν ψηλά τον πήχυ με ένα προφίλ διαφορετικό από αυτό των προηγούμενων διοργανώσεων. Πάντως όταν βγαίνει και λέει ότι με την τρίτη θέση σώνεις την παρτίδα scire, μάλλον εκ του ασφαλούς κάνει την κριτική του σταθμίζοντας τα μέχρι τώρα δεδομένα, γιατί η δυάδα με την Ισπανία μέσα είναι πολύ δύσκολη. Ρισκάρει πολύ λίγο ο χαρτοπαίκτης, να είμαστε και εμείς λίγο εμπρηστικοί, όταν ουσιαστικά αναγνωρίζει τη δεύτερη θέση και την πρώτη ως επιτυχίες.

    Όσον αφορά τον δημοσιογράφο Συρίγο έχω να σου αναγγείλω scire ότι πλέον είναι και προπονητής:
    «Ομως, παίκτες, προπονητές και παράγοντες δεν είναι ανάγκη να βασανίζουν εν μέσω αγώνων το μυαλό τους. Ας ψάξουν να βρουν τα δύο άρθρα μου στη «SportDay» που προκάλεσαν την έκρηξη των συνδικαλιστών της ομάδας και αυτή με τη σειρά της την παραίτησή μου από την (άμισθη) θέση του εκπροσώπου Τύπου της Εθνικής: ας τα ξαναδιαβάσουν και τότε θα έχουν όλες τις εξηγήσεις για τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα.».

    «Ας ψάξουν να βρουν τα 2 άρθρα μου στη SportDay»? Αν αυτό δεν είναι αλλαζονεία τότε τι είναι scire? Μόνο αυτός ξέρει την αλήθεια? Παρακαλώ τον κύριο Βασιλακόπουλο να προσλάβει τον κύριο Συρίγο στο προπονητικό τιμ. Ήμαρτον! Αυτός ήδη δικαιώθηκε scire! Διαβάστε με όλοι.

    Εκτός όλων των άλλων εγώ είμαι υπερήφανος για αυτά τα παιδιά τα οποία έκαναν υπέρβαση σε ανθρώπινο επίπεδο και με την υγιή τους συνδικαλιστική τους δράση εξασφάλισαν χωρίς να έχουν κανένα συμφέρον καλύτερες συνθήκες για πολλούς συναδέλφους τους οι οποίοι αντιμετωπίζουν αρκετές δυσκολίες.

    Ήθελα να ήξερα όταν τελείωνε ο πρώτος γύρος του Ευρωμπάσκετ στο Βελιγράδι είχε γράψει ανάλογο άρθρο με τον τίτλο: «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν… Τώρα ψάχνουμε ένα θαύμα?» Μήπως δεν ήταν παρόμοια η αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας? Τότε όμως είχε λόγο να ωραιοποιεί την άποψή του.Τώρα?

  9. scire10 Says:

    Από την τρικυμία εν κρανίω έχεις περάσει στο παραλήρημα… Θα προσπαθήσω να απαντήσω εν συντομία:

    Αναφορικά με την «πιο δύσκολη στιγμή» του Παπαδόπουλου, δεν φταίει ο Συρίγος αν ο Παπαδόπουλος δεν είναι καλά. Ας μην τον καλούσε ο Γιαννάκης ή ας μην ερχόταν ο ίδιος αν δεν ένιωθε έτοιμος. Από τη στιγμή που είναι στην ομάδα θα πρέπει να είναι έτοιμος να κριθεί… Και η κρίση του Συρίγου ήταν bulls-eye!

    Σχετικά με τις δηλώσεις Χατζή, η πρόκληση που μου έβαλες δεν ήταν ιδιαίτερη και η απάντησή μου είναι ότι προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να βγαίνει ο οποιοσδήποτε παίχτης να δηλώνει ότι θέλει όποια στιγμή θέλει. Αν ο Συρίγος έχει πρόβλημα ρώτα εκείνον γιατί έχει. Με έχεις ταυτίσει τόσο πολύ με τον Συρίγο που σε λίγο θα μου ζητήσεις και πρόβλεψη για το γκανιάν στην επόμενη κούρσα…

    Σε ότι αφορά τα άρθρα του, από τη στιγμή που δέχεσαι ότι στις αγωνιστικές του κρίσεις έχει πέσει μέσα, εμένα αυτό μου αρκεί. Τώρα, αν εσύ θέλεις να χτίσεις πίσω από αυτό και μια θεωρία (αβάντα στον Βασιλακόπουλο κλπ) είναι δικαίωμά σου, αλλά δεν με πείθεις. Σου ξαναλέω ότι με βάση την λογική θα ήταν πολύ πιο εύκολο για εκείνον να μιλήσει εκ του ασφαλούς μετά το τέλος του Ευρωμπάσκετ χωρίς να ρισκάρει «προβλέψεις» παντώς είδους… Και το ρίσκο δεν ήταν μικρό όπως θέλεις να πείσεις τον εαυτό σου για να στηρίξεις το σενάριό σου. Ήταν μεγάλο. Και σίγουρα ήταν μεγαλύτερο από το μηδενικό ρίσκο που θα έπαιρνε αν μίλαγε μετά το τουρνουά.

