ακόμα προσκυνάει..

Παρίσι, 11 Απριλίου 1996! Το πρώτο αστέρι, το πρώτο Ευρωπαϊκό! Όλα ξεκίνησαν από εδώ, από τους Γουίλκινς, Αλβέρτη, Βράνκοβιτς, Γιαννάκη, Οικονόμου, Κόρφα, Παταβούκα, Σταυρακόπουλο, Βουρτζούμη, Μυριούνη, Πετσάρσκι και Μάλκοβιτς!

Λόγω ηλικίας δεν θυμάμαι πολλά από εκείνο το βράδυ.. Το μόνο που μπορώ να μοιραστώ είναι ότι στο δεύτερο ημίχρονο είχα ξεχάσει να μιλήσω.. Σε ένα ολόκληρο χωριό που το Πάσχα ξανανιώνει, για δύο ώρες δεν ακουγόταν τίποτε απολύτως..

Παραδοσιακά πριν από τα Final Four ξαναβλέπω όλα τα προηγούμενα.. Μόνο που αυτή τη φορά οφείλω να είμαι περισσότερο παρατηρητικός, αφού κάτι πρέπει να γράψω! Βλέποντας ξανά το παιχνίδι, παρατήρησα ότι η Μπάρτσα του Ρενέσες (0/4 F4, αλήθεια πήρε ευρωπαϊκό τίτλο;) ήταν περισσότερο διαβασμένη από την ΤΣΣΚΑ ή καλύτερα έμαθε από τα λάθη των Ρώσων. Ποια είναι αυτά; Η αντιμετώπιση του Ντομινικ.. Ο Αμερικανός όντας περισσότερο γυμνασμένος από τους αντιπάλους του, δεν παιζόταν στο ένας με έναν.. Τι έκανε ο Ισπανός για να τον αντιμετωπίσει; Έβαλε τον Καρνισόβας να τον κυνηγάει παντού και κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα ο Ντομινικ, έτρεχε για βοήθεια εκείνος που βρισκόταν στη δυνατή πλευρά.. Με τον Ντομινικ κυνηγημένο από δύο, χρειαζόμασταν έναν να μας τραβήξει επιθετικά.. Το όνομα αυτού, Φραγκίσκος Αλβέρτης. Ο «φράγκι», αν και μόλις 22 χρονών, έπαιξε εξαιρετικά.. Κάτι ακόμη που παρατήρησα, ήταν η αδυναμία αντιμετώπισης της ζώνης 2-3 του Μάλκοβιτς από τους Ισπανούς. Η παρουσία του Στόγιαν στη ρακέτα, τους ανάγκασε να σουτάρουν αρκετά. Το χαμηλό ποσοστό στα σουτ από τους Καταλανούς, βοήθησε να ελέγξουμε το ρυθμό του παιχνιδιού. Επίσης, αν και έχω δει το παιχνίδι τόσες φορές, κάθε φορά αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν να γύρισε αυτό το παιχνίδι; Συγκεκριμένα, στο 57-44 και 63-54, σκέφτομαι ότι δεν είναι δυνατόν να κάναμε ντέρμπι το παιχνίδι αυτό. Τέλος καλό, όλα καλά..

Δηλώσεις από τον Π. Γιαννακόπουλο μετά το παιχνίδι: «Θα υπάρξουν και άλλα κύπελλα»! Που να ήξερε ο πρόεδρος..

Δηλώσεις Θ.Γιαννακόπουλου: «Το πριμ θα είναι υπέρογκο…»!

Αλήθεια, γνωρίζατε ότι έγινε ένσταση από την Μπαρτσελόνα για αντικανονικό κόψιμο του Βράνκοβιτς;  Η εκδίκαση της έγινε μάλιστα το ίδιο το βράδυ του τελικού και επισήμως ήμασταν πρωταθλητές Ευρώπης στις πέντε το πρωί..

Επίσης, ο Στόγιαν πέρα από το γεγονός ότι έπαιξε με 39 πυρετό, υπέστη και διάταση συνδέσμων από το ιστορικό κόψιμο..

Καλή Ανάσταση σε όλη την παρέα! Με μέτρο το φαγητό, γιατί έρχεται και η Τουρκία..