    Και, ναι, ο Συρίγος φυσικά και είναι αλαζόνας (όπως μπορεί να είναι και χαρτοπαίχτης και αλογομούρης και οτιδήποτε άλλο), αλλά δεν τον θέλουμε για γαμπρό, για δημοσιογράφο τον θέλουμε.

    Εν κατακλείδι, η πραγματικότητα είναι ότι (μέχρι στιγμής γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίενται αύριο) ο Συρίγος φαίνεται να δικαιώνεται για αυτά που έγραψε ΠΡΙΝ αρχίσει το τουρνουά. Δε μου αρέσει η λογική του «εγώ σας τα’λεγα», αλλά δε μπορω να τον κακολογήσω κι όλας αν βγαίνει και το λέει… Αφού τα’λεγε και μάλιστα κόντρα σε όλους, τι να κάνουμε τώρα;

    Τέλος για να απαντήσω και στο τελευταίο (ατυχές) ερώτημά σου ο δημοσιογράφος δεν κρίνεται για το τι ΔΕΝ έγραψε αλλά για το τι έγραψε.

    Υ.Γ. Όλοι μας είμαστε χαρούμενοι για την πρωτοβουλία των παικτών. Το πρόβλημα είναι ότι δεν κατάφεραν να διαχωρίσουν τον συνδικαλισμό από την προετοιμασία με αποτέλεσμα να χάσουν την συγκέντρωσή τους και να μην προετοιμαστούν κατάλληλα. Τι δεν καταλαβαίνεις από αυτό και σε τί διαφωνείς;

  10. k.j. Says:

    Όσο αφορά το παραλήρημα που ανέφερες το παραβλέπω. Το τρικυμία εν κρανίω πάλι το παραβλέπω. Καλό είναι όταν διαφωνούμε να μένουμε στα επιχειρήματα και όχι στους χαρακτηρισμούς. Για αμφότερους ισχύει αυτό.
    Οι χαρακτηρισμοί που έδωσα στον Συρίγο έγιναν για να δείξω ότι δεν τον συμπαθώ και αρκετά και δεν κρύβομαι για αυτό. Στη βάση επιχειρημάτων απαντάω τουλάχιστον και λόγω γεγονότων δεν τον συμπαθώ.

    Για το θέμα Παπαδόπουλου έχουμε προφανώς διαφορετική αντίληψη για μερικά πράγματα. Η στιγμή που κρίνεις κάποιον έχει σημασία. Προφανώς το τάιμινγκ της κρίσης του Συρίγου σε ικανοποιεί. Πάντως δεν θα ήθελα να είμαι αυτήν την στιγμή στη θέση του Παπαδόπουλου ειδικά. Ήθελα να ήξερα αν εσύ ήσουν στη θέση του Λάζου πώς θα ένοιωθες. Υπάρχει χρόνος για κριτική, αλλά η ομάδα θέλει ηρεμία αυτή τη στιγμή και όπως ξέρεις ένα άρθρο του πρώην εκπροσώπου της Εθνικής δημιουργεί προβλήματα, διαμορφώνει κλίμα… Προφανώς δεν συμφωνείς με αυτά, εύχομαι ποτε να μην βρεθείς σε σημείο να έχεις γονατίσει και να σου ρίχνουν και άλλες κλωτσιές βλέποντας την αδύναμη κατάσταση που έχεις φτάσει. Αλλά το εξάντλησες και εσύ το θέμα αυτό οπότε το η μη σύμπευση απόψεων επι του προκειμένου είναι ορατή.

    Για το θέμα Χατζή προφανώς διαφωνείς με τον Φίλιππο, αν είναι έτσι όπως παράθεσα τα γεγονότα,μπορεί να κατηγορηθώ και για αυτό, αλλά δεν παύει εκείνη η στάση και η τωρινή του να μου δημιουργούν την αίσθηση ότι ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Κατά το δοκούν αναφέρει γενικά αξιώματα του τύπου δεν πρέπει να απαξιώνει το προϊόν ο Χατζής και άλλες φορές ο ίδιος καταρρίπτει τα ίδια αυτά αξιώματα. Πως μπορεί κάποιος να έχει εμπιστοσύνη σε ένα τέτοιον δημοσιογράφο ο οποίος ανάλογα με το τι τον συμφέρει, δική μου άποψη, διαμορφώνει λεκτικά και το σωστό πλαίσιο που θα πρέπει να κινηθούν και όλοι οι υπόλοιποι φορείς.

    Για το ρίσκο που ανέφερες έχω να σου απαντήσω τα εξής. Εννοείται ότι το να γράψεις στο τέλος είναι εκ του ασφαλούς. Όπως φαντάζομαι θα ξέρεις μια επένδυση όσο μεγαλύτερο ρίσκο έχει τόσο και μεγαλύτερη απόδοση έχει. Ο Συρίγος πάει να τα πετύχει το απόλυτο: προφήτης (τα έλεγε από πριν) και την απόλυτη σύνδεση του συνδικαλισμού με την αποτυχία έστω και αν έχουμε να κάνουμε με την πιο υγιή μορφή συνδικαλισμού 40 μέρες πριν το τουρνουά, σύνδεση η οποία ήδη έχει γίνει σε πολλούς όπως εσύ. Όμως αναφέροντας την έκφραση «να σώσει την παρτίδα η Εθνική με το χάλκινο μετάλλιο, ουσιαστικά σου λέει ότι μόνο για το αργυρό και το χρυσό θα έχει πέσει έξω. Γνωρίζοντας ότι στην καλύτερη περίπτωση (που περάσουμε στο χιαστί) κατά 50% θα πετύχουμε την Ισπανία στον ημιτελικό (αν βγούμε στην 3η θέση του ομίλου) και τη Λιθουανία(μάλλον βγαίνει πρώτη στον όμιλο) στον προημιτελικό αν βγουμε 4οι. Έχοντας αυτά τα δεδομένα και θέτοντας το χάλκινο σαν ουδέτερη κατάσταση θεωρώ ότι το ρίσκο του είναι πολύ μικρότερο από την απόδοση(αντίκτυπο) που θα έχει το άρθρο του. Το μηδενικό ρίσκο έχει και μηδενική συνήθως απόδοση ή τουλάχιστον πολύ μικρή απόδοση (για τους μύωπες αυτό) όπως θα γνωρίζεις. Τα άρθρα του κατ’εμέ ήταν και είναι στοχευμένα.

    Η λογική της υποκατάστασης του προπονητικού τιμ, των παικτών… είναι τουλάχιστον απαράδεκτη και παρά το γεγονός ότι του αναγνωρίζει μεγάλη αγωνιστική ευστοχία δεν του αναγνωρίζω απόλυτη ευστοχία. Αν κάποιος ήθελε να δώσει τον όρο Αχίλλειος πτέρνα όπως το έκανε ο Φίλιππος, σίγουρα δεν θα έπρεπε να τον αποδώσει στους ψηλούς. Περισσότερο (καταχρηστικά πάντα) θα έπρεπε να το δώσει στους περιφερειακούς. Του αναγνωρίζω αγωνιστική αστοχία εδώ και παρακαλώ μην αναφερθεί κάποιος μεμονωμένα στον Παπαδόπουλο (συνολικά πάντα). Επίσης όσον αφορά το αγωνιστικό πρόβλημα των ψηλών δεν θεωρώ αυτό που λέει για το πικ εν ρολ ο Φίλιππας αλλά το γεγονός ότι ενώ περιφερειακά αποδίδουν καλά οι ψηλοί, σε γενικές γραμμές στο ποστ μόνο ο Ντικ μπορεί να κανει κάτι. Αλλά και στο ποστ τα πράγματα είναι δύσκολα από τη στιγμή που έχουμε σπάσει τα καλάθια με τα περιφερειακά σουτ. Και εδώ διαφωνώ με τον Φίλιππο που εστιάζει μόνο στην απόδοση των ψηλών όταν οι αντίπαλοι υπερφορτώνουν τη ρακέτα και ούτε δυείσδυση μπορεί να γίνε ούτε εύκολο ποστάρισμα. Άρα στα δύο αυτά συναφή στοιχεία δεν δικαιώνεται μέχρι τώρα σε αντίθεση με την δικαίωση του για τον Παπαδόπουλο και τη μέχρι τώρα κακή πορεία.

    Φίλε scire στη ζωή είσαι υπεύθυνος για αυτά που πράττεις αλλά και για αυτά που παραλείπεις να πράξεις. Ο δημοσιογράφος κρίνεται για αυτά που δηλώνει και είναι παρών, αλλά και για αυτά που «δηλώνει» απών είτε από αμέλεια είτε από σκοπιμότητα. Ειδικά όταν είναι στον χώρο του, όταν οι καταστάσεις ομοιάζουν, όταν αλλάζει η θεσμική ιδιότητα για όλα κρίνεται. Η επιλεκτική μνήμη είναι από τα μεγαλύτερα κακά σε αυτόν τον τόπο και ειδικά στη δημοσιογραφία.