Ένας μήνας ακριβώς πριν από το Final Four της Πόλης και πιστεύω πως είναι η κατάλληλη στιγμή να θυμηθούμε πως ξεκίνησαν όλα πριν από δεκαέξι χρόνια και έφτασε η ομάδας μας το 2012 να διεκδικεί τον έβδομο ευρωπαϊκό τίτλο στην ιστορία της! Έξι ευρωπαϊκά, δώδεκα παιχνίδια και το ταξίδι  ξεκινάει..

Παναθηναϊκός 81 – CSKA 71  (9/4/1996)

Βασική πεντάδα: Γιαννάκης,Γουίλκινς,Αλβέρτης, Οικονόμου,Βράνκοβιτς

Με το που ξεκινάει το βίντεο χαζεύεις με την εικόνα του palais de bercy.. Καταπράσινο (επτά χιλιάδες)! Προχωράει λίγο, και θυμάσαι την εμφάνιση της ομάδας  με χορηγό τη μπύρα Beck’s, χωρίς τα ονόματα των παικτών στο πίσω μέρος, ενώ παρατηρείς τις αλλαγές που έχουν γίνει στους κανονισμούς, με τις επιθέσεις να είναι στα τριάντα δευτερόλεπτα και τα ημίχρονα να είναι δύο και εικοσάλεπτα. Πόσο άλλαξε το μπάσκετ..

Το ξεκίνημα της ομάδας καλό, αλλά το διάστρεμμα του Αλβέρτη και το προβάδισμα της CSKA σίγουρα έφερε προβληματισμό.. Το ημίχρονο λήγει 36-33 με τον Ντομινίκ να προειδοποιεί για το τι θα ακολουθήσει και τον Στόγιαν να σκεπάζει (κυριολεκτικά) τα καλάθια.. Καλός και ο Σταυρακόπουλος με σημαντικούς πόντους. Στο δεύτερο ημίχρονο Ντομινικ – Κόρφας – Αλβέρτης (επέστρεψε!) οι κορυφαίοι.. Αν δεν ήταν και ο Καράσεφ, ο οποίος τα έβαζε από παντού, το παιχνίδι θα είχε λήξει πολύ νωρίτερα. Σχετικά εύκολη νίκη απέναντι στους Ρώσους, αν και στο 74-70 δυσκόλεψαν τα πράγματα. Κοιτώντας τα στατιστικά του παιχνιδιού λίγο πριν το τέλος, το 34% των Ρώσων εντός παιδιάς βγάζει μάτι και μάλλον είναι το στοιχείο που δικαιολογεί την εύκολη επικράτηση. Υπάρχει και ένα άλλο βέβαια, με όνομα και επίθετο και λέγεται Dominique Wilkins!

Σ'ευχαριστούμε φίλε!

Δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω και το non stop σύνθημα του γηπέδου:

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ, ΠΑΟ ΟΛΕ-ΟΛΕ,
Ο ΠΑΟ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙ, ΠΑΟ ΟΛΕ-ΟΛΕ,
ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ, ΠΑΟ ΟΛΕ-ΟΛΕ,
ΚΑΙ ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΠΑΠΑΡΙ, ΠΑΟ ΟΛΕ-ΟΛΕ!

Κάποιοι τυχεροί ήταν παρόντες στο πρώτο ευρωπαϊκό..

Ο αγώνας ολόκληρος εδώ

υ.γ: κάθε μία-δύο μέρες θα έχει post με όλα τα παιχνίδια των F4! Θέλω συμμετοχή!

Η σειρά με τη Μακάμπι έλαβε τέλος και στις 11 Μαΐου ο Παναθηναϊκός θα είναι στην Κωνσταντινούπολη για να υπερασπιστεί τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης. Μία ομάδα με 6/6 τελικούς euroleague (το 2001 ήταν suproleague) δεν έχει να αποδείξει απολύτως τίποτα. Θα κατέβει ως πρωταθλήτρια Ευρώπης και όποιος έχει τα guts, ας έρθει να την εκθρονίσει.. Η σκέψη και μόνο του repeat σε συνδυασμό με την παρουσία οπαδών του Ολυμπιακού στο Sinan Erdem προκαλεί συναισθήματα των πιο τρελών πόθων!