  11. scire10 Says:

    Νομίζω συμφωνούμε πως διαφωνούμε οπότε δεν έχει νόημα να το πιάσουμε από την αρχή το θέμα. Τα μόνα που έχω να προσθέσω κλείνοντας είναι (επιγραμματικά):

    Δεν έχω καμία διάθεση να αναλύσω λέξη προς λέξη το δεύτερο κείμενο του Συρίγου. Τα περί χάλκινου μεταλλίου και τι σημαίνει δεν με απασχολούν. Σημασία για εμένα έχουν τα όσα έχουν λεχθεί πριν (βλ. πρώτο άρθρο Συρίγου) και όχι τα κατόπιν εορτής.

    Θα ήθελα πολύ να είμαι στην θέση του Παπαδόπουλου. Δεν καταλαβαίνω πως έβγαλες το συμπερασμα ότι είναι κάτω και τον χτυπάνε όλοι. Σου θυμίζω ότι μόλις υπέγραψε το καλύτερο συμβόλαιο στην καριέρα του, στον κορυφαίο μπασκετικό σύλλογο στην Ευρώπη και έχει θέση βασικού (και μέχρι χτες αναντικατάστατου) στην Πρωταθλήτρια Εθνική Ομάδα της Ευρώπης. Παράλληλα έχει όλους τους δημοσιογράφους να τον λιβανίζουν για την συνδικαλιστική του δράση και να τονκάνουν ήρωα ακόμα κι όταν σέρνεται (βλέπε εξώφυλλο Sportime προχτές). Μια χαρά είναι ο Λάζος, δεν τον λυπάμαι καθόλου…

    Τέλος είναι ανήκουστο αυτό που λες ότι ο δημοσιογράφος κρίνεται και από αυτά που *δεν* γράφει. Αν πάμε σε αυτή τη λογική μπορώ να σου γεμίσω τόμους ολόκληρους με «κατηγορώ» προς όλους τους δημοσιογράφους γι’αυτά που ΔΕΝ έχουν γράψει… Δεν έχει νόημα γιατί αν μιλώντας για σκοπιμότητα πίσω από ένα γραφόμενο κάνουμε απλά μια υπόθεση, μιλώντας για σκοπιμότητα πίσω από ένα ΜΗ γραφόμενο κάνουμε τους Δον Κιχώτηδες και πολεμάμε ανεμόμυλους…

  12. k.j. Says:

    Όταν σχολιάζουμε έναν πολιτικό, δημοσιογράφο, ένα γεγονός το σχολιάζουμε από την αρχή μέχρι το τέλος. Από τότε που ξεκίνησε μέχρι την τελευταία χρονική στιγμή. Το δεν σχολιάζω άλλο άρθρο εκτός από το πρώτο εμπίπτουν στην επιλεκτική μνήμη ή επιλεκτική επιλογή δεδομένων. Αυτά όμως δεν δίνουν τη συνολική εικόνα. Όπως υπάρχει η εκ των προτέρων αξιολόγηση, η ενδιάμεση αξιολόγηση και η εκ των υστέρων αξιολόγηση, έτσι εδώ έχουμε μια ενδιάμεση κριτική του Φίλιππα.

    Όταν τη μια κάνεις γαργάρα και την άλλη καταξεσκίζεις, όταν έχεις 2 μέτρα και 2 σταθμά τότε κρίνεσαι ειδικά όταν ένα ζήτημα (Εθνική ομάδα) το έχεις πάρει εργολαβία και όταν οι καταστάσεις ομοιάζουν.

    Φίλε scire είσαι προιστάμενος σε μια επιχείρηση και έχεις 2 υπαλλήλους κάτω από σένα. Κάνουν και οι δύο παρόμοια παράβαση αλλά με χρονική διαφορά. Αυτόν που την κάνει πρώτος τον τιμωρείς με 1 μήνα «διαθεσιμότητα» και τον άλλο δεν τους λες τίποτα, αδιαφορείς σαν να μην έκανε τίποτε. Δεν κρίνεσαι και για αυτό που παράλειψες να κάνεις?

    Γίνεται το γήπεδο Καραισκακή με τρομερή αβάντα στον Κόκκαλη και βγαίνει ο Φίλιππας και καταξεσκίζει τον Κόκκαλη π.χ. Αν γίνει το ίδιο πράγμα με τον Βαρδινογιάννη και κάνει την κορόιδα δεν θα τον κρίνεις για 2 μέτρα και δύο σταθμά? Θα πολεμάς Ανεμόμυλους τότε?

    Όσο για τον Λάζο νομίζεις ότι όλοι αυτοί οι παίκτες δεν έχουν αισθήματα? Προφανώς είσαι από αυτούς που αποτιμούνε την ψυχολογική κατάσταση του καθενός με τα χρήματα. Η κριτική του Φίλιππα είναι από κάθε άποψη αήθης κάτι που προφανώς δεν σε βρίσκει σύμφωνω. Δεν συνεχίζω γιατί εδώ βρισκόμαστε σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος. Για την κριτική κάποιων δημοσιογράφων προφανώς δεν φταίει ο Λάζος, αλλά δεν νομίζω να τον λιβανίζουν και όλοι ή έχεις αντίθετη άποψη. Διάβασα το άρθρο για το Sportime, αλλά η γενική εικόνα που έχω είναι ότι κάποιοι ίσως και να χαίρονται για την κακή εικόνα κάποιων.

    Καλύτερα να μείνουμε πλέον στα αγωνιστικά όπου εκτιμώ αρκετά από τα γραφόμενά σου γιατί στα εξωαγωνιστικά νομίζω ότι βρισκόμαστε εντελώς σε διαφορετικό μήκος κύματος όπως άλλωστε φαντάζομαι πιστεύεις και εσύ.

  13. abelokipoi Says:

    Παιδιά, μας κουράσατε λίγο με τον Ναπολέοντα/Συρίγο. Ευτυχώς για την ώρα το Blog των παιδιών έχει καταφέρει να είναι πολύ ισορροπημένο (και σε αυτό συμβάλλουμε και εμείς) – συνεπώς η μακροσκελής αρθρογραφία για τον κατά γενική ομολογία ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟ Φ. Συρίγο καλύτερα να του αποσταλεί σε προσωπικό e-mail.

    Ήδη νιώθουμε φρίκη που πληρώνουμε τα έξοδα του κάθε Συρίγου για να κάνει διακοπές μετά θεάματος στην όμορφη και σέξυ Ισπανία.

  14. scire10 Says:

    Στο παράδειγμα με την επιχείρηση η μόνη ορθή κρίση μπορεί να είναι από ανθρώπους μέσα στην επιχείρηση που έχουν την πλήρη εικόνα (τους λόγους που στη μια περίπτωση έπραξα έτσι και στην άλλη αλλιώς) και όχι από εσένα που είσαι εκτός επιχείρησης.

    Το παράδειγμα με τον Κόκκαλη και τον Βαρδινογιάννη είναι ατυχές γιατί είναι «ανάποδο». Άλλο το να έχεις μιλήσει στη μια περίπτωση και να μην μιλήσεις στην επόμενη παρόμοια περίπτωση κι άλλο το να ΜΗΝ έχεις μιλήσει στη μια περίπτωση και γι’αυτό να μην έχεις δικαίωμα να μιλήσεις και στην επόμενη. Είναι σα να λες ότι επειδή δεν είχε μιλήσει για την αβάντα σε τρίτο επιχειρηματία πριν το Καραϊσκάκη δεν θα έπρεπε να μιλήσει και για το Καραϊσκάκη.

    Δεν έχω δάκρυα για τον Λάζαρο, συγγνώμη κι όλας…

    Προτείνω κι εγώ να μείνουμε στα αγωνιστικά γιατί όπως παρατήρησε και ο Αμπελόκηποι το έχουμε κουράσει το θέμα κι εδώ που τα λέμε έχω αρχίσει κι εγώ να ακούω Συρίγος και να χασμουριέμαι!

    Αμπελόκηποι δεν ξέρω αν πληρώνεις τα έξοδα του Συρίγου στην Ισπανία (με τι ιδιότητα είναι εκεί;) ξέρω όμως ότι πληρώνεις τα έξοδα του Χατζηγεωργίου (το λέω για να σε κάνω να νιώσεις καλύτερα 🙂

  15. k.j. Says:

    Προσωπικά θεωρώ ότι δεν κατάλαβες κανένα από τα παραδείγματα μου ειδικά το πρώτο με την επιχείρηση. Το παράδειγμα με τον Κόκκαλη και τον Βαρδινογιάννη ήταν υποθετικό.

    Τα παραδείγματα στηρίζουν τη θεωρία – αμπελοφιλοσοφία που ανέπτυξα προτού αρχίσω την παραδειγματολογία.

    Όπως και να έχει ο καθένας έδωσε το στίγμα του που είναι διπολικό χωρίς να σημαίνει ότι ο ένας πόλος έλκει τον άλλο.

    Ας μείνουμε στο αγωνιστικό κομμάτι επομένως και ας ελπίσουμε ότι στα χιαστί θα παίξουμε καλά και θα περάσουμε στην τετράδα και από εκεί και πέρα δεν θα έχουμε να χάσουμε τίποτα. Αν τερματίσουμε και τρίτοι στον όμιλό μας θα έχουμε και μια μέρα ξεκούρασης περισσότερο στον μικρό τελικό (εφικτό) ή στον τελικό (υπεραισιόδοξο σενάριο). Επιστροφή στο παρκέ λοιπόν.