Το F4, λοιπόν, είναι σε ένα μήνα και κάτι, και μπορεί ο Ζοτς να υποστηρίζει πως είναι νωρίς να μιλάμε για τα παιχνίδια αυτά, πάω στοίχημα όμως, ότι το video έχει ξεκινήσει να παίζει.. Ας δούμε και εμείς μία προς μία τις προσεχείς αντιπάλους.

ΤΣΣΚΑ: Είναι και όχι άδικα το μεγάλο φαβορί (1.80 δίνεται η πιθανότητα κατάκτησης από τις εταιρείες στοιχημάτων). Ο Καζλάουσκας έχει ένα ρόστερ που ψάχνεις να βρεις ψεγάδι και παρατηρείς πως παίκτες όπως οι Λαβρίνοβιτς – Γκόρντον είναι τρίτες λύσεις. Ο Λιθουανός χρησιμοποιεί ψηλά σχήματα (θα δούμε Σίσκα-Κιριλένκο-Κριάπα-Κριστς στην ίδια πεντάδα), γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα να αλλάζει στα περισσότερα σκριν, δημιουργώντας ένα αδιαπέραστο τοίχος στην άμυνα. Στην επίθεση βλέπεις plays μία για τον Κιριλένκο, μία για τον Κρστιτς, μία για τον Σισκάουσκας και πάει λέγοντας.. Ο Ζοτς θα το ψάξει πολύ και είμαι απόλυτα πεπεισμένος πως θα βάλει γρίφους που θα αναγκαστεί να λύσει ο Καζλάουσκας κατά τη διάρκεια του ημιτελικού. Ο Κατσικάρης πρόσφατα δήλωσε πως κλειδί για τη νίκη της Μπιλμπάο ήταν η κακή απόδοση του Τεόντοσιτς και δεν είχε άδικο. Μπορεί τον Σέρβο να μην το γουστάρουμε αλλά το ταλέντο του λίγοι το έχουν, ενώ στο παιχνίδι της ΤΣΣΚΑ έχει καθοριστικό ρόλο. Είναι εκείνος κρατάει τη μπαγκέτα για 25-30 λεπτά και βγάζοντας τον εκτός ρυθμού, αυτομάτως αυξάνεις τις πιθανότητες για νίκη. Κλειδί επίσης, είναι το match up Διαμαντίδη-Γκόρντον. Αν καταφέρει ο Αμερικανός να περιορίσει τον 3D, θα έχουμε χάσει μεγάλο μέρος της δύναμης μας.. θα εμφανιστούν τα φαντάσματα του 2005 για την ρώσικη «αρκούδα» ή θα επιβεβαιώσει τα προγνωστικά;

Μπαρτσελόνα: Έφτασε στο F4 με ρεκόρ 18-1 και αυτό τα λέει όλα. Στην Ισπανία υποστηρίζουν ότι ο κύκλος της έκλεισε (τα ίδια δεν κάνουν και εδώ τόσα χρόνια;) αλλά όσο υπάρχει ο Ναβάρο εγώ πάντα θα τη φοβάμαι.  Περιέργως φέτος το πρόβλημα είναι επιθετικό  και όχι αμυντικό (καλύτερη άμυνα). Αυτό οφείλεται στην έλλειψη δημιουργίας ( Ρούμπιο) και στο γεγονός πως το επιθετικό κομμάτι στηρίζεται πολύ στον  La Bomba που φέτος ταλαιπωρήθηκε με πρόβλημα στο πέλμα. Η αντιμετώπιση της σε έναν ενδεχόμενο τελικό θα είναι copy-paste της περυσινής μονομαχίας. Πάντως, αν όλα πάνε καλά και περάσουμε στον τελικό, μόνο εύκολο δεν θα είναι, όπως πολλοί πιστεύουν.. Έχω μεγάλη απορία να δω αν θα παρουσιάσει κάτι καινούργιο ο Πασκουάλ. Έχει αμφισβητηθεί αρκετά και είναι η ευκαιρία του να δείξει αν μπορεί να κοντράρει τους κορυφαίους.

Ολυμπιακός: Εδώ, είναι όλα γνωστά.. Η παρουσία του στο F4 μου θυμίζει πολύ την Παρτιζάν το 2010. Ομάδα με μέτριο ποιοτικά ρόστερ, με εύθραυστη ψυχολογία εξαιτίας της απειρίας, ωστόσο, εσχάτως παλεύει, δεν αποδέχεται την ήττα και δεν αποπνέει την αρρώστια προηγούμενων ετών. Γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να τον υποτιμήσουμε (αν συναντηθούμε) όπως τις τρεις προηγούμενες φορές.. Πιθανή συνάντηση μας στον μικρό τελικό, προσωπικά με αφήνει αδιάφορο.

υ.γ: Ραντεβού στην Πόλη..

υ.γ2: Είστε σίγουροι;

Το σκορ της σειράς με τη Μακάμπι είναι πλέον στο 2-1 υπέρ των Ισραηλινών και ο δρόμος για την Πόλη γίνεται ολοένα και πιο ανηφορικός. Μόλις οχτώ μέρες από τα πανηγύρια του πρώτου αγώνα καλούμαστε για πρώτη φορά φέτος να υπερασπιστούμε το στέμμα του Πρωταθλητή Ευρώπης.. Το παιχνίδι αύριο είναι από τα λεγόμενα do or die. Κερδίζεις και σκοτώνεις τη Μακάμπι στο ΟΑΚΑ ή επιστρέφεις άλλη μία φορά το στέμμα χωρίς πρώτα να το υπερασπιστείς στο F4! Πρόβλεψη δεν μπορώ να κάνω, ωστόσο είμαι σίγουρος πως ένας ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ με μάτια που …γυαλίζουν δεν χάνει ξανά από τη Μακάμπι. Είτε παίζει στο κολαστήριο της Nokia Arena (λέμε τώρα), είτε στο ΟΑΚΑ.

Στα της Μακάμπι και του χθεσινού παιχνιδιού..

Τα πράγματα είναι πολύ απλά.. Συγκέντρωση, πάθος και διάθεση για μάχη αμυντικά, καθαρό μυαλό στην επίθεση. Ο Μπλατ θα επιλέξει τη ίδια τακτική και αύριο. Παιχνίδι όσο πιο λίγων κατοχών γίνεται, θα παίξει με την υπομονή μας στην επίθεση, ενώ επιθετικά θα ακολουθήσει τις ίδιες καταστάσεις isolation. Πλάνο επιθετικά έχει μόνο όταν βρίσκεται ο Σοφοκλής μέσα, που ανοίγει χώρους για τους άλλους ή τελειώνει φάσεις από του low post. Η ζώνη του Μπλατ ή θα σπάσει από τα 6,75 ή θα πρέπει να την «τρυπήσουν» κάθετα οι περιφερειακοί (Καλάθης-Διαμαντίδης-Λόγκαν). Ο Καλάθης είναι μονίμως ελεύθερος, ενώ στη weak side ΠΑΝΤΑ το τριάρι μας (συνήθως) ή το τεσσάρι είναι αφύλακτα. Στις περιπτώσεις αυτές ή τους σκοτώνεις απ’έξω ή καρφώνεις όπως ο Περπέρογλου. Επιλογές, όπως του Σάτο, αύριο ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ! Οι Καλάθης – Διαμαντίδης στις αλλαγές που γίνονται πρέπει να περάσουν τους ψηλούς ή να πάρουν φάουλ. Όχι άλλα γύρω-γύρω όλοι ή τραβηγμένα σουτ. Με ψυχραιμία και καθαρό μυαλό μπορούμε να βρούμε είτε την extra πάσα, είτε κενό χώρο για τελείωμα. Είδα το παιχνίδι ξανά και σταμάταγα ξαναβλέποντας ορισμένες επιθέσεις μας. Αν αποβάλλουμε το άγχος και την επιπολαιότητα, τα πράγματα θα γίνουν πιο απλά..

σούταρε ρε Νικ..