  16. Ruby Says:

    Ρε παιδιά ο Νίκος Συρίγος (Πράσινη-ALTER) έχει καμμιά σχέση με τον Φίλιππο Συρίγο? Ο γιός του Φίλιππα, ο Γιώργος Συρίγος δεν είναι?

  17. DrJ Says:

    Ρε παιδιά είναι δυνατόν να λείπει ο Χάρης Αλευρόπουλος από το Hall of Fame? Παρακαλώ να επιληφθείτε του θέματος. Ανεπανάληπτες ατάκες.

  18. drazen93 Says:

    Από Αλευρόπουλο μου έχουν μείνει:
    (α) η επική ατάκα: «set ball, match ball, πρωτάθλημα ball» που είχε πει στον τελευταίο τελικό των play off του βόλλευ πριν καμμιά δεκαριά χρόνια..
    (β) το virtual replay, έναν μηχανισμό που είχε λανσάρει στο Μουντιάλ του 1994, που προσομοίαζε τους παίκτες και το γήπεδο, ώστε να βλέπει τα πέναλτι, τα offside κλπ. Μιλάμε για μεγάλη αποτυχία, απολύτως καμμία αληθοφάνεια, θύμιζε κάτι ATARI της δεκαετίας του ’80..
    Από μπάσκετ δεν θυμάμαι κάτι..

  19. steve Says:

    Ούτε το «Τζόρνταν στον Πίπεν, Πίπεν στο 33, 33 στο 25, που βρίσκει το Τζόρνταν και καλαθι..»?

  20. drazen93 Says:

    Έχει πει τέτοιο πράγμα ο Χαρούλης; Πότε μπλέχτηκε με το μπάσκετ ο Αλευρόπουλος; Μια ζωή στο βόλλευ τον θυμάμαι..

  21. steve Says:

    Έκανε NBA στο ΣΚΑΙ το ’96 (ή κάτι τέτοιο, όταν τέλος πάντων έχασε τα δικαιώματα το Μega). Τον θυμάμαι και απο κασέτες το ’87, αμούστακο να παίρνει δηλώσεις (μαζί με όλη την «μασωνία» στα teens της). Απλά δεν έκατσε ποτέ να περιγράψει Α1 (στην ΕΡΤ ακόμα ήταν μικρός και μετά ήταν σε λάθος κανάλι)

  22. drazen93 Says:

    Τώρα που το λες, στο Ευρωμπάσκετ του ’87 ο Αλευρόπουλος πρέπει να έβγαζε κάθε μέρα εκπομπή από το στούντιο.. Κάτι μου θυμίζει το όλο σκηνικό..

  23. Ruby Says:

    Παιδιά, θελω τη γνώμη σας για τους Πανορμίτη Κωνσταντινίδη και Νίκο Συρίγο. Γράφουν και οι δύο στην «Πράσινη», ενώ έχουν και μια εκπομπή στο ALTER κάθε Σάββατο μεσημέρι. Παλαιότερα είχαν μια καθημερινή εκπομπή (επίσης στο ALTER) μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων, όπου σχολίαζαν -με αρκετό χιούμορ είναι η αλήθεια- τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Που κατατάσσονται; Στο Hall of Hame ή στο Hall of Shame;

  24. drazen93 Says:

    Kaiser Chiefs, είναι μερικοί δημοσιογράφοι που δεν κατατάσσονται σε καμμία από τις δύο κατηγορίες, επειδή δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ν’αναφέρουμε γι’αυτούς. Οι δύο δημοσιογράφοι που ανέφερες (καμία σχέση πάντως με Φίλιππα και Γιώργο Συρίγο) είναι μια τέτοια περίπτωση. Δεν είναι ούτε για να πάρουν χρυσό βατόμβουρο, ούτε για να μπούν στη λίστα των «αθανάτων» (χωρίς πάντως σε καμία περίπτωση να είναι αντιπαθητικοί, η εκπομπή με τα πρωτοσέλιδα όντως είχε σχετική πλάκα, ενώ και ο Κωνσταντινίδης έχει μια ενδιαφέρουσα στήλη στο allstar basket με «παλιούς αγώνες που πέρασαν στην ιστορία»)

    Η επόμενη είσοδος των μελών στα Hall of Fame και Hall of Shame, έχει προγραμματιστεί για τις αρχές του επόμενου έτους μετά από εξέταση των υποψηφιοτήτων (πάντως ήδη έχει προταθεί ο Χάρης Αλευρόπουλος..), οπότε και θα εισέλθει η «τάξη του 2008» (αλα FIBA)