στο slideshow μάζεψα αρκετές φάσεις από το χθεσινό παιχνίδι που πιστεύω πως είναι χαρακτηριστικές των όσων συμβαίνουν σε όλη τη σειρά αλλά θα συμβούν και αύριο..  http://www.flickr.com/photos/78448421@N02/show/

υ.γ: Αύριο πρέπει να κατέβουν για μάχη ΟΛΟΙ!

Δέκατο τρίτο κύπελλο, άλλο ένα τρόπαιο στα χέρια του Μήτσου και το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι ένα «Μπράβο» και «Σας ευχαριστούμε»! Ελπίζω το «obligation to continue» από τον Ζοτς να μεταφραστεί από τη διοίκηση ως «δεν πάμε πουθενά..» και ο κύκλος αυτός να μην κλείσει το καλοκαίρι που μας έρχεται..

Ομολογώ πως κατά τη διάρκεια του αγώνα αλλά και μετά τη λήξη του είχα τρομερά νεύρα με την εμφάνιση μας. Το παιχνίδι έμοιαζε πολύ με τα προηγούμενα δύο και πίστευα πως θα εμφανιζόμασταν περισσότερο συγκεντρωμένοι σε έναν αγώνα που στο τέλος θα είχε απονομή..  Το παιχνίδι, ας είμαστε ειλικρινείς, το έκρινε ο Σπανούλης και το «refuse to win» των παικτών του Ολυμπιακού! Σκόραραν 70 πόντους και στα τελευταία 8 λεπτά πέτυχαν μόλις δύο! Ο ηγέτης τους από την άλλη θύμισε το παίκτη που όλοι θαυμάσαμε με την Αργεντινή το καλοκαίρι του 2008..  Δεν μπορώ να θυμηθώ μία θετική ενέργεια του από τα μέσα του 3ου δεκαλέπτου μέχρι το τέλος!

Στα δικά μας.. Στο χθεσινό παιχνίδι (και όχι μόνο) όταν ο Διαμαντίδης έχει ενέργεια και καθαρό μυαλό όλα δουλεύουν ρολόι. Στο πρώτο δεκάλεπτο είχαμε πολύ καλή κυκλοφορία, σωστές επιλογές (7 assist ) στη επίθεση, «χτυπήσαμε» στα miss match και στη φθορά του Ντόρσι και όλα έδειχναν πως είμαστε σε καλό δρόμο. Ο Διαμαντίδης, χωρίς να χρειαστεί να σκοράρει, ήταν ο τέλειος μαέστρος! Η συνέχεια δεν ήταν η ίδια.. Κακές επιλογές επιθετικά, οι 7 assist έγιναν …8, ο Ολυμπιακός μάζεψε όλα τα ριμπάουντ και το ημίχρονο πάλι καλά που μας βρήκε μπροστά στο σκορ. Η εικόνα μας δεν άλλαξε στο 3ο δεκάλεπτο και χωρίς να το καταλάβει κανείς φτάσαμε να είμαστε στο -13.. Αν στο σημείο αυτό ο Σπανούλης δεν έκανε τα γνωστά του ¨καουμποϊλίκια», είναι πολύ πιθανό να μην πανηγυρίζαμε αυτή τη στιγμή! Βέβαια, υπήρχε και ένας τρελός που μας κρατούσε ζωντανούς μέχρι να ξυπνήσουν οι υπόλοιποι!

Το κύπελλο, λοιπόν, κατακτήθηκε αλλά όλοι ξέρουμε πως με ανάλογες εμφανίσεις Κωνσταντινούπολη δεν θα δούμε.. Ο Διαμαντίδης δείχνει κουρασμένος, ο Μπατίστ δεν είναι ο Μπατίστ που ξέρουμε και πρέπει να πάρουμε βοήθειες απ’όλους. Πολύ χαρακτηριστική ήταν η εικόνα του Mike να μην μπορεί να τελειώσει τις 2-3 επιθέσεις που πήρε στο τέλος. Τέτοιες φάσεις είναι ψωμοτύρι για τον Μιχάλη και πρέπει να σταματήσουμε να περιμένουμε τα πάντα από αυτόν και τον Μήτσο. Χθες, οι Λόγκαν, Σμιθ, Περπέρογλου ήταν εκτός παιχνιδιού, ο Καλάθης σε άλλη μία κακή βραδιά, οι Τσαρτσαρής – Καϊμακόγλου περιορίστηκαν στην άμυνα και ευτυχώς που υπήρχε ο τρελολιθουανός να αλλάξει κάτι στο παιχνίδι μας.. Ελπίζω να δουλέψουμε στις αδυναμίες και να παρουσιάσουμε κάτι διαφορετικό στη σειρά με τη Μακάμπι..

υ.γ: Πολύ πλούσιο το φωτορεπορτάζ από τα μπουζούκια.. Σάρας με γραβάτα, ο Διαμαντίδης με την κοπέλα του για πρώτη φορά, ο Mike με τα πούρα του..

υ.γ1: Ο Λιθουανός ζήτησε από τον πρόεδρο να κάτσει στα πόδια του στην απονομή!

υ.γ2: Και έλεγα, δεν θα βγάλουν ανακοίνωση;

Μπήκε η άνοιξη και ήρθε η ώρα να κάνει την εμφάνιση του … ο άλλος Παναθηναϊκός! Ο Παναθηναϊκός δηλαδή του τελευταίου τριμήνου κάθε σεζόν.  Οι τίτλοι τώρα κρίνονται και τα παιχνίδια do or die θα δείξουν αν η καρδιά του πρωταθλητή χτυπά ακόμα.. Πρώτος τίτλος της χρονιάς είναι το κύπελλο Ελλάδας, ο οποίος μπορεί να αποτελεί τον τρίτο σε αξία, παραμένει, όμως, σημαντικός, ειδικά όταν ο αντίπαλος φοράει κόκκινα!

Πριν αναφερθώ στον επικείμενο τελικό του Σαββάτου, θα ήθελα να κάνω μία γενικότερη αναφορά στον θεσμό αυτό. Δεν βαρέθηκαν οι αρμόδιοι φορείς τις άδειες κερκίδες; Δεν βαρέθηκαν να βλέπουν το πανό με τα λογότυπα των ομάδων; Η ανυπαρξία τους, ωστόσο, δεν μένει ως εκεί αλλά κατέληξαν πως έχουν μία «έτοιμη και αξιόπιστη λύση από τα προηγούμενα χρόνια»! Αυτό σημαίνει, αν κατάλαβα καλά, ότι τους αρέσει να γίνεται ο τελικός με λίγους! Είμαστε χώρα ηλιθίων ή απλά διοικούν ηλίθιοι;; Το παράδειγμα της Ισπανίας το έχουν δει; Τόσο μα τόσο δύσκολο είναι να γίνει ένα αντίστοιχο τοπ8 σε άλλες πόλεις πλην της Αθήνας; Πώς θα αναβαθμιστεί το μπάσκετ όταν η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω είναι εικόνα διάλυσης;

Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, το τι θα δούμε είναι λίγο πολύ γνωστό. Τα δύο παιχνίδια του πρωταθλήματος έδειξαν πως υπάρχει διαφορά ποιότητας μεταξύ των δύο ομάδων αλλά ένας άνευρος, άκεφος, χωρίς συγκέντρωση Παναθηναϊκός μπορεί να χάσει και μάλιστα εύκολα από αυτόν τον Ολυμπιακό. Το παιχνίδι αν το θελήσουμε όσο ο Ολυμπιακός, θα το πάρουμε. Ακόμη και αν δεν έχουμε τον Περπέρογλου, ακόμα και αν παίξει ο Μπατίστ με ένα πόδι , ακόμα και αν δεν γίνουν καλές προπονήσεις μέχρι το παιχνίδι.

Ας ελπίσουμε πως θα δούμε αυτόν τον Διαμαντίδη..

Δεν ενθουσίασε… Όμως ήταν Παναθηναϊκός. Σοβαρός, στιβαρός, σίγουρος. Ο Παναθηναϊκός είχε τον έλεγχο σε όλο το παιχνίδι και έφτασε –όχι εύκολα πάντως- στην πολυπόθητη νίκη στο Καζάν η οποία αποτελεί μισό εισιτήριο για το Final Four.