    Υ.Γ. Έχουμε γεμίσει Συρίγους.. 🙂

  25. DrJ Says:

    Ντράζεν, μιλάς για εξέταση υποψηφιοτήτων. Όμως οι προτάσεις πότε θα κατατεθούν? Έχω πολύ υλικό.. Ο Χάρης είναι απλώς η κορυφη του παγόβουνου.. Επομένως, σε παρακαλώ να μας ενημερώσεις όταν είναι να κατατεθούν υποψηφιότητες, ώστε να πούμε ονόματα και μετά να έχεις όλο το χρόνο να τις επεξεργαστείς.
    Ενδεικτικά αναφερω: Ψαράκης, Γεωργίου, Καίσαρης, κλπ. κλπ.
    Προτείνω να βάλεις κάποια κριτήρια τα οποία θα πρέπει να πληρούνται, ώστε κάποιος δημοσιογράφος να ανακυρήσσεται υποψηφιος προς ένταξη, είτε στο Hall of Fame, είτε στο Hall of Shame. Στη συνέχεια να διεξαχθεί μια σύντομη συζήτηση επί των υποψηφίων και στο τέλος να κάνεις την τελική επιλογή για την είσοδο των νέων μελών.
    Επειδή πιστεύω ότι το δυνατό σημείο του blog είναι τα δυο Hall και τα σχόλια τους, είναι γνώμη μου ότι πρέπει να δοθεί η μεγαλύτερη δυνατή φροντίδα για την εισαγωγή των νέων μελών…

  26. drazen93 Says:

    Οι προτάσεις μπορούν να κατατίθενται άνα πάσα στιγμή, είτε ως σχόλια στις αντίστοιχες σελίδες, είτε στέλνοντας e-mail. Παίζει επίσης και η αλλαγή χωλ, όπως μας είχε επισημάνει το καλοκαίρι ο kerkidas proponaitis (ο οποίος αναζητείται από τον μπασκετικό ερυθρό σταυρό..), αν και εδώ γίνεται πολύπλοκο το θέμα..

    Το ίδιο ισχύει και τα section «PANATHINAIKOS A-Z» και «ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΣΗΣ» (ειδικά το πρώτο θα ανανεωθεί σύντομα με πολλές ιστορίες..)
    Όποιος θέλει μπορεί να προσθέσει οποιοδήποτε σχόλιο/περιστατικό θέλει..

    Υ.Γ.1 Ο Ψαράκης όντως είναι ένας από τους πρώτους υποψήφιους. Απλά μην ξεχνάτε ότι στις δύο κατηγορίες μπαίνουν λίγοι και εκλεκτοί (ώστε να έχει και κάποιο κύρος ο θεσμός). Γενικά θ’ακολουθηθεί το πρωτόκολλο της FIBA..

    Υ.Γ.2 Επειδή έτυχε να πέσει στα χέρια μου σήμερα η «Πράσινη», μόνο και μόνο για την τοποθέτησή του σε ότι αφορά το άδοξο τέλος του Νίκου Γκάλη, ο Νίκος Συρίγος αξίζει να μπεί στην σχετική τιμητική λίστα.

  27. DrJ Says:

    Αυτό λέω κι εγω. Εμείς να λέμε ονοματα και εσύ να λες αν κάποιος πληρεί τα κριτηρια. Δηλαδή θα ανακυρησεις καποιον υποψηφιο. Γιατι αλλιως ο καθενας θα λεει ότι ονομα του κατεβει στο μυαλο. Οι σημερινές μου προτασεις για το Ηall of Shame ειναι ο π@π@ρ@ς ο Λεανης (οπως ειναι το προσωνυμιο του) και ο Διονυσης Ελευθερατος, ενώ για το Hall of Fame ο Κωστας Μιαουλης.

  28. Lullaby Says:

    Καλημέρα παίδες!
    Για την πρόταση του φίλου περί Πανορμίτη Κωνσταντινίδη, προσυπογράφω.
    Όσο για τους ήδη υπάρχοντες σε Hall of Fame και …Shame, επιτυχημένες επιλογές, έχω ωστόσο κάποιες διαφωνίες.
    Το ζήτημα είναι, πως δυστυχώς δεν βλέπω «νέα» γενιά να μπαίνει σύντομα στα…μπασκετικά δρώμενα.
    Όσο το δημόσιο ζει και βασιλεύει, από εμάς και τα βύσματα, τα παιδάκια που ξέρουν μπάσκετ και ξέρω πολλά που μαραζώνουν με 3 και 60 σε διάφορες εφημερίδες θα περιορίζονται στο να πηγαίνουν στα αποδυτήρια μετά τον αγώνα για καμιά δήλωση και χωρίς να εμφανίζεται πουθενά το όνομά τους.

  29. DrJ Says:

    ο Γεωργιου δεν αξιζει να μπει σε καποιο απο τα δυο Halls?