Είναι σαφής επιτυχία για τον Παναθηναϊκό το ότι έχει προκριθεί στο ΤΟΡ-8 λαμβάνοντας υπόψη την προϊστορία τις ζυγές χρονιές. Από την άλλη είναι- ίσως όχι αποτυχία- αλλά σίγουρα προβληματικό το γεγονός ότι σε έναν όμιλο τουλάχιστον του χεριού του έπρεπε να παίξει την πρώτη θέση την τελευταία αγωνιστική στο παγωμένο Καζάν. Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα μετράει και αυτό λέει ότι ο Παναθηναϊκός θα έχει το πλεονέκτημα έδρας στο ΤΟΡ-8.

Ποιάς έδρας όμως…;

Τα τελευταία χρόνια η Ευρωλίγκα προσεγγίζει όλο και πιο πολύ το ΝΒΑ. Όχι σε ταλέντο, ούτε σε σκορ. Σε βαρεμάρα… Αυτό το «εκφύλισμα» της έδρας που βλέπουμε στην Ευρωλίγκα τα τελευταία χρόνια δεν μας αρέσει. Καλώς ή κακώς έχουμε μεγαλώσει ξέροντας ότι κάποια γήπεδα σε κάποιες χώρες «γέρνουν». Πήγαινες στην Ιταλία και αν κέρδιζες ήταν πρωτοσέλιδο για 3 ημέρες. Στην Ισπανία τα ίδια και «χειρότερα». Ακόμα και το Βελιγράδι που κάποτε ήταν υπολογίσιμη έδρα, πλέον μόνο τον Παναθηναϊκό φαίνεται να κομπλάρει. Κάτι Κροατίες, Τουρκίες και Σλοβενίες που κάποτε ήταν τουλάχιστον υπολογίσιμες έδρες τώρα αποτελούν ταξίδι αναψυχής. Η μόνη έδρα που μπορεί να υποστηρίξει ότι έχει διασωθεί του ναυαγίου και έχει κρατήσει την αξιοπρέπειά της είναι το Τελ-Αβιβ κι αυτή όμως όχι στο ακέραιο.

Ακόμα και αυτό, το ΟΑΚΑ, η άλλοτε κραταιά έδρα, φέτος είδε 2 ήττες στο ΤΟΡ-16 από Ούνιξ και Αρμάνι ενώ ακόμα και σε κάποιες νίκες όπως με την Brose η εμφάνιση του γηπεδούχου Παναθηναϊκού ήταν μάλλον απογοητευτική.

Άρα κατά πόσο ο Παναθηναϊκός αποκτά ΟΝΤΩΣ πλεονέκτημα από αυτή την πρώτη θέση; Προσωπική άποψη, ναι, αποκτά πλεονέκτημα. Κυρίως όμως όχι λόγω έδρας αλλά λόγω διασταύρωσης. Απίστευτα βαριά φανέλα η Μακάμπι όμως κατά πόσο η φανέλα από μόνη της μπορεί να προβληματίσει τον Αυτοκράτορα της Ευρώπης; Άποψή μας η φετινή Μακάμπι είναι μια μάλλον άχρωμη ομάδα η οποία στα χαρτιά και στα …βίντεο μοιάζει από πολύ δύσκολο έως απίθανο να κερδίσει 3 παιχνίδια στα 5 απέναντι σε έναν σοβαρό Παναθηναϊκό, ακόμα κι αν έπαιζαν σε …ουδέτερο. Άρα η πρώτη θέση παίζει σημαντικό ρόλο.

Όσο για τον ρόλο της έδρας; Remains to be seen, ειδικά όταν μέσα σε ένα γήπεδο με 15.000+ οπαδούς θα μπει ο …Παπαλεφτάς σαν αντίπαλος. Από την άλλη ίσως αυτό να αποδειχθεί και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σειράς…

ΥΓ. Απαράδεκτο να μην υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ πρωτοσέλιδο με λογοπαίγνιο σχετικό με το Καζάν. Ούτε ένα «Την έριξε στο Καζαν-ι», ούτε «Κέρασε Καζαν Ντιπί», ούτε «Καζανόβας», τίποα. Μάλλον εξαντλήθηκαν όλα μετά το πρώτο παιχνίδι…