  30. Pete Maravich Says:

    O Γεωργίου είναι διονυσιακή θεότητα της ασπρόμαυρης μπάλας.

    Έχει, πολλάκις, καταφερθεί κατά του μπάσκετ με λίαν διασκεδαστικές εκφράσεις.

    Σε δεύτερη σκέψη, εδώ παριστάνουν τους μπασκετικούς ειδήμονες ο «φιλόσοφος» Λεάνης και ο «Έλληνας Τραβόλτα» Ελευθεράτος. Γιατί όχι και ο George;

  31. DrJ Says:

    Οι δημοσιογραφοι που μπαινουν στα Halls, δεν ειναι απαραιτητο να ειναι μπασκετικοι, απ’οτι εχω καταλαβει (π.χ.Τσαουσης-Βαιμακης).
    Μaravich και οι τρεις που γραφεις αξιζουν να ειναι σε καποιο Hall. Απ’οτι καταλαβα, αναζητουμε καπως cult μορφες. Αρα ο Γεωργιου αξιζει να μπει. Ο Ελευθερατος πρεπει να μπει για αυτο που αντιπροσωπευει, αδιαφορος, αγευστος, ημιμαθης, ψευτοκουλτουρα κλπ. Για τον Λεανη τι να πω? Ας μιλησει κανενας άλλος. Ο τυπος αμα αρχισει να τις πεταει, σπαει καρυδια.

    Υ.Γ. O Παντελης Διαμαντοπουλος εχει φωνη Αδωνη Γεωργιαδη ή ειναι ιδεα μου?

  32. DrJ Says:

    Η προταση της ημερας : Μενιος Σακελλαροπουλος

  33. babisb Says:

    Τον «βομβο» Γιώργο Σερέτη που έλεγε τα αθλητικά παλιά στη ΕΤ3???

  34. drazen93 Says:

    Που τον θυμήθηκες αυτόν; Αυτός δεν είχε πει σ’ένα ματς στην Τούμπα το αμίμητο: «βρέχει στο γήπεδο, βρέχει και στις κερκίδες..»
    Άμα το γυρίσουμε σε παλαιούς ποδοσφαιρικούς, θα χαθεί κυριολεκτικά το τόπι με Βασίλη Κοντοβαζαινίτη (με την θρυλική πια ιστορία με τα αδέρφια parmalat σε μετάδοση grand prix), Βάσω Μόραλη (το 7 δίνει στο 5) κλπ.

  35. abelokipoi Says:

    Kορυφαίος ο Πάρις Καλημερίδης ο οποίος πάντα με άψογη ενδυμασία.

  36. ΜΠΑΚΙ ΜΠΛΑΙΧΕΡΤ Says:

    Μήπως για τον Παπαδογιάννη πρέπει να προστεθεί ότι είναι ο μόνος μπασκετικός που απολύθηκε 2 συνεχόμενες χρονιές επειδή δεν συμβάδιζαν οι απόψεις του με αυτές των κάθε φορά «αιώνιων» εργοδοτών του (αρχικά από το «ΦΩΣ» επειδή υποστήριζε ότι ο ΠΑΟ κέρδισε δίκαια στο Παρίσι το ’96 και την επόμενη χρονιά από την «ΑΘΛΗΤΙΚΗ» επειδή σχολίασε αρνητικά τη Βαβέλ του Μάλκοβιτς);
    Αυτό που μάλλον τον σώζει στη Sportday είναι ότι τώρα έχει μία στήλη, ενώ τότε είχε μία σελίδα..

  37. prasinos13 Says:

    μηπως ηρθε η ωρα για τον κυριο παπαδογιαννη να αλλαξει hall; λεω μηπως…

  38. drazen93 Says:

    Μην βιάζεσαι.. Σε παραπέμπω στο P.S. του post «Έλεγχος Προόδου».. Από βδομάδα θα γίνουν και άλλες αλλαγές..

  39. dimitriskmc Says:

    παιδια, βλεπω το blog εδω και καιτο αλλα δε κανω comments… νομιζω πως ηρθε η ωρα! γιατι βαιμακης και τσαουσης ειναι εκτος hall of fame?? γιατι???

  40. drazen93 Says:

    Παρ’ότι μου έχουν προσφέρει άφθονες στιγμές γέλιου (ειδικά όταν είμαι κολλημένος στο parking του ΟΑΚΑ ύστερα από κάποιον αγώνα της Ευρωλίγκας), «ξηλώθηκαν» (όπως και άλλοι) επειδή δεν είναι αμιγώς μπασκετικοί.. Σε παραπέμπω και στο σχετικό post..

  41. karaflodaimwn Says:

    Hall of shame o Φιλέρης πάραυτα….

  42. kost mast Says:

    h viki miheli ti apogine?gia aytin exo akousei oti to pnige to kouneli

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